เกมนี้ฉันต้องชนะ

อลิชา แวงซองค์ บุตรีเพียงผู้เดียวของเคาน์แวงซองค์ ตระกูลมหาอำนาจที่เป็นพระญาติกับจักรพรรดินี อลิชาคือสตรีที่มีใบหน้างดงาม ถึงพร้อมด้วยกิริยาท่าที่บ่งบอกว่านางคือชนชั้นสูงขนานแท้ รอยยิ้มที่ทั้งอ่อนโยนและโอบอ้อมอารี ในสายตาของผู้คนภายนอกว่าเลดี้แวงซองค์เป็นเช่นนั้น เป็นสตรีที่อ่อนโยนและมีน้ำใจ..

ตรงไหนกันวะ? ท่านเคาน์มีลูกยากมากพอสมควร เพราะอย่างนั้นจึงมีอลิชาในวัยชรามากทีเดียวและเมื่อเคาน์เตสคลอดอลิชาออกมา นางก็สิ้นใจตายด้วยภาวะเลือดออกมากเกินไป ในสายตาของท่านเคาน์อลิชาจึงเป็นสายเลือดเพียงคนเดียวของเขาและเป็นคนสำคัญมากที่สุดในชีวิตของท่านเคาน์อีกด้วย

ไม่ว่าเธอจะร่ำร้องขอสิ่งใด ท่านเคาน์ล้วนแล้วแต่ไม่เคยขัดขวาง เขาส่งมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่อลิชาต้องการไม่เว้นแม้แต่ชีวิตผู้คนมากมาย

อลิชาเป็นสตรีที่ลุ่มหลงในความงดงาม เดิมทีตระกูลของท่านแม่นั้นมีสายเลือดของแม่มด และอลิชาสืบทอดมันมาโดยไม่รู้ตัว เธอคือแม่มดที่หลงใหลกับการสร้างหุ่นมนุษย์ และเธอสามารถควบคุมหุ่นเหล่านั้นได้ทั้งหมด ต่อให้ตายไปแล้วขอเพียงแค่มีเถ้ากระดูกเธอก็สามารถสร้างพวกเขาขึ้นมาได้จนเกือบจะเป็นเสมือนตัวจริงของพวกเขา

หุ่นตัวแรกที่อลิชาสร้างขึ้นมาคือท่านเคาน์เตสแวงซองค์ แม่ของตัวเอง ในวันที่อลิชาอายุเจ็ดขวบนางสร้างหุ่นท่านแม่ของตัวเองขึ้นมาจากเถ้ากระดูกของท่านแม่ และหุ่นนั้นเหมือนกับท่านเคาน์เตสทุกระเบียบนิ้วจนมองไม่ออกเลยว่านั่นคือหุ่น..

ทว่าหุ่นก็คือหุ่น หุ่นกระบอกของเธอจะมีอายุเพียงแค่หนึ่งปีเท่านั้น หลังจากนั้นพวกมันจะมีความสามารถลดลงและพังลงในที่สุด เพราะอย่างนั้นอลิชาจึงต้องสร้างหุ่นของท่านแม่ขึ้นมา ส่งมอบให้ท่านพ่อในทุกๆ ปี เพื่อแลกกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องการ

เธอหลงใหลในสิ่งของที่สวยงาม ใบหน้าของมนุษย์ก็เช่นกัน

เมื่อได้ลองคิดทบทวนเรื่องราวของอลิชา ฉันก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วเบาๆ ยัยนั่นหลงใหลรูปโฉมของบุรุษจนถูกฆ่าตาย นั่นก็สมควรแล้วกับจุดจบของอลิชา

และเรื่องมันจะไม่ลำบากเลยหากว่านางไม่สังหาร เบียทริซก่อนที่เธอจะเข้ามาอยู่ในเกมนี้

ดวงตาของฉัน หันไปมองที่หุ่นมนุษย์ที่มีใบหน้าสวยงาม นั่นคงจะเป็นเบียทริซสินะ การหายตัวไปของเบียทริซจะสร้างความเดือดร้อนให้อลิชาอย่างแน่นอน และฉันที่อยู่ในร่างอลิชาในยามนี้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องหาพยานและหลักฐานเพื่อยืนยันในความบริสุทธิ์ของตัวเอง

ตอนนี้เหลือผู้เล่น 29 คนแล้วเพราะว่าตายไปหนึ่งคน ผู้เล่นที่ว่านั่นล้วนแล้วแต่มีตัวตนทุกคน ในหนึ่งตระกูลใหญ่ๆ น่าจะมีผู้เล่นบทบาทต่างๆซ่อนอยู่ ในจักรวรรดินาทาเนียแห่งนี้มีสามสิบตระกูลพอดิบพอดีเลยด้วยนะสิ

การหาพันธมิตรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะว่าฉันจะต้องหลีกเลี่ยงผู้หยั่งรู้ พวกเขาจะสามารถจับคำพูดได้ว่าเรื่องใดเท็จ และเรื่องใดคือเรื่องจริง

นี่มันยากซะยิ่งกว่านั่งเล่นหน้าคอมที่บ้านอีกนะเนี่ย เพราะว่านี่คือสถานการณ์จริงๆ แพ้จริงๆ และตายจริงๆ ยังไงล่ะ

ว่าไปแล้ว..ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงนะ ทั้งที่คิดว่าตัวเองฝันไปที่เห็นอลิชาและหนุ่มหล่อคนนั้นกำลังจ้ำจี้กัน แต่มันกลับกลายว่าฉันดันมาเห็นช่วงชีวิตสุดท้ายของอลิชาที่กำลังจะตายงั้นเหรอ..อยากจะบ้าจริงๆ

แต่ตอนนี้ก่อนที่เหล่าผู้พิทักษ์และอัศวินจะตามสืบเรื่องการตายของเบียทริซ ฉันจะต้องตามหาพันธมิตรซะก่อน

“จะเข้าร่วมงานเลี้ยงอย่างนั้นหรือคะคุณหนู”

ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ ก็เห็นคนรับใช้ที่กำลังทำหน้าที่ต่างๆ สาวใช้พวกนี้ไม่ใช่มนุษย์อย่างนั้นสินะ แต่ว่าพวกนางคือหุ่นกระบอกเวทมนตร์ของอลิชา

นี่ยัยนั่นไม่ไว้ใจคนอื่นถึงขนาดที่ไม่ยินยอมจ้างคนจริงๆ มาทำงานเลยอย่างนั้นเหรอ?

คฤหาสน์แวงซองค์นั้นยิ่งใหญ่มากเสียจนไม่อาจทำใจให้ชินได้เลย ด้านนอกคฤหาสน์เหล่าทหารกำลังซ้อมรบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

“วันนี้มีทหารใหม่เข้ามาด้วยนะคะ อีกทั้งพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่ คุณหนูต้องตาต้องใจนายทหารใหม่คนไหนบอกกล่าวมาได้เลยนะคะ ข้าจะสั่งให้ท่านพ่อบ้านไปพาตัวเขามา..”

ปกติแล้ว อลิชามีชีวิตแบบนี้เลยเหรอ ถูกใจทหารคนไหนก็สั่งให้ไปลากตัวชายผู้นั้นเข้ามา ให้ตายเถอะ..เรื่องแบบนี้ก็เกินจะรับได้เหมือนกันแฮะ

“ไม่ละ ไม่มีใครถูกใจข้าสักคนเลย”

หุ่นกระบอกสาวใช้คนนั้นก้มหน้าลงเล็กน้อย

“มีบัตรเชิญมาจากท่านดยุคเฟอดินา คุณหนูจะตอบรับไหมคะ หรือว่าจะให้ปฏิเสธไปเหมือนอย่างเคย”

ดยุคเฟอดินาอย่างนั้นหรือ เธอเคยได้ยินชื่อนี้นะ เขาคือดยุคที่หล่อเหลาและทรงอำนาจมากพอสมควร การที่เขาส่งบัตรเชิญมาให้อลิชา มันอาจจะหมายความว่าเขาเองก็ต้องการพันธมิตรด้วยเหมือนกัน

แล้วทำไมที่ผ่านมาอลิชาปฏิเสธกันนะ หรือว่านางล่วงรู้ความลับอะไรที่มันเกี่ยวข้อง  กับดยุคเฟอดินากัน?

“ตอบตกลงไป ข้าจะไปพบกับท่านดยุคในเย็นวันนี้ แล้วก็เรื่องงานเลี้ยงในพระราชวัง ข้าเองก็จะเข้าร่วมเหมือนกัน”

การเก็บตัวเงียบๆ อยู่ในห้องใต้ดินเพียงผู้เดียวมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก หากอยากรู้ความเคลื่อนไหวของผู้คนในจักรวรรดิ และบทบาทที่พวกเขาได้รับในเกมนี้ก็มีแต่ต้องออกไปในแวดวงสังคมเท่านั้น เธอจะต้องตามหาผู้พิทักษ์ให้เจอก่อน บทบาทนี้สำคัญมากที่สุด

ฝ่ายคนดีจะมีแค่สองบทบาทเท่านั้นที่สามารถฆ่าคนได้ หนึ่งคือผู้พิทักษ์และสองคือหัวหน้าทหาร

แต่แตกต่างกันตรงที่ผู้พิทักษ์สามารถสังหารทุกคนที่น่าสงสัยได้ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะเป็นคนดีหรือว่าฆาตกรก็ตามที ส่วนบทบาทหัวหน้าทหารเองก็สามารถสังหารทุกคนได้เช่นกัน แต่ถ้าหากว่าคนที่ถูกสังหารไม่ใช่ฝ่ายฆาตกรหรือฝ่ายกลาง เขาจะตายเอง

เพราะอย่างนั้นการมีผู้พิทักษ์เข้ามาอยู่ในมือ และได้เป็นพวกกับเขานั่นคือเรื่องดี..

และเธอหวังอย่างยิ่งว่าดยุคเฟอดินาจะเป็นคนที่มีประโยชน์สำหรับเธอ บทบาทของเขาน่าจะทำให้เธอประทับใจไม่มากก็น้อย

“น่าแปลกที่วันนี้เลดี้ตอบรับบัตรเชิญของข้านะครับ”

ดยุคเฟอดินา ซามูเอล เขามีใบหน้าคมเข้มสมชายชาตรี ดวงตาสีแดงนั่นให้ความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยในช่วงเวลาที่เขามองมา เรือนผมสีดำที่ถูกหวีและจัดทรงมาเป็นอย่างดี จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากที่คลี่ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ชื่อและท่าทางของเขามันไปคนละทางเลยให้ตายเถอะ เธอคิดว่าภาพลักษณ์ของเขาจะเหมือนกับเทวดาซะอีก แต่ทว่าเขาเหมือนกับพวกซาตานมากกว่า..

เป็นซาตานที่หล่อเหลาจนสามารถล่อลวงหัวใจของสตรีได้อย่างไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก