ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ

สำหรับเธอแล้วชายคนรักคือศูนย์กลางของชีวิต ทว่าความภักดีที่มอบให้กลับถูกตอบแทนด้วยรอยแผลลึกสุดหยั่งถึง เมื่อเขาออกคำสั่งอย่างโหดร้ายให้เธอกำจัดทารกในครรภ์ซึ่งเป็นสายเลือดของตนเองทิ้งไป ความบอบช้ำแสนสาหัสผลักดันให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าในห้วงเวลาที่ลมหายใจรวยริน เธอกลับไม่หวาดผวาต่อมัจจุราชเลยแม้แต่น้อย ความเจ็บปวดเดียวที่กัดกินจิตใจและทำให้เธอหวาดกลัวที่สุดในวาระสุดท้าย คือการตระหนักว่าตนจะไม่มีวันได้ตระกองกอดชายหนุ่มคนนั้นอีกต่อไป ตราบจนวินาทีสุดท้ายที่กำลังจะจากโลกนี้ไป ความรักที่มีต่อชายผู้ไร้หัวใจยังคงสลักแน่นอยู่ในวิญญาณอย่างไม่อาจลบเลือน

รายชื่อตอน

แชร์

ตอน 2

บทที่ 2

ไร้ยางอาย

ในใจของหนิงหรานปีติยินดี พี่จางพยุงเธอมาที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล นึกไม่ถึงว่าจะเห็นรถของเว่ยถิงขับเข้ามา

เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มอออกมา เธอรู้ว่าเว่ยถิงรักเธอ นี้ก็ไม่ใช่ว่าเขามาหาเธอแล้วหรือ

เธอรีบที่จะนำเรื่องนี้ไปบอกเขา

หนิงหรานโบกมือ รถของเว่ยถิงจอดตรงหน้าเธอ

ประตูรถเปิดออก เว่ยถิงเดินออกมา

“ถิง ฉัน”

และนั้นเว่ยถิงไม่มองเธอแม้แต่น้อย แล้วค่อยๆพยุงผู้หญิงอีกคนลงมาจากรถ หนิงหรานยิ้มที่มุมปาก

“แน่ร์ฉิงฉิง เธอทำไมถึงมาอยู่กับเว่ยถิง” หนิงหรานตกใจกับความสนิทสนมของทั้งสอง

แน่ร์ฉิงฉิงมองหนิงหรานด้วยความสงสาร และทำตัวเหมือนหวาดกลัวซบไปที่อ้อมกอดของเว่ยถิง พร้อมพูดเบาๆว่า “หรานหราน คุณอย่าโกรธเลยนะ ฉันรู้สึกไม่สบายนิดหน่อย ดังนั้นถิงเลยมาโรงพยาบาลเป็นเพื่อนฉัน”

หนิงหรานโกรธจัด แน่ร์ฉิงฉิงทำแบบนี้ เธอมีอะไรที่จะไม่เข้าใจอีกหรือ “ไม่สบายมาหาหมอ ถ้าคุณไม่สบายก็มาหาฉันสิ ไปหาสามีของฉันทำไม”

แน่ร์ฉิงฉิงเป็นเพื่อนรักของเธอ ทำไมเธอถึงสนิทกับสามีของหนิงหรานขนาดนี้

เว่ยถิงตอบเบาๆ “ฉันเป็นคนไปรับฉิงฉิงเองหละ เธอไม่สบาย ต้องการคนดูแล”

หนิงหรานรู้สึกว่าตัวเองโกรธจนยืนก็ยืนไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าไปเอาแรงมาจากไหน เธอปล่อยมือพี่จาง และเดินไปที่เว่ยถิง จับมือของเขา

“ที่รัก พวกเรากลับบ้านกันก่อน ฉันมีเรื่องสำคัญมากจะบอกคุณ ให้พี่จางไปหาหมอเป็นเพื่อนเธอก่อนเถอะ” หนิงหรานมองเว่ยถิงอย่างมีความหวัง ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าเขานอกใจเธอ แต่ว่าเธอก็เลือกที่จะกลับบ้านพร้อมกับเขา เธอไม่สามารถขาดเขาได้

