รักของฉันที่เคยยืน

บทที่ 2

ชดใช้กรรม

จูนมองปริมที่สายตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ทำให้เขารู้สึกโกรธขึ้นมา “ปริม อย่าใช้สายตาแบบนี้มองผม เหตุผลที่คุณอย่างมีชีวิตอยู่คือต้องชดใช้กรรม คุณเหมาะที่จะเป็นเพียงม้าวัวควายของทรายแหละ”

จูนพยักคิ้วเบาๆ

“ฉันบอกกี่ครั้งแล้ว ครอบครัวฉันไม่เคยทำอะไรไม่ดีต่อทรายไว้ แต่กลับกัน เป็นเขาที่ทำให้พ่อแม่ฉันเสียชีวิต”

“คนเลว——“ จูนโกรธไม่ไว้ ฝามือตบลงไปที่หน้าปริมแรงๆ จนทั้งตัวของปริมกลับคว่ำลงไปที่เตียงอีกครั้ง แก้มนั้นบวมขึ้นทันที หูเขาเริ่มอื้อขึ้นมา “ หลักฐานทุกอย่างก็แสดงให้เห็น ครอบครัวคุณทำให้ทรายพัง ถึงขั้นนี้แล้วคุณยังจะแก้ตัวอีก?”

ปริมกัดฟันไว้แน่น เริ่มแปลกขึ้นมา ตอนนี้สมองเขามีแต่ภาพความทรงจำเก่าๆของเขากับจูนวนไปมา ในตอนนั้น มันแสนสวยงามมีความสุข

จนวันนั้น เพื่อนสนิททรายได้ขอพักที่บ้านเขา เที่ยงคืนก็ร้องไห้บอกว่าพ่อปริมได้ข่มขืนเขาขึ้นมาทันที จากวันนั้นมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ข่าวพ่อปริมข่มขืนทรายดังไปทั่ว ทำให้บริษัทเขาล้มละลาย มีคนตามหนี้เขาทุกวัน จนเขารับความกดดันนี้ไม่ได้ โดดตึกฆ่าตัวตายในที่สุด ส่วนแม่เขาก็ค่อยๆแย่ตาม

เพียงคืนเดียวเท่านั้น เขาตกลงจากภรรยานักธุรกิจต้นๆของไทย เป็นตัวตลกที่เขาล้อกัน. ลูกที่โดนข่มขืนออกมา

แต่ความจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น!

พ่อเขาถูกทรายใส่ร้าย ทรายมีแผนทุกอย่างไว้แล้ว

แต่ไม่มีใครเชื่อเขา แม้แต่จูนที่โตมาด้วยกันยังไม่เชื่อเขาด้วยซ้ำ!

เขายังไม่ทันตั้งตัว มือทั้งสองก็ถูกดึงขึ้น เขาถูกลากไปถึงบ้าน

สองวันที่ไม่ได้กลับมา บ้านก็ได้เปลี่ยนไปมากจากเดิม

ทรายนอนสบายกินเชอรี่อยู่บนโซฟา พอเห็นปริม หน้าก็นิ่งขึ้นทันที รีบน้องตัวตรงมองเขาไว้ “ปริมมม”

เขารีบลุกขึ้นมาวิ่งไปหลบหลังจูน จับมือจูนไว้แน่น น้ำตาเริ่มคลอ มองปริมด้วยความระมัดระวังทำตัวอย่างน่าสงสารว่ากลัวปริม

จูนเห็นเขาเป็นแบบนี้แล้วก็เจ็บใจ “ทรายไม่กลัวนะครับ นี่อยู่ในบ้าน ปริมเป็นแค่คนใช้ ทรายใช้ได้เต็มที่ เขาไม่กล้าทำอะไรหรอกครับ”

ทรายพยักหน้า ”จะได้ไงค่ะ ปริมไม่เพียงเป็นเพื่อนสนิททราย ยังเป็นภรรยาของจูนด้วยนะ”

จูนยิ้มออกมา “ทรายดีมากเลยครับ ผมแต่งงานกับเขา ก็แค่ให้เขาชดใช้กรรมครับ ทรายอย่าคิดมากนะครับ”

ทรายยังคงปฏิเสธเหมือนเดิม “ไม่ได้ครับ ยังไงเขาก็เป็นเพื่อนเราทรายนะค้า”

ปริมยังพักในร่างกายได้ไม่ดี ถูกจูนทำแบบนี้อีก ท้องเขาก็เจ็บขึ้นมา เขาไม่อยากพูดกับสองคนนี้ให้เปลือง เขาเตรียมจะขึ้นตึก แต่ไม่คิดว่าจูนจะดึงเขาไว้ “ไม่ดูแลรับใช้ทรายให้ดีก่อน ก็อย่าคิดจะไปไหน”

ปริมหันกลับมา สายตาเขาไม่อาจเก็บความโกรธไว้ได้ “ทรายเป็นคนที่เลวตอแหลที่สุด เขาทำให้พ่อแม่ฉันตาย ฉันยังต้องรับใช้เขา?”

จูนเต็มไปด้วยความโกรธ สีหน้าเลือดเย็น เหมือนจะฉีกร่างกายเขาเป็นชินๆ

ปริมรู้สึกเสียดายขึ้น

ฝีมือของจูน เขาเคยโดนมาแล้ว ต้านกับเขา มีแต่แย่ลง ก็เหมือนท้องครั้งที่สอง เขาไม่ได้บอกเขา แต่เขากลับสั่งคนไปให้เขาทำแท้ง ครั้งนั้นเขาเลือกที่จะไปทำเอง

เทียบกับการถูกหมัดตัวไป ยังดีกว่าเขาไปเอง จะได้ไม่ต้องให้ชาวบ้านมาล้อดูตลกเขาอีก

“คุณอยากตายหรือไง” จูนใช้แรงโชกไปที่ท้องปริมอย่างแรง ปริมคุกเข่าลงไป หน้าผากกระแทกไปที่พื้น เลือดพุ่งออกมาอย่างมาก ปริมอยากเอามือไปกุมไว้แต่เขาไม่มีแรงยื่นมือออกไป