ร้อนรักราคีสวาท

“เชิญตามสบายเถอะแม่คุณ ฉันก็จะบอกว่าเธอแกล้งเดินมาให้รถชน เพื่อจะเรียกร้องเงิน” เขากอดอกมอง เหยียดหยามเธอเต็มที่ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเธอได้งานจากแม่ของเขาแล้ว แต่เขาอยากพูดให้เธอเจ็บใจเล่น ไปทำงานจริงๆ เมื่อไรจะแกล้งให้หนำใจเลยคอยดู จะทำให้ร้องไห้ขี้มูกโป่ง ลาออกแทบไม่ทันเลยไม่เชื่อก็ลองดูสิ

“ไอ้บ้า ฉันไม่ได้เป็นมิจฉาชีพนะ แต่คุณขับรถเร็วเฉี่ยวฉันจริงๆ ฉันไม่ได้แกล้ง” เธอแทบเต้นเมื่อโดนกล่าวหา

“หน้าตาก็สวย เอาแบบนี้ไหม ไปขึ้นเตียงกับฉัน รับรองว่าได้มากกว่าค่ารถเฉี่ยวนี่อีก” เขายื่นข้อเสนอ ไหนๆ มารดาก็ส่งเธอมาเป็นเลขาฯ ของเขาแล้ว พ่วงด้วยตำแหน่งนางบำเรออีกตำแหน่ง จะตอนนี้หรือตอนไหน มันก็ไม่ต่างกันหรอก

“ไม่มีทางเสียหรอก คนสารเลว คิดอะไรต่ำๆ” เธอสวนกลับ มองเขาเหมือนกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“งั้นก็ตามใจ เสนอเงินให้เยอะกว่าไม่เอา ดูรูปร่างหน้าตาแล้วก็คงผ่านมาเยอะ” เขายักไหล่ก่อนจะเดินไปเปิดประตู

“ไอ้ผู้ชายงี่เง่า ดูถูกฉันแบบนี้ได้ยังไง” เธอโมโหเดินไปด้านหลังเขา เอากระเป๋าฟาดเข้าไปเต็มแรง ใจจริงอยากจะฟาดให้โดนหัว แต่พลาดไปโดนหลังแทนเพราะเขาตัวสูงกว่าเธอมาก

“โอ๊ย! ยายผู้หญิงบ้า เป็นอะไรของเธอนี่ กล้าทำร้ายฉันอย่างนั้นเหรอ อยากตายนักหรือไงห้ะ” เขาหันมารวบร่างเธอเอาไว้ หญิงสาวตาโตดิ้นหนีอุตลุด

“ปล่อยนะ ปล่อยสิไอ้บ้า!”

“ไม่ปล่อย ฉันรู้แล้ว นี่เป็นการเรียกร้องความสนใจของเธอ อยากให้ฉันหิ้วขึ้นรถแล้วพาเข้าม่านรูดใช่ไหม” เขารวบเธอเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ

“ไอ้เลว ไอ้บ้า ไม่ใช่นะ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย!” เธอดิ้นสุดแรง แต่ยิ่งดิ้นเขากลับยิ่งกอดรัดจนหายใจไม่ออก

“เธอเดินเข้ามาเองนะ เดี๋ยวฉันจะสงเคราะห์ให้ สวยๆ แบบเธอจะจัดหนักจัดเต็มให้เลยเอาไหม ได้ยินขนาดนี้ดีใจจนเนื้อเต้นใช่ไหมที่ฉันทุ่มสุดตัว อ้าว... ดิ้นเข้าไป นมเธอจะชนหน้าฉันแล้วเห็นไหม” เขาแกล้งว่า ยายนี่แหย่นิดแหย่หน่อยก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

“ปล่อยนะ ไอ้บ้า ไอ้ลามก ฉันจะร้องให้คนช่วย” เธอพูดเสียงหอบ หน้าแดงก่ำด้วยความโมโห

“ร้องไปเลย แต่ร้องใต้ร่างฉันนะ” เขากระชากเน็กไทที่สวมอยู่ออกมามัดข้อมือของเธอเอาไว้ แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมามัดปากต่อ ก่อนจะเปิดประตูหลัง จับเธอยัดเข้าไปในรถ

“อ่อยอะ ไอ้อ้า...” เธอดิ้นรนแต่หนีไม่รอดเพราะโดนมัดปากมัดมือไพล่หลังเอาไว้ ได้แต่ร้องด่าเขาไปแบบนั้น เพราะไร้หนทางหนีออกไปจากรถได้เนื่องจากเขาล็อกรถอย่างแน่นหนา