เว่ยถิงมองเธอด้วยความรังเกียจ “คุณทำไมน่ารังเกียจขนาดนี้ ผมพูดไปแล้วไงว่าเราจะจดทะเบียนหย่ากัน ใบหย่าผมวางไว้ที่ห้องรับแขกแล้ว กลับไปคุณก็เซ็นต์ซะเถอะ”

หนิงหรานเหมือนโดนฟ้าผ่า น้ำตาไหลทะลักออกมา “ที่รัก ไม่ ฉันจะไม่จดทะเบียนอย่ากับคุณ คุณรีบกลับบ้านกับฉันได้ไหม ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกกับคุณจริงๆ”

แน่ร์ฉิงฉิงเดินมาที่หนิงหราน พยักหน้าเหมือนไม่เห็นด้วย และพูดเบาๆว่า “หรานหราน เธอไม่ต้องตื่นเต้นก่อนก็ได้ ใจเย็นก่อนนะ ถึงเธอจะร้องไห้ตอนนี้ ถ้าถิงโกรธขึ้นมาแล้วพูดเรื่องนั้นออกมา ลานจอดรถนี้คนเยอะแยะ คนที่จะเสียหน้าก็คือเธอนะ เธอกลับไปก่อนเถอะ”

ใบหน้าของแน่ร์ฉิงฉิงเหมือนกังวลมาก หนิงหรานเกือบจะนึกว่าเธอดีกับเธอจริงๆ แน่ร์ฉิงฉิงรู้อะไร

หนิงหรานยิ้ม ยกมือขึ้นตบเข้าไปที่หน้าของแน่ร์ฉิงฉิง โกรธและพูดว่า “แน่ร์ฉิงฉิง เสียแรงที่ฉันเห็นว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด แต่นึกไม่ถึงว่าเธอจะหน้าไม่อายขนาดนี้ กล้าแย้งสามีของฉัน ให้ฉันไปหรอ คนที่จะไปจริงๆ เป็นเธอต่างหาก”

แน่ร์ฉิงฉิงร้องไออกมา เข้าไปซบที่อกของเว่ยถิง “อือ อือ ถิง ฉันเจ็บ ฉันเวียนหัว”

เมื่อมองเธอทีท่าทีเหมือนสุนัขจิ้งจอก ในใจของหนิงหรานก็ยิ่งแค้น เธอเข้าไปด้วยความเจ็บ แล้วดึงเสื้อคุมของแน่ร์ฉิงฉิง “นางจิ้งจอก ออกไปจากสามีฉันนะ”

“พอได้แล้ว” เว่ยถิงปกป้องแน่ร์ฉิงฉิง เขาผลักหนิงหราน “คุณจะบ้าอะไรอีก”

หนิงหรานล้มลงไปกับพื้น ในใจเจ็บเหมือนโดนมีดกรีด

เขากล้าผลักเธอต่อหน้าผู้หญิงคนอื่น?

ใบหน้าที่ของเธอเต็มไปด้วยน้ำตามองไปที่เขา “ใช่สิ ฉันกำลังบ้า ฉันคุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ฉันก็บ้าแล้ว”

อ่านส่วนถัดไป

คุณอาจจะชอบ

9.5

เด็กในโอวาท

9.5

พชร หรือ คิง ชายหนุ่มผู้รักศักดิ์ศรีและเชื่อมั่นว่าไม่มีใครสามารถบงการชีวิตเขาได้ ทว่าเขากลับต้องเผชิญหน้ากับ ภาค พิเภก ชายผู้ทรงอิทธิพลที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและโหดเหี้ยมอย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าคิงจะเคยประกาศกร้าวด้วยความเกลียดชังว่าจะไม่ขอข้องแวะกับภาคอีกตลอดชีวิต แต่โชคชะตากลับบีบคั้นให้เขาต้องยอมจำนนและกลายมาเป็นคนในโอวาทของชายผู้นี้อย่างไม่มีทางเลือก ท่ามกลางอันตรายและความขัดแย้งรอบตัว คิงต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่เพื่อค้นหาความจริงว่า เหตุใดชีวิตของเขาถึงต้องมาสยบอยู่ภายใต้อำนาจมืดของภาคอย่างเลี่ยงไม่ได้

