แผนรักบุรุษร้าย

"อุ๊ย!” เสียงหวานอุทานพร้อมเจ้าของส่ายหน้าอย่างระอากับความไม่ระมัดระวังของตัวเอง ขวดน้ำหวานสีแดงเลื่อนหลุดมือหลังจากที่เธอหมุนกายไปคว้ามาเพื่อรินใส่ในโถแก้วสำหรับเป็นส่วนผสมในพั้นซ์ที่เธออาสาทำให้เพื่อนที่ไม่นิยมดื่มแอลกอฮอล์ในปาร์ตี้คืนนี้ โชคดีที่เธอตามคว้าไว้ได้ทันก่อนที่จะล่วงหล่นลงพื้น แต่ผลก็คือ น้ำสีแดงเข้มข้นกระฉอกออกจากขวดเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าเต็มไปหมด

“แย่จริง เลอะหมดเลย” บ่นอุบพลางวางขวดน้ำหวานทรงสวยลงบนโต๊ะแล้วคว้าทิชชู่เช็ดน้ำสีแดงสดที่ซึมเข้าเนื้อผ้าสีขาวจนสัมผัสถึงนวลเนื้อภายใต้เสื้อยืดรัดรูปตัวเก่ง

“หมดกันมอมแมมหมดแล้ว ไปเปลี่ยนเสื้อดีกว่าลัลน์ ทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง” เพื่อนหนุ่มคนสนิทบอกพลางส่งยิ้มให้

ลัลน์นาราพยักหน้ารับยิ้มอย่างขอบคุณก่อนแยกตัวเดินตรงไปยังห้องนอนที่แยกออกไปเป็นสัดส่วน อพาร์ทโฮเตลของเรย์มอนด์นับว่าหรูหราและกว้างขวางสมฐานะ เขาร่ำรวยกว่าใครในรุ่นเดียวกัน แต่ข้อดีคือเรย์มอนด์เป็นคนไม่ถือตัว และครั้งนี้เขาก็เป็นคนเสนอให้มาจัดปาร์ตี้เล็กๆ ที่อพาร์ทโฮเตลสุดหรูริมแม่น้ำในรัฐฟลอริด้าแห่งนี้ แม้จะไกลจากบอสตันแต่ทุกคนเต็มใจมาเพราะนี่เป็นทริปสุดท้ายที่จะได้เที่ยวด้วยกันก่อนแยกย้ายกันกลับบ้านเกิดเมืองนอนของตนหลังจากจบการศึกษา

ความรีบร้อนทำให้หญิงสาวไม่ทันสำรวจให้เรียบร้อยว่าตนปิดประตูห้องไม่สนิท เพราะทันทีที่เข้าไปภายใน ก็ถอดเสื้อออกแล้วตรงดิ่งไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างคราบน้ำหวาน และด้วยความเคยชินลัลน์นาราจึงไม่ได้คิดปิดล็อคประตูห้องน้ำให้ดีเสียก่อน

ด้านนอก ภายในห้องโถงสำหรับงานปาร์ตี้เจ้าของอพาร์ทโฮเตลกำลังต้อนรับแขกคนสำคัญ ไม่เพียงแต่จะเป็นมหาเศรษฐีเจ้าของเรือสำราญขนาดใหญ่อันดับต้นๆของโลกเท่านั้น แต่ยังมีธุรกิจเรือขนส่งสินค้าระหว่างประเทศที่ครอบคลุมไปทั่วทุกมุมโลกอีกด้วย แต่หากไม่ใช่เพราะเขาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ชาย คงยากนักที่จะมีโอกาสเช่นนี้

“สบายดีนะเรย์ ดีใจด้วยที่นายเรียนจบแล้ว ต่อไปลู้คคงสบายขึ้นอีกหลายเท่าตัวเพราะมีน้องชายที่เก่งกาจอย่างนายไปช่วยงาน”

“พี่เคชมผมมากไปแล้วครับ ถึงจะเก่งแค่ไหนก็คงสู้พี่ไม่ได้อยู่ดี” คนถูกชมยิ้มแก้มปริ แต่ก็ไม่วายถ่อมตน แต่ก็คือเรื่องจริงใครจะเก่งเท่าเคลวิน อาร์มันโด ดูจะไม่มีอีกแล้ว เคลวินสานต่อธุรกิจของบิดาแล้วขยายให้ยิ่งใหญ่ครอบคลุมทุกมุมโลกด้วยวัยเพียงสามสิบห้าปีเท่านั้น

“อย่ามัวมาอวยกันเองอยู่เลยน่ะ” เคลวินกระตุกยิ้มมุมปากตามความเคยชิน มหาเศรษฐีหนุ่มกวาดสายตามองโดยรอบ ตอนนี้ในโถงมีเขากับเรย์มอนด์เพียงสองคน คนอื่นคงกำลังสาละวนอยู่ในครัวเพราะได้ยินเสียงหัวเราะกันสนุกสนานดังมาจากในนั้น

“พี่เคอยู่สนุกกับพวกเราทั้งคืนนะครับ” เรย์มอนด์เอ่ยชวน ไม่ใช่เพราะอยากโอ้อวดบรรดาเพื่อนว่าสนิทสนมกับนักธุรกิจอันดับต้นๆ ของโลก แต่เพราะอยากมีโอกาสได้พูดคุยกับเพื่อนสนิทของพี่ชายคนนี้มากกว่า เนื่องจากเคลวินอยู่ไม่ค่อยติดที่ เขาต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยจนหาเวลาที่จะเจอกันได้ยาก

“นายกับเพื่อนๆ ตามสบายเถอะ พี่แค่แวะมาทักทายสักพักก็คงต้องขอกลับ พรุ่งนี้ต้องกลับมิชิแกนแล้ว”

“น่าเสียดายนะครับ นานๆ ได้เจอกันที” ทำเสียงเศร้าอย่างผิดหวัง เคลวินยกมือตบไหล่เบาๆ เอ่ยปลอบใจ

“เอาเถอะน่า ยังมีอีกหลายโอกาสที่จะได้เจอกัน” ว่าแล้วก็ยิ้มให้ ดึงมือกลับมาสอดเข้าในกระเป๋ากางเกงตามเดิม

“พี่ขอตัวเข้าห้องน้ำหน่อยนะ”

“ด้านนอกมีคนเข้าครับ” บอกอย่างนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนอีกคนเพิ่งเข้าไปเมื่อสักครู่

“พี่ไปใช้ห้องน้ำที่ห้องผมก็ได้ ห้องที่สองด้านซ้ายมือน่ะครับ”

เคลวินพยักหน้ารับก่อนเดินไปตามคำบอก แต่แล้วคิ้วเข้มทรงดาบก็ต้องขมวดเข้าหากันอย่างแปลกใจเมื่อเปิดประตูห้องไม่ได้ เขามั่นใจว่าเขาฟังไม่ผิดห้องที่สองซ้ายมือ ชายหนุ่มนิ่งคิดอย่างสงสัยก่อนหันไปมองประตูห้องฝั่งตรงข้าม

“หรือว่าเจ้าเรย์จะบอกเราผิด” เคลวินพึมพำกับตัวเองแล้วลองขยับลูกบิดดู ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อพบว่ามันเปิดออกได้อย่างง่ายดาย ร่างสูงผลุบเข้าไปในห้องปิดล็อคแล้วตรงไปยังห้องน้ำ ไม่ทันได้สังเกตสภาพแวดล้อมภายใน

“เปิดน้ำทิ้งไว้อีกแล้วนะเรย์มอนด์” คนเพิ่งเข้ามาในห้องบ่นอุบเมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลดังมาจากด้านใน เขาจำได้ว่าเมื่อช่วงวัยเด็กเวลาที่เรย์มอนด์ไปพักด้วยเขาต้องคอยตามปิดน้ำตลอดเพราะน้องชายเพื่อนมักจะลืมปิดน้ำเสมอ มือหนาเปิดประตูห้องน้ำแทรกกายเข้าไปทันทีอย่างไม่ลังเล

ลัลน์นาราสะดุ้งวาบเมื่อได้เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก หญิงสาวหันขวับมามองทางต้นเสียง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง มือที่กำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำเช็ดคราบน้ำหวานสีแดงชะงักค้าง ไม่รู้เพราะตกใจที่เห็นชายแปลกหน้าเข้ามาในห้อง หรือเพราะตะลึงในความหล่อเหลาราวเทพบุตรกันแน่ ลัลน์นารายอมรับว่าเธอไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนตัดผมทรงสกินเฮดแล้วดูมีเสน่ห์เท่านี้มาก่อน แต่ผู้ชายตรงหน้านี้ดูดีไม่มีที่ติ

อาการนั้นไม่ต่างอะไรกับผู้ก้าวเข้ามา เคลวินไม่คาดคิดว่าจะมีคนอยู่ในนี้ หญิงสาวตรงหน้ามีเพียงกางเกงยีนขาสั้นสีซีดปกปิดส่วนล่าง ช่วงบนเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ห่อหุ้ม มีเพียงสองมือที่เจ้าของยกขึ้นปิดบังดอกบัวตูมสองข้าง เธอคงไม่รู้ตัวว่ายิ่งทำแบบนั้นยิ่งเป็นการเชิญชวนให้จ้องมอง เพราะนวลเนื้อที่โผล่ออกมาให้เห็นวับๆ แวมๆ มันดึงดูดสายตามากมายนัก

“ผมให้สิทธิ์คุณเลือกว่าจะกรีดร้องหรือจะหยิบเสื้อคลุมนั่นมาสวม” บอกเสียงเข้มเมื่อเห็นหญิงสาวทำท่าจะเปล่งเสียงกรีดร้อง ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองนิ่ง สีหน้าตึงเรียบ ราวคุณครูผู้ปกครองกำลังสั่งการ

ลัลน์นาราได้สติรีบหันหลังแล้วคว้าเสื้อคลุมที่แขวนอยู่มาสวมทันที มือน้อยสั่นระริกอย่างพยายามตั้งสติ ไม่เคยมีครั้งไหนที่เธอจะรู้สึกอับอายเท่านี้

“นี่คุณจะเสียมารยาทอีกนานไหมคะ” เค้นเสียงถามเมื่อหันกลับมาแล้วพบว่าคนแปลกหน้ายังยืนพิงกายกับขอบประตูห้องน้ำจ้องมองเธอไม่วางตา

“เสียมารยาทตรงไหนครับช่วยบอกที”

ลัลน์นาราแทบกรีดร้องกับคำถามแสนยียวน ริมฝีปากหยักสวยสั่นระริก ดวงตาหงส์จ้องมองอย่างตื่นตะลึง

“คุณเข้ามาในห้องส่วนตัวฉัน แล้วมายืนจ้อง... แบบนี้ไม่เรียกว่าเสียมารยาทหรือคะ”

เคลวินยิ้มเกือบเป็นหัวเราะ กวาดสายตามองปราดจากศีรษะจรดปลายเท้าแล้ววกกลับมาสบจ้องดวงตาคู่สวยนิ่ง

“ก็ไม่เห็นคุณห้าม ผมก็นึกว่าคุณให้มองได้น่ะสิ”

“คุณ!” เปล่งเสียงออกมาได้เพียงเท่านั้นจริงๆ หญิงสาวไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดตอบโต้ มือน้อยทั้งสองข้างกำแน่นอย่างพยายามเก็บข่มอารมณ์ แต่ยิ่งเห็นท่าทีถือดี ดวงตาสีน้ำตาลทอประกายวิบวับกับอาการกระตุกยิ้มที่มุมปากนั้นคล้ายเยาะหยัน ลัลน์นาราก็แทบอยากซัดกำปั้นใส่หน้าตายียวนนั้น

“ไม่มีใครบอกคุณหรือไงก่อนเข้าห้องควรรอให้เจ้าของห้องอนุญาตก่อน”

“ก็เจ้าของห้องเขาอนุญาตผมแล้วนี่ ถ้าคุณไม่เชื่อก็ไปถามเรย์มอนด์ดูแล้วกัน” บอกพลางเดินเข้าไปด้านในของห้องน้ำอย่างไม่สนใจ ลัลน์นาราที่ขยับหลีกหนีจนหลังชิดติดผนังห้องน้ำ

“นั่นคุณจะทำอะไรของคุณ”

“ผมก็ทำธุระของผมบ้างสิ”

“อ๊าย! ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้นะช่วยเกรงใจกันหน่อยสิ” ร้องเสียงดังลั่นเมื่อเห็นชายหนุ่มจัดการปลดหัวเข็มขัด

“ถ้ากลัวเสียเปรียบ จะเอาคืนด้วยการยืนมองผมก็ได้นะ ผมอนุญาต”

“บ้า! คนบ้า! ใครจะไปยืนมองอะไรที่มันอุจาดตาแบบนั้น”

“ลองมองดูก่อนดีไหมครับ รับรองคุณต้อง... เฮ้! คุณ” ร้องเรียกเจ้าของร่างระหงที่หมุนกายจ้ำอ้าวออกไปจากห้องน้ำก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบ ริมฝีปากหยักร้ายกระตุกยิ้มอย่างขบขัน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำท่าแบบนี้ใส่เขามาก่อน บางทีหากคืนนี้เขาเปลี่ยนใจอยู่ร่วมงานตามคำขอของเรย์มอนด์อาจมีอะไรสนุกๆ รออยู่ก็ได้