“เอาน่า... เดี๋ยวฉันสนองให้ถึงใจเลย รับรองว่าได้เงินก้อนใหญ่แน่ๆ” รัชภาคย์พูดแล้วหัวเราะน่ากลัว ตอนนี้เขากำลังหงุดหงิดที่มารดากดดันเขาเรื่องแต่งงาน ผู้หญิงแต่ละคนที่มารดาหาให้ ไม่เกินอาทิตย์ทั้งนั้น พอได้เงินก็จากไปแต่โดยดี เขาทำถึงขนาดนี้แล้ว ท่านยังไม่เห็นธาตุแท้ของผู้หญิงพวกนั้นอีกว่าหิวเงินแค่ไหน ยังจะหาผู้หญิงมาให้เขาอีก ทั้งๆ ที่เขาไม่ต้องการใครทั้งนั้น

“เธอโชคร้ายเองนะ ที่หาเรื่องมากระตุกหนวดเสืออย่างฉัน ฉันกำลังหงุดหงิด อารมณ์เสีย เธอก็ดันจะมาแบล็กเมล์เรียกเงิน ทั้งๆ ที่เธอเดินมาให้รถฉันเฉี่ยวเอง” เขายังไม่ยอมรับความผิด

“อือๆๆ ไอ้อ้า...” ปิ่นแก้วส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน ด่าเขาไม่เป็นภาษาเพราะโดนมัดปากเอาไว้

“เก็บเสียงไว้ร้องครางใต้ร่างฉันจะดีกว่า...” เขาเหยียบคันเร่งจนมิด จนคนที่กลัวความเร็วถึงกับหน้าซีดตัวสั่น เธอหลับตาปี๋ ก่อนที่เขาจะเบรกรถจนหัวทิ่ม ลงไปลากเธอออกจากรถเมื่อถึงที่หมาย

“อือๆๆ” เธอดิ้นรนแต่เขาก็ไม่สน แบกเธอขึ้นบ่าแล้วล็อกรถ เดินขึ้นคอนโดฯ ไปอย่างไม่แยแส ระหว่างทางคนโดนอุ้มพาดบ่าทั้งเตะถีบดิ้นหนีแต่โดนเขาฟาดเข้าให้ที่สะโพกเต็มแรง เขาพาเธอเข้ามาในห้องพัก ก่อนจะแกะผ้ามัดปากมัดมือของเธอออก ไม่มีใครช่วยเธอได้ ขนาด รปภ. ยังให้เขาผ่านเข้ามาโดยง่าย

“โอ๊ย! ไอ้คนบ้า เฮงซวย ซาดิสม์ เจ็บนะ” เธอร้องเสียงหลง ลูบสะโพกป้อยๆ เมื่อโดนโยนมาที่โซฟาตัวยาวในห้องพักของเขา

ปิ่นแก้วกวาดตามองรอบกายอย่างระแวดระวัง ก่อนจะมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ เจ็บสะโพกที่โดนตีและโดนโยน กระดูกแทบหัก คนบ้าอะไรซาดิสม์ โรคจิต ด่าเขาไป สมองก็ครุ่นคิดไป เพื่อหาทางเอาตัวรอด ทำไมโชคร้ายมาเจอผู้ชายบ้ากามคนนี้ได้นะ นี่เธอจะทำยังไงดี

“จะเมคเลิฟกันตรงไหนดี ที่โซฟาตัวที่เธอนั่งอยู่ บนเตียง ห้องน้ำ บนเก้าอี้ บนโต๊ะ ที่ไหนฉันได้หมด” เขาให้เธอเลือก มองร่างน้อยอย่างเจ้าเล่ห์ ปากก็พ่นถ้อยคำชวนสยิวให้หญิงสาวขนลุก รัชภาคย์คิดว่าคนตรงหน้าเล่นตัวไปแบบนั้นเอง เดี๋ยวเล้าโลมหน่อย เซ็นเช็คให้สักใบ ขี้คร้านจะเอาอกเอาใจเขาจนน่าเบื่อเหมือนผู้หญิงคนก่อนๆ ที่มารดาสรรหามาให้

“ไม่!!!” เธอรีบวิ่งหนีจากเขา ไปหยุดอีกมุมหนึ่งของห้อง หอบหายใจจนตัวโยนเมื่อไกลจากรัศมีที่เขาจะก้าวเข้ามาถึงตัวได้

“หรือจะเอากันที่ระเบียง ชอบระเบียงก็ไม่บอก อยากชมธรรมชาติ แล้วตื่นเต้นด้วยใช่ไหม เพราะอาจจะมีคนเห็นเรารักกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ถ้าไม่ถือสาจะชวนมาร่วมวงด้วยยังได้นะ” เขาลูบคางไปมาสีหน้ายียวน มองเธอไม่วางตา