คุณหนูปั่นป่วนตระกูลใหญ่

“อื้ม อ่า~ .....ไม่ได้นะคะ พี่จื่อเจว๋ เซี่ยหลิงยังนอนอยู่ตรงนี้อยู่เลย ถึงยังไงเธอก็เป็นภรรยาของพี่ พวกเราจะมีอะไรกันริมเตียงของเธอไม่ได้นะ...”

“จะกลัวอะไร ตอนนี้เธอมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน จะว่าไปในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ ตอนนั้นคุณก็เป็นคนมาอ่อยผมก่อนนะ！”

“อื้ม อ๊า~ .....พี่จื่อเจว๋ ฉันผิดไปแล้ว...”

เบา ๆ หน่อย”

บนเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล มีหญิงสาวหน้าตาสดสวยคนหนึ่งนอนอยู่ ส่วนข้างเตียง ชายหญิงที่เสื้อผ้ายับยู่ยี่คู่หนึ่งกำลังเสาะหาความตื่นเต้น ออกกำลังกายทางกายอยู่ ณ ที่นี้

ตอนที่มู่จื่อเจว๋มีอะไรกับเจียงอีโหรวอย่างเร่าร้อน ก็ไม่ลืมที่จะหันไปมองเซี่ยหลิง ภรรยาที่หมดสติไปนานถึงสามปีที่นอนอยู่ข้างตัวเองคนนั้น เธอยังคงสวยเหมือนเดิม นอนหมดสติ ไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเหมือนเดิม

นอนเถอะ เซี่ยหลิง เพื่อผมแล้ว จะให้ดีคุณก็นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราไม่ต้องฟื้นขึ้นมาแบบนี้ไปตลอด....

ทว่าชายหญิงที่กำลังแอบลักลอบมีสัมพันธ์กัน ต่อให้ฝันอยู่ก็คงจะคิดไม่ถึง เซี่ยหลิงที่นอนอยู่ตรงนี้มาตลอดสามปี เพียงแค่ร่างกายตกอยู่ในสภาพหลับลึกเท่านั้น แต่สติสัมปชัญญะของเธอยังคงชัดเจนตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้！

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้ แต่กลับได้ยินเสียงจากรอบข้าง

เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ทั้งหมดตลอดสามปีที่ผ่านมา รวมถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่ชายโฉดหญิงชั่วหน้าหนาคู่นี้ทำ เธอได้ยินมันทั้งหมด！ เธอต้องทนทุกข์ทรมานทางด้านจิตใจนานถึงสามปี！

หลังจากที่เธอกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา เซี่ยหลิงถึงได้รู้ว่าสามีที่ตัวเองเคยรักอย่างสุดหัวใจ ถึงขนาดที่ยอมสละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งคนในครอบครัวที่ตัวเองรักที่สุดเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันกับเขา ที่แท้ก็เป็นผู้ชายสารเลวที่เสแสร้งเก่งคนหนึ่งเท่านั้น！

เขาโกหกหลอกลวงเธอมาตั้งแต่แรก！

เสียงหายใจกระหืดกระหอบของมู่จื่อเจว๋และเจียงอีโหรวค่อย ๆ ดังรอดเข้ามาในหูเรื่อย ๆ เสียงที่เร่าร้อนและดังสั่นของเตียง มันทำให้เธอแทบอยากจะลุกขึ้นมาบีบคอพวกเขาให้ตายไปซะ！

บางทีอาจเป็นเพราะอารมณ์ของเซี่ยหลิงตื่นตัวมากเกินไป ทำให้นิ้วมือของเธอขยับเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่

แล้วสิ่งนี้！

มันก็บังเอิญถูกเจียงอีโหรวสังเกตเห็นเข้าพอดี “พี่ พี่จื่อเจว๋ ฉันเหมือนจะเห็นนิ้วมือของเซี่ยหลิงขยับ เธอ เธอคงจะไม่ได้ตื่นหรอกใช่ไหม ！”

“ที่รัก ไม่ต้องห่วง เธอไม่มีทางตื่นขึ้นมาแน่นอน” มู่จื่อเจว๋จูบปากของเจียงอีโหรวด้วยลมหายใจกระหืดกระหอบ

สิ่งนี้มันทำให้เจียงอีโหรวรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

“ทำไมคะ？”

“เพราะว่าผมใส่ตัวยาชนิดพิเศษลงไปในยาที่เธอใช้รักษามาตลอดสามปีที่ผ่านมา นั่นเป็นยาที่ผมตั้งใจสั่งมาจากต่างประเทศโดยเฉพาะ มันจะทำให้เธอไม่ฟื้นขึ้นมาอีกตลอดชีวิต”

