APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง สาวใช้ของคุณชายทั้ง7

สาวใช้ของคุณชายทั้ง7

เมื่อสาวใช้ผู้อ่อนโยนและไร้เดียงสาต้องก้าวเข้ามาดูแลคุณชายทั้งเจ็ดคนในคฤหาสน์หรูหรา ความใสซื่อและเสน่ห์ธรรมชาติของเธอกลับดึงดูดใจของชายหนุ่มทุกคนอย่างถอนตัวไม่ขึ้น จนนำไปสู่ความปรารถนาอันแรงกล้าที่ต่างคนต่างอยากจะครอบครองเธอไว้แต่เพียงผู้เดียว ทว่าหนทางแห่งความรักครั้งนี้กลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อศัตรูหัวใจที่น่ากลัวที่สุดของพวกเขาก็คือพี่น้องร่วมสายเลือดของตนเอง การต่อสู้เพื่อแย่งชิงหัวใจในวังวนรักแบบฮาเร็มท่ามกลางความขัดแย้งของพี่น้องจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

“อมให้หน่อย” 

“อะอมอะไรเหรอคะ?” สาวน้อยเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกักเพราะไม่เข้าใจถึงคำสั่งนั้น

มือหนาคว้ามือน้อยมาจับเอ็นแท่งโตที่เริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของเธอและมันก็ยิ่งทำให้เขานั้นมีอารมณ์มากยิ่งขึ้นเมื่อดึงมือน้อยของเธอเข้ามาจับ “อมอันนี้ไง” คนตัวเล็กถูกกดตัวลงนั่งที่พื้นซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาพูดถึงอยู่นั้นคืออะไรรู้เพียงแค่ว่าการกระทำนี้มันน่ากลัวมาก “ยังเด็กอยู่สินะ รู้ไหมว่ามันคืออะไร?”

“อุ่นไม่รู้ค่ะ ฮึกๆ” เด็กน้อยไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอสัมผัสอยู่คืออะไรรู้เพียงแค่ว่าเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อจับมัน

“ยิ่งเธอไม่รู้ฉันก็ยิ่งมีอารมณ์นะ” คุณชายยูพูดพลางยกยิ้มมุมปากขึ้นเพราะความไร้เดียงสาของเธอมันทำให้ความสนใจที่มีต่อตัวเธอมากยิ่งขึ้น “มันแข็งขึ้นเธอรู้สึกได้ใช่ไหม?” ยูเอ่ยถามเด็กสาวพรางประคองมือน้อยบีบความแข็งที่ว่าและชักแกนชายลำโตของตัวเอง

“ค่ะ” เสียงหวานตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“แลบลิ้นออกมา” ยูออกคำสั่งกับสาวน้อยก่อนจะจัดท่ายืนใหม่ให้แกนชายพอดีรับกับปากสวยของเด็กสาว “บอกให้เอาลิ้นออกมาไง” หนุ่มหล่อออกคำสั่งกับเด็กสาวไร้เดียงสาอีกครั้ง ซึ่งเธอเดาไม่ออกเลยว่าเขาจะให้เธอทำอะไรรู้เพียงแค่ต้องทำตามคำสั่งของคุณชายก็เท่านั้น

ลิ้นเล็กแลบออกมาจากโพรงปากสวยและถูกเขี่ยเล่นโดยนิ้วของคนที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ ลิ้นสีแดงสดนั่นมันยั่วยวนให้คุณชายเกิดเปลี่ยนใจโน้มหน้าลงไปดูดเม้มลิ้นเล็กนั้นอย่างไม่รังเกียจว่าเธอเป็นแค่คนใช้ เพราะใบหน้าสวยสดงดงามและท่าทางไร้เดียงสาที่ดูรู้ว่าเธอนั้นยังสะอาดสะอ้านอยู่แม้จะเป็นเพียงแค่คนใช้ก็ตาม จ๊วบ จ๊วบ~

