เจ้าสาวตัวแทนคนนี้ ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

สุนวลกล่าวด้วยท่าทีสงบว่า “จริงๆ แล้ว โชคดีขนาดนี้ถ้าให้ฉันก็คงไม่เหมาะ แทนที่จะให้ฉันใส่ชุดแต่งงานนี้ ทำไมไม่ให้เฉียนเฉียนใส่แทนล่ะ?”

แม่ของซูได้ยินความหมายที่แฝงในคำพูดของสุนวล จึงถามด้วยความไม่เชื่อว่า “เธอกล้าขู่ฉันเหรอ?”

แม่ของซูมองหน้าสุนวลที่มีรอยแผลเป็นด้วยสายตาดูถูก ประโยคที่ออกมายิ่งไม่เหมาะที่จะได้ยิน “ถ้าเราไม่รับเธอกลับมา เธอคิดว่าเธอที่หน้าตาแบบนี้จะมีคนรับแต่งงานเหรอ? ไม่รู้จักคุณค่าเลยจริงๆ”

จากด้านหลัง สุนวลที่ยังไม่ได้รูดซิปชุดแต่งงานเผยให้เห็นแผ่นหลังที่งามสง่า บนกระดูกไหล่มีปานรูปดอกกุหลาบ เหมือนดอกกุหลาบสีแดงท่ามกลางความขาวสะอาด เป็นภาพที่งดงามมาก

ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเจ้าของแผ่นหลังนี้จะมีใบหน้าที่งดงามเพียงใด

แต่เสียดายที่ในกระจก ผู้หญิงคนนั้นมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลเป็นจนแทบจะปิดครึ่งหนึ่งของหน้าเธอ

สุนวลได้ยินคำพูดนั้น ไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับทำท่าเศร้าใจพร้อมกับลูบแผลเป็นบนหน้าและขอโทษแม่ของซู “ขอโทษค่ะ คุณนายซู ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น”

จริงๆ แล้วแผลเป็นนี้เธอตั้งใจติดไว้ เธอไม่ได้มีใบหน้าที่เสียหายอะไร เพียงแต่หน้าตาที่แท้จริงของเธอเคยนำปัญหามากมายมาให้ เธอจึงเลือกที่จะทำตัวให้ดูไม่น่ามอง

แม่ของซูรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง จึงกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “ดีละที่รู้จักคิด”

สุนวลหันหลังให้แม่ของซู ดวงตาแฝงไปด้วยความเยาะเย้ย

เธอตกลงแต่งงานกับครอบครัวฮั่วไม่ใช่เพราะถูกบังคับจากครอบครัวซู แต่เป็นความเต็มใจ เธอต้องหาทางแก้พิษที่ติดอยู่ในตัวคุณยาย

เมื่อหลายปีก่อนเธอถูกครอบครัวซูไล่ออกจากบ้าน คุณยายที่เป็นคนทำความสะอาดช่วยชีวิตเธอไว้ เธอมีคุณยายเป็นญาติคนเดียวในโลกนี้ คุณยายติดพิษประหลาด เธอไม่สามารถรักษาได้ แต่พบว่าพิษนี้อาจเกี่ยวข้องกับครอบครัวฮั่ว

อีกทั้งมีผู้ช่วยชีวิตเธอคนหนึ่งที่เป็นคนในครอบครัวฮั่ว เธอคิดว่าถ้าแต่งงานเข้าไปในครอบครัวฮั่วแล้วจะสามารถไปเยี่ยมเขาได้

ถึงเวลาจัดงานแต่งงานแล้ว—

สถานที่จัดงานแต่งงานหรูหราและงดงาม เจ้าบ่าวอยู่ในชุดแต่งงานรออยู่บนเวที แต่เจ้าบ่าวกลับไม่ปรากฏตัว

แขกที่อยู่ด้านล่างรออยู่เกือบสิบนาทีแล้วก็เริ่มพูดคุยกันเบาๆ

“หรือว่าฮั่วซิเย่คิดว่าคุณซูหน้าตาไม่ดี เลยยกเลิกงานแต่งงานทันที?”

“โอ้ย ถ้าฉันเป็นคุณซู คงอยากหาที่แทรกลงไปในดินเลย! หน้าเสียหมดแล้ว!”

สุนวลยืนอยู่บนเวทีอย่างสงบใจ ไม่สนใจเสียงพูดคุยด้านล่าง

เมื่อเวลาผ่านไปยี่สิบนาทีที่สุนวลยืนอยู่บนเวทีเพียงลำพัง พนักงานบริการคนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความเหนื่อยและตะโกนว่า :

“ฮั่วซิเย่ให้ฉันมาบอกทุกคนว่า เขา...เขา…”

พนักงานหน้าแดง เหมือนคำพูดต่อไปจะพูดยากมาก “เขากำลังใช้เวลาส่วนตัวกับสาวสวย ไม่มีเวลามาแต่งงาน”

ทันทีที่พูดจบ เสียงฮือฮาดังขึ้นจากด้านล่าง มีทั้งเสียงหัวเราะและสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร

แม่ของซูรู้สึกว่าเสียหน้าไปหมดแล้ว พูดด้วยความโกรธว่า “ถ้าเจ้าสาวเป็นเฉียนเฉียน ฮั่วซิเย่คงไม่กล้าทำแบบนี้! ทั้งหมดเป็นเพราะสุนวลที่หน้าตาไม่ดี!”

ทุกคนคิดว่า: ได้ยินมานานแล้วว่าฮั่วซิเย่เป็นคนที่ไม่สนใจอะไรเลย วันนี้เห็นแล้วเป็นจริงตามคำร่ำลือ!

กล้าทิ้งเจ้าสาวในวันแต่งงานระหว่างสองครอบครัวเพื่อเปิดห้องกับผู้หญิงอื่น ในโลกนี้หาคนที่กล้าทำแบบนี้ยาก

สุนวลยกกระโปรงชุดแต่งงานเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ถามด้วยความสุภาพว่า “ฮั่วซิเย่เปิดห้องที่โรงแรมไหน?”

พนักงานบริการตกใจ “...ที่นี่ค่ะ”

น้ำเสียงของสุนวลเรียบเฉย เหมือนว่าไม่ใช่เธอที่จะไปจับคน “ห้องไหนคะ ช่วยนำทางให้หน่อยค่ะ”