รักเธอคนเดียว

ในทางเดินที่มีแสงไฟสลัว กู้หวานหว่านที่ดื่มเหล้าจนเมามายกำลังพิงกำแพงที่เย็นเฉียบอยู่ ดวงตาที่เป็นประกายของเธอจ้องมองไปผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาหาเธอ

ขายาว！ เอวเล็ก！ ก้นงอน！

พอมองหน้าอีกที.....

เคยได้ยินมาจากมู่มู่ตั้งนานแล้วว่า เด็กโฮสต์ของคลับแห่งนี้หล่อมากทุกคน แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

แม้จะเป็นผู้ชายวัยสามสิบก็ดูดีอย่างมากด้วย ！

กู้หวานหว่านที่ยากจะต้านทานได้ไหว รีบปรี่เข้าไปหาทันที ตระกูลกู้จะมอบตัวเธอให้ชายชราคนหนึ่ง แทนที่จะปล่อยให้เสียของแบบนั้นแล้ว สู้จ่ายเงินให้กับเด็กโฮสต์สักคนที่หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างดีและไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบยังจะดีซะกว่า

“ห้าพันบาท！”

กู้หวานหว่านกอดชายตรงหน้าเอาไว้ แล้วก็เงยหน้าขึ้น เอ่ยปากเสนอราคา

ลู่เซียวที่กำลังตามหาคนอยู่นั้น จู่ ๆ ก็ถูกหญิงสาวคนหนึ่งมากอดไว้ซะอย่างนั้น อุณหภูมิร่างกายที่แสนอบอุ่นและกลิ่นแอลกอฮอล์ที่รุนแรงจากตัวเธอ ทำให้เขาถึงกับขมวดคิ้วขึ้นมาในทันที เขากำลังจะผลักเธอออกไป แต่แล้วเมื่อก้มหน้าลงก็รู้สึกคุ้นหน้าเธอมาก

เมื่อครึ่งเดือนก่อน ไม่รู้ว่าคุณย่าไปเอารูปถ่ายของพวกคุณหนูจากตระกูลที่มีชื่อเสียงจากไหนมากองใหญ่มาก เธอยืนกรานว่าจะให้เขาต้องเลือกรูปใดรูปหนึ่งมา

ในรูปภาพเหล่านั้น เขาสังเกตเห็นใบหน้าที่น่ารักน่าเอ็นดูนี้ เขาจึงถูกชะตาทันที

หลังจากเลือกเสร็จ ด้วยความที่มีธุระด่วน เขาจึงต้องกลับไปที่เมืองตี้ตูทันที แล้วก็ส่งคนให้ไปที่ตระกูลกู้ แต่แล้วเขากลับไม่คาดคิดเลยว่า พอกลับก็จะได้มาพบกับผู้หญิงที่เขาเลือกไว้ในคลับเช่นนี้

เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นจ้องมองเธอโดยไม่พูดอะไรสักคำ กู้หวานหว่านที่เมาและเวียนหัวอยู่จึงตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว เสนอราคาเพิ่มขึ้นอีก “เจ็ดพันห้าร้อยบาท！”

ลู่เซียวยังคงไม่ตอบ เขามองพิจารณาหญิงสาวในอ้อมแขนอย่างจริงจัง ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ดวงตามีความเป็นประกายและดูงัวเงีย นี่เธอดื่มเหล้าไปเยอะแค่ไหนกันเนี่ย？

“ผมจะไปส่งคุณกลับ...”

คำว่า ‘บ้าน’ ยังไม่ได้ถูกพูดออกมา กู้หวานหว่านที่ทนไม่ไหวแล้วก็เขย่งปลายเท้าขึ้น จูบริมฝีปากของเขาในทันที

ทั้งนุ่มทั้งหอม！ มันนุ่มและหอมมากจริง ๆ！

ทันทีที่เธอกอดชายคนนี้ ร่างกายของเธอก็แทบจะระเบิดออกมาแล้ว เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว หลังจากจูบเขาไปหนึ่งที กู้หวานหว่านก็ผลักชายคนนั้นไปที่มุมกำแพงอย่างรวดเร็ว แล้วก็รีบปรี่เข้าไปจูบเขาอีกครั้ง！

“หนึ่งหมื่น！”

“มากกว่านี้จะไม่ได้แล้ว！”

เธอที่กำลังขาดแคลนเงินอยู่ไม่สามารถให้มากกว่านี้ได้แล้ว

ลู่เซียวถูกจูบอย่างกะทันหัน ก่อนที่เขาจะทันได้โต้ตอบ เด็กสาวก็ปรี่เข้ามาจูบเขาอีกครั้งซะก่อน

คนที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาตัวร้อนไปทั้งหมดเพราะความเมา การสัมผัสที่ทั้งนุ่มทั้งหอมทำให้เขาที่อดกลั้นมาได้ตั้งหลายปีทนไม่ไหวอีกต่อไป เมื่อคิดว่านี่คือภรรยาที่ถูกลิขิตเอาไว้แล้วของเขา เขาจึงก้มหัวลงและถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “รู้ตัวรึเปล่าว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่？”

“อืม อืม！”

กู้หวานหว่านพยักหน้า แน่นอนว่าเธอต้องรู้อยู่แล้ว

ก่อนที่ชายชราแซ่ลู่นั่นจะมารับเธอ เธอต้องได้นอนกับโฮสต์สักคนก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้ชายหนุ่มรูปงามคนนี้หนีไป เธอจึงเอาแขนคล้องคอเขาไว้และพูดว่า “อย่ากังวลไปเลยคุณอาสุดหล่อ ฉันจะรับผิดชอบคุณเอง”

หลังจากพูดจบ ไม่ทันรอให้เธอจูบเขา ลู่เซียวก็โน้มตัวลงไปจูบเธอซะก่อน

โอ้พระเจ้า กู้หวานหว่านพอตื่นขึ้นมาแล้วทั้งปวดหัวและเวียนหัวไปหมด เธอจำไม่ค่อยได้ว่าเมื่อคืนช่วงหลัง ๆ เกิดอะไรขึ้นบ้าง รู้แค่ว่าตอนที่ลงมาจากเตียงนั้นเธอรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัว ขาทั้งสองข้างสั่นจนแทบจะล้มลงไปกับพื้นอยู่แล้ว

ก่อนจะจากไป เธอก็พบว่ามีผู้ชายที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง เธอทำการค้นกระเป๋าทั้งหมดของตัวเอง กว่าจะรวบรวมเงินมาได้ห้าร้อยกว่าบาท

ลืมไปว่าเธอเพิ่งจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม่ไป นี่คือเงินทั้งเนื้อทั้งตัวที่เธอมีแล้ว หลังจากคิด ๆ ดูแล้วเธอก็เขียนโน้ตทิ้งเอาไว้ด้วยความรู้สึกผิด

“คุณอาสุดหล่อ ต้องขอโทษด้วยนะ ฉันไม่มีเงินพอน่ะ” ไว้เดี๋ยวที่เหลือฉันจะผ่อนจ่ายให้แล้วกันนะ จุ๊ฟ ๆ ”

หลังจากลู่เซียวตื่นขึ้นมาอ่านเนื้อหาในกระดาษโน้ต แล้วก็มองไปที่เงินห้าร้อยสี่สิบบาทวางอยู่หัวเตียง สีหน้าของเขาก็ตึงแล้วตึงอีก

นอนเสร็จก็ให้เงินและหนีไปเลย นี่คือความรับผิดชอบที่เธอบอกงั้นเหรอ！

“คุณชายสาม！”

เมื่อเฉินเหยียนเข้ามาเห็นว่าคุณผู้ชายของตัวเองกำลังจ้องเขม็งไปที่โน้ตในมือด้วยสีหน้าขึงขัง แถมยังแผ่รังสีอำมหิตออกมาอีก เขาก็ตกใจจนรีบถอยหลังไปหลายก้าวในทันที พอเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็เห็นรอยข่วนบนคอของลู่เซียว หลังจากอึ้งไปห้าวินาที เขาถึงได้พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า “ขอบคุณที่พระเจ้าช่วย ขอบคุณที่พระเจ้าช่วย”

ในที่สุดคุณชายสามของเขาก็เปิดประสบการณ์ใหม่แล้ว！

“ไปจัดการซะ” ลู่เซียวกำโน้ตในมืออย่างแรงจนมันกลายเป็นก้อนกลม ๆ แล้วก็ยัดใส่กระเป๋าเสื้อไป จากนั้นก็หยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาสูบเข้าไป แล้วก็ค่อย ๆ พ่นควันออกมาช้า ๆ จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งเฉินเหยียนที่กำลังรออยู่ที่ประตูว่า “ไปรับคนที่ตระกูลกู้มา”

เมื่อรับกลับมาแล้ว ค่อยดูอีกทีว่าเขาจะจัดการยังไงกับเธอ！

“ไปรับใครเหรอครับ？” เฉินเหยียนถามด้วยความสงสัย ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่า คุณชายสามถูกนายหญิงบังคับให้เลือกภรรยา เหมือนว่าคุณชายสามจะเลือกคุณหนูรองของตระกูลกู้เอาไว้

“กู้หวั่นเอ๋อร์！”