มือหนาประคองท้ายทอยของเด็กสาวไว้ไม่ให้ถอยหน้าหนี “ฮึกๆ ฮือๆ” แต่เสียงร้องไห้ของเธอนั้นทำให้เขาต้องถอนจูบออกมามองใบหน้าสวยที่เปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตาและถึงแม้ว่าเธอจะยังคงหลับตาอยู่น้ำตาก็ยังคงไหลอาบสองข้างแก้มไม่หยุด 

“ลืมตาขึ้น..” คุณชายยูออกคำสั่งกับน้ำอุ่นเสียงเข้มก่อนจะย้ำคำสั่งอีกครั้ง “ฉันบอกให้ลืมตา” 

เด็กน้อยลืมตามองคนที่ทำเสียงดุใส่เธอตาแป๋วใบหน้าอ้อนวอนที่ไร้ซึ่งคำพูดใดใดมองจ้องมาที่ชายตรงหน้าตามคำสั่งของเขา

“ฉันเริ่มไม่อยากให้อมแล้วสิ...” เมื่อเห็นสายตาของเธอที่จ้องมองมาที่เขามันทำให้เขายิ่งอยากจะทำมากกว่านั้น “เคยโดนเอาไหม?” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาถามเด็กสาวด้วยคำพูดหยาบคายที่เธอนั้นไม่รู้จัก

เด็กน้อยอั้มอึ้งเพราะไม่รู้ว่าคำที่เขาพูดนั้นหมายถึงอะไร “อุ่นไม่รู้ค่ะว่าคุณชายพูดถึงอะไร ฮึกๆ” เธอพยามเชิดหน้าขึ้นสูงและมองจ้องใบหน้าของเขาเพียงอย่างเดียวเพราะกลัวว่าจะเห็นของลับของเขาที่อยู่ต่ำกว่าระดับสายตาของเธอ

“เธอเป็นคนใช้คนแรกเลยนะ ที่ฉันอยากมีอะไรด้วย” 

เด็กน้อยถูกผลักลงนอนบนที่นอนนุ่มกว้าง ชายกระโปรงชุดยูนิฟอร์มถูกถกขึ้นมากองอยู่ที่เอวเผยให้เห็นผิวขาวเนียนใสของเด็กสาวบริสุทธิ์ “คุณชายจะทำอะไรคะอุ่นกลัว” 

ร่างเล็กของเด็กสาวสั่นระรัว นิ้วเรียวยาวของคุณชายวาดไปตามโครงหน้าที่สวยดังภาพวาดของเธอ “ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าดิ้นเข้าใจไหม” 

สายตาอ้อนวอนราวกับเด็กน้อยได้แต่มองจ้องหน้าชายหนุ่มเพื่อหวังว่าเขานั้นจะยอมเห็นใจและไม่ทำให้เธอนั้นเจ็บตัวอย่างที่เขาพูดเตือนเอาไว้

มือหนานวดคลึงเนินอูมกลางลำตัวของเด็กสาวเพื่อทำให้เธอนั้นเจ็บตัวน้อยที่สุด “ไหนขอดูหน่อยซิ๊” เจ้าของใบหน้าเย็นชาพูดขึ้นพลางจัดการกับกางเกงในตัวน้อยของเด็กสาวออก กลีบดอกไม้สีชมพูของเธอทำให้เขาถึงกับต้องยกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจเพราะนอกจากใบหน้าที่สวยสดของเธอแล้วเธอยังซ่อนของล้ำค่าไว้ภายในอีกด้วย ซึ่งตอนนี้เขากำลังจะเป็นผู้ที่ได้ครอบครองมัน

แผล็บ~

หนุ่มหล่อไม่รีรอที่จะซดดื่มความสาวของเด็กสาว น้ำหวานที่เริ่มไหลเยิ้มออกมาแบบหยุดไม่อยู่เขาเลียชิมสลับกับจ้องมองไปที่มัน ส่วนสาวน้อยก็ยังคงเกร็งตัวนิ่งเบือนหน้าหนีการกระทำน่าอายนั้น

