เล่ห์รักฉบับร้าย
ตอน 3
รวมแกงค์
“สวัสดีค่ะพี่แฟรงค์ แหม... พี่ก็พูดเกินไปค่ะ” พูดจบเธอก็แบมือยื่นไปตรงหน้า จุดประสงค์ที่เธอมาที่นี่ก็เพราะค่าต้นฉบับนิยายที่ส่งไป
แฟรงค์ส่ายหน้านิด ๆ แล้วล้วงมือไปในกระเป๋า พร้อมกับหยิบซองที่ใส่เช็คออกมายื่นให้กับหญิงสาว อรุณ วนารับซองนั้นมา แล้วเปิด พอเห็นตัวเลขที่แฟรงค์เขียนให้ก็ยิ้ม พลางยกมือไหว้ กล่าวขอบคุณเขายกใหญ่
“งกนี่ ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ ได้ข่าวว่า นายน้องชายของนา แต่งงานกับเศรษฐินีไม่ใช่หรือ ต่อไปเราก็ไม่ต้องหาเงินงก ๆ แล้วละซิ”
“ไม่เกี่ยวกันสักหน่อยค่ะพี่แฟรงค์ น้องก็ส่วนน้อง นาก็ส่วนนา นาดีใจนะคะที่นายแต่งงานไปซะได้ จะได้ออกไปจากอกของนาสักที ต่อไปนาก็เป็นไท อยากจะทำอะไรตามใจตัวเองก็ได้ หายห่วงไปแล้วค่ะ”
“ดีใจด้วยนะ”
“ดีใจด้วยนะคะพี่นา”
“งั้น เราก็มาฉลองกับความเป็นไทของยายหนูนากันวันนี้”
ทุกคนพากันยกแก้วของตัวเองขึ้นมาแล้วชนกัน และตอนนี้ในผับก็เป็นเสียงเพลงเป็นจังหวะโจ๊ะ ๆ ทุกคนในโต๊ะ จึงลุกขึ้นมายักย้ายส่ายสะโพก ทุกคนดูสนุกสนานกันมาก
บุรินทร์ที่มองออกมาจากกระจกใสที่ทำให้เขาเห็นไปทั้งผับนั้น เขาสะดุดตากับผู้หญิงในชุดเหลืองที่กำลังเต้นอย่างเมามัน และไม่แคร์อะไร ชุดที่เธอใส่มันทำให้เธอโดดเด่น เพราะในร้าน ทุคนแทบจะใส่เสื้อผ้าเป็นโทนสีทึบ ๆ ดำ ๆ เสียมากกว่า เธอคนนั้นดูสวยและเซ็กซี่ แต่เมื่อเธอคนนั้นหันหน้ามาทางที่เขายืนอยู่ บุรินทร์ก็แทบขยี้ตา
‘หึ... ยายพี่สาวของนายอติ คุณหรือ’
เขาไม่แน่ใจ แต่ใบหน้านี้ ทำให้ชายหนุ่มถึงกับต้องเดินกลับไปที่โต๊ะ แล้วหยิบเอารูปถ่ายของอรุณ วนาในอิริยาบถต่าง ๆ ที่นักสืบส่งมาให้ดูอีกครั้งหนึ่ง แล้วกลับไปที่หน้าต่าง แต่ผู้หญิงในชุดเหลืองนั้น กับกลุ่มเพื่อนก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว เขารีบก้าวขายาว ๆ ของเขาออกมาจากห้องทำงานทันที
‘ยายคนนั้นไปไหนแล้วเนี่ย’ เขาตรงไปที่โต๊ะตัวนั้น และมองหาผู้หญิงชุดเหลือง เขาไม่มั่นใจนักว่าใช่ยายอรุณ วนา พี่สาวของนายอติ คุณหรือเปล่า
“พวกที่นั่งอยู่โต๊ะนี้ไปไหนซะแล้ว” เขาหันไปหาพนักงานที่ทำงานอยู่ตรงนั้น
“เช็กบิล จ่ายเงิน แล้วก็กลับแล้วครับคุณบิล”
“เหรอ” เขารีบเดินเร็วออกไปด้านหน้าในทันควัน
กลุ่มของอรุณ วนากำลังเอ่ยร่ำลากันอยู่
“ให้พี่ไปส่งไหม” แฟรงค์เอ่ยถาม เพราะเริ่มเห็นในความสวยและน่ารักของอรุณ วนาแล้ว
“โอ้ย ไม่ต้องมาทำขี้หลีกับน้องกับนุ่งเลยนะคะ ฮา...” เธอหัวเราะออกมาอย่างมีจริต
“ก็พี่นาเล่นแต่งตัวสวย และทำตัวน่ารักแบบนี้ พี่แฟรงค์ก็ถูกใจนะสิ”
“ใช่”
“ฮา...” ทุกคนต่างส่งเสียงหัวเราะ ที่ได้เห็นอรุณ วนาทำท่าเขิน
“มายขับรถดี ๆ นะ พาพี่แฟรงค์ส่งกลับไปให้เมียแกถึงบ้านด้วย”
“ค่ะ ไป! ไป! ขึ้นรถกันได้แล้ว” มายผลักหลังหนุ่มให้ขึ้นรถ แล้วเธอก็ไปนั่งประจำที่นั่งคนขับ
“กลับถึงบ้านปลอดภัยนะคะ” อรุณ วนาโบกมือลาทุกคน ที่พากันกดกระจกลงมาแล้วส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว
เธอยืนยิ้ม มองรถที่มายขับออกไปจนลับตา วันนี้ เธอรู้สึกได้ปลดปล่อยความเซ็ง ความเมื่อย และทุกอย่างที่อึดอัดในใจออกมาจนหมด
“เฮ้อ... หลังจากนี้ ค่อยมีแรงทำงานขึ้นมาอีก ดีนะที่ได้ออกมาแดนซ์ซะบ้าง ต้องหาเรื่องมาปลดปล่อยที่นี่บ่อย ๆ แล้ว เปิดเพลงสนุก แล้วก็นักร้องเสียงดี๊ดี” เธอพูดคนเดียวเพราะความเคยชิน
“อรุณ วนา” เสียงทุ้มเรียกชื่อเธอจากด้านหลัง
“ค่ะ” เธอขานรับ เจ้าของชื่อถึงกับหันหน้ากลับไปมองคนที่เรียกเธอขึ้นในทันที สายตาของทั้งสองคนประสานกัน บุรินทร์ถึงกับยิ้มแสยะออกมา ‘ใช่ แม่คนนั้นจริง ๆ ด้วย พี่สาวของนายอติ คุณ’
“คุณเรียกฉันหรือคะ” เธอถามเขา มองหน้าของบุรินทร์แบบแปลกใจ เพราะเธอมั่นใจได้ทีเดียวว่า เธอไม่เคยเห็นหน้าผู้ชายคนนี้มาก่อนในชีวิต
บุรินทร์ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเธอ
“คุณอรุณ วนา” เขาหยุดตรงหน้าของเธอ แล้วเรียกชื่อเธออีกครั้ง
“ใช่ค่ะ แล้วคุณ...” เธอเอียงหน้ามองเขา เพราะยิ่งมองยิ่งมั่นใจว่าไม่เคยเจอหรือว่า รู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อน
“ยินดีที่ได้รู้จัก” เขายิ้มเย็น จ้องมองดวงหน้าของเธอแบบเปิดเผย
อรุณ วนาแปลกใจมากกว่าเดิมไปอีก “ฉันคิดว่า ฉันไม่เคยรู้จักคุณมาก่อน ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ” เธอถามเขาออกไปตรง ๆ
ร่างสูงโปร่ง หน้าตาดี และการแต่งเนื้อแต่งตัวของเขาบ่งบอกฐานะของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี อรุณ วนาเชื่อมั่นว่า เธอไม่เคยไปมีปฏิสัมพันธ์กับพวกมีเงิน หรือเศรษฐีเมืองไทยคนไหนมาก่อน แต่นัยน์ของเขา และรูปปากแบบนี้ เธอเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
“ผมบุรินทร์ หรือว่า บิล น้องชายของ บูรณี” เขาเอ่ยแนะนำตัว แต่สายตาของเขาและรอยยิ้มหยักนั้น มันแปรเปลี่ยนไปเป็นดูถูกและหยามหยัน
“อรุณ วนา พี่สาวแท้ ๆ เพียงคนเดียวของ นายอติ คุณ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมายิ่งทำให้อรุณ วนารู้สึกขุ่นเคืองใจ
เธอยกหน้ามองเขาแบบเชิดหยิ่ง รู้สึกคอแข็งขึ้นมาเฉย ๆ และใบหน้าร้อนออกผ่าว ๆ แค่สีหน้า แววตา และน้ำเสียงแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนดูถูก
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ไม่ทราบว่าจะได้มาเจอคุณที่นี่”
“อ๋อ ที่นี่เป็นผับของผมเอง”
“ค่ะ”
สายตาที่มองตอนนี้เหมือนจะห้ำหั่นกัน
“ฉันมั่นใจว่า เราสองคนไม่เจอหน้ากันมาก่อน และคุณรู้จักฉันได้ยังไง”
“หึ-หึ มันไม่ยากหรอกนะ ถ้ามีเงิน และอยากจะหาข้อมูลของพวกที่จะมาปอกลอกสมบัติของพี่สาวของผม”
คุณอาจจะชอบ
