APKDock Logo
ภาพปกนิยายเรื่อง ลำนำรักร้าว

ลำนำรักร้าว

8.1 / 10.0
พรพระจันทร์ต้องเผชิญกับค่ำคืนอันโหดร้ายเมื่ออาร์มขับไล่เธอออกจากบ้านอย่างไม่ใยดี แม้เธอจะพยายามหลบเลี่ยงเพื่อไม่ให้ปะทะกับเขาแล้วก็ตาม ชายหนุ่มแสดงความรังเกียจอย่างรุนแรงโดยตราหน้าว่าเธอเป็นกาลกิณีและเป็นเพียงลูกของเมียน้อย พร้อมทั้งประกาศชัดเจนว่าบ้านหลังนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับเธออีกต่อไป เนื่องจากเขากำลังจะแต่งงานสร้างครอบครัวใหม่ อาร์มมองเธอเป็นเพียงเสี้ยนหนามและสิ่งของไร้ค่าที่ต้องกำจัดให้พ้นทาง ทิ้งให้หญิงสาวต้องเผชิญชะตากรรมอันแสนเจ็บปวดพร้อมหยาดน้ำตาในสิ่งตนเองไม่ได้ก่อ

ลำนำรักร้าว ตอนที่ 1

ยามเย็นย่ำตะวันทอแสงรำไรใกล้จะลาลับเส้นขอบฟ้าในอีกไม่ช้านี้แล้ว สีแดงแสดเปล่งนวลไปทั่วบริเวณ ลมเย็นพัดเฉื่อยฉิวกระทบยอดไม้ใบหญ้าปลิวสะบัดไปตามแรงของสายลม อุณหภูมิเริ่มต่ำลง...พร้อมๆ กับความมืดมิดที่กำลังคืบคลานย่างกรายมาเยือน

ร่างเล็กเดินเร่งฝีเท้าไปตามทางเดินเข้าสู่บ้านหลังใหญ่ซึ่งอยู่เบื้องหน้า วันนี้ที่มหาวิทยาลัยมีกิจกรรมทำให้หล่อนกลับบ้านช้ากว่าปกติ และเมื่อมาถึงก็ต้องรีบมาพบกับเจ้าของบ้านผู้อุปการะเลี้ยงดูส่งเสียหล่อน ท่านอาจเรียกใช้งานการใดสักอย่าง ซึ่งแน่นอนว่าหล่อนร้อนใจเนื่องจากกลัวว่าท่านจะเสียงานเพราะความล่าช้าของตัวเอง

"มาแล้วเหรอจันทร์เจ้า คุณท่านรออยู่บ้างบนน่ะ รีบไปสิ ท่านรอตั้งนานแล้ว"

"ค่ะป้าณี...หนูเพิ่งจะเลิกเรียน พอทราบว่าท่านเรียกหาก็รีบมานี่แหละค่ะ" หล่อนตอบแม่บ้านซึ่งเดินลงบันไดมาพอดี ป้าณีคนนี้เป็นแม่บ้านคนสนิทของคุณท่าน ซึ่งหล่อนให้ความเคารพนับถือเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งเช่นกัน

"อืม...ไปเถอะจะได้กลับมาทำอย่างอื่นต่อ" ป้าณีกล่าวน้ำเสียงทุ้มนุ่มแล้วเดินผ่านหน้าเด็กสาวออกไปด้านนอก ส่วนหล่อนก็ไม่รีรอที่จะขึ้นไปด้านบนเพื่อพบกับผู้มีพระคุณ

พรพระจันทร์หรือจันทร์เจ้า เด็กสาวผู้อาศัยใบบุญของคุณหญิงกัญญามาตั้งแต่จำความได้ หล่อนรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับประวัติตัวเองผ่านลมปากของผู้อื่นโดยไม่เคยมีโอกาสได้รับทราบความเป็นจริงอย่างถ่องแท้ จิตใต้สำนึกย่อมโหยหา และคลางแคลงใจในชาติกำเนิด แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อ...ชะตาชีวิตได้กำหนดให้เป็นไปแบบนี้แล้ว

สิ่งที่หล่อนต้องทำคือก้มหน้าก้มตารับชะตากรรมนั้นเสีย...

"คุณหญิงคะ...หนูเองค่ะ จันทร์เจ้า" พรพระจันทร์หยุดยืนอยู่ตรงประตูห้องแล้วเรียกบอกคุณหญิงกัญญาให้ท่านได้รับทราบการมาของหล่อน

"เข้ามาสิ..." เสียงคุ้นเคยด้านในตอบรับ ประตูห้องจึงเปิดออกพร้อมๆ กับร่างเล็กที่เยื้องกรายผ่านธรณีประตูเข้าไปด้านใน เด็กสาวยกมือไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่กว่าแล้วนั่งพับเพียบลงกับพื้น ในขณะที่คุณหญิงนั่งอยู่บนโซฟากำลังจัดการกับเอกสารที่ตั้งอยู่บนโต๊ะตรงหน้า

"คุณหญิงมีอะไรจะใช้หนูเหรอคะ พี่พิศบอกว่าคุณท่านเรียกหาตั้งแต่บ่ายแล้ว"

"อืม...ฉันไม่รู้ว่าหล่อนยังไม่กลับ ปกติบ่ายๆ ก็เห็นร่อนอยู่ในครัว..." น้ำเสียงของคุณหญิงเรียบเฉย และไม่ได้มองให้ความสนใจเด็กสาวนัก ทำให้พรพระจันทร์โล่งใจที่ท่านคงไม่ได้มีธุระสำคัญ เพราะไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยของคุณหญิงกัญญา หล่อนคงถูกตำหนิบ้างแล้ว

"วันนี้มีกิจกรรมที่คณะค่ะ...เลยกลับช้า คุณหญิงมีธุระด่วนจะใช้หนูเหรอคะ"

"ก็ไม่สำคัญอะไรหรอก...อาทิตย์หน้าตาอาร์มจะกลับจากเมืองนอกแล้ว อยากให้เราระวังตัวเอาไว้หน่อย คราวนี้คงกลับมาอยู่ที่บ้านเลย รายนั้นเกลียดแรงชังแรง...เดี๋ยวจะเดือดร้อนเอาอีก"

"ค่ะ..." พรพระจันทร์ก้มหน้าต่ำมองพื้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อนั้น หล่อนแขยงใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าหรอก แทบอยากไปจากที่นี่ให้พ้นๆ ก่อนวันนั้นจะมาถึง

"เราก็อยู่ส่วนเรา...เขาก็อยู่ส่วนเขา มันก็ไม่มีปัญหา เห็นว่าจะพาคู่หมั้นมาด้วยคงไม่มีเวลารังควานเรามากนักหรอก"

"ค่ะคุณหญิง..." พรพระจันทร์น้อมรับทราบ...หล่อนกำมือเข้าหากันแน่น ลอบถอนหายใจให้กับความยุ่งยากอัดอัดที่กำลังจะเกิดขึ้น

"เดี๋ยวขึ้นไปจัดห้องให้จัดอะไรให้หน่อยก็แล้วกัน...จัดไว้สองห้องนะเผื่อคู่หมั้นเขาจะแยกกันนอน อ้อ...ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วล่ะจันทร์เจ้า" คุณหญิงกัญญาจับขาแว่นขยับเล็กน้อยในในขณะที่เหลือบมามองเด็กสาวในปกครองของตน

"สิบเก้าย่างยี่สิบค่ะคุณหญิง..."

"เวลา...มันช่างผ่านไปเร็วจริงนะ แป๊บๆ หล่อนก็โตเป็นสาวแล้ว" พูดเท่านั้นคุณหญิงก็หันกลับไปให้ความสนใจกับเอกสารที่กองตรงหน้าของท่านต่อ

พรพระจันทร์แปลกใจเสมอในท่าที่นิ่งเฉยสงบเย็นของคุณหญิงซึ่งมีต่อหล่อน หากในความเป็นจริงแล้วท่านควรรังเกียจเดียดฉันท์เสียมากกว่ากับความเป็นมาที่น่าอัปยศของหล่อน

เพราะเหตุนี้แหละ...หล่อนถึงได้รักและเคารพคุณหญิงเอาไว้เหนือเกล้า ด้วยได้ท่านอบรมเลี้ยงดูมา หล่อนถึงได้มีชีวิตรอดอยู่อย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจจนถึงบัดนี้

หากไม่มีท่านแล้วไม่รู้เหมือนกันว่าบัดนี้จะไปตกระกำลำบากอยู่แห่งหนตำบลได หรืออาจจะอดตายข้างถนนไปแล้วก็ได้ เพราะแม้แต่พ่อแม่แท้ๆ...ก็ยังทิ้งขว้างไม่ไยดีในตัวหล่อนเลย

อ่านต่อ

สารบัญ ลำนำรักร้าว

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

ภาพปกนิยายเรื่อง ทิ้งหมั้นเพื่อรักเก่า งั้นฉันแต่งงานใหม่
8.7
ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา ซ่งชิงอวี่ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้ลู่เหยี่ยนจืออย่างไร้ค่า แม้เขาจะนอกใจไปมีลูกกับคนรักเก่าเธอก็ยังทน แต่ในวันจดทะเบียนสมรส เขากลับทิ้งเธอไว้เพียงลำพังเพื่อไปหาผู้หญิงคนนั้น ความเจ็บปวดสะสมทำให้เธอตัดสินใจหันหลังให้ความสัมพันธ์นี้อย่างเด็ดขาด และเลือกเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการแต่งงานกับชายคนอื่น ทว่าเมื่อลู่เหยี่ยนจือเห็นเธอเป็นของคนอื่น เขากลับยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อตามตื้อขอโอกาสอย่างบ้าคลั่ง แต่ซ่งชิงอวี่ที่หัวใจหมดรักไปแล้วทำเพียงตอบกลับด้วยความรำคาญใจ และเตือนไม่ให้เขาเข้ามายุ่งเกี่ยวกับคนที่มีครอบครัวแล้วอย่างเธออีกต่อไป
ภาพปกนิยายเรื่อง แค้นรักทาสสวาท
9.7
เมื่อพ่อนำตัวนับดาว หญิงสาวผู้ทะเยอทะยานเข้ามาในบ้านจนเป็นเหตุให้แม่ต้องจบชีวิตลง สไนเปอร์ ผู้กำกับมาเฟียผู้แสนเย็นชาจึงเต็มไปด้วยไฟแค้น เขามองว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงไร้ยางอายที่หวังรวยทางลัด และไม่ว่าเธอจะพยายามใช้เสน่ห์เย้ายวนเขามากแค่ไหน สิ่งที่ได้รับกลับไปมีเพียงความเกลียดชังอันลึกล้ำ ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเธอต้องตกมาอยู่ใต้การปกครองของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มาเฟียหนุ่มจึงไม่รอช้าที่จะเริ่มบทลงโทษอันแสนเร่าร้อน เพื่อสั่งสอนให้เธอได้ชดใช้และลิ้มรสความเจ็บปวดอย่างสาสมกับที่ครอบครัวของเขาเคยเผชิญ
ภาพปกนิยายเรื่อง ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
ภาพปกนิยายเรื่อง นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
8.8
เมื่อยมทูตส่งตัว 'ฟ้ารดา' ข้ามมิติเวลามาสู่กรุงอโยธยาอย่างไร้หนทางกลับบ้าน เธอจึงต้องยอมรับโชคชะตาและเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทว่าหัวใจของเธอกลับเต้นแรงอีกครั้งเมื่อได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีเสน่ห์ดึงดูดและรูปร่างกำยำ แผนการพิชิตใจชายหนุ่มผู้แสนเคร่งขรึมจึงเปิดฉากขึ้นทันที แม้หนทางรักครั้งนี้จะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะต้องเผชิญกับอุปสรรคชิ้นใหญ่จากครอบครัวที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอออกเรือนง่ายๆ แม่หญิงหลงยุคผู้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมคนนี้จะสามารถใช้เสน่ห์เฉพาะตัวสั่นคลอนหัวใจของนายช่างใหญ่แห่งราชสำนักได้สำเร็จหรือไม่ ท่ามกลางบรรยากาศแห่งประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวชวนลึกคึกคัก
ภาพปกนิยายเรื่อง กาลครั้งหนึ่งฉันก็เคยมีสุข
8.2
ครูสาวธรรมดาผู้มีความสามารถได้มีโอกาสใกล้ชิดกับชายหนุ่มที่เธอแอบรักมาเนิ่นนาน ค่ำคืนอันลึกซึ้งทิ้งไว้เพียงความหวั่นไหวและข้อสงสัยว่าเขาจะจัดการความสัมพันธ์นี้อย่างไร จะยอมรับเธอเป็นคนรักหรือไม่ ในงานเลี้ยงสำคัญ เธอพยายามจนโดดเด่นเป็นที่จับตามอง ท่ามกลางหญิงสาวมากมายที่รายล้อมเขา เธอตัดสินใจแสดงจุดยืนอย่างเด็ดเดี่ยวว่าพร้อมเคียงข้างเขาโดยไม่หวังทรัพย์สิน ทว่าความจริงใจกลับถูกตอบโต้ด้วยความเย็นชา เมื่อเขาตั้งคำถามกลับมาว่าคนอย่างเธอคู่ควรกับตำแหน่งคนรักของเขาแล้วจริงๆ หรือ
ภาพปกนิยายเรื่อง เกมพิชิตใจหลังแต่งงาน
8.2
ซูลี่ หญิงสาวเจ้าเสน่ห์ที่ซ่อนตัวตนจริงไว้ใต้หน้ากากแห่งการเสแสร้ง พยายามใช้เสน่ห์และคำพูดหวานหูเพื่อมัดใจ โม่สิงหย่วน นักธุรกิจหนุ่มผู้แสนเย็นชา แต่เขากลับไม่เคยสนใจกลอุบายของเธอเลยแม้แต่น้อย ทว่าเมื่อถึงวันที่ซูลี่ถอดใจและหยุดวิ่งตามเขา เรื่องราวกลับพลิกผันเมื่อโม่สิงหย่วนเป็นฝ่ายทนไม่ได้เสียเอง ชายหนุ่มผู้เคยสุขุมเยือกเย็นถึงกับยอมละทิ้งความหยิ่งยโสเพื่อโอบกอดเธอไว้ พร้อมเสนอชดเชยทุกอย่างในชีวิตเพียงเพื่อให้ได้ความสนใจจากเธอกลับคืนมา ความรักครั้งนี้ทำให้มหาเศรษฐีผู้เคยควบคุมได้ทุกสิ่งต้องสูญเสียการควบคุมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง
รายชื่อตอน
อ่านเลย
แชร์