คุณชายยูเขยิบตัวขึ้นมาคร่อมเด็กสาวสายตาดุคมวาดมองใบหน้าสวยในขณะที่แกนกลางลำตัวของเขาวาดถูกลีบสาวบริสุทธิ์นั้นไปมาก่อนจะจ่อมันไว้ที่หน้าทางเข้าช่องรักแคบที่ไม่รู้ว่าจะดันเข้าไปด้านในนั้นอย่างไรไม่ให้เธอเจ็บตัว

“ฮึกๆ คุณชายคะอุ่นกลัว” 

“ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยอุ่น เธอกำลังจะได้สัมผัสในสิ่งที่คนอื่นปรารถนาอยู่นะเธอควรจะดีใจสิ” มีผู้หญิงมากมายต่างอยากเข้าหาและพร้อมใจเสนอตัวให้กับผม แต่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะได้สิทธินั้นซึ่งสาวน้อยคนนี้เธอควรดีใจด้วยซ้ำที่ผมเลือกเธอ ให้มาทำหน้าที่ร้องครางอยู่บนเตียงของผม

กึก!

สวบ! “อ๊าย!!” แกนใหญ่ดันเข้ามายังไม่ถึงครึ่งทางเด็กสาวก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน “ฮือๆ อุ่นเจ็บ” 

แต่ทว่ายิ่งมือน้อยของเธอดันผลักแผงหน้าท้องของชายหนุ่มออกห่างมากเท่าไหร่ก็เหมือนว่าเขาจะเพิ่มแรงกดดันเข้ามามากยิ่งขึ้น “โอ๊ย~ เข้ายากจริง ว่าแล้วต้องยังซิงอยู่” 

รูแคบนั้นไม่เพียงแต่ทำให้เขาเสียวเพราะมันแคบจนรัดแกนกลางลำตัวของเขาจนทำความเป็นชายของเขานั้นปวดหน่วงเช่นกัน แต่ทว่าความเจ็บปวดนั้นเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่สาวขี้กลัวเผชิญอยู่

สวบ!

“อ๊าย!!~” เสียงกรีดร้องของเธอดังขึ้นอีกครั้งเมื่อแกนชายถูกดันเข้ามาจนสุดความยาว และเสียงของเธอก็เรียกให้คนที่ยืนรออยู่หน้าประตูวิ่งเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แต่ภาพที่เขาเห็นกลับไม่ได้เป็นภาพสนุกอย่างที่คิดไว้ 

ยูหันไปมองคีย์ที่เพิ่งวิ่งเข้ามาในห้องเขาไม่ได้มีทีท่าว่าจะเขินอายในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่บนเตียงเลย แถมยังหันไปพูดคุยกับน้องชายด้วยสีหน้าปกติเรียบเฉยอีกด้วย “กูว่าแล้วว่าต้องเป็นมึงที่ให้เด็กนี่เข้ามา” 

“เฮีย..ทำอะไรอ่ะ?” คีย์ตกใจภาพใบหน้าของเด็กสาวที่จ้องมองมาที่เขาแล้วเอาแต่ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว เธอโดนพี่ชายของเขากระหน่ำแทงไม่หยุดเสียงร้องโหยหวนนั้นเขาไม่อาจห้ามมันได้เพราะรู้ถึงนิสัยร้ายกาจของพี่ชาย

ปึกปึกๆๆ! ปึกปึก!!

“คุณชายคะอุ่นเจ็บ ฮือๆ” มือน้อยสองข้างจิกผ้าห่มราคาแพงไว้แน่นเพื่อระบายความเจ็บปวดที่เธอต้องทนรับมัน

“จะเสร็จแล้วอุ่น ใกล้แล้ว” คุณชายยูดึงแกนโตออกมาชักในขณะเดียวกันก็ดูดเม้มริมฝีปากชมพูสวยของเด็กสาวไปพลาง “เชี้ย! เลือดเต็มเลย” ยูอุทานออกมาเมื่อเห็นคราบเลือดสาวที่ติดอยู่ที่เอ็นชายและต้นขาอ่อนด้านในของเด็กน้อย “ไอคีย์เรียกแม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้กูด้วย” 

เมื่อออกคำสั่งกับน้องชายเสร็จยูก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปชำระล้างร่างกายเอาคราบเลือดสาวนั้นออกทันทีโดยไม่ได้สนใจว่าสาวน้อยที่นอนร้องไห้อยู่บนเตียงนั้นจะมีท่าทางเจ็บปวดทรมานเพียงใด ส่วนน้องชายก็ยังคงยืนนิ่งทำตัวไม่ถูกเพราะรู้สึกผิดที่แกล้งให้เธอเข้ามาในห้องนี้ ภาพที่คิดไว้ในหัวมันต่างจากความเป็นจริงที่เธอเจอ “คือฉัน...ขอโทษนะ” 

ทันทีที่ชายหนุ่มเดินมานั่งลงที่เตียงเด็กสาวก็ดันตัวถอยหนีด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่เธอเพิ่งเจอ ก่อนจะคว้ากางเกงในตัวน้อยกำใส่มือแน่นและวิ่งลงจากเตียงโดยไม่พูดไม่จา 

คีย์เดินลงจากเตียงไปขวางหน้าของน้ำอุ่นที่กำลังเสียขวัญไว้ ก่อนจะคว้ามือเธอและลากเธอไปที่ห้องนอนของเขาที่อยู่ในชั้นเดียวกัน ที่ไม่ไกลกับห้องนอนของคุณชายยู “มานี่...” 

