วิวาห์วุ่นลุ้นรักเพื่อนเก่า

#หน้าสถานบันเทิง​ชื่อดัง

"แฟนแกจะมาถึงกี่โมงเนี่ยเกรซ เราเข้าไปข้างในกันก่อนไม่ได้หรือไง" แป๊ะ! น้ำชาเอ่ยถามพลางตบยุงที่ขาตัวเองไปด้วย

"เขาบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว" 

"จะถึงๆเป็นชั่วโมงแล้วนะ ไม่เห็นจะถึงสักที ถ้าต้องรอนานกว่านี้ฉันต้องเป็นไข้เลือดออกตายแน่ๆเลย" คนตัวเล็กทั้งบ่นทั้งเกาแขนตัวเอง ผิวอ่อนนุ่มที่เคยขาวอมชมพูตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด

การ์ด​ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทางเข้าของ​คลับก็ต่างพากันมองมาอย่างสงสัยว่าผู้หญิง​สองคนนี้กำลัง​ยืนรออะไรกันอยู่ ทำไมถึงไม่มาแลกบัตรเข้าไปข้า​งในเสียที 

"นั่นไงแฟนฉันเดินมานู่นแล้ว" เกรซชี้ไปที่แฟนตัวเองแล้วยิ้มอย่างดีใจ น้ำชาจึงเงยหน้ามองตามนิ้วก็เจอกับผู้ชายหน้าหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานที่​กำลังเดินตรงเข้ามา

คนตัวเล็กพยายามเพ่งมองให้แน่ใจว่าใช่คนที่เธอรู้จักหรือเปล่า มองในความมืดว่าคล้ายแล้ว พอโดนแสงไฟจากหน้าคลับส่องกระทบเท่านั้นแหละ! เธอฟันธง​ได้เลยว่าจำคนไม่ผิดแน่ๆเพราะผู้ชายคนนี้เธอรู้จักเป็นอย่างดี 

"คนนี้น่ะหรอแฟนแก!?" น้ำชาถามขึ้น

"แกหมายถึงคนไหน?" เกรซขมวดคิ้วถามกลับอย่าง'งงๆเพราะไม่รู้ว่าน้ำชากำลัง​มองผู้ชาย​คนไหนอยู่ แต่ที่แน่ๆคือสายตาของน้ำชาไม่ได้มองที่แฟนของเธอเลยสักนิด จนกระทั่ง​ผู้ชาย​คนนั้นเดินมาหยุดยืนตรงหน้า​น้ำชา

"....." เขามองหน้าเธอ เธอมองหน้าเขาอยู่นานจนเกิดเป็นสงคราม​เย็นทางสายตา ก่อนที่จะเป็นน้ำชาเองที่พูดขึ้น

"เกรซ! ฉันขอสั่งห้ามให้แกเลิกยุ่งกับผู้ชายคนนี้ซะ" น้ำชาพูดเสียงแข็งออกคำสั่งกับเพื่อนแต่สายตาของเธอก็ยังไม่ละไปจากผู้ชายตรงหน้า

"คือผู้ชายคนนี้ไม่ใ..." พรึ่บ! คนตัวเล็กยกมือขึ้นปรามเพื่อนตัวเอง​ไว้ ไม่ยอมเปิดโอกาส​ให้เธอได้อธิบาย​

​​​​​​"แกไม่ต้องพูดเกรซ ถ้าแกอยากได้ผู้ชายดีๆสักคนมาเป็นแฟนล่ะก็... เดี๋ยว​ฉันจะหาแฟนใหม่ให้แกเอง จะเอาสักกี่สิบคนแกว่ามาเลย! ฉันคิดว่า​ผู้หญิง​สวยๆอย่างแกไม่ควรคบกับผู้ชา​ยแบบนี้!" 

​​​​​​"ทำไม ผู้ชาย​แบบฉันมันทำไม" ผู้ชายตรงหน้าน้ำชาเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความงุนงง​ของเกรซและผู้ชายอีกคนที่เดินตามหลังเขามาติดๆ "ว่าไง? พูดมาสิว่าผู้ชายแบบฉันมันทำไม"

"ก็นิสัยแย่ไง!" น้ำชากอดอกพูด

"ถ้าฉันนิสัยแย่ เธอเองก็โคตรแย่... ยัยน้ำเน่า!" เขาพูดชื่อนี้ด้วยสีหน้าท่าทางที่กวนประสาท หนำซ้ำยังแกล้งส่งนิ้วมาเขี่ยจมูกเธอเล่นอีก มีคนเดียวเท่านั้นที่สามารถ​ทำแบบนี้กับเธอได้ นั่นคือภีม! คู่อริเก่าสมัยที่ทั้งคู่ยังคงเป็นนักเรียนกันอยู่

พอนึกถึงอดีต​ที่ผ่านมากับการกระทำ​ของเขาในตอนนี้ ยิ่งทำให้คนตัวเล็กโกรธ​จนควันออกหู

"น้ำเน่าใช่ไหม... ได้!" หมับ! น้ำชาคว้าแขนภีมดึงเข้าหาตัวแล้วจับนิ้วที่เคยเขี่ยจมูก​เธอเล่นมากัดจนเต็มแรง 

"โอ๊ย! ยัยหมาบ้า ฉันเจ็บ! ปล่อยนะเว้ย!" ภีมพยายามสะบัดมือให้หลุด แต่ยิ่งสะบัดเท่าไหร่แรงงับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เกรซที่ยืนงงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบเข้ามาช่วยห้าม

"น้ำชาๆ แกใจเย็นๆก่อน แกกำลัง​เข้าใจผิด" 

"ไม่ผิดหรอก ฉันรู้จักผู้ชาย​คนนี้ดี ไอ้ภีมมันเจ้าชู้​จะตาย แกเลิกกับผู้ชาย​คนนี้เลยนะเกรซ" น้ำชาพูดทั้งๆที่ยังกัดนิ้วของภีมอยู่

"แฟนฉันชื่อโซ่ไม่ได้ชื่อภีมคนที่แกกัดอยู่ตอนนี้ แกปล่อยก่อนน้ำชา" เกรซรีบพูดอธิบายและชี้ไปที่แฟนตัวเองอีกครั้งในระยะใกล้ "นี่ไงแฟนฉันคนนี้ ไม่ใช่คนนี้"

"!?" น้ำชาชะงักนิ่งไปชั่วขณะหลังจากที่มองตามเรียวนิ้วของเกรซ ​ภีมจึงค่อยๆดึงนิ้วของตัวเองออกจากริมฝีปาก​อวบอิ่มช้าๆไปดูรอยฟันที่เธอฝากไว้ ก่อนจะร้องซี๊ดออกมาเบาๆ

"ผะ ผมเองครับแฟนเกรซ" โซ่ที่ยืนมองเหตุการณ์​อยู่ตั้งแต่ต้นยกมือขึ้นโชว์ตัว ทำให้น้ำชาที่ยืนนิ่งตัวแข็งเม้ม​ริมฝีปาก​เข้าหากันแน่น

จะเอายังไงต่อล่ะทีนี้ กัดเขาไปแล้วด้วย...