เจ้าสัวลึกลับกับเจ้าสาวบังเอิญ

ท่าทางและหน้าตาที่หล่อเหลาของผู้ชายตรงหน้านั้น ดึงดูดความสนใจของทุกคนได้เป็นอย่างดี

แววตาของชูเสวเป็นประกายทันที ความรู้สึกของเธอบอกว่าผู้ชายที่หล่อเหลาคนนี้คงจะเป็นหนึ่งในพี่ชายของลู่เหยี่ยนแน่ ๆ ตระกูลลู่เป็นตระกูลที่มั่งคั่งและมีเกียรติ ลูกนอกสมรสแบบลู่เหยี่ยนนั้นไม่มีทางเทียบได้ พี่ชายสองคนของเขาต่างหากที่เรียกว่าเป็นคุณชายของตระกูลลู่อย่างแท้จริง

แต่ชูเสวไม่คิดเลยว่า พี่ของลู่เหยี่ยนจะหล่อขนาดนี้ แถมหุ่นยังดีเอามาก ๆ อีกด้วย เดิมทีเธอคิดว่าจือหยวนเป็นผู้ชายที่หล่อ แต่พอเทียบกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว จือหยวนนั้นตกกระป๋องไปทันที

ชูเสวก้าวไปข้างหน้า และทักทายเขาอย่างอ่อนโยน พอสบตาเขา แก้มของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที “คุณเป็นพี่ชายของลู่เหยี่ยนใช่ไหมคะ？ ญาติฝ่ายชายยังไม่มากันเลยค่ะ คุณนั่งก่อนเถอะค่ะ คงต้องรอสักพักกว่างานจะเริ่ม”

ความจริงชูเสวอยากจะได้เบอร์ติดต่อเขามากกว่า แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ เธอเลยทำได้แค่พูดกับเขาเท่านั้น

ผู้ชายในชุดสูทไม่ได้สนใจชูเสวเลยแม้แต่น้อย เขาเดินตรงเข้าไปหาชูจี้ ราวกับเห็นชูเสวเป็นอากาศ

ทำให้ชูเสวถึงกับยืนประหม่าอยู่ที่เดิม รอยยิ้มของเธอดูแข็งทื่อขึ้นมาทันที

เธอกลับไปนั่งที่อย่างโกรธ ๆ พอเห็นผู้ชายรูปหล่อคนนั้นยืนข้าง ๆ ชูจี้ เธอถึงได้รู้ว่าเขาคือลู่เหยี่ยนผู้เป็นเจ้าบ่าวนั้นเอง ทำเอาเธอตกตะลึงสุดขีด

ทำไมลู่เหยี่ยนถึงหน้าตาดีขนาดนี้？

ชูเสวลุกขึ้นยืน และบ่นออกมา “แม่ ทำไมแม่ไม่เอารูปเขามาให้หนูดูก่อนล่ะ ถ้าหนูรู้ว่าลู่เหยี่ยนหน้าตาดีขนาดนี้ หนูคงไม่ยอมให้ชูจี้แต่งงานแทนหนูหรอก！”

รั่วเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าที่ฉาบไว้ด้วยร้อยยิ้มอันจอมปลอมของเธอหายวับไปทันที เธอหันว่าถลนตาใส่ลูกสาวของเธอ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ลูกยังเด็ก เดี๋ยวโตแล้วก็จะรู้เองว่า ผู้ชายน่ะดูแค่หน้าตาอย่างเดียวไม่ได้ ลู่เหยี่ยนเป็นแค่พวกไม่มีอนาคต ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ไม่มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง เขาก็แค่ผู้ชายที่สวยแต่รูป แต่จูบไม่หอมก็เท่านั้น คนแบบนี้เหมาะกับชูจี้แล้วแหละลูก เพราะมันจะอยู่กันแบบจน ๆ หาเช้ากินค่ำกันไปวัน ๆ ！”

ชูเสวเงียบไปครู่หนึ่ง แต่เธอก็ยังรู้ไม่พอใจที่ชูจี้มักจะได้อะไรดี ๆ ไปเสมอ และครั้งนี้ชูจี้ก็ได้แต่งงานกับผู้ชายที่หล่อเอามาก ๆ

ลู่เหยี่ยนเดินไปยืนข้าง ๆ ชูจี้ และเหลือบมองยังผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาพลางขมวดคิ้ว ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “ผมเพิ่งจะจัดการธุระเสร็จ เลยมาสายไปหน่อย”

“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอไม่ได้สนใจอะไรนัก เพราะอย่างน้อย ๆ ลู่เหยี่ยนนั้นก็หน้าตาดี

ขณะที่เธอจะละสายตาไปจากเขา เธอก็เลือบไปเห็นเขาสวมนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ที่สวยงามและสะดุดตามาก

แม้ว่าชูจี้จะไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร แต่ก็ไม่ใช่คนที่ไม่เคยเห็นอะไร แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่านาฬิกาเรือนนี้มีมูลค่าหลายล้านซึ่งนั่นทำให้เธอรู้สึกแปลกใจมาก

ลู่เหยี่ยนไม่ได้จนหรอกเหรอ？ ทำไมเขาถึงใส่นาฬิกาที่แพงขนาดนี้ได้？！