“อุ่นกลัวแล้วปล่อยอุ่นไปเถอะค่ะ ฮือ~”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง รักสามปี จบสิ้นในวันเดียว
8.8
สวี่หว่านหนิงเคยถูกอิจฉาในฐานะผู้หญิงที่โชคดีที่สุด เพราะได้แต่งงานกับชายผู้ทรงอิทธิพลแห่งเมืองจิงที่รักเธออย่างหมดใจแม้เธอจะมีร่างกายพิการ ทว่าหลังจากที่เธอมอบความรักให้เขาอย่างหมดเปลือก ความจริงอันโหดร้ายกลับถูกเปิดเผยว่า สามีที่แสนดีคนนี้คือฆาตกรผู้อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุที่ทำให้เธอต้องสูญเสียขาไป เมื่อความรักที่เคยมีแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอย่างแสนสาหัส เธอจึงตัดสินใจสลัดทิ้งความอ่อนแอในอดีตเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ พร้อมตั้งมั่นที่จะทวงคืนความยุติธรรมและกลับมายืนหยัดด้วยตัวเองอย่างเข้มแข็งอีกครั้ง
ภาพปกนิยายเรื่อง พรหมลวง
9.6
ศิลาเฝ้าบอกรักและวาดฝันถึงครอบครัวใหญ่อันอบอุ่นร่วมกับศรัยเสมอ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องเผชิญความเงียบเหงาในฐานะลูกโทน แม้ศรัยจะเป็นเด็กสาวหัวรั้นและเชื่อมั่นในตัวเองสูง แต่เธอกลับไม่เคยรู้สึกอ้างว้างเลยสักครั้ง เพราะรับรู้ได้ว่าหัวใจของอาศิลาคอยโอบอุ้มเธอไว้ตลอดเวลา ความผูกพันอันลึกซึ้งของชายหนุ่มแสนดีกับเด็กสาวดำเนินไปท่ามกลางคำมั่นสัญญาว่ารักนี้มีไว้เพื่อเธอเพียงคนเดียว ซึ่งศรัยก็พร้อมตอบรับความรู้สึกนั้นด้วยความเต็มใจและเชื่อมั่นในสายใยรักที่ไม่มีวันสั่นคลอน
ภาพปกนิยายเรื่อง จ้างรัก
9.5
เมื่ออนามิกาต้องเผชิญวิกฤตตกงานอย่างไม่คาดฝัน เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปพักผ่อนที่ลาสเวกัสตามคำชวนของเพื่อนสนิท ทว่าสถานการณ์กลับบีบบังคับให้เธอต้องหาหนทางอาศัยและทำงานที่นี่อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ทางออกเดียวที่เธอคิดได้คือการจ้างชายหนุ่มแปลกหน้ามาจดทะเบียนสมรสเพื่อครอบครองกรีนการ์ด เธอได้เลือกชายหนุ่มท่าทางยากไร้และดูหมดตัวจากพิษพนันมาเป็นสามีกำมะลอ โดยที่เธอไม่มีวันรู้เลยว่า แท้จริงแล้วชายหนุ่มสภาพซอมซ่อคนนั้นคือ เคเลอร์ วิล ดาเวนพอร์ต มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลและเป็นเจ้าของคาสิโนยักษ์ใหญ่แห่งลาสเวกัส
ภาพปกนิยายเรื่อง โอกาสแก้ตัวของฉัน, ความสำนึกผิดของเขา
8.9
หลังสูญเสียพ่อ พริ้มจำใจแต่งงานกับภัทร ทายาทเศรษฐีตามข้อผูกมัดเพื่อช่วยให้เขาได้ขึ้นเป็นซีอีโอ อดีตเธอเคยรักเขามากจนยอมทนการดูถูกสารพัด ทั้งเรื่องที่เขายกของขวัญของเธอให้จูนน้องสาวต่างแม่ หรือการถูกทำร้ายในวันแต่งงาน ชาติก่อนเธอถูกภัทรวางยาจนเสียชีวิตอย่างเดียวดาย ขณะที่เขาเสวยสุขกับชู้รัก ทว่าเมื่อได้รับโอกาสกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งในงานเลี้ยงวันเกิดก่อนเรื่องราวเลวร้ายจะเกิดขึ้น พริ้มที่รู้ธาตุแท้ทั้งหมดแล้วจึงตัดสินใจที่จะหันหลังให้กับความสัมพันธ์นี้ และขอตัดขาดจากผู้ชายใจร้ายคนนี้อย่างเด็ดขาด
ภาพปกนิยายเรื่อง กำราบรักมัดใจนางบำเรอ
9.7
พลอยชมพูต้องตกเป็นเบี้ยล่างของเอเดน มหาเศรษฐีรุ่นใหญ่ผู้เต็มไปด้วยความดุดันและสายตาที่พร้อมจะขย้ำเธอทุกเมื่อ คำพูดที่คอยประเมินค่าและท่าทางอันน่าเกรงขามของชายคราวพ่อที่มีหนวดเคราครึ้มคนนี้ สร้างความหวาดกลัวให้เธอไม่น้อย ทว่าภายใต้ความป่าเถื่อนนั้น เขากลับมีเสน่ห์อันล้นเหลือและความหล่อเหลาที่ทำให้หัวใจของเธอเริ่มสั่นคลอนอย่างควบคุมไม่ได้ แม้จะรู้ดีถึงอันตราย แต่หากต้องมอบความบริสุทธิ์ให้แก่เสือร้ายตนนี้ เธอก็พร้อมที่จะปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่เขาจุดขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทาน
ภาพปกนิยายเรื่อง รอยรักรอยร้าว
9.2
เซียวหลิ่นประสบอุบัติเหตุจนตาบอดและถูกคนรักที่มียศถาบรรดาศักดิ์ทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี มีเพียงสวี่โยวหรานที่ยอมแต่งงานดูแลเขา ทว่าสามปีต่อมาเมื่อเขากลับมามองเห็นอีกครั้ง เขากลับขอหย่าอย่างไร้เยื่อใยเพื่อกลับไปหาหญิงคนเดิม โยวหรานยอมเซ็นใบหย่าและเดินจากไปพร้อมคำตราหน้าว่าเป็นแค่ผู้หญิงไร้ค่า โดยไม่มีใครรู้เลยว่าเธอคือหมอเทวดาผู้รักษาดวงตาให้เขา ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ชื่อดังและทายาทตระกูลมหาเศรษฐีตัวจริง เมื่อความจริงเปิดเผย อดีตสามีที่คิดจะตามง้อขอคืนดีกลับต้องเผชิญหน้ากับซีอีโอผู้ทรงอิทธิพลที่ประกาศตัวอย่างเป็นทางการว่าเธอคือภรรยาของเขา