แอ็กชัน LGBT+เมืองใหญ่โรแมนติก

8.1

Kissing U : จูบปรารถนา

8.1

เมื่อสาวอกหัก ยอมมาเป็นเพียงแค่มดแดงแฝงพวงมะม่วง ขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้ชายที่รัก จนกว่าเขาจะแต่งงาน แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือการเปิดประตูพรหมลิขิตเข้าอย่างจัง ตึกๆ ตักๆ ตึกๆๆ ตักๆๆ จังหวะการเต้นของหัวใจนาราชานั้นถี่กระชั้นขึ้นจนเธอเหมือนจะเป็นลม ไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาขึ้นมองธามด้วยซ้ำ แม้จะไม่ได้มองแต่เพราะตอนนี้อยู่ใกล้กันมากเกินไป ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆ ของธามได้ “โอ๊ย! ใจจ๋า อย่าเต้นดังไป เดี๋ยวเขาได้ยินหมด” นาราชาที่ยังคงหลับตาเอ่ยบอกหัวใจที่ตอนนี้เต้นรัวยิ่งกว่ากลองเพลยามออกรบ แต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่นักและพอรับรู้ว่าปลายนิ้วของธามกำลังขยับ นาราชาก็ตัดสินใจเอ่ยถามออกไป “เอ่อ…ขะ…คุณธามคะ มันจำเป็นต้องจับตรงนั้นด้วยหรือคะ” “ตรงนั้นรู้เหรอว่าคือตรงไหน” “ก็ตรงที่คุณธามหยุดปลายนิ้วไว้น่ะค่ะ” เพราะยังคงหลับตา จึงไม่รู้ว่าตอนนี้มือธามอยู่ที่ไหน นั่นทำให้ธามอยากแกล้งคนรู้ดี “หึหึ…ถ้าไม่จับ แล้วฉันจะรู้ขนาดไหม” “หุ่นที่ปั้นนี่มันต้องรู้ขนาดของคนที่มาเป็นแบบ แบบเป๊ะๆ เลยเหรอคะ” “ใช่…ฉันชอบความเป๊ะ….” -------------------------------------------------------------------------------- “เสื้อเชิ้ตก็หอม เสื้อยืดก็หอม กางเกงยีนส์ก็ยังหอม โอ๊ย! เสื้อผ้าผู้ชายอะไรใส่แล้วยังหอมเหมือนยังไม่ได้ใส่ นี่ก็หอม เอ๊ย!” นี่ก็หอมที่ว่าคือบ็อกเซอร์สีขาวที่ตอนนี้อยู่ในมือเธอ แล้วเมื่อครู่เธอก็เอาเจ้านี่ขึ้นมาหอม มาดมไปตั้งหลายครั้ง หึหึ นาราชาเพ่งมองเจ้าบ็อกเซอร์สีขาวในมือ จินตนาการบางสิ่งบางอย่างก็โลดแล่นอยู่ในสมองอย่างไม่อาจห้ามได้ นั่นพลอยทำให้ใบหน้าเธอร้อนผ่าวๆ กับความคิดเชิงสิบแปดบวกของตัวเองในขณะนี้ “ยัยจิ้งบ้า คิดอะไรของหล่อน หล่อนเป็นผู้หญิงยิงเรือนะยะ” นาราชายิ้มเขิน แต่อยู่ๆ เสียงออดหน้าบ้านที่ดังขึ้นก็ทำให้คนที่กำลังเพ้อฝันถึงกับสะดุ้ง แล้วรีบออกไปดูทันที แต่พอเห็นว่าในมือกำลังถืออะไรติดมาด้วย ก็รีบเหน็บไว้กับขอบกางเกงพร้อมกับดึงเสื้อยืดตัวยาวที่สวมอยู่ลงมาปิด

เมืองใหญ่โรแมนติก

8.8

พันศักดิ์

8.8

“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด! เสียงกรีดร้องดังขึ้น พันศักดิ์อุ้มร่างเล็กขึ้นสู่อ้อมแขนหลังจากสะพายปืนลูกซองไปทางด้านหลัง เธอปัดป้องปิดบังเนื้อตัวเป็นพัลวัน “อย่าดิ้นสิ ตกลงไปแข้งขาหักไม่รู้ด้วยนะ” คนเถื่อนหน้าดุทำเสียงดุ เด็กสาวรีบหยุดดิ้นกอดคอหนาเอาไว้เพราะกลัวตก ยังสะอึกสะอื้นอยู่ไม่หาย เธอซุกหน้าที่อกกว้าง อับอายหนักหนาที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าเขา “ทีหลังก็นัดมันมาทีละคนสิ สิบคนไม่ฉีกขาดรึ” “มังคุดเปล่านัดใครนะ พวกนั้นมาดักฉุดจะรุมข่มขืน ไม่เห็นหรือไงว่ามังคุดร้อง” เธอเถียงคอเป็นเอ็น “อ้อ... จะไปรู้เรอะ ผู้หญิงบางคนชอบร้องให้ผู้ชายตื่นเต้น” เธอกัดปากตัวเองเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น

แอ็กชัน เมืองใหญ่โรแมนติก วัยรุ่น

8.7

เถื่อนปรารถนา

8.7

การหลบหนีจากการตามล่าอย่างบ้าคลั่งในป่าลึกสีเขียวขจี กลายเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันร้อนแรงของคนสองคน ท่ามกลางวิกฤตชีวิตที่รายล้อม ความปรารถนาอันแผดเผาได้หลอมรวมร่างกายและจิตใจของพวกเขาให้ผูกพันกันอย่างลึกซึ้งจนยากจะถอนตัว แม้ว่าในท้ายที่สุดภารกิจหนีตายจะเสร็จสิ้นลง และทั้งคู่สามารถก้าวพ้นเขตอันตรายของชายป่ามาได้สำเร็จ ทว่าเปลวไฟแห่งความเสน่หาที่เคยลุกโชนกลับไม่ได้มอดดับลงไปตามระยะทางหรือเวลาที่ผ่านพ้นมา

แอ็กชัน การผจญภัย โรแมนติก

8.6

อุ้งมือพิศวาสซาตาน

8.6

เมื่อหญิงสาวต้องเผชิญหน้ากับเจ้าหนี้รายใหญ่ของบิดาในห้องพักส่วนตัวด้วยความตื่นตระหนก ทว่าท่ามกลางแสงไฟสลัว ความงามของเธอกลับสะกดสายตาชายหนุ่มจนความขุ่นเคืองมลายหายไปสิ้น แม้เธอจะพยายามเอ่ยคำขอโทษที่เผลอผลักเขาไปด้วยความตกใจ แต่ชายหนุ่มกลับยื่นข้อเสนอให้เธอปรนนิบัติรับใช้เพื่อแลกกับการให้อภัย โดยหวังเพียงตักตวงความสุขจากร่างกายอันเย้ายวนที่เขาเฝ้าโหยหามาตลอดทั้งวัน กลายเป็นข้อผูกมัดแสนเร่าร้อนที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เมืองใหญ่โรแมนติก

8.5

ติ่งแฟนเก่า เราจะรีเทิร์น

8.5

หลังเซ็นใบหย่า ป๋อมู่หานก็ละทิ้งศักดิ์ศรีแล้วกลับมาตามตื๊อหลินเอินเอินอย่างบ้าคลั่ง หวังเพียงได้แต่งงานใหม่กับเธออีกครั้ง ทว่าอดีตภรรยาที่เขาเคยละเลยคนนี้ แท้จริงแล้วซ่อนความสามารถระดับอัจฉริยะไว้รอบด้าน ทั้งการเป็นทนายความฝีมือฉกาจ แพทย์ผู้รักษาได้ทุกโรค และแฮ็กเกอร์ชั้นยอด เมื่อเห็นอดีตสามีคลานเข่าเข้ามาอ้อนวอนราวกับสุนัขรับใช้ เธอจึงทำเพียงหัวเราะเยาะด้วยความสมเพช พร้อมขับไล่เขาอย่างไม่ใยดี และประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันหวนคืนสู่ชีวิตคู่กับผู้ชายพรรค์นี้อีกเด็ดขาด

เมืองใหญ่โรแมนติก