ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ

สำหรับเธอแล้วชายคนรักคือศูนย์กลางของชีวิต ทว่าความภักดีที่มอบให้กลับถูกตอบแทนด้วยรอยแผลลึกสุดหยั่งถึง เมื่อเขาออกคำสั่งอย่างโหดร้ายให้เธอกำจัดทารกในครรภ์ซึ่งเป็นสายเลือดของตนเองทิ้งไป ความบอบช้ำแสนสาหัสผลักดันให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าในห้วงเวลาที่ลมหายใจรวยริน เธอกลับไม่หวาดผวาต่อมัจจุราชเลยแม้แต่น้อย ความเจ็บปวดเดียวที่กัดกินจิตใจและทำให้เธอหวาดกลัวที่สุดในวาระสุดท้าย คือการตระหนักว่าตนจะไม่มีวันได้ตระกองกอดชายหนุ่มคนนั้นอีกต่อไป ตราบจนวินาทีสุดท้ายที่กำลังจะจากโลกนี้ไป ความรักที่มีต่อชายผู้ไร้หัวใจยังคงสลักแน่นอยู่ในวิญญาณอย่างไม่อาจลบเลือน

รายชื่อตอน

แชร์

ตอน 1

บทที่ 1

สวมเขา

แสงแดดดังเปลวไฟ ชุดว่ายน้ำของผู้หญิงที่ถูกทิ้งกระจุยกระจายข้างสระว่ายน้ำในคภหาสน์

ในสระน้ำนั้นเสียงที่ทำให้คนฟังได้ยินถึงกับหน้าแดงออกมา

“หนิงหราน พูดสิ คุณมีความสุขรึเปล่า” เว่ยถิงใช้สองตามองไปที่เรือนร่างของหญิงสาว

หนิงหรานร้อง “ไม่ เว่ยถิง คุณปล่อยฉันนะ ฉันไม่ต้อง ไม่ ไม่แล้ว”

เว่ยถิงยิ้ม “ดูสิดู คุณดูมีความสุขมาก ไม่ต้องการมันหรือ? นอนกับคนอื่นคุณคือโสเภณี อยู่กับฉันก็แกล้งเป็นสาวพรหมจรรย์หรือ”

“เว่ยถิง ไอ้บ้า แกพูดจาไร้สาระอะไรของแก” หนิงหรานไม่เคยได้ยินคำแบบนี้มาก่อน โกรธจนต้องพูดคำหยาบออกมา และกำจัดเว่ยถิงไม่ได้

เขาดันเธอเข้าไปที่ขอบสระ กลางวันแสกๆ เธอรู้สึกเจ็บมากจริงๆ

“ฉันพูดจาไร้สาระหรือ” เว่ยถิงบีบเข้าไปที่เอวของหนิงหราน และพูดออกมาด้วยเสียงที่เยือกเย็น “หรือว่าคุณกล้าพูดว่าสองเดือนก่อนคุณไม่เคยขึ้นเตียงกับเฉียวเห้าหยาน”

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บของหนิงหรานเปลี่ยนเป็นตกใจทันที เขารู้เรื่องหมดแล้ว

ใบหน้าที่ตกใจของเธอเข้าไปในสายตาของเว่ยถิง ฮึฮึ จริงด้วยสินะ

สายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นของเขา “หนิงหรานนางสารเลว กล้าสวมเขาให้ฉันหรอ”

หนิงหรานตกใจอย่างหนักแล้วส่ายหัว “ไม่ เว่ยถิง คุณฟังฉันอธิบายก่อน เรื่องไม่ใช่อย่างที่คุณคิดแบบนั้น”

ในใจของเว่ยถิงยิ่งแค้นมาก เขาบีบเข้าใปที่คอของหนิงหราน “คุณอยู่ที่บ้านของเฉียวเห้าหยานสามวัน พวกคุณไม่ได้อยู่บนเตียงกัน คุยกันว่าจะรักษาอาการป่วยของฉันเชียวหรือ”

เมื่อเขาป่วยหนักต้องการเปลี่ยนไต หนิงหราน ภรรยาที่แสนดีของเขา ไปนอนบ้านผู้ชายคนอื่นถึงสามวัน

ริมฝีปากของหนิงหรานสั่น ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตามองไปที่เว่ยถิง “ถิง คุณเชื่อใจฉันได้ไหม ฉันไม่ได้หักหลังคุณจริงๆ ฉันรักคุณมากรักคุณมากนะ”

เว่ยถิงพูดด้วยเสียงเย็นชา “ผมไม่เชื่อใจคุณอีกต่อไปแล้ว”

เขาเดินออกจากตัวเธออย่างเย็นชา และผลักเธอลงไปในน้ำอย่างไร้ความปราณี “หนิงหราน ผมต้องการจะจดทะเบียนหย่ากับคุณ”

หนิงหรานได้ยินคำนั้นก็ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำ รีบวิ่งไปกอดเข้าที่เอวของเว่ยถิง “ไม่ ไม่จดทะเบียนหย่า ถิง ทีรับ ฉันไม่เคยทำเรื่องที่น่าละอายต่อคุณ คุณเชื่อใจฉันได้หรือไม่”

เธอรักเว่ยถิงขนาดไหน เธอจะหย่ากับเขาหรือ เลิกกับเขาไป เธอจะอยู่ต่อไปไม่ได้แน่

ใบหน้าของเว่นถิงเย็นชา เขาแกะมือของเธอออกจากเอวของเขา แล้วผลักเธอลงไปกองกับพื้น “อย่าเอามือสกปรกของคุณ มาจับผม น่าขยะแขยง”

พูดเสร็จ เขาก็เดินจากไป

เว่ยถิงพูดว่าเธอสกปรก เธอสกปรกตรงไหน? ในใจของเธอสะอาดยิ่งกว่า ทั้งหมดคือของเขาคนเดียว ทำไมเขาไม่เชื่อตัวเขาเอง

หนิงหรานร้องไห้อย่าขมขื่น เธออยากลุกขึ้นมาวิ่งตามเขาไป แต่กลับขยับไม่ได้ ข้อเท้าเจ็บเกินไป

“ถิง อย่าไป กลับมานะ” เธอร้องอย่างเสียงดัง แต่เว่ยถิงกลับไม่ได้ยิน เธอทำได้แค่มองเขาหายไปจากสายตา

ผ่านไปครึ่งชั่วพี่จางมาพบหนิงหรานเข้า และนำเธอส่งโรงพยาบาล

ในบทที่ี่ คุณหมอทายาให้เธอ เธอก็คลื่นไส้ขึ้นมา

ในสมองคิดอะไรอยู่ เธอขอร้องให้คุณหมออัลตราซาวน์ให้เธออีกครั้ง

ในมือกำใบแจ้งผลการตรวจแน่น หนิงหรานตื่นเต้นจนตัวสั่น เธอท้องแล้ว ในที่สุดเธอก็ท้องแล้ว

แต่งงาน3ปีแล้ว เธอไม่ท้องเสียที นึกไม่ถึงว่าเวลานี้จะมีลูกแล้ว

หนิงหรานลูบท้องเบาๆ เว่ยถิงไม่ใช่ว่าอยากมีลูกหรือ ตอนนี้เธอท้องแล้ว เขาจะต้องดีใจอย่างแน่นอน

อ่านส่วนถัดไป

คุณอาจจะชอบ

9.5

เด็กในโอวาท

9.5

พชร หรือ คิง ชายหนุ่มผู้รักศักดิ์ศรีและเชื่อมั่นว่าไม่มีใครสามารถบงการชีวิตเขาได้ ทว่าเขากลับต้องเผชิญหน้ากับ ภาค พิเภก ชายผู้ทรงอิทธิพลที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและโหดเหี้ยมอย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าคิงจะเคยประกาศกร้าวด้วยความเกลียดชังว่าจะไม่ขอข้องแวะกับภาคอีกตลอดชีวิต แต่โชคชะตากลับบีบคั้นให้เขาต้องยอมจำนนและกลายมาเป็นคนในโอวาทของชายผู้นี้อย่างไม่มีทางเลือก ท่ามกลางอันตรายและความขัดแย้งรอบตัว คิงต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่เพื่อค้นหาความจริงว่า เหตุใดชีวิตของเขาถึงต้องมาสยบอยู่ภายใต้อำนาจมืดของภาคอย่างเลี่ยงไม่ได้

