เงารักของนายไอศูรย์

บทนำ

มาเพื่อแย่ง

‘ขวัญฤดี ธารเทพากรณ์’ หย่อนขาเรียวสวยออกจากรถสปอร์ตไฮบริดก์ BMW i8 สีขาว เท้าเรียวขาวอมชมพูห่อหุ้มด้วยรองเท้าส้นสูงปลายแหลมสีดำเหยียบลงพื้นดิน

หญิงสาวถอดแว่นตากันแดดสีชาออกแล้วเอาไปคาดไว้บนหัว เรียวปากอิ่มแต่งแต้มด้วยลิปสีแดงราคาแพงแย้มยิ้ม ดวงตากลมโตตกแต่งด้วยขนตาปลอมทอดมองคฤหาสน์ตรงหน้าด้วยแววตาสื่ออารมณ์หลากหลาย

‘มันน่าจะเป็นของเธอ…’

ทว่า เมื่อ 25 ปีที่แล้ว แม่ต้องอุ้มท้องซึ่งเป็นเธออยู่ข้างในออกจากคฤหาสน์หลังนี้อย่างไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น

...และที่หญิงสาวมาวันนี้ก็เพราะจะมาทวงทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอควรจะได้คืนกลับมาเป็นของตัวเอง!

เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขแทรกผ่านร่องรอยความทุกข์ระทมในใจเข้ามาดึงให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์นึกคิด ขวัญฤดีหันมองหาต้นเสียงนั้น แล้วสายตาก็สะดุดกับร่างของชายหญิงคู่หนึ่งตรงบริเวณสระน้ำ ให้พลันมีแผนการอะไรบางอย่างเกิดขึ้นในหัว พร้อมดวงตาฉายแววเย้ยหยัน

สระน้ำขนาดใหญ่ตกแต่งสไตล์ยุโรปแบบธรรมชาติ มีหนึ่งหญิงสาวกับอีกหนึ่งชายหนุ่มกำลังว่ายน้ำไล่จับกันไปมา บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าทั้งสองคือคู่รักกัน

“พี่ศูรย์ ไม่เอา ไม่เล่นแล้วค่ะ”

หญิงสาวในชุดทูพีซสีชมพูอ่อนหัวเราะคิกๆ คักๆ เมื่อชายหนุ่มว่ายน้ำไล่จับเธอได้ แล้วฉุดร่างบางเข้าไปสวมกอดจากทางด้านหลัง

“ว้าย!! ยอมแล้วๆ รสยอมแล้วค่ะ”

“ยอมพี่แล้วก็อย่าดื้อสิครับ”

‘ไอศูรย์ เทพพยัคฆ์’ เจ้าของร่างโตล่ำสันสมชายชาตรีจับเธอให้หันมาเผชิญหน้ากัน แล้วก้มลงจูบปากจิ้มลิ้ม ซึ่งหญิงสาวก็จูบตอบเนิ่นนานหลายอึดใจ ได้ยินเสียงครวญในลำคออืออาแว่วมา ก่อนหญิงสาวจะดันหน้าของเขาออกห่าง แล้วมองสบตาชายหนุ่มหวานซึ้ง

“พี่ศูรย์ขึ้นจากน้ำกันเถอะค่ะ รสหนาวแล้ว”

‘รสริน ธารเทพากรณ์’ สาวแสนหวาน อายุ 20 ปีเอ่ยบอกอย่างยั่วเย้าอีกฝ่าย เพราะเธอรู้ดีว่าอารมณ์ของแฟนหนุ่มคั่งค้างเพียงไร

“ฝากไว้ก่อนเถอะ ไว้แต่งเมื่อไหร่ พี่จะทบต้นทบดอก เอาให้เธอจมดินไปเลยละ”

ไอศูรย์ทำหน้าหื่น ส่งเสียงคำรามขณะมองร่างบางแสนยั่วยวนก้าวขึ้นจากน้ำ เรียวปากหยักก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอิ่มเอมใจนักหนา

ถ้าจะให้นับ นี่ก็ 7 ปีแล้วที่เขาและรสรินคบหาดูใจและเป็นคนรักกัน ตอนนี้ เขาอายุ 39 ปี ส่วนหญิงสาวเพิ่งเรียนจบหมาดๆ เขาเฝ้ารอคอยเวลานี้มาอย่างอดทน ไม่ล่วงเกินเธอเกินขอบเขต และวันนี้ ชายหนุ่มอยากเซอร์ไพรส์ขอเธอแต่งงาน

ทว่า รอยยิ้มที่แต้มบนใบหน้าหล่อเหลามีความสุข ก็มีหญิงสาวอีกคนยืนไม่ไกลจากจุดที่พวกเขาอยู่มองเห็นมัน ดวงตากลมโตฉายแววหมายมาดมองเขาสลับกับหญิงสาวอีกคนที่เดินไปหย่อนร่างอรชรอ้อนแอ้นลงนอนบนโซฟาเบดรับแดด

‘ได้เวลาเล่นเกมกันซะที’

เพียงชั่วอึดใจ หญิงสาวก็เหยียดริมฝีปากให้คนทั้งสองแล้วหันหลังเดินเข้าสู่ตัวบ้านหลังใหญ่...

