อย่า(หย่า)นะคุณมาเฟีย

ชาลีนั่งเซ็นเอกสารอยู่บนโต๊ะ ลูกน้องของเขาเข้ามาแจ้งให้เขาทราบว่ามีผู้หญิงไทยคนหนึ่งต้องการพบเขา เขาแปลกใจเล็กน้อยเพราะเขาไม่ได้สนิทกับผู้หญิงไทยคนไหนมาก่อน เพราะเขาค่อนข้างเกลียดผู้หญิงไทย แต่ลูกน้องของเขายืนยันว่าผู้หญิงคนนี้รู้จักกับเขา

"ลูกน้องของผมบอกว่าคุณต้องการพบผม" ชาลีมองไปยังผู้หญิงตรงหน้าที่ต้องการเจอเขา

"ใช่ค่ะ เราเจอกันอีกครั้งแล้วนะคะคุณชาลี" อรอินทร์มองไปยังชาลี

"คุณรู้จักผม?" ชาลีมองผู้หญิงตรงหน้าอีกรอบอย่างพิจารณา

"ใช่ค่ะ ฉันคืออรอินทร์ค่ะ" อรอินทร์ถอดหน้ากากผิวมนุษย์ที่ดอกเตอร์หวังเป็นทำให้เธอออกไป

"นี่คือหน้าจริงๆ ของฉัน ถึงมันจะเชื่อยากแต่คุณคงรู้เรื่องพวกนี้มาบ้างแล้วสินะ"

"ใช่ ผมสืบเรื่องพวกนี้มาบ้างแล้วเพราะมันเกี่ยวกับความปลอดภัยของจันทร์เจ้าด้วยเช่นกัน ผมได้ข่าวว่าเตชิตตามหาตัวคุณมาหลายเดือน ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้กัน"

"เพราะเรื่องนี้มันเกี่ยวกับองค์กร ฉันจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้แล้ว ฉันต้องทำลายองค์กรพวกนั้นเพื่อครอบครัว พวกเขาอยู่ที่นี่ฉันต้องตามหาพวกเขาให้เจอ"

"คุณเลยมาขอให้ผมช่วยคุณน่ะเหรอ"

"ใช่ อย่างน้อยฉันขอที่พักกับงาน แล้วก็เงินเดือนเพื่อความอยู่รอดของฉันระหว่างที่ฉันอยู่ที่นี่"

"คุณเลี้ยงเด็กเป็นมั้ย?" ชาลีถามอรอินทร์ออกไป

"ได้สิ ฉันเลี้ยงได้อยู่แล้ว ฉันเพิ่งคลอดลูกมาน่ะ ได้เลี้ยงเด็กก็ไม่เลวนะ" อรอินทร์พูดเสียงเศร้าเล็กน้อย

"งั้นก็ดีเลย ผมมีเด็กแฝดให้คุณเลี้ยง" ชาลียิ้มให้กับอรอินทร์

"เด็กแฝดเหรอ?" เมื่อได้ยินแล้วก็นึกถึงลูกแฝดของเธอ

"ใช่ พวกเขาเพิ่งคลอดเมื่อวานนี้ แต่แม่เด็กมีปัญหานิดหน่อย เธอไม่สามารถเลี้ยงลูกของเธอได้ แม้แต่จะเข้าใกล้ลูกก็ยังไม่กล้า คุณเพิ่งคลอดลูกมาคงจะเลี้ยงพวกเขาได้เป็นอย่างดี อย่างน้อยก็มีไอ้นั่นกับพวกเขากิน" ชาลีมองไปที่หน้าอกของอรอินทร์

"ไอ้นั่น? น้ำนมน่ะเหรอ" อรอินทร์รีบเอามือปิดหน้าอกของเธอ ผู้ชายคนนี้ใช้สายตาจ้องมองมันและพูดว่าไอ้นั่นได้อย่างหน้าเฉยชามาก

"ใช่ อย่างที่ผมบอกว่าแม่ของพวกเขาไม่ยอมเข้าใกล้เด็กพวกนั้นเลย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินอะไร" ชาลีพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"อะไรนะ! รีบพาฉันไปหาเด็กๆ เดี๋ยวนี้เลย"

อรอินทร์พูดออกมาอย่างอดไม่ได้ เด็กที่เกิดมาเมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ดื่มนมจากอกแม่ ตอนนี้จะไม่หิวแย่แล้วเหรอ คงร้องไห้ไม่หยุดแล้วตอนนี้

"ผมจะพาไป" ชาลีค่อยๆ เก็บเอกสารบนโต๊ะ

ในใจก็คิดว่าทำไมผู้จริงคนนี้ต้องกระวนกระวายถึงเพียงนี้ด้วย เด็กพวกนั้นเขาไม่ฆ่าทิ้งก็ดีแค่ไหนแล้ว จะให้เขาเลี้ยงเด็กก็ทำไม่เป็นนี่นา เขาไม่รู้ว่าต้องเลี้ยงยังไง

อีกอย่างแม่ของเด็กพวกนั้นก็ไม่ต้องการเห็นเด็กแฝดพวกนั้น เธอเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุดหลังที่คลอดออกมา หมอบอกว่าน้ำนมแรกจากอกแม่เป็นสิ่งสำคัญ แต่จะให้เขาทำอย่างไรได้

