นักศึสาวกับตาเฒ่าภารโรง

“..เธอรีบร้องทักทายและถามอย่างตกใจ!!.

“..เอ๊าะ!!..ลุงเหิมมาทำอะไรน่ะ??

“.อ้าวว!!.เอ่ออๆ แล้วป้าแรมเมียลุงไปไหนล่ะ.”

ลุงเหิมภารโรงหนุ่มใหญ่มันรีบตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนเป็นปกติ.

“..อ๋ออ!!..แม่แรมเมียผมมันเข้าไปช่วยงานแต่งงานของญาติมันที่ต่างจังหวัดน่ะครับคุณครูลุงเลยอาสามาซักผ้าให้แทนให้เองครับ.” .

“..แล้วแม่แรมมันทำอาหารให้คุณครูด้วยนะครับอยู่ในปิ่นโตนั่นแหละครับ..” .

ลุงเหิมมันตอบแล้วก็ก้มหน้าก้มตาตากผ้าต่อไปทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ครูสาวฝึกสอนเธอจึงเดินมานั่งลงบนบันใดระเบียงลุงเหิมก็เดินกลับมานั่งที่ข้างโอ่งเพราะว่าในกะละมังยังมีเสื้อผ้าที่ซักไม่เสร็จอีกหลายตัวต่อจนเสร็จเรียบร้อยแล้วเทน้ำทิ้งแล้วล้างกะละมังเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย.

นรินทร์เห็นว่าแกเก็บของเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้.

“..นี่ลุงเหิมแล้วป้าแรมจะกลับเมื่อไรล่ะคะลุง.”

“..ตาเฒ่าเหิมมันเลยตอบว่า.?

“..อื่มมๆๆ คงจะค่ำๆ ละครับคุณครูเพราะว่าพวกญาติพี่น้องมันจะมาส่งเอว..” .

ลุงเหิมเงยหน้าขึ้นตอบครูสาวฝึกสอนแล้วแกก็ต้องสะดุดเฮือกสุดตัวเพราะว่าสายตาวาววับคมกริบประทะเข้ากับต้นขาขาวเรียวยาวผุดผ่องของคุณครูสาวฝึกสอนที่โผล่พ้นขอบกางเกงนอนขาสั้นเต่อและด้วยความบังเอิญที่ครูสาวสวมใส่มันก็เป็นชุดกางเกงขาบานสั่นจนติดบั้นท้าย.

เมื่อเด็กสาวนั่งชันขาอย่างไม่ระมัดระวังตัวเช่นนี้มันเลยทำให้ชายกางเกงด้านหลังจึงห้อยลงมองลึกลงไปถึงแก้มก้นขาวเนียมและโหนกนูนที่ปลิ้นบานสะพรั่งในจีสติงตัวจิ๋วที่นั่งอยู่บนบันใดอย่างน่าหวาดเสียว

ในขณะนี้วิญญาณหื่นกระหายกามของตาเฒ่าเหิมมันเริ่มพุ่งพล่านเร่าร้อนขึ้นมาอย่างอัตโนมัติเมื่อสายตามีนจับจ้องมองตาตรงง่ามขาอย่างไม่กระพริบจนแทบจะกลืนกินแต่แล้วก็ต้องหลบตาเมื่อคุณครูสาวขยับเขยื้อนขา.