“อะไรนะ เมื่อกี้นี้ ลูกว่าอะไรนะ” โกวิทถามลูกสาวคนโตเสียงดัง

“หนูจะแต่งงานกับผู้ชายคนนั้นค่ะ” ขวัญฤดีชี้บอกให้นายโกวิทมองไปด้านนอกผ่านกระจกหน้าต่าง จะเห็นชายหนุ่มตัวสูง และก็หล่อเหลาด้วยในสายตาเธอ ซึ่งเขากำลังไล่จับไล่กอดอยู่กับน้องสาวต่างแม่ของเธออยู่ที่สระว่ายน้ำ

“แต่...”

โกวิทมองหน้าลูกสาวที่มีอายุมากกว่าอีกคนสี่ปี เค้าโครงหน้าและดวงตาของเธอช่างเหมือนกับหญิงสาวที่เขารักในอดีต ชายชรายังจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้ดี ในขณะที่แม่ของขวัญฤดีหายออกไปจากชีวิตของเขาพร้อมลูกในท้อง

“ถ้าคุณตกลง หนูจะไม่เอาอะไรจากคุณเลย หุ้นบริษัท หุ้นโรงแรม หรืออะไรก็ตาม หนูจะไม่เอาค่ะ” ขวัญฤดีชิงพูดขึ้นก่อนคนเป็นพ่อจะปฏิเสธ ซึ่งเธอไม่เคยเรียกโกวิทว่าพ่อเลยสักครั้ง

โกวิทได้แต่มองหน้าลูกสาวคนโต เขาทำใจลำบาก รู้อยู่แก่ใจว่าไอศูรย์เป็นคนรักของลูกสาวคนเล็ก ซึ่งทั้งสองก็กำลังจะหมั้นและแต่งงานกันในไม่ช้านี้ด้วย…

“คุณไอศูรย์คะ คุณท่านต้องการให้ไปพบด่วนค่ะ”

เสียงแม่บ้านเก่าแก่ร้อนรนขณะวิ่งมาบอก

“คุณลุงให้ผมไปพบที่ไหนครับ” ไอศูรย์ถามพร้อมทั้งรีบยันร่างขึ้นจากสระน้ำ เดินไปหาแฟนสาวที่นั่งอยู่โซฟาเบดข้างสระ

“ที่ห้องทำงานท่านค่ะ” แม่บ้านบอกความต่อ

“เอ...แปลกจัง ทำไมคุณลุงให้ไปพบที่ห้องทำงาน”

ชายหนุ่มถามตัวเองแล้วรับเอาผ้าเช็ดตัวจากรสรินมาซับน้ำบนหน้า ก่อนใส่เสื้อและกางเกงเดินเข้าไปในบ้าน

ระหว่างเดินเข้าไปในห้องทำงานนั้น ก็มีหญิงสาวหน้าตาสะสวยเดินสวนออกมา เธอยิ้มมุมปากอย่างยั่วยวน ทำให้ไอศูรย์ตะลึงอึ้งมองตาค้างไปชั่วขณะ พลางถามตัวเองว่า

‘เธอเป็นใครกัน...?’

แต่ไอศูรย์ก็ต้องไล่ความคิดนั้นออกจากหัว หันกลับมาให้ความสำคัญกับ ‘ธุระด่วน’ แล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของคุณลุงโกวิท โดยไม่นึกเอะใจสงสัยสักนิดว่าทางที่หญิงสาวแปลกหน้าตรงไปนั้นเป็นสระน้ำที่เขาเพิ่งจากมา

“สวัสดี รสริน” ขวัญฤดีถือโอกาสเดินเข้าไปทักน้องสาวซึ่งนั่งเล่นอยู่บริเวณสระว่ายน้ำ

“คุณ...?”

รสรินทำหน้างุนงงขณะมองคนเอ่ยทัก เพราะไม่รู้จักหญิงสาวแสนสวยเซ็กซี่ตรงหน้า

“พี่ขวัญฤดีไง” เธอแนะนำตัว

ด้านรสรินตะลึงไปชั่วอึดใจเมื่อได้ยินชื่ออีกฝ่าย ผู้หญิงคนนี้คือพี่สาวต่างมารดาที่แม่เธอเกลียดนักเกลียดหนาน่ะหรือ

“นี่พี่ขวัญเหรอคะ” เธอเอ่ยเสียงเบาคล้ายถามตัวเองมากกว่า

“หือ? ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นจ๊ะ” ขวัญฤดีถามเสียงหยันๆ

“คือ...รส...” รสรินตอบเสียงติดขัด

“หึ! ไม่ต้องกลัวพี่หรอก” ขวัญฤดีแย้มยิ้มเป็นมิตร

“เอ่อ...พี่ขวัญมาหาคุณพ่อเหรอคะ คุณพ่ออยู่ข้างในค่ะ คุยงานอยู่กับพี่ศูรย์” รสรินตั้งสติได้ก็บอกพี่สาวต่างมารดาพลางมองไปทางที่เอ่ย

“อื้อ”

ขวัญฤดีพยักหน้าให้น้องแล้วหันไปมองด้านในบ้าน ก่อนแอบยิ้มเยาะน้องสาว กำลังจะบอกอีกฝ่ายว่า ‘คุณพ่อคงคุยเรื่องแต่งงานของพี่กับคุณไอศูรย์’ แต่ก็เปลี่ยนใจไม่พูด เพราะอยากให้รสรินรู้เองจากปากชายคนรักเองมากกว่า...