ผิดใจรักคุณแฮกเกอร์
ตอน 3
บทที่ 3
ตอนที่ 3
เจออริเก่าก็โดนต่อยเลย
เมื่อกลับเข้ามาในโรงเรียนที่คุ้นเคยอีกครั้ง ฟู่จิ่วเกิดความรู้สึกที่บอกไม่ถูกขึ้นมา ลำโพงยังคงมีเสียงประกาศ ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ยังต้องทำกายบริหารกลางแจ้งอีกหรือเปล่า...
“เอ๋! พี่รูปหล่อคนนั้นเป็นใครอ่ะ นักเรียนใหม่เหรอ ทำไมถึงไม่เคยเห็นเลยล่ะ” สาวน้อยคนหนึ่งดึงตัวคนข้างๆ ให้หันไปดูฟู่จิ่ว
“เขาเพิ่งยิ้มให้ฉันด้วยแหละ มีเขี้ยวด้วย เซ็กซี่เป็นบ้าเลย!”
“เดี๋ยวก่อน ฉันว่าเขาดูคุ้นๆ มากเลยนะ นะ...นั่นมันฟู่จิ่วนี่นา?!”
ครั้นเห็นใกล้ๆ แม่สาวน้อยพวกนี้ถึงกับตาค้าง!
ทำไมผู้ชายรูปหล่อคนนี้ถึงเป็นเจ้าลูกเศรษฐีใหม่ฟู่จิ่วไปได้
เขาเข้ามาเรียนในห้องของพวกเธอจริงๆ ด้วย!
ฟู่จิ่ววางกระเป๋าไว้บนโต๊ะไม้แล้วนั่งไขว้ขายาวๆ บนเก้าอี้ กำลังจะหยิบสมุดโน้ตออกมา ก็ได้ยินเสียงกระแทกดังปัง!
มีคนลากเก้าอี้ด้านข้างตัวเธอ แล้วยังมองด้วยสีหน้าทะมึน “เอาของๆ แกออกไปให้หมด ฉันไม่อยากอยู่ใกล้แกแม้แต่นาทีเดียว ไอ้วิปริตเอ๊ย!”
เจ้าคนนี้เป็นนักเรียนที่นั่งโต๊ะเดียวกับฟู่จิ่วชื่อเจี่ยงเฟยหยาง เป็นคนที่หล่อที่สุดในห้อง D แถมยังเล่นบาสฯ เก่งอีกด้วย สาวๆ จึงตามกรี๊ดเขาพอสมควร
กระทั่งฟู่จิ่วเองก็ยังเคยไล่จีบเจ้าคนนี้เลย
เคยไล่จีบ แค่คิดถึงสามคำนี้เธอก็ปวดหัวหน่อยๆ แล้ว
ทว่า...เธอไม่ชอบให้ใครมาวางอำนาจบาตรใหญ่ต่อหน้าตั้งแต่ไหนแต่ไร
“ไม่อยากอยู่ใกล้งั้นเหรอ” เสียงเธอราบเรียบ ก่อนจะใช้มือเท้าคางมองเขาอย่างไม่แยแส “งั้นก็ไสหัวไปดิ”
“แกว่าอะไรนะ!” เจี่ยงเฟยหยางเริ่มลงมือ คิดจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย!
แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่า เขาเพิ่งลุกขึ้น ร่างทั้งร่างก็ลอยถลาไปนอนคว่ำอยู่บนโต๊ะ คางโดนกระแทกจนเจ็บระบม
ฟู่จิ่วที่ยืนอยู่ข้างๆ มองระคนยิ้มหยัน “ช่วงนี้ฉันไม่ชอบมีเรื่องกับใครสักเท่าไร ฉะนั้นนะเพื่อนเจี่ยง เรามาพูดกันดีๆ จะดีกว่า นายว่าไหม?”
คนอื่นที่เห็นกลับคิดว่าคนทั้งสองกำลังพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย
จะมีก็แต่เจี่ยงเฟยหยางเท่านั้นที่รู้ว่าน้ำหนักมือที่กดอยู่บนหลังตนทำให้เจ็บมากแค่ไหน จึงกัดฟันกรอดๆ ดวงตาแดงก่ำ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตนเองจะแพ้ให้กับไอ้เบื๊อกนี่ได้!
“ประหลาดจัง แต่ก่อนเวลาที่เจี่ยงเฟยหยางพูดกับฟู่จิ่ว เจ้านั่นเป็นต้องหน้าแดงอยู่นานสองนาน ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปได้”
“ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกเลย ก็ตอนนี้ฟู่จิ่วมองคุณชายฉินอยู่นะสิ ก็เลยไม่สนใครแล้วไง”
“อ้อ! แน่มากนะ แม้แต่คุณชายฉินเขายังกล้าอาจเอื้อม”
“คอยดูเถอะ เดี๋ยวต้องโดนเล่นงานแน่”
ท่ามกลางเสียงนินทา ตัวต้นเรื่องกลับหลุบตาลง เปิดหนังสือฟิสิกส์ที่อยู่บนโต๊ะออกมาอ่าน
เจี่ยงเฟยหยางสะบัดมือ ส่งเสียง ‘ฮึ’ ขึ้นจมูก “ได้ยินแล้วใช่ไหม นายน่ะอยู่ได้ไม่นานหรอก นี่ไม่ต้องพูดถึงตัวคุณชายฉินหรอกนะ แค่บรรดาบอดี้การ์ดในโรงเรียนของเขาก็เอาแกตายได้แล้ว”
ฟู่จิ่วยิ้มรับหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ “ฉันจะตายหรือไม่ นั่นมันเป็นเรื่องในอนาคต แต่ถ้านายยังจะพูดมากอีก ฉันจะเสยคางนายซะ!”
เจี่ยงเฟยหยาง “...”
ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนกำลังโดนข่มขู่เลย
แต่เมื่อกี้สายตาของไอ้เบื๊อกนั่นดูน่ากลัวจริงๆ!
เสียงสัญญาณเข้าเรียนดังขึ้น ฟู่จิ่วจึงแอบงีบอย่างสงบสุขได้สักที
ทว่าพอถึงเวลาอาหารเที่ยง ความยุ่งยากที่ควรจะเกิดขึ้นก็ตามมา
กลุ่มนักเรียนหญิงในชุดกระโปรงสั้นมายืนล้อมฟู่จิ่วเอาไว้ เอ่ยถากถางด้วยคำพูดร้ายกาจชนิดที่ไม่มีใครกล้ามาตอแยด้วย
“ทำไมบ้านตระกูลฟู่ถึงได้มีเกย์อวดรวยแบบนี้ด้วยนะ ทุเรศจริงๆ!”
ฟู่จิ่งที่กำลังหิวข้าวอยู่กลับต้องมาโดนสาวๆ พวกนี้รุมล้อม ดวงตาของเธอจึงเริ่มกระด้างขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดของแม่สาวคนนั้น เธอเงยหน้าขึ้น มุมปากแย้มรอยยิ้มอันเย็นเยียบ
คุณอาจจะชอบ