แอ็กชัน LGBT+เมืองใหญ่โรแมนติก

8.1

Kissing U : จูบปรารถนา

8.1

เมื่อสาวอกหัก ยอมมาเป็นเพียงแค่มดแดงแฝงพวงมะม่วง ขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้ชายที่รัก จนกว่าเขาจะแต่งงาน แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือการเปิดประตูพรหมลิขิตเข้าอย่างจัง ตึกๆ ตักๆ ตึกๆๆ ตักๆๆ จังหวะการเต้นของหัวใจนาราชานั้นถี่กระชั้นขึ้นจนเธอเหมือนจะเป็นลม ไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาขึ้นมองธามด้วยซ้ำ แม้จะไม่ได้มองแต่เพราะตอนนี้อยู่ใกล้กันมากเกินไป ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆ ของธามได้ “โอ๊ย! ใจจ๋า อย่าเต้นดังไป เดี๋ยวเขาได้ยินหมด” นาราชาที่ยังคงหลับตาเอ่ยบอกหัวใจที่ตอนนี้เต้นรัวยิ่งกว่ากลองเพลยามออกรบ แต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่นักและพอรับรู้ว่าปลายนิ้วของธามกำลังขยับ นาราชาก็ตัดสินใจเอ่ยถามออกไป “เอ่อ…ขะ…คุณธามคะ มันจำเป็นต้องจับตรงนั้นด้วยหรือคะ” “ตรงนั้นรู้เหรอว่าคือตรงไหน” “ก็ตรงที่คุณธามหยุดปลายนิ้วไว้น่ะค่ะ” เพราะยังคงหลับตา จึงไม่รู้ว่าตอนนี้มือธามอยู่ที่ไหน นั่นทำให้ธามอยากแกล้งคนรู้ดี “หึหึ…ถ้าไม่จับ แล้วฉันจะรู้ขนาดไหม” “หุ่นที่ปั้นนี่มันต้องรู้ขนาดของคนที่มาเป็นแบบ แบบเป๊ะๆ เลยเหรอคะ” “ใช่…ฉันชอบความเป๊ะ….” -------------------------------------------------------------------------------- “เสื้อเชิ้ตก็หอม เสื้อยืดก็หอม กางเกงยีนส์ก็ยังหอม โอ๊ย! เสื้อผ้าผู้ชายอะไรใส่แล้วยังหอมเหมือนยังไม่ได้ใส่ นี่ก็หอม เอ๊ย!” นี่ก็หอมที่ว่าคือบ็อกเซอร์สีขาวที่ตอนนี้อยู่ในมือเธอ แล้วเมื่อครู่เธอก็เอาเจ้านี่ขึ้นมาหอม มาดมไปตั้งหลายครั้ง หึหึ นาราชาเพ่งมองเจ้าบ็อกเซอร์สีขาวในมือ จินตนาการบางสิ่งบางอย่างก็โลดแล่นอยู่ในสมองอย่างไม่อาจห้ามได้ นั่นพลอยทำให้ใบหน้าเธอร้อนผ่าวๆ กับความคิดเชิงสิบแปดบวกของตัวเองในขณะนี้ “ยัยจิ้งบ้า คิดอะไรของหล่อน หล่อนเป็นผู้หญิงยิงเรือนะยะ” นาราชายิ้มเขิน แต่อยู่ๆ เสียงออดหน้าบ้านที่ดังขึ้นก็ทำให้คนที่กำลังเพ้อฝันถึงกับสะดุ้ง แล้วรีบออกไปดูทันที แต่พอเห็นว่าในมือกำลังถืออะไรติดมาด้วย ก็รีบเหน็บไว้กับขอบกางเกงพร้อมกับดึงเสื้อยืดตัวยาวที่สวมอยู่ลงมาปิด

เมืองใหญ่โรแมนติก

8.8

พันศักดิ์

8.8

“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด! เสียงกรีดร้องดังขึ้น พันศักดิ์อุ้มร่างเล็กขึ้นสู่อ้อมแขนหลังจากสะพายปืนลูกซองไปทางด้านหลัง เธอปัดป้องปิดบังเนื้อตัวเป็นพัลวัน “อย่าดิ้นสิ ตกลงไปแข้งขาหักไม่รู้ด้วยนะ” คนเถื่อนหน้าดุทำเสียงดุ เด็กสาวรีบหยุดดิ้นกอดคอหนาเอาไว้เพราะกลัวตก ยังสะอึกสะอื้นอยู่ไม่หาย เธอซุกหน้าที่อกกว้าง อับอายหนักหนาที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าเขา “ทีหลังก็นัดมันมาทีละคนสิ สิบคนไม่ฉีกขาดรึ” “มังคุดเปล่านัดใครนะ พวกนั้นมาดักฉุดจะรุมข่มขืน ไม่เห็นหรือไงว่ามังคุดร้อง” เธอเถียงคอเป็นเอ็น “อ้อ... จะไปรู้เรอะ ผู้หญิงบางคนชอบร้องให้ผู้ชายตื่นเต้น” เธอกัดปากตัวเองเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น

แอ็กชัน เมืองใหญ่โรแมนติก วัยรุ่น

8.7

เถื่อนปรารถนา

8.7

การหลบหนีจากการตามล่าอย่างบ้าคลั่งในป่าลึกสีเขียวขจี กลายเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันร้อนแรงของคนสองคน ท่ามกลางวิกฤตชีวิตที่รายล้อม ความปรารถนาอันแผดเผาได้หลอมรวมร่างกายและจิตใจของพวกเขาให้ผูกพันกันอย่างลึกซึ้งจนยากจะถอนตัว แม้ว่าในท้ายที่สุดภารกิจหนีตายจะเสร็จสิ้นลง และทั้งคู่สามารถก้าวพ้นเขตอันตรายของชายป่ามาได้สำเร็จ ทว่าเปลวไฟแห่งความเสน่หาที่เคยลุกโชนกลับไม่ได้มอดดับลงไปตามระยะทางหรือเวลาที่ผ่านพ้นมา

แอ็กชัน การผจญภัย โรแมนติก

8.6

อุ้งมือพิศวาสซาตาน

8.6

เมื่อหญิงสาวต้องเผชิญหน้ากับเจ้าหนี้รายใหญ่ของบิดาในห้องพักส่วนตัวด้วยความตื่นตระหนก ทว่าท่ามกลางแสงไฟสลัว ความงามของเธอกลับสะกดสายตาชายหนุ่มจนความขุ่นเคืองมลายหายไปสิ้น แม้เธอจะพยายามเอ่ยคำขอโทษที่เผลอผลักเขาไปด้วยความตกใจ แต่ชายหนุ่มกลับยื่นข้อเสนอให้เธอปรนนิบัติรับใช้เพื่อแลกกับการให้อภัย โดยหวังเพียงตักตวงความสุขจากร่างกายอันเย้ายวนที่เขาเฝ้าโหยหามาตลอดทั้งวัน กลายเป็นข้อผูกมัดแสนเร่าร้อนที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เมืองใหญ่โรแมนติก

8.5

ติ่งแฟนเก่า เราจะรีเทิร์น

8.5

หลังเซ็นใบหย่า ป๋อมู่หานก็ละทิ้งศักดิ์ศรีแล้วกลับมาตามตื๊อหลินเอินเอินอย่างบ้าคลั่ง หวังเพียงได้แต่งงานใหม่กับเธออีกครั้ง ทว่าอดีตภรรยาที่เขาเคยละเลยคนนี้ แท้จริงแล้วซ่อนความสามารถระดับอัจฉริยะไว้รอบด้าน ทั้งการเป็นทนายความฝีมือฉกาจ แพทย์ผู้รักษาได้ทุกโรค และแฮ็กเกอร์ชั้นยอด เมื่อเห็นอดีตสามีคลานเข่าเข้ามาอ้อนวอนราวกับสุนัขรับใช้ เธอจึงทำเพียงหัวเราะเยาะด้วยความสมเพช พร้อมขับไล่เขาอย่างไม่ใยดี และประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันหวนคืนสู่ชีวิตคู่กับผู้ชายพรรค์นี้อีกเด็ดขาด

เมืองใหญ่โรแมนติก