ุ6/9 ห้องเช่ายวงสวาท
ตอน 2
“มึงไม่ใส่ถุงนะสิ” ฉันโกรธที่ลืมป้องกัน แต่จะโกรธใครดีมันหรือฉัน ทุกครั้งที่รับค่าเช่าเป็นน้ำในกาย ฉันไม่เคยลืมเตือนให้คนจ่ายค่าเช่าป้องกัน และฉันก็มีเตรียมเอาไว้ทุกขนาด เพราะแขกที่มาพักมีหลายเชื้อชาติ ขนาดเล็กใหญ่แตกต่างกัน แต่ไม่คิดว่าจะมาตกม้าตายเอาที่ไอ้แขกขาวยาวใหญ่คนนี้
“ผมสะอาด พี่ไม่ต้องกลัว” มันกลับมาเรียกฉันว่าพี่อีกแล้ว
“สะอาดแค่ไหนใครจะรู้ละ กูไม่ได้ดูใบตรวจเลือดของมึงนี่”
อารมณ์โกรธตนเองทำให้พาลและพูดจาหยาบคาย ซึ่งปกติแล้วฉันไม่ใช่คนพูดคำหยาบ นอกเสียจากเวลาคิดค่าเช่าแล้วอารมณ์เพริดสุดขีด บางครั้งก็เผลอสบถคำหยาบออกมาบ้าง
“ไม่เอาน่าอย่าคิดมาก ผมก็ป้องกันตัวตลอด แต่ครั้งนี้มันรอไม่ไหว พี่สวยขนาดนี้” มันไม่ชมเปล่ามือเริ่มไต่มาวนเวียนรอบอกอวบใหญ่ทีเผละออกข้างเล็กน้อยเมื่อนอนแผ่อยู่ข้างมัน ปลายนิ้วเน้นยอดคล้ำจนฉันปากสั่นฟันกระทบกันกึกๆ มันช่างสรรหาความเสียวซ่านมานำเสนอจริงๆ
ใส่ถุงด้วยละ” ฉันไม่พูดเปล่า แต่ยกตัวขึ้นข้ามตัวมันไปเปิดลิ้นชักเลือกถุงยางอนามัยที่มีขนาดพอใส่ถั่วแขกของมันได้ ราจีฟเองใช่จะรอให้ฉันหยิบถุงยางเปล่าๆ มันเลื่อนตามมาเลียยอดอก ร่องนมแล้วต่ำลงไปวนรอบสะดือ
“หื๊อ พี่หาของก่อน อย่าซนสิ”
ฉันต้องปราม เพราะสยิวจนทนนิ่งไม่ไหว บิดกายไปมาก็สัมผัสกับลิ้นร้อนแนบแน่นขึ้น ซ้ำราจีฟยังลากลิ้นไปตามร่องแหวกหญ้าไปจนถึงตุ่มตม ดูดแรงจนฉันสะดุ้งทิ้งน้ำหนักลงบนหน้า คาดว่าหญ้าคาคงทิ่มปากทิ่มคอมันพอสมควร แต่ก็สมน้ำหน้าแล้วอยากแกล้งให้ฉันหาของช้าเอง
“หายใจไม่ออก” มันดันตัวฉันขึ้นแล้วขยับตัวออกมา ลุกขึ้นนั่งคร่อมหลังเอื้อมมือมาบีบเค้นหน้าอกฉันอย่างเมามัน
“หยุดก่อนได้ไหม ยังหาไม่เจอเลย”
“ก็หาไปสิครับ ผมแค่จับนมเล่น นมพี่ใหญ่ กินเต็มคำ แต่ทำให้นึกถึงแม่ อยากกินนมพี่เหมือนตอนกินนมแม่จัง”
“ไอ้บ้าแกหลอกด่าว่าฉันแก่คราวแม่ใช่ไหมนี่ โอ๊ย!” ฉันร้องเพราะมันบีบหน้าอกฉันแรงจนรู้สึกเจ็บ
“ไอ้บ้านี่ ซาดิสม์หรือยังไง” ฉันเองก็นึกขยาด ไม่อยากเจอคู่ขาซาดิสม์นัก แต่ราจีฟกลับยิ้มแล้วพูดทำเอาฉันใจหาย
“ก็น่าสนุกนะพี่”
“ไอ้บ้า ไม่เอานะ ถ้าอยากทำแบบนั้นก็ไปที่อื่น แค่ฉันยอมเสียตูดให้แกก็เจ็บจะแย่แล้ว”
“เจ็บแล้วเสียวไหมละพี่ ชอบมั้ย” มันถามดูเป็นการเป็นงานเชียวละ และฉันก็ไม่อาจปฏิเสธได้
“ชอบ แต่บ่อยก็ไม่ไหว มันเจ็บ”
“หลายๆ ครั้งก็ชินพี่ ผมชอบไว้ผมทำอีกหลายๆ ครั้งนะที่รัก” เวลามันออดอ้อนขอ มันมักจะเรียกแบบนี้ ซึ่งทำให้ฉันใจอ่อนได้ทุกที
“อือๆ แต่วันนี้พอแล้วนะ พักก่อน”
“หือ” ราจีฟทำเสียงสงสัยสูง
ก่อนทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเหมือนคนหมดอาลัย
ทีแรกฉันก็แปลกใจ แต่เมื่อได้ยินมันบ่นพึมพำก็พอเดาได้ มันเข้าใจผิดคิดว่าคำว่าพอของฉันหมายถึงเลิกทำทุกอย่าง แต่อันที่จริงฉันหมายถึงเล่นประตูปิดเท่านั้นเอง ฉันปล่อยให้มันนอนหน้างอเบ้ปากมองเพดานไปจนหาