นางฟ้าของนักฆ่า
ตอน 1
อพาทเม้นท์ส่วนตัวสุดหรู ใจกลางมหานครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นที่พักของนางแบบสาวดาวรุ่งของวงการ เธอเริ่มต้นจากการประกวดจากรายการรีอัลริตี้โชว์ระดับแนวหน้า หลังจากได้รับตำแหน่ง ก็กลายเป็นนางแบบชื่อดังชั่วข้ามคืน นับจากนั้นแพททรีเซียมีชีวิตต่างออกไปจากเดิม กลายเป็นคนนอนดึกตื่นเช้าและออกกำลังกายอย่างเคร่งครัด รับประทานอาหารตามโปรแกรมที่กำหนดขึ้นเพื่อไม่ให้เรือนร่างระหงมีไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย
บางครั้งหญิงสาวก็อดคิดไม่ได้ว่า ชีวิตตัวเองในตอนนี้มันต่างกับหุ่นยนต์ตรงไหนกัน อาจจะต่างก็ตรงที่เธอมีลมหายใจเท่านั้น เพราะอย่างอื่น เธอถูกตั้งโปรแกรมเอาไว้ให้เป็นไปตามการควบคุมเสียทุกอย่าง
ตอนนี้แพททรีเซียอ่านข่าวของตัวเองจากหน้าจอแทบเลทระหว่างที่กำลังรอผู้จัดการส่วนตัว
ขณะที่อ่านข่าวไป คิ้วก็ขมวดเข้าชนกัน เพราะเนื้อหาข่าวชวนให้หัวเสียอย่างยิ่ง หากผู้จัดการส่วนตัวรู้เข้า ต้องเป็นเรื่องแน่ๆ เพราะพอลล่าคือคนจากเอเจนซี่ที่ส่งมาดูแลหล่อน ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ในวันนี้พอลล่าจะมารับหล่อนไปถ่ายโฆษณาในฐานะพรีเซ็นเตอร์น้ำหอมแบรนด์ดังคอลเล็คชั่นใหม่ต้อนรับช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่กำลังจะมาถึง
ปกติแพททรีเซียให้เวลากับการเช็คข่าวของตัวเองก่อนออกไปทำงานเสมอ ก็ได้ข้อมูลข่าวจากสื่อบันเทิงพวกนี้ล่ะ ไว้เช็คเรทติ้งของตัวเองถึงแม้นานครั้งจะมีโอกาสได้อ่านเจอข่าวของตัวเองก็เถอะ ที่ว่านานๆ ทีนั้น ใช่ว่าแพททรีเซียจะไม่ดังเสียเมื่อไหร่ หากเพราะแพททรีเซียแทบไม่มีข่าวฉาวต่างหาก ก็ภาพลักษณ์ออกจะเป็นนางแบบสาวดาวรุ่งน้องใหม่ผู้แสนดี นับว่าสื่อยังคงจับตาที่ความสดใสมากกว่าจะมุ่งทำร้ายทำลายชื่อเสียงเธอ
เย็นวันนี้หญิงสาวมีคิวถ่ายโฆษณาต่อตอนทุ่มครึ่ง ก่อนที่สาวใหญ่อย่างพอลล่าซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวจะพาไปออกรายการโทรทัศน์ชื่อดัง ชื่อเสียงเธอ ตอนนี้กำลังฮิตติดลมบน ไอ้เรื่องข่าวเสียๆ หายๆ ที่จะทำให้เสื่อมเสียจนกระทบไปถึงเรทติ้งน่ะ ไม่มีแน่นอน...
ซึ่งในวันนี้กับเมื่อครั้งที่แพททรีเซียเข้าวงการใหม่ๆ มันต่างกันมาก
‘ความดัง มันก็อยู่คู่กับความเป็นข่าวนะแพททรีเซีย ถ้าเมื่อไหร่ที่เราไม่มีข่าวบนสื่อ นักข่าวไม่สนใจเวลาเธอไปไหนต่อไหน นั่นแสดงว่า วันนั้น...ไม่ใช่วันของเธอแล้ว จำเอาไว้!’ แพททรีเซียหยุดนึกถึงคำพูดของพอลล่าในอดีต ที่บอกเล่าด้วยน้ำเสียงแบบคนช่างเม้าท์นิดหน่อย ซึ่งในเวลานั้นแพททรีเซียยังเด็กมากและเป็นเพียงนางแบบน้องใหม่ โนเนม โนบอดี้...