แต่พอเจออรอินทร์เขาก็คิดว่าไม่เลวที่จะให้เธอไปเลี้ยงเด็กแฝดแทนเขา เด็กแฝดประหลาดนั่นทั้งที่อยากจะฆ่าให้ตายไปเพราะรำคาญ แต่พอตั้งใจที่จะฆ่าทิ้งจริงๆ เขากลับลงมือทำไม่ได้ มันช่างน่าแปลกเสียจริง ทั้งผู้หญิงคนนั้นและเด็กแฝดพวกนี้ทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองเข้าทุกวัน

ชาลีพาอรอินทร์มายังคฤหาสน์ของเขา อรอินทร์สำรวจไปรอบๆ ที่นี่ดูกว้างใหญ่เสียจริง สมแล้วที่เป็นพื้นที่ของมาเฟียอย่างชาลี

"เรือนกระจกนั้นสวยดีนะ" อรอินทร์มองไปยังเรือนกระจกที่ถูกสร้างอยู่ไม่ไกลนัก

ที่นั่นเป็นเรือนกระจกขนาดใหญ่และยังมีบ้านเล็กๆ เหมือนหอคอยสูงอยู่ภายในด้วย ที่นั่นมองเห็นดอกไม้มากมายอยู่ภายในเรือนกระจก ช่างเป็นที่ที่สวยงาม

"อย่าเข้าไปที่นั่นถ้าผมไม่อนุญาต" ชาลีบอกกับอรอินทร์

ชาลีนำทางอรอินทร์เข้าไปในคฤหาสน์ของเขา ไปยังห้องเด็กแฝด เมื่อเปิดประตูเข้าไปเสียงเด็กแฝดส่งเสียงร้องไห้ไม่หยุดก็ดังออกมา

ผู้ดูแลเด็กแฝดเข้ามาพูดกับชาลีด้วยภาษาอิตาลี ก่อนที่ชาลีจะสั่งให้ออกไป เขามองไปยังเด็กแฝดที่กำลังร้องไห้ไม่หยุดแล้วหันมามองอรอินทร์อย่างขอความช่วยเหลือ

"คุณออกไปก่อน ฉันต้องให้นมเด็กๆ" อรอินทร์บอกกับชาลี เธอต้องให้เด็กแฝดดื่มนมของเธอจากเต้า มันคงไม่ดีสักเท่าไรที่ชาลีจะยืนดูอยู่ด้วย

"เข้าใจแล้ว" ชาลียอมออกไป และปล่อยให้อรอินทร์ดูแลเด็กแฝด

เขารีบตรงไปยังเรือนกระจกทันที ที่นั่นคือที่ที่เขากักขังเอมอรแม่ของเด็กแฝดเอาไว้ เอมอรคืออดีตคู่หมั้นของภูชิต ซึ่งตอนนี้มีสถานะเป็นน้องเขยของเขา เมื่อเขาทราบว่าเอมอรกำลังตั้งครรภ์อยู่เขาก็มั่นใจว่านี้คือลูกของภูชิต แต่เพราะน้องสาวของเขาจันทร์เจ้าดูเหมือนจะรักภูชิตมาก เขาจึงปิดบังเรื่องนี้เอาไว้ และจับตัวเอมอรมาจดทะเบียนสมรสกับเขา

ในตอนแรกเพียงแค่เขาบังคับให้เอมอรนำเด็กในท้องออกก็อาจจะจบปัญหาทุกอย่างลง แต่ในตอนนั้นเอมอรปฏิเสธทุกอย่าง ทั้งเรื่องที่ภูชิตคือพ่อของเด็กและการไปเอาเด็กออก จนในที่สุดเขาทำการตกลงกับเอมอรให้เธอจดทะเบียนสมรสกับเขา

ลูกของเธอเขาจะรับเป็นพ่อเด็ก ในตอนนั้นเอมอรเหมือนจะปฏิเสธเขา แต่ในที่สุดเธอก็ยอมตอบตกลง เมื่อวานเกิดอุบัติเหตุขึ้น เธอหัวกระแทกอย่างแรงจนต้องคลอดก่อนกำหนด หลังฟื้นขึ้นมาสติของเธอฟุ้งซ่าน เธอปฏิเสธที่จะเจอลูกแฝดที่เพิ่งคลอดออกมา

"เธอดีขึ้นหรือยัง ตอนนี้ฉันรับพี่เลี้ยงมาหนึ่งคนเพื่อช่วยดูแลลูกของเธอ" ชาลีบอกกับเอมอร

เอมอรไม่ตอบอะไรชาลีกลับมา เธอเอาแต่มองออกไปนอกเรือนกระจก หลังจากอุบัติเหตุในครั้งนั้นเธอกลับมาจำเรื่องราวในอดีตได้อีกครั้ง เธอจำความรักของเธอกับภูชิตได้ดี รวมถึงว่าเหตุใดเขาและเธอถึงมีความสัมพันธ์ที่แย่ลง ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะองค์กรบ้านั้น ที่นำตัวเธอและภูชิตไปเปลี่ยนความทรงจำ

ภูชิตมีความรักที่ดีกับผู้หญิงคนอื่นไปแล้ว เขาลืมหมดแล้วถึงความรักที่เคยมีต่อเธอ ก่อนหน้านี้เธอทำใจเรื่องพวกนี้ได้แล้วและยอมรับมัน แต่พอเธอจำเรื่องราวทั้งหมดได้มันทำให้เธอเป็นทุกข์

เธอต้องเสียคนรักไป และถูกขืนใจจากใครบางคนจนทั้งครรภ์ ต้องถูกมาเฟียพาเธอมากักขังไว้ในเรือนกระจกแห่งนี้ มันยุติธรรมแล้วเหรอ ตอนนี้เธอไม่กลัวมองหน้าลูกแฝดของตัวเองด้วยซ้ำไป