ประธานร้ายกับเลขาตัวแสบ

2.คนอะไรเดาใจยาก

พ่อกับแม่สาก็มานั่งกินข้าวกับฉัน.."แม่สบายดีไหมแล้วยังปวดสะโพกไหม" "นิดหน่อยนะลูก".."แล้วพ่อละสุขภาพเป็นไง" "ช่วงนี้พ่อก็เรื่อยๆนะฟิน" "หนูละกลับมาวางแผนจะทำอะไรไหม" "ฟินว่าจะไปเป็นเลขาให้พ่อ จะได้ไหม" "ลูกไม่ทำงานที่อังกฤษแล้วเหรอ" "ไม่แล้วคะพ่อ ฟินว่ามาช่วยพ่อดีกว่าไหนๆฟินก็จบบริหารมาแล้ว ถึงไม่ได้บริหารเต็มตัวฟินว่ามาเป็นเลขาให้พ่อ ได้ช่วยพ่อและได้มาอยู่ใกล้ๆพ่อกับแม่ด้วย ฟินว่ามันดีกว่านะคะ

"เอางั้นก็ได้พ่อตามใจฟิน" " ฟินตัดสินใจแบบไหนแม่ก็สนับสนุนทุกๆอย่างเหมือนกันจ๊ะ" "ขอบคุณพ่อกับแม่นะคะ" "แล้วฟินจะเริ่มงานวันไหนละลูก" "พรุ่งนี้เลยฟินขี้เกียจอยู่บ้านเพราะเรียนจบฟินก็เที่ยวจนอิ่มละ ถึงกลับไทย ฟินพักพอแล้ว" "ได้ซิลูกตามใจหนู" "เดียวฟินขอตัวไปพักก่อนนะคะจะได้เอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าด้วย" "ตามสบายเลยลูก" "ฉันขึ้นมาบนห้องจัดการข้าวของให้เข้าที่ก็เตรียมตัวอาบน้ำและดูเอกสารที่พ่อให้มาศึกษานอนอ่านไปอ่านมาฉันนอนหลับ...เช้าวันต่อมา..ฉันเตรียมตัวไปทำงานพร้อมพ่อ..ณ โรงแรงดำรงการ "สวัดดีค่ะคุณไพศาล" "สวัสดีครับคุณจิรา เออคุณจิรา นี้ พิชญา หรือเรียกว่าฟินก็ได้ครับ ฟินจะมาช่วยงานผม และคุณจิราสามารถแจ้งน้องฟินได้เลย" "ฟินขอฝากตัวด้วยนะคะพี่จิรา" "ยินดีค่ะน้องฟิน"."ฉันและพี่จิราก็นั่งทำงานด้วยกันพี่จิราก็สอนงานต่างๆ "น้องฟินคะ น้องฟินรู้ยังว่าจะมีผู้บริหารคนใหม่มา" "ฟินยังไม่ทราบค่ะ" "เห็นเขาบอกกันว่าเป็นหลานชายคุณนิสามาซื้อหุ้นทั้งหมดที่โดนขายไปนะ" "ส่วนหุ้นคุณไพศาลกับคุณนิสายี่สิบเปอร์เซ็นผู้บริหารคนใหม่ไม่ได้ขอซื้อนะ" "เขาก็คงไม่มาขอซื้อหรอกที่เขามาบริหารเห็นว่าคุณนิสาโทรให้ทางนั้นมาช่วยเหลือมั้ง" "ออจ๊ะ ฟินก็เพิ่งรู้ตอนพี่บอกนี้แหละค่ะ" "แล้วฟินไม่ได้ถามคุณไพศาลเหรอ" "ฟินไม่ได้ถามนะคะผู้ใหญ่เขาคงมีเหตุผลมั้ง" "เที่ยงแล้วพี่ลงไปกินข้าว แล้วฟินจะไปกินกับพี่ด้วยไหม" "เดียวฟินไปถามท่านไพศาลก่อนนะคะ"..ก๊อกๆก๊อกๆ..เชิญครับ" "พ่อคะ พ่อจะกินข้าวเลยไหมฟินสั่งมาให้แล้ว" "เอาเข้ามาซิลูก" ฉันเอาข้าวเข้าไปสองชุดฉันนั่งกินข้าวกับพ่อ.."พ่อมีอะไรไม่สบายใจพูดกับฟินได้นะคะ" "ฟินพ่อไม่ได้เป็นอะไรหรอกพ่อกำลังจะบอกฟินว่าอีกไม่กี่เดือนผู้บริหารคนใหม่เขาจะเข้ามาบริหารเขาเป็นหลานชายคุณนิสาจริงๆทางนั้นตอนแรกเขาบอกให้ขายทิ้งไปเลยแต่คุณนิสาแกบอกว่ามันคือสมบัติที่พ่อแม่เขาทิ้งไว้ให้เลยไปขอร้องให้ทางนั้นมาช่วยซื้อหุ้นและมาบริหาร พ่อก็รักษาการแทนไปก่อนแต่ถ้าเขาให้พ่อช่วยต่อพ่อก็จะช่วยแต่ถ้าร่างกายพ่อไม่ไหวพ่อก็อยากให้ฟินอยู่ช่วยเขา ฟินติดอะไรไหม" "ไม่ค่ะพ่อ ฟินไม่ได้ติดอะไรอย่างน้อยมันก็มีหุ้นพ่อกับแม่สาอยู่เขาก็เป็นหลานชายแม่สาด้วยฟินไม่ติดอะไรเลยแค่พ่อกับแม่สา สบายใจฟินยินดี

"ขอบใจลูกมากนะฟิน" "พ่อคะพ่อได้ไปหาหมอบ้างไหม" "พ่อไปอยู่นะมันก็ปกติอาจจะโรคคนแก่" "พ่อต้องพักผ่อนนะถ้าทำงานไม่ไหวก็หยุด" ผ่านไปหลายเดือนฉันก็ทำงานคล่องขึ้น."ฟินพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" "ได้จ๊ะพี่จิรา" ฉันนั้งพิมพ์งาน ติ๊กกๆๆเสียงพิมพ์งาน ฉันก็นั่งลันล้าลันล้า ฉันร้องเพลงเบาๆและพิมพ์งาน..โป๊กๆๆเสียงเคาะโต๊ะ ฉันเงยหน้าขึ้น "สวัสดีค่ะ ไม่ทราบคุณมาติดต่ออะไรคะ" ทำไหมข้างล่างไม่เห็นแจ้งขึ้นมาว่าจะมีคนเข้าพบวะ "จะคิดอีกนานไหมครับผมมาพบคุณไพศาล" "ไม่ทราบคุณได้นัดไว้ไหมคะ" "ผมไม่จำเป็นต้องนัด" เฮ้อช่างกวนตีนดีจังเลย "บ่นอะไรครับผมไม่ได้ยิน รบกวนคุณแจ้งว่า มาร์เวล์ วิลเดอร์ มาขอพบ" "กรุณารอสักครู่ค่ะ..ติ๊ดๆ.."ว่างัยฟิน" "มีแขกมาขอเข้าพบ ชื่อคุณมาร์เวล์ วิลเดอร์ " "อ้าวมาแล้วเหรอบอกให้เขาเข้ามาเลย" "ค่ะท่าน"..ติ๊ด.."เชิญคุณมาร์เวล์ วิลเดอร์ ที่ห้องค่ะ" "สวัดดีครับคุณไพศาลสบายดีนะครับ" "สวัดดีคุณมาร์เวล์ สบายดีครับ แล้วคุณสบายดีไหมแล้วแวะไปหานิสาหรือยัง" "ยังเลยครับผมว่าจะแวะมาดูโรงแรมก่อน คุณไพศาลเรียกผมว่าเวล์ก็ได้นะครับ" "ออได้ซิเวล์ เวล์ก็เรียกลุงก็ได้นะ"..ก๊อกเชิญครับ.."น้ำค่ะะท่านต้องการอะไรเพิ่มไหมคะ" "ไม่มีหรอก ฟินไปทำงานเถอะ ออนั้นเลขาผมชื่อพิชญา หรือเรียกว่าน้องฟิน และอีกคนชื่อจิรา" "ออครับ" ผมคิดในใจคนอะไรชื่อยังกับคนกำลังทำเรื่องอย่างว่า "เดียวลุงพาเวล์ไปห้องผู้บริหารนะอันนี้เป็นห้องสำรองเฉยๆ" "ได้ครับผมก็เดินตามลุงไพศาลไปเขาจัดแต่งสีทีผมชอบนั้นคือสีเทาๆๆ "อันนี้สีที่คุณนิสามาจัดให้เลยนะเธอคงดีใจที่เวล์กลับมาอยู่ใกล้ๆเธอ".."ขอบคุณครับเดี๋ยวเย็นนี้ผมขอกลับไปที่บ้านด้วยนะครับ".".ได้ซิเดียวลุงโทรไปหานิสาเตรียมของโปรดไว้ให้.."งั้นรบกวนคุณลุงให้เลขาเอางานมาให้ผมช่วยเลยก็ได้นะครับที่ห้องนี้เลย" "ได้ซิเวล์" ผมนั่งรอสักพัก..ก๊อกๆก๊อก..เชิญครับ "อ้าวไม่ใช่คนที่ผมเห็นเหรอ" "สวัดดีค่ะท่านประธาน ให้จิราเอาไว้ตรงโต๊ะทั้งหมดไหมคะ" "ฮื้ม!ทั้งหมดแล้วเธอก็ออกไปผมก็ตรวจเอกสาร..ด้านนอก "ฟินท่านประธานหล่อโฮกๆๆพี่นึกว่าจะแก่ที่ไหนได้ยังหนุ่มอยู่เลย" "พี่จิราหล่อโฮกๆนี้มันเหมือนหมาเหรอ" "ไม่ใช่น้องฟินมันคือภาษาจ๊าบๆนะอิอิ" เที่ยงพี่จิราก็ขอตัวไปพักเที่ยง..ฉันยังนั่งที่โต๊ะ.."จ๊ะเอ๋!ลูกสาวอ้าวแม่สากับป้าลำดวน ทำไหมพากันมาถึงที่นี่มีอะไรพิเศษเหรอคะ" "แม่จะมาหาหลานชายนะพอดีพ่อเราโทรไปแม่ทำอาหารเสร็จก็ใส่ปิ่นโตมาหลายชุดอยากรีบมาหาหลานชายไม่ได้เจอะกันนานมากแล้ว แล้วหนูจำพี่เขาไม่ได้เหรอลูกมันก็หน้าจะจำไม่ได้หรอกลูกก็ประมาณห้าขวบพี่เขาหน้าจะสิบห้านานมากแล้ว" "หนูจำไม่ได้หรอกค่ะเดียวเข้าไปในห้องพ่อกันเถอะค่ะ" ฉันเดินเข้าไปในห้องพ่อก็บอก "ฟินไปห้องท่านประธานเชิญให้เขามาพบพ่อนะลูก" "ออได้ค่ะพ่อ"..ก๊อกๆก๊อก..เชิญครับ "ท่านประธานค่ะ ท่านไพศาลให้มาเชิญท่านประธานไปพบหน่อยค่ะ"..ฮื้มม!!..ฮื้มมคืออะไรตกลง หรือไม่ตกลงกันละ คนอะไรเดาใจยากจริงๆเลย