พอลล่าจึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อผลักดันให้แพททรีเซียได้เป็นข่าวและชิงพื้นที่สื่อให้ได้มากที่สุด เท่าที่ความสามารถของผู้จัดการส่วนตัวอย่างเธอจะทำได้
‘แล้วเป็นข่าวซุบซิบแบบนี้จะดีเหรอคะพอลล่า’ แพททรีเซียถามด้วยความไม่ประสีประสา
ซุบซิบนิดๆ หน่อยๆ ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ แต่อย่าให้ฉาว แค่ไม่มีหนุ่มฮิบฮอปย่องขึ้นเพ้นท์เฮ้าส์ หรือมีข่าวว่าหนูไปอาบแดดแบบไม่ใส่อะไรเลยที่ชายหาดกับมาเฟียตัวพ่อ ก็พอแล้วค่ะ’ พอลล่าให้เหตุผล
แต่วันนั้นกับวันนี้มันต่างกันโดยสิ้นเชิง ตอนนี้โด่งดังมีชื่อเสียงแล้ว นางแบบดาวรุ่งอย่างแพททรีเซีย ก็ต้องระวังเรื่องภาพลักษณ์มากขึ้นด้วย หญิงสาวรีบปิดหน้าจอ เพราะ ‘ข่าว’ ที่กำลังเผชิญในตอนนี้ มันควรที่จะถูกเก็บเป็นความลับมากกว่า เพราะถ้าข่าวมันบานปลายใหญ่โต เรื่องมันจะไม่จบแค่กรอบเล็กๆ อย่างที่เห็นน่ะสิ!
“Hi! แพท พี่มาแล้ว เตรียมตัวเสร็จยัง?” พอลล่าเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมเอ่ยทักทาย กระทั่งมาหยุดที่โซฟาอ่อนนุ่มสีสวยราคาแพงและยุบตัวลงนั่งใกล้ๆ นางแบบสาวที่ว่า
“ค่ะ” แพททรีเซียตอบ มือก็ซ่อนแทบเลทไว้แทบไม่ทัน แต่ก็ยังตีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่ได้ซ่อนอะไรไว้ หากท่าทีพิรุธของหญิงสาวก็ไม่อาจเล็ดรอดสายตาของพอลล่าได้
“เราซ่อนอะไรไว้?” พอลล่าหูตาไวจะตาย เธอพบว่ามีสิ่งพิรุธ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แววตาของแพททรีเซีย เปิดเผยเกินไป
“มะ... ไม่มีนะคะ” แพททรีเซียปฏิเสธประหนึ่งว่าเป็นผู้ร้ายปากแข็ง ตีสีหน้านิ่งเฉย พยายามเก็บซ่อนความผิดปกติเอาไว้อย่างที่สุด แต่นั่นกลับไม่เป็นผลสำเร็จ
“แล้วนี่อะไร?” พอลล่าลุกขึ้น หยิบหลักฐานขึ้นมาโชว์ หน้าจอแทปเลทของนางแบบสาวมันยังคงโชว์หน้าจอเดิมที่เพิ่งอ่านไปทำให้พอลล่าเสพข่าวนั้นอย่างหงุดหงิดและเงยหน้ามองอีกฝ่ายอย่างคาดไม่ถึง
แพททรีเซียกับนักร้องหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้ กลายเป็นคู่กิ๊กกันได้ยังไง?
“มีข่าวแบบนี้ได้ยังไงแพททรีเซีย?” พอลล่าถามเสียงกร้าว
“แพททรีเซียไม่ทันตั้งตัว ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดนะ แล้ววันนั้นมันเรื่องงานล้วนๆ แพททรีเซียอธิบายได้” เหตุผลของนางแบบสาว น้ำเสียงก็ดูหนักแน่น ไม่มีทีท่าว่าจะสำนึกผิดหรืออ่อนข้อต่อพอลล่าแต่อย่างใด
‘ทำผิดแล้วยังจะมาตีสีหน้าแบบนี้อีกนะยัยเด็กหัวดื้อ เดี๋ยวจะให้แก้ปัญหาเองเสียให้เข็ด’
พอลล่าคิดในใจ มันอดไม่ได้เมื่อเห็นท่าทีของหญิงสาวที่ไม่มีแววของความรู้สึกสำนึกผิดเสียด้วยซ้ำเมื่อถูกจับได้
“ไปคุยกันในรถ” พอลล่าดุอย่างหัวเสีย ก่อนที่จะเดินนำหน้าหญิงสาวออกนอกเพ้นท์เฮ้าส์ ตรงไปยังที่จอดรถแล้วบึ่งไปกองถ่ายแบบโฆษณา
พอลล่าดูแลแพททรีเซียดีมากอย่างไร้ที่ติ เพราะเธอเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูง ปกป้องนางแบบดาวรุ่งเบอร์หนึ่งอย่างแพททรีเซียได้อย่างยอดเยี่ยม พอลล่าเองก็เจนวงการไม่เบา นางแบบในสังกัดภายใต้การดูแลของหล่อน ถึงจะมีน้อยแต่ก็อยู่ในระดับแนวหน้าทั้งนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แพททรีเซีย ตอนนี้สื่อกำลังจับตานางแบบสาวดาวรุ่งลูกครึ่งไทย-อเมริกันคนนี้ งานไหลมาเทมาจนเธอเองยังตั้งตัวไม่ทัน เชื่อได้เลยว่าแพททรีเซียยังมีอนาคตไปได้อีกไกล
‘ก็เพราะนางแบบคนอื่นน่ะเหรอ เทียบไม่ติดฝุ่นเลยด้วยซ้ำ’
แต่กับข่าวซุบซิบนี้ที่เห็น ก็คงไม่ต่างกัน งานเข้างานใหญ่ให้พอลล่าได้แก้ปัญหาอีกแล้ว!
แพททรีเซียนะแพททรีเซีย!! แพททรีเซีย ดาร์ลิง คือชื่อในวงการของเธอ
เพราะ “ข่าว” มันก็เป็นเหมือนดาบสองคมให้ทั้งคุณและโทษ ทั้งสร้างชื่อให้นางแบบโนเนมดังชั่วข้ามคืนก็จริง หากขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องมือทำร้ายให้เสื่อมเสียชื่อเสียงงานหมดเงินหดได้เหมือนกัน
ข้อเท็จจริงข้อนี้ พอลล่ารู้เป็นอย่างดี
บ้าฉิบ! รถพวกนี้มันหลุดมาจากนรกรึไง ถึงขับกันได้ห่วยแบบนี้!!” ระหว่างทางพอลล่าก็สบถไปตามทาง ชนิดที่ใครขับปาดหน้า พี่แกเป็นต้องปล่อยสัตว์เลื้อยคลานออกมายั้วเยี้ย
“เฮ้ ใจเย็นสิพอลล่า” หญิงสาวเตือน ผู้จัดการหันมามองหน้าเด็กในสังกัดแบบเหวี่ยงๆ สงสัยยังไม่หายหงุดหงิด อาจจะมีอารมณ์ต่อเนื่องมาจากข่าวซุบซิบที่เธออ่านเจอ
มันต้องชัวร์อยู่แล้วล่ะ เป็นใครจะใจเย็นเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ได้ล่ะ หากต้นสังกัดรู้ เป็นต้องคอขาด เผลอๆ งานพรีเซนเตอร์ที่กำลังจะไปถ่ายทำจะพาลยกเลิกให้
“เงียบ! แพททรีเซีย!!” พาลหันมาดุนางแบบสาวน้อยจนเธอทำได้แค่เพียงกระพริบตาปริบๆ สองครั้งก่อนจะถอนหายใจยาว ‘ความผิดเราสินะ’
“โธ่...” แพททรีเซียลากเสียงยาว
“อย่าโมโหไปเลยพอลล่า... แล้วก็ไม่ต้องซิ่งขนาดนั้นด้วย ยังไม่หายโกรธแพทหรือคะ” แพททรีเซียถามอย่างสำนึกผิด เธอไม่ได้เจตนาอยากให้มันเป็นข่าวนี่
“ยัง” ผู้จัดการส่วนตัวตอบด้วยสีหน้าปั้นปึ่ง
“แพททรีเซียขอโทษ อย่าโกรธแพทเลยนะคะ เดี๋ยวเสียสุขภาพนะ” หญิงสาวออดอ้อน
“เราน่ะไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย”
“เปล่านี่คะ” ตอบพร้อมทำปากยื่น
“เรามาเคลียร์เรื่องข่าวกันก่อนสิ” พอลล่าทำเสียงดุ
“ไม่เห็นต้องเคลียร์เลย ในข่าวไม่ได้เขียนชื่อแพททรีเซียสักหน่อย”
“คิดว่าประชาชนไม่รู้หรือไงว่าในข่าวน่ะคือเรานะแพท” พอลล่าทำน้ำเสียงประชด แล้วดุต่อ “แล้วนี่... แอบไปเจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่? ก็รู้ๆ อยู่ พ่อนักร้องฮิปฮอบนั่นเจ้าชู้อย่างกับอะไร คบหาผู้หญิงหลายคน ดารานางแบบ เซเลบริตี้ พริตตี้ สาวไฮโซ มั่วไม่มีซ้ำหน้า แล้วเรายังเอาตัวเองเข้าไปยุ่งทำไมหา?” พอลล่าดุอย่างอ่อนใจ เมื่อรายละเอียดของข่าวคือภาพหลุดที่ปาปารัซซี่แอบถ่าย ขณะนางแบบสาวเดินควงกับพ่อนักร้องฮิปฮอปชื่อดัง ถึงจะไม่ได้ไปกันแค่สองต่อสองก็เถอะ แต่ภาพที่ออกมาแบบนั้น มันดูเสียหาย
เห็นทีพอลล่าจะมีมาตรการทำโทษแพททรีเซียให้หลาบจำแน่ๆ
“ที่ไปเที่ยวคืนนั้นพวกเราก็ไปกันหลายคนนะคะ หลังจากเที่ยวเสร็จแล้วแพททรีเซียไม่ได้ทำอย่างที่มีในข่าวสักหน่อย ไม่ได้ย่องขึ้นเพ้นท์เฮ้าส์ใคร แล้วก็ไม่ได้พาใครขึ้นเพ้นท์เฮ้าส์ตัวเองด้วย แพทคอนเฟิร์ม!” นางแบบสาวหยุดพูด พลางหันไปมองกิริยาตอบสนองต่อคำปฏิเสธของเธอ แต่อีกฝ่ายยังพ่นไฟออกทางรูขุมขน แพททรีเซียสูดหายใจเข้าลึกก่อนพูดต่อไปอีก “นักร้องคนนั้น เขามาส่งแพทถึงแค่ลอบบี้เพ้นท์เฮ้าส์ด้านล่าง แค่นั้นเองจริงๆ นะ” หญิงสาวหยุดสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้งอย่างหนักใจ
“แพททรีเซียขอย้ำนะคะ ว่าคืนนั้นก็มากันหลายคนด้วย เพื่อนๆ กันทั้งนั้น แพทกับเขา เราก็ไม่ได้จูบกันอย่างในข่าวเลยสักนิด ถ้าพอลล่าไม่เชื่อ จะเอาเพื่อนแพทมาช่วยยืนยันไหมคะ?” นางแบบสาวยืนกราน พร้อมดึงบุคคลที่สามเข้ามาเอี่ยว เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตนเอง
แต่กระนั้น ก็ไม่กล้าสบตากับพพอลล่านานๆ อยู่ดี
แหงล่ะ แพททรีเซียกลัวพอลล่าผู้จัดการส่วนตัวผู้มากล้นประสบการณ์จะอ่านความในใจของเธอออกจนหมดเปลือก
พอลล่าเป็นผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์ร้ายกาจเชียวล่ะ ที่ผ่านมาโกหกทีไร นางแบบสาวเจ้าสเน่ห์อย่างแพททรีเซียมีอันโดนจับได้ทุกทีเลยเชียว
คราวนี้ ชะตากรรมก็คงไม่ต่างกัน
“พี่เชื่อเรานะ แต่ประชาชนจะเชื่อหรือเปล่า นั่นมันอีกเรื่องนะแพททรีเซีย!” พอลล่าดุเสียงดัง ตาเขียวปั๊ด คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นเครื่องหมายอินฟินิตี้
ในที่สุดแววตาคู่งามนั้นก็โรจน์วาวด้วยความโมโห ตายแน่ๆ คราวนี้แพททรีเซียนางแบบเบอร์หนึ่งตายแน่ๆ
“...” แพททรีเซียยอมจำนนแต่โดยดี ไม่อาจตอบโต้ใดๆ ทั้งสิ้น แหงล่ะ ตอนนี้นอกจากพอลล่าแล้วสังคมคงตัดสินเธอไปแล้วเรียบร้อยสินะ!
“พี่เคยเตือนเราแล้วใช่ไหม? อยู่ในวงการต้องระวังเนื้อระวังตัว อย่าให้เป็นข่าว” ดูเหมือนความดุดันในน้ำเสียงของพอลล่าเหมือนจะลดลงบ้างแล้ว
“ก็เมื่อก่อน... เห็นพยายามให้แพททรีเซียเป็นข่าวนี่คะ” เสียงหวานย้อน หน้าหวานยังยิ้มอ่อนจนน่าจับมาตีก้น
“กับตอนนี้มันเหมือนกันเสียเมื่อไหร่” พอลล่าเกือบจะกรีด เห็นหน้าสวยตาใส บทจะดื้อก็อย่างที่เห็นนั่นล่ะ เถียงคำไม่ตกฟาก ยิ้มอ่อนหน้าตายอีกด้วยนะ มันน่ามันเขี้ยวไหมล่ะ
“แพททรีเซียรู้ค่ะ แต่คืนนั้นไม่มีอะไรจริงๆ” หล่อนอยากให้พอลล่ารับฟังคำอธิบายของเธอบ้าง
“แล้วมันมีภาพหลุดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?” พอลล่าซักไซ้ด้วยน้ำเสียงเข้มขึง
“ไปคุยเรื่องงาน เสร็จแล้วเพื่อนๆ ก็มาส่งที่เพ้นท์เฮ้าส์ก็แค่นั้นเอง” แพททรีเซียอธิบายเหตุผลให้ผู้จัดการส่วนตัวฟังเป็นฉากๆ ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริงที่เธอไม่ได้มีอะไรกับนักร้องฮิปฮอปมาดเพลย์บอยนั่น แต่ที่ต้องโกหกว่ามีเรื่องงานเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะคิดว่าตนเองจะโดนดุน้อยลง เพราะความอยากหนีเที่ยวแท้ๆ เลยแพททรีเซีย
“คุยงาน ทำไมต้องขึ้นเพ้นท์เฮ้าส์?”
“โธ่.... พอลล่า แพททรีเซียก็แค่ไปปาร์ตี้ พบกันบ้างอะไรบ้าง แต่คืนนั้นเราไปคุยงานด้วย และในคืนนั้น คนจัดงานออร์แกไนซ์ก็ไปด้วย เราก็คุยเรื่องงานนะคะ” คำแก้ตัวที่คู่ควรเพื่อให้ มีเรื่องงานเข้าไปปะปนบ้างอย่างน้อยโทษหนักจะได้เป็นเบา แต่ผลที่ได้ไม่เป็นไปตามคาด กลายเป็นยิ่งโดนหนักกว่าเดิมเสียอีก เมื่อพอลล่ารู้ว่ารับงานโดยที่เธอไม่รู้ไม่เห็นด้วย ก็รู้ๆ อยู่ว่ารายได้ของพอลล่ามาจากเปอร์เซนต์แบ่งจากรายได้ของนางแบบอย่างแพททรีเซีย
“ถ้าเป็นเรื่องงานทำไมไม่ให้ผู้จ้างติดต่อผ่านพี่? แล้วถ้ามันมีปัญหาขึ้นมา ใครจะปกป้องผลประโยชน์ให้? ไหนจะเรื่องผลประโยชน์ ไหนจะชื่อเสียงเราอีก คนดังระดับแพททรีเซีย ใครก็อยากรู้จัก ใครๆ ก็อยากเป็นเพื่อน เพราะตัวเธอมันสร้างผลประโยชน์ได้มากมาย คิดเหรอว่าพวกนั้นเขาจะจริงใจด้วย!!” พอลล่าได้ทีบ่น แล้วยังพาดพิงไปถึงเพื่อนๆ กลุ่มนั้น สรุปว่ากระทั่งนาทีนี้ พอลล่ายังไม่หายหงุดหงิดสินะ
“แต่ว่า...” แพททรีเซียกำลังจะอ้าปากเถียง แต่ก็ช้ากว่าปากพอลล่าอยู่ดี
“เตรียมเหตุผลไว้แก้ตัวกับผู้ใหญ่ก็แล้วกัน คนระดับผู้บริหารใช่จะหลอกได้ง่ายๆ ถ้าเขาโง่ คงไม่เป็นผู้บริหารหรอกนะ คราวนี้พี่ไม่ช่วยแล้ว” พอลล่าบอกอย่างงอนๆ เพราะแววดุดันในน้ำเสียงได้จางลงไปแล้ว
“พี่พอลล่า...” เสียงหวานครางในลำคออย่างออดอ้อน กระพริบตาปริบๆ อย่างผู้ที่สำนึกผิดเต็มเปี่ยม
“เราต้องหัดคิดหาทางแก้ปัญหาเองเสียบ้าง คราวหน้าจะได้ไม่ดื้อทำอีก” พอลล่าทิ้งท้าย
เร็วๆ นี้แพททรีเซียต้องเจอผู้ใหญ่ที่ให้การสนับสนุน แน่นอนทีเดียวว่าพวกท่านเหล่านั้น ต้องถามถึงข่าว เอาเป็นว่าแพททรีเซียต้องกลุ้มใจต่อไป ว่าจะแก้ตัวกับผู้ใหญ่ยังไงกับภาพข่าวและกระแสด้านลบที่ออกมาแบบนี้
“นางแบบดีๆ สมัยนี้ มันไม่ใช่มีแค่ความสวยแล้วจะโด่งดังโลดแล่นอยู่บนถนนสายนี้ได้นานนะ ต้องเป็นคนดีทั้งในและนอกจอด้วย มันถึงจะอยู่กันได้ยาว เข้าใจนะ”
“แพททรีเซียเข้าใจแล้วค่ะ อย่าอารมณ์เสียเพราะแพททรีเซียเลยนะ ดูสิเดี๋ยวรอยย่นขึ้นไม่รู้ด้วยนะ”
“มีเรื่องให้พี่ปวดหัวอยู่เรื่อย... ความดังเป็นภัยจริงๆ เลย” พอลล่าเป่าปากอย่างเสียอารมณ์
“หรือจะให้แพททรีเซียกลับไปเป็นนางแบบโนเนมเหมือนเดิม เอาไหมละคะพี่พอลล่า” หญิงสาวแกล้งหยอก
“ตัวแสบ! ถ้าแบบนั้นพวกเราจะเอาอะไรกินล่ะ? คิดสิจ๊ะ คิด!” ดุแล้วก็ถอนหายใจยาว
“งั้นก็อย่าอารมณ์เสียสิคะ ดังมากก็เรื่องมากงี้แหละ” แพททรีเซียสรุปเอาเองอย่างอารมณ์ดี จนอีกฝ่ายอดหมั่นไส้ไม่ได้ นี่ถ้าไม่ติดว่ามือบังคับพวงมาลัยรถละก็ เป็นได้หยิกแม่สาวตัวแสบสักทีสองทีให้หายมันเขี้ยวไปแล้ว
“เรอะ?” ได้แต่หันหน้ามาส่งเสียงได้แค่นั้น
“น่านะ พอลล่า... ที่สำคัญอย่าอารมณ์เสียก็พอ เดี๋ยวเสียสุขภาพจิตนะคะ” แพททรีเซียแกล้งแหย่แกมออดอ้อนจนพอลล่าเริ่มคลายความหงุดหงิดลง ด้วยความใจอ่อน
“อืม... มันก็จริงนะ” พอลล่ารู้สึกตัวคิดได้ แล้วอารมณ์จึงเย็นลง การขับรถถูกบังคับในระดับความเร็วปกติ จากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงที่หมาย จอดรถเสร็จเรียบร้อย ไม่นานก็พาตัวเองขึ้นไปยังห้องสตูดิโอเพื่อถ่ายทำต่อไป
“นั่น มากันแล้ว” ทีมงานทักขึ้น ทุกคนมีสีหน้าลิงโลดดีใจ ดูจากแววตา สีหน้าอารมณ์แล้ว คงรอนางแบบคนเดียวแน่ๆ
“นางแบบดังก็ดีอย่างงี้ล่ะนะ จะมาเมื่อไหร่ก็ได้... เพราะยังไงใครๆ ก็ต้องรอ” เสียงเล็กแหลมพูดขึ้นเหน็บแนมจนหญิงสาวต้องหันมามองสบตา
“ไปว่าแพททรีเซียมันก็ไม่ถูกนะคะ รู้มาว่าเขาประสานงานพลาด ไม่มีใครแจ้งล่วงหน้า” เพื่อนนางแบบคนหนึ่งพูดเข้าข้างราวกับพยายามจะปกป้องแพททรีเซีย
“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มาสายซะค่อนวันแบบนี้ ไม่ได้เรื่อง” นางแบบรุ่นพี่ยังไม่ปล่อยวาง ยังคงคาดโทษนางแบบสาวรุ่นน้อง ที่นับวันความโด่งดังจะแซงหน้าไปหลายช่วงตัว
“ทำไงได้ล่ะคะ มาสายแค่ไหนพวกเราก็ต้องรอเธอ เธอเป็นนางแบบนิ่” นางแบบสาวรุ่นเล็กรับบทตัวประกอบเล็กๆ พูดสนับสนุนขึ้น น้ำเสียงราวน้อยเนื้อต่ำใจตัวเอง เพราะนางแบบบางคนมีผลงานมานานปีแต่ก็ไม่ดังอย่างเธอ
บางคนก็ต่อว่าด้วยสายตา คงคิดสินะว่าเป็นถึงนางแบบดัง มาสายได้ยังไง แต่บอกแล้วไง แพททรีเซียไม่แคร์ ไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย แล้วอย่าหวังว่าจะได้ยินคำ “ขอโทษ” จากแพททรีเซีย
“มาทันพอดีแพททรีเซีย” ทีมงานคนหนึ่งทักขึ้น เมื่อเห็นนางแบบสาวมาถึง เขาก็รู้ว่าเพราะอะไรแพททรีเซียและพอลล่าถึงมาช้า ทำให้ทุกคนต้องรอ ก็ฝ่ายประสานงานย้ายสถานที่ถ่ายทำแล้วไม่แจ้ง เหมือนมีใครจงใจแกล้งอย่างนั้นล่ะ
“ค่ะ ขอโทษที่มาสายนะคะ” พอลล่าออกตัวอย่างสำนึก จากนั้นการถ่ายทำรายการก็ดำเนินไป
หลังถ่ายงานเสร็จ ทีมงานทยอยกลับกันหมดแล้ว ส่วนแพททรีเซียหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็เดินไปรอพอลล่าที่จุดนัดพบ
ทันใดนั้น ร่างบางก็ลอยหวิวยากจะทานแรงของอีกฝ่ายได้ไหว เมื่อถูกออกแรงดึงอย่างแรงเข้าไปยังที่มุมมืดมุมหนึ่งใกล้ๆ บริเวณห้องแต่งตัวฝั่งตรงข้ามที่อิริคเข้าล็อคตัวเธอเมื่อเช้า หญิงสาวดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ดิ้นขัดขืนอย่างสุดกำลัง
‘คราวนี้เขาจะทำอะไรกับเธออีก?’ หญิงสาวคิดในใจว่าคนที่ทำเลวๆ แบบนี้ไม่น่าจะเป็นใครไปได้ นอกจากอิริค
ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงกลุ่มคนสักห้าหกคน เอะอ่ะมาจากด้านนอก ซึ่งไม่น่าจะไกลนัก
“มันหนีไปทางไหนวะ?” เสียงมีพลังอำนาจ ฟังดูยังรู้สึกน่าเกรงขาม
“ไม่น่าจะไปไหนได้ไกล”
“มันบาดเจ็บด้วย คงหนีไม่ถนัดนักหรอก”
“แม่งเอ๊ย! ตอนกลางคืนมันเสียตรงนี้ หารอยเลือดไม่เจอ เลยไม่รู้มันไปทางไหน”
“แต่ฉันแน่ใจมันหลบเข้ามาในนี้ล่ะ”
“เอาเว้ย! ค้นให้ทั่ว”
“หยุด!”
“แกคิดว่า มันจะเข้าไปซ่อนตัวในนั้นไหมวะ?”
“มันจะเข้าไปให้คนในนั้นแจ้งตำรวจจับมันหัวโตเหรอลูกพี่ คนดีๆ ที่ไหนจะโดนยิงเลือดโทรมกายขนาดนั้น”
“ฉันว่าที่เอ็งพูดมันก็ถูก” เสียงห้าวกังวาลหยุดเว้นจังหวะ ทุกคนตั้งใจรอฟัง “เอ้า! งั้นค้นแถวนี้ให้ทั่ว”
“ครับนาย” ว่าแล้วคนกลุ่มใหญ่สักห้าหกคนก็กระจายกำลังกันค้นหาบุคคลเป้าหมาย
ร่างบางอึดอัดในที่แคบ หายใจลำบากและมีร่างสูงโปร่งเต็มไปด้วยไอร้อน บดเบียดกดบังคับร่างบางเอาไว้
แพททรีเซียหมดสิ้นหนทางที่จะขยับเขยื้อน ความมืดที่ปกคลุมไปทั่ว หญิงสาวจึงไม่อาจคาดเดาได้ว่าสิ่งที่ตนกำลังเผชิญคืออะไรกันแน่
เสียงส้นสูงเดินด้วยจังหวะรวดเร็ว ถี่ยิบ และกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
“แพท! แพททรีเซียอยู่ไหนเนี่ย” เสียงเรียกชื่อเธอจากพอลล่า ดังอยู่ในระยะไกล “เปลี่ยนชุดเสร็จหรือยังแพท? ดึกมากแล้ว” เสียงฝีเท้าหยุดเดิน “เอ... ทุกทีก็ไม่เห็นจะนานนี่นา” พอลล่าพึมพำ
“ยะ... อยู่นี่คะ...” พูดยังไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ ปากอุ่นร้อนก็ทาบลงมาบนริมฝีปากนุ่มหวาน ของหญิงสาวโดยที่เจ้าตัวยังไม่อนุญาต เขาจงใจใช้วิธีนี้ปิดปากหล่อน
หญิงสาวเม้มปากแน่น ความมืดรายรอบ หญิงสาวไม่อาจรู้ว่า บุคคลที่กำลังรุกรานหล่อน คือใคร...
ปากบางถูกทาบทับ แนบสนิท จนไม่อาจส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากใครได้เลยแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าหญิงสาวต่อต้าน เปี่ยมพยศ เขาจึงใช้เพียงริมฝีปากจดกัน แต่ก็สุภาพพอที่จะไม่ส่งลิ้นร้อนฉ่ารุกรานเธอให้เสียหาย
หัวใจของหญิงสาวตื่นกลัว เต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ... ในสมองมีเพียงคำว่า...
ฉันกลัว!
คุณอาจจะชอบ