เพราะงั้นมู่จื่อเจว๋จึงไม่กลัวว่าเซี่ยหลิงจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

“บอกคุณตรง ๆ ก็แล้วกัน อุบัติเหตุรถยนต์เมื่อสามปีก่อนนั่นก็เป็นแผนการที่ผมตั้งใจเตรียมการเหมือนกัน เพื่อที่จะทำให้เซี่ยหลิงกลายเป็นคนพิการ เพราะมีแต่ทำแบบนี้เท่านั้น ผมถึงจะได้รับหุ้นบริษัทของเธอมา ในฐานะสามีของเธอตามกฎหมาย”

พูดถึงตรงนี้ ความโกรธเกลียดเคียดแค้นก็ปรากฏขึ้นมาในดวงตาของมู่จื่อเจว๋

“ถ้าไม่ใช่เพราะเซี่ยหลิงมีบารมีมากในบริษัท ป่านนี้ผมก็ทำให้เธอตายไปในอุบัติเหตุรถยนต์ตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้ว”

“ดังนั้นตลอดสามปีที่ผ่านมา ผมทำได้แค่สวมบทบาทเป็นสามีที่ดี คอยอยู่เคียงข้างภรรยาไม่ห่างไปไหน เพราะมีแต่ทำแบบนี้เท่านั้น คนในบริษัทพวกนั้นถึงจะค่อย ๆ ยอมรับผมและเชื่อฟังคำสั่งผม” แต่เรื่องจอมปลอมนี้มันควรจะจบสิ้นลงลงได้แล้ว！”

มู่จื่อเจว๋ที่คิดว่าเซี่ยหลิงไม่สามารถรับรู้อะไรได้แล้ว จึงพูดความคิดที่จริงที่สุดภายในใจของเขาออกมาอย่างไม่ปิดบังอะไรทั้งนั้น

ถึงยังไงเซี่ยหลิงก็ไม่ได้ยิน เธอจะนอนหมดสติตลอดไป

ตลอดไป...

แต่มู่จื่อเจว๋ไม่รู้เลยสักนิดว่าเซี่ยหลิงที่นอนอยู่ด้านข้างนั้นเริ่มกระสับกระส่ายขึ้นมาเพราะว่าคำพูดของเขา！

ที่แท้มันก็เป็นฝีมือของเขาทั้งหมด！

สามปีก่อน เซี่ยหลิงฉลองวันครอบรอบแต่งงานสี่ปีภายใต้การเชิญชวนของมู่จื่อเจว๋ แต่เธอกลับประสบอุบัติเหตุรถยนต์จนเกือบเสียชีวิต

แต่เซี่ยหลิงคิดมาตลอดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ไม่คิดเลยว่านี่ก็เป็นฝีมือของมู่จื่อเจว๋เหมือนกัน！！

มิน่าล่ะอุบัติเหตุในครั้งนั้นเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่มู่จื่อเจว๋ที่นั่งรถคันเดียวกันกลับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย

แต่ที่น่าตลกก็คือก่อนที่เธอจะหมดสติไป ยังสั่งกำชับเจียงอีโหรว เพื่อนที่สนิทที่สุดของตัวเองด้วยว่า ถ้าตัวเองไม่อยู่แล้วจะต้องดูแลมู่จื่อเจว๋แทนเธอ

ใช่ ผู้หญิงคนนี้ช่วยดูแลจนถึงบนเตียงของเขาจริง ๆ ！

ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด！

เซี่ยหลิงในตอนนี้ เพียงแค่คิดถึงเรื่องทั้งหมดที่ตัวเองทำเพื่อมู่จื่อเจว๋ หัวใจก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

เธอตกต่ำมาถึงขนาดนี้ได้ยังไง！

ใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอในอดีต เป็นถึงลูกสาวของแก๊งมือสมิง แก๊งมาเฟียข้ามชาติ

ไม่เพียงแต่จะได้รับความรักจากพ่อแม่ แต่พี่ชายทั้งห้าคนของเธอก็เอ็นดูเธอราวกับเจ้าหญิง！

เมื่อก่อนเธอมีพรสวรรค์ที่โดดเด่น ความสามารถเก่งกาจ ถึงแม้จะเป็นผู้หญิง แต่ในฐานะที่พ่อเป็น ‘มาเฟีย’ ของแก๊งมือสมิง เขาก็ฝากความหวังเอาไว้กับเธอสูงมาก หมายมั่นปั้นมือจะให้เธอเป็นทายาทคนต่อไปของแก๊งมือสมิง

พวกพี่ชายก็ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะสนับสนุนให้เธอเข้ารับตำแหน่ง！

