วายุไฟ

บทที่ 1

"พร้อมนะครับ… สวยครับสวย… (แชะ) สวยครับ... (แชะ)...อีก 2 รูปนะครับ... สวยครับ... เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยนะครับ…ใช่ครับ... (แชะ)... เอียงหน้านิดนึงครับ...ใช่ครับ... (แชะ)" เสียงชัตเตอร์ดังไม่กี่ครั้งโดยช่างภาพมือโปรที่กำลังกำกับท่าทางของวายุในชุดราตรี ที่ผ่านการออกแบบอย่างสวยหรู ดูเซ็กซี่เล็กๆ ตามสไตล์โมเดิร์นสีขาว เขายืนโพสต์ท่าด้วยความชำนาญ อย่างสง่างามราวกับตนเองเป็นเจ้าหญิง แสงแฟลชส่องกระทบเรือนร่างของนายแบบหนุ่มเป็นระยะ ตามคำกำกับของช่างภาพหนุ่ม

วายุ อัคคี นายแบบหนุ่มผู้เลอโฉมในวัยเพียง 18 ปี ผู้มีความงดงามทั้งใบหน้าที่สวยหวาน รูปร่างเพรียวบางสมส่วน ผิวขาวอมชมพูดั่งกลีบซะกุระของประเทศญี่ปุ่น สมกับเป็นนายแบบดังแห่งยุคสมัย มีทั้งความอ่อนหวาน ใบหน้าสวยหวาน รูปร่างงดงามราวกับผู้หญิงคนหนึ่ง ความฉลาดปราดเปรื่อง พรั่งพร้อมด้วยความสามารถเกินตัว ทั้งหมดนี้ไม่มีใครอยากจะเชื่อว่าอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มวัยเพียง 18 ปีคนนี้ ไม่ว่าจะรับบทบาทเป็นนายแบบหรือนางแบบ วาก็ไม่ทำให้ลูกค้าหรือคนที่จ้างเขาผิดหวังในความสามารถแม้แต่ครั้งเดียว งานถ่ายแบบชุดราตรีครั้งนี้ก็เช่นกัน

วาเป็นเด็กหนุ่มที่ใครต่อใครต้องการชิดใกล้ ด้วยความน่ารักสดใสเป็นกันเองดูแล้วมีชีวิตชีวา จึงเป็นที่หมายตาของหนุ่มๆ หลายคนมากกว่าที่จะมีสาวๆ มาหลงใหล ไม่ว่าจากในวงการบันเทิงและนอกวงการต่างพากันชื่นชอบวามากมาย ดังนั้นยุคนี้จึงกลายเป็นยุคทองของเขา วา วายุ อัคนี

"เรียบร้อยแล้วใช่มั๊ยครับพี่เอก เป็นยังไงบ้างครับ วาพอใช้ได้มั๊ยครับ" เขาเอ่ยถามช่างภาพอย่างเป็นกันเอง โดยไม่ถือตัวว่าเป็นนายแบบดัง

"สวยมากครับคุณวายุ โพสต์ท่าได้ดีมากครับ สวยราวกับเจ้าหญิงเลยครับ สมกับเป็นนายแบบระดับประเทศมากความสามารถจริงๆ ครับ"

“พี่เอกก็ชมเกินไปแล้วครับ วาก็โพสต์ตามที่พี่บอกแหละครับ ไม่เกี่ยวกับว่าเป็นนายแบบระดับประเทศอะไรหรอกครับ" เขากล่าวอย่างถ่อมตน ขณะเดียวกันมือถือของเขาก็มีสายประจำโทรเข้ามา

"คุณวามีสายเข้าครับ จะให้ผมรับหรือคุณจะรับเองครับ"

"เดี๋ยววารับเองครับ เสร็จงานพอดี" เขากล่าวตอบ 'นะ' ผู้จัดการและตากล้องส่วนตัว

"พี่เอกครับ ถ้าอย่างนั้นวาขอตัวกลับก่อนนะครับเพราะมีธุระต่อครับ"

"ครับน้องวายุ เดี๋ยวโอกาสหน้าร่วมงานกันใหม่นะครับ"

"ครับ สวัสดีครับพี่"

"สวัสดีครับน้องวายุ" เขากล่าวลาทุกคนในสตูดิโออย่างเป็นกันเอง ก่อนจะรับมือถือจากนะมารับสายสำคัญ

"ได้รูปครบมั๊ยครับนะ" วาเอ่ยถามนะเพื่อสอบถามถึงรูปที่ต้องลงอัพเดทการทำงานให้แฟนคลับหรือ FC ให้ได้รับรู้เพื่อคอยสนับสนุนติดตามผลงานของเขาต่อไป ซึ่งเป็นภารกิจสำคัญของเขาในแต่ละวัน เพราะเขาคิดเสมอว่าถ้าไม่มี FC ก็คงไม่มีเขาในวันนี้ ดังนั้น FC จึงเป็นกำลังใจที่สำคัญของเขารองจากครอบครัวที่อบอุ่น

"ครบครับคุณวา"

"ดีครับ จะได้ลงในไอจีกับเพจเฟซบุ๊กคืนนี้"

"ครับ"

ครืด ครืด ~~ ก่อนจะกดรับสายที่โทรเข้า

"สวัสดีครับเดย์ สบายดีนะครับ" เขากล่าวกับปลายสายอย่างสนิทสนมคุ้นเคยด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีครับวา คิดถึงจังเลยครับ ไปต่างประเทศตั้งหลายวันวาคิดถึงผมมั๊ยครับ" ปลายสายหยอดคำหวานจนวาอดยิ้มไม่ได้

"ปากหวานตลอดเลยนะครับเดย์เนี่ย วาเขินหมดแล้วนะ 5555"

"วาแอบชิมปากผมตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ถึงรู้ว่าหวานอ่ะครับ 5555”

ประโยคนี้ทำเอาหนุ่มน้อยเขินจนมือไม้อ่อนเป็นผลให้กระเป๋าถือถึงกับหลุดมือลงพื้น พลอยทำให้นะตกใจเล็กน้อยกับท่าทางของนายแบบหนุ่มจนอดอมยิ้มตามด้วยไม่ได้ ทั้งคู่เดินไปยังรถสปอร์ตสีแดง ยังลานจอดรถของบริษัทที่เขามาถ่ายงาน ขณะที่นายแบบหนุ่มคุยไปยิ้มไปอย่างมีความสุขโดยมีผู้จัดการส่วนตัวเดินตามไม่ห่าง ก่อนที่ทั้งคู่จะขับรถออกจากบริษัทแห่งนั้นไปถ่ายงานต่อ

วายุเสร็จงานสุดท้ายเกือบสามทุ่มของวัน ทำเอาเขาเพลียร่างแทบต้องมีคนหิ้วเขากลับมาบ้านพักใจกลางกรุง โชคดีที่เขามีผู้จัดการส่วนตัวอย่างนะ ที่คอยดูแลเขาทุกระเบียบนิ้วตั้งแต่เรื่องจีปาถะจนถึงเรื่องใหญ่โตโดยไม่มีข้อแม้ วันนี้ก็เช่นเคยที่วาลุยกับงานจนเหนื่อยอ่อนหลับในรถระหว่างเดินทางมายังบ้านพักของตน ทำให้นะต้องอุ้มเขาขณะที่หลับอยู่จากรถสปอร์ตไปยังเตียงนอนในห้องแล้วก็เป็นเช่นนี้แทบทุกวันด้วยความรักและไว้ใจกัน นายแบบหนุ่ม กับ 'นะ นที ณัฐนนท์' ผู้จัดการหนุ่มพ่วงด้วยหน้าที่ตากล้องส่วนตัวที่รู้จักกันนานกว่า 5 ปี ในความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่เจ้านายกับลูกจ้างหรือแบบคนรัก แต่นั่นคือความสัมพันธ์ในรูปแบบเพื่อนที่เอื้ออาทรต่อกัน จึงทำให้วาไว้ใจนะว่าจะไม่ทำร้ายเขา แม้ตอนที่นะอุ้มวาเข้าห้องนอนได้โดยไม่ต้องกังวลอะไร

เมื่อนะอุ้มนายแบบหนุ่มมาถึงเตียงนอน เขาค่อยๆ วางคนที่หลับใหลลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลเพื่อไม่ให้อีกคนตื่น จากนั้นเขาจึงค่อยๆ ดึงผ้านวมผืนใหญ่คลุมตัววาอย่างแผ่วเบา ทันทีที่เขาดูแลคนหลับให้นอนบนเตียงเป็นที่เรียบร้อยเขาจึงเดินออกจากห้องนอนเพราะรู้ดีว่าอีกประมาณครึ่งชั่วโมงคนหลับจะตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวลงมาทานข้าวเย็น

นั่นคือการพักผ่อนชั่วคราวของวายุ ไม่ว่าจะเลิกงานดึกแค่ไหน เขาจะตื่นอาบน้ำแต่งตัวลงมาทานอาหารรองท้องก่อนนอนทุกวันเพื่อสุขภาพที่ดีของเขา