ประธานร้ายกับเลขาตัวแสบ

3.มาวันแรกก็แผลงฤทธิ์

ตาก้อนหินเหนื่อยกับตาก้อนหิน "บ่นอะไรงึมงำ" "เปล่าค่ะ" "นำไปซิ จะไปหรือไม่ไปยืนเป็นคนแคระอยู่ได้" ฮึยยมิหน้าละหล่อเหมือนหมา.."รีบๆไปซิบ่นงึมงำเหมือนหมีกินผึ้งเลย"..ก๊อกเชิญครับ "อ้าวคุณป้าสวัดดีครับทำไมถึงมาที่นี่ครับ" "สวัดดีตาเวล์เป็นไงบ้างลูกป้าคิดถึงเวล์นะเลยรีบมา ให้รอที่บ้าน แต่ป้าอดรอถึงเย็นไม่ได้" "ผมสบายดี คุณป้าสบายดีไหมจริงๆแล้วก็ไม่ต้องลำบากมาถึงนี่ เดี๋ยวก็ได้เจอะกันแล้ว" "ป้าก็เรื่อยๆนะลูกป้าขอบใจเวล์มากๆเลยนะลูกที่กลับมาช่วยเหลือป้า" "ผมเหลือป้าคนเดียวนี่ครับ" "พ่อได้แนะนำยายฟินให้ตาเวล์รู้จักยัง" "ยังเลยแม่บอกแค่ว่าเป็นเลขา" "อ้าวทำไมไม่บอกว่าเป็นลูกพ่อนิ เวล์นี้น้องฟิน เวล์เคยเจอะน้องตอนเวล์อายุสิบห้า" "มิหน้าละว่าทำไมเหมือนเคยเห็นยายนี่ ที่แท้ยายเด็กร้ายกาจยายตัวแสบ "ออครับพอจำได้ลางๆๆ"

ผมคิดย้อนกลับไปในวัยเด็กยายเด็กร้ายกาจเอาน้ำมาสาดผมบอกเล่นสงกรานต์แต่น้ำโคตรเหม็นเลยผมก็มองหน้าเฉยๆแหกปากร้อง แม่ๆพี่เวล์จะกินฟิน ดูความร้ายกาจของเธอยายตัวแสบ

"สวัสดีพี่เขาซิฟิน" "สวัดดีค่ะพี่เวล์" "สวัดดีครับน้องฟิน" "นี้ตาเวล์ป้าทำอาหารมาให้พวกเราเดียวให้ป้าลำดวนและเด็กๆช่วยกันจัดโต๊ะ" "เวล์กินข้าวกับป้าด้วยนะเดี๋ยวตอนเย็นไปกินอีกรอบแล้วคนที่ติดตามลูกเขาไม่ได้มาด้วยเหรอ" "มาครับแต่ผมให้เขาไปพักกัน" "แล้วเวล์ไม่พักเหรอลูก" "ไม่ครับผมชินแล้ว"ฉันนั้งกินข้าวและฟังผู้ใหญ่พูดกัน ผมฟังผู้ใหญ่พูดและแอบชำเลืองมองยายตัวเล็กยายแสบเด็กร้ายกาจดูๆไปก็หน้ารักแปลกๆๆ..ฉันเห็นตาแก่นั่งแอบชำเลืองมองฉันหลายรอบแล้วนะมีอะไรติดหน้าเปล่าวะ..หลังจากกินข้าวเสร็จแม่สาก็ขอกลับบ้านก่อนเพราะอ่อนเพลียพ่อฉันเลยกลับไปกับแม่สา "ฟินเดี๋ยวช่วงบ่ายเอาเอกสารให้พี่เวล์นะลูกแล้วหนูก็กลับกับพี่เวล์ตอนเย็นเลยนะ" "ออค่ะพ่อ" เที่ยงพี่จิราขอไปส่งงานให้ฉันก็ลืมบอกไปพี่จิราแกท้องฉันเลยได้มาช่วยพ่อ..ก๊อกๆก๊อก.."เชิญครับ อ้าวคุณจิราคุณเดินบ่อยไม่ดีนะครับท้องคุณโตมากๆแล้วเอกสารให้คุณพิชญาเอามาส่งนะครับ" "ได้ค่ะท่านประธาน" "น้องฟินท่านประธานเหมือนไมโครเวฟเลยอบอุ่นนะห่วงใยพี่ด้วยท่านประธานบอกว่าให้ฟินเดินไปรับเอกสารนะ" ร้อนจะตายถ้าเป็นไมโคเวฟไม่ไหวหรอกร้อนจะตายฮึยๆๆ..ติ๊ดติ๊ด.."คุณพิชญามาที่ห้องผมหน่อย" มาวันแรกก็แผลงฤทธิ์เลยฉันก็เดินไป..ก๊อกๆก๊อก เชิญครับ" "ท่านประธานมีอะไรจะสั่งคะ" "ผมไม่มีอะไรหรอกแต่ผมจะแจ้งคุณว่าต่อไปงานทุกงานคุณต้องเดินมาส่งให้ผมห้ามใช้คนอื่นมา" "ดิฉันไม่ได้ใช้ใครนะคะพี่จิราแกขอเดินมาแกบอกนั่งอยู่แต่โต๊ะแกปวดก้น" "ผมไม่ชอบคนแก้ตัว" "ค๊าาๆๆจะไม่ทำอีกแล้วค้าาท่านประธาน" "เวลาอยู่กับผมสองคนให้เรียกว่าพี่เวล์ต่อหน้าคนอื่นค่อยเรียกท่านประธาน" "ค๊าาๆรับทราบค่ะ"แล้วตอนเย็นอย่าให้ผมต้องรอ" "ได้ค่ะ หมดทุกอย่างที่จะสั่งแล้วใช่ไหมคะจะได้ขอตัวกลับไปทำงานต่อ" "พูดกับพี่ดีๆพิชญา" "ถ้าเรียกพิชญายากก็เรียกฟินก็ได้ค่ะ" "คนบ้าอะไรชื่อเหมือนคนกำลังทำอย่างว่า" "ฮึยๆอย่าบูลลี่ชื่อคุณมาร์เวล์บางที่ตอนตั้งอาจกำลังกินขนมฟินก็ได้ใครเขาจะคิดลามกแบบตัวเองตาแก่" "อะไรนะยายตัวแสบ" "เปล่าค่ะขออนุญาติไปทำงานค่ะ" ผมเมื่อยายเด็กร้ายกาจออกไปผมก็ยังคิดว่าทำไมถึงตัวเล็กขนาดนั้นนะแถมดูปากคอเราะร้ายผมสลัดความคิดนั้นทิ้ง ติ๊ดๆติ๊ด "ครับนาย" "คริสเย็นนี้นายมารับฉันไปบ้านป้า" "ครับนายแล้วนายต้องการอะไรเพิ่มอีกไหมครับนายจะกลับมานอนที่คอนโดหรือนอนที่บ้านคุณนิสาครับ" "เดี๋ยวฉันขอคิดดูอีกที" "ครับนาย" ฉันเดินออกมาทำไมตาแก่ก้อนหินถึงปากร้ายจังวะฉันก็นั่งทำงานไปเรื่อยๆจนเวลาเกือบห้าโมงฉันกับพี่จิราก็เตรียมตัวกลับบ้าน "ฟินพี่กลับก่อนนะ" "จ้าพี่จิราเดินทางปลอดภัย" ฉันนั่งจ้องประตูหน้าห้องท่านประธานเมื่อไหร่จะออกมาห้าโมงกว่าแล้ว..ผมเดินออกมาเห็นยายเลขานั้งหน้างอรอผมพอเห็นผมก็รีบลุกผมก็รีบเดินตรงไปยังลิฟ..ยายตัวเล็กก็รีบวิ่งตาม..ฉันวิ่งเอาเพราะเขาขายาวฉันรีบวิ่งตามฮึยๆเล่นซะฉันหอบเลยเราไม่คุยกัน ฉันก็เดินตามหลังเขาคนเลิกงานไปเกือบหมดแล้ว ก็เหลือแต่แผนกต้อนรับสาวๆหันมามองคนเดินอยู่ข้างหน้าฉันก็วี๊ดว้ายใหญ่เฮ้อๆ..มาถึงหน้าโรงแรมฉันก็ยืนห่างๆหน่อยๆเขาก็เดินขึ้นรถฉันก็ไปขึ้นข้างหน้าแต่เปิดประตูไปมีผู้ชายสองคน "จะไปนั้งตักไอ้คริสเหรอ" ฉันเลยต้องเดินมาเปิดข้างหลังนั่งข้างๆตาก้อนหิน "เธอเรียนจบอะไรมา" "จบบริหารค่ะ" "ที่ไหน" "ที่อังกฤษ" "ทำไมถึงไปเรียนซะไกลเรียนที่ไทยไม่ได้เหรอ" "ฟินไปต่อโทที่อังกฤษค่ะ" "ฮื้มม!แล้วมาทำงานที่โรงแรมนานหรือยัง" "ยังค่ะฟินทำได้ไม่กี่เดือน พอเรียนจบมาก็มาทำงานเลย" "อ้าวแล้วทำไมเรียนจบแล้วรีบกลับมาทำงานไม่รอเที่ยวก่อนเหรอแบบนี้แฟนเขาไม่งอลเหรอ" "ฟินเที่ยวพอแล้วค่ะเลยคิดว่ารีบๆกลับมาช่วยพ่อกับแม่สาดีกว่าเพราะทั้งสองอายุเยอะและร่างกายทรุดโทรมฟินเป็นห่วงพ่อเพราะท่านทำงานไม่ดูแลร่างกายถ้าพวกท่านเป็นอะไรไปฟินก็คงเสียใจ" "ฮื้มม!ความคิดดีนิและปากคอก็เราะร้ายหน้าดู" "มันแน่อยู่แล้ว ฟินไม่ใช่คนที่วันๆจะกินจะเที่ยวอย่างเดียว" "เถียงทุกคำ" "ฟินไม่ได้เถียงฟินอธิบายให้ฟัง" หลังจากจบเราสองคนก็ต่างเงียบ ผมนั่งมองปากยายเด็กร้ายกาจตรงหน้าปากเถียงทุกอย่างและงึมงำตลอดเวลาเดียวเถอะ