แต่เพื่อมู่จื่อเจว๋เพียงคนเดียว เธอไม่เพียงแต่ตัดความสัมพันธ์กับคนในครอบครัวที่ตัวเองรักที่สุดไป มาอยู่ที่เมืองเจียงเล็ก ๆ แห่งนี้ไม่พอ ยังใช้ความสามารถของตัวเองเปิดบริษัท ทำให้ครอบครัวของมู่จื่อเจว๋หลุดพ้นจากความยากจน

แต่คนในตระกูลมู่ทำกับเธอยังไง？

คนตระกูลมู่เห็นว่าเธอไม่มีพ่อแม่พี่น้องแล้ว จึงเอารัดเอาเปรียบเธอสารพัด แม่ของมู่จื่อเจว๋ก็ทำกับเธอเหมือนกับเป็นแม่บ้านและคนรับใช้！

เมื่อก่อนเซี่ยหลิงไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยเลย

จนกระทั่งตอนนี้เธอถึงได้เข้าใจว่าตัวเองผิดพลาดอย่างมหันต์！

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด！”

ในขณะนี้เอง โทรศัพท์ของมู่จื่อเจว๋ก็ดังขึ้นมา เขาแยกจากเจียงอีโหรวอย่างไม่สบอารมณ์ หยิบโทรศัพท์มา ตอนที่เห็นว่าคนที่โทรมาคือใครนั้น มู่จื่อเจว๋ก็ตาเป็นประกายทันที รีบรับสายอย่างรวดเร็ว

“ดีเลย อีโหรว งานเลี้ยงใกล้จะเริ่มแล้ว！”

สามนาทีต่อมา มู่จื่อเจว๋ที่วางสายแล้ว ก็เดินมาอยู่ตรงหน้าของเจียงอีโหรวด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“พูดแบบนี้แสดงว่าพวกผู้บริหารของบริษัทตกลงข้อเสนอของคุณแล้วเหรอ？” เจียงอีโหรวที่ได้รู้ข่าวก็แสดงท่าทีตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่ามู่จื่อเจว๋เสียอีก

“ใช่！”

“ในที่สุดพวกผู้ถือหุ้นหัวโบราณพวกนั้นก็ตกลงแล้ว และจะประกาศในงานเลี้ยงคืนนี้ โดยที่ให้ผมมานั่งตำแหน่งแทนที่เซี่ยหลิง คุ้มค่ากับการที่ผมเสแสร้งแสดงความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ต่อเซี่ยหลิงทุกวันมาตลอดหลายปีที่ผ่านจริง ๆ ！”

มู่จื่อเจว๋พูดขึ้นด้วยความดีใจ

เพราะว่าคนพวกนี้เคยติดตามเซี่ยหลิงมาก่อน

“ยินดีด้วยนะคะพี่จื่อเจว๋ แล้วเรื่องของฉัน...” เจียงอีโหรวซบเข้าไปในอ้อมกอดของมู่จื่อเจว๋

“ไม่ต้องห่วง ผมไม่ลืมเรื่องที่ตกลงกับคุณไว้แน่นอน ตราบใดที่ผมขึ้นดำรงตำแหน่งสำเร็จ ผมจะแต่งงานกับคุณแน่นอน” มู่จื่อเจว๋โอบกอดเอวที่เล็กบางของเธอ จูบเธอหนึ่งที สายตาเต็มไปด้วยความร้ายกาจ

“ถึงตอนนั้น คนไร้ประโยชน์แบบเซี่ยหลิง ก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไป...”

“พี่จื่อเจว๋ พี่นี่ดีจริง ๆ ！” เจียงอีโหรวรู้สึกดีใจจนแทบไม่ไหว

ในที่สุดวันที่เธอรอคอยก็มาถึงสักที！

พูดจบ ทั้งสองคนก็จับมือ เดินออกไปจากที่นี่ด้วยท่าทางเหมือนกับสามีภรรยาที่เพรียบพร้อมไปด้วยทรัพย์สินเกียรติยศและความสุข

แต่ไม่มีใครสังเกตเลยว่าภายในห้องผู้ป่วย

ร่างกายของเซี่ยหลิงเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ความโกรธเกลียดราวกับทำให้เลือดทั้งร่างกายของเธอเริ่มเดือดพล่าน สติของเธอเริ่มชัดเจนและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ

แม้แต่ความรู้สึกทางร่างกายก็เริ่มฟื้นฟูกลับคืนมาแล้ว

ในที่สุด！

“พรึบ！”

ภายในห้องผู้ป่วยที่เย็นยะเยือก สองตาที่แดงก่ำของเซี่ยหลิงลืมขึ้น！

เธอ ฟื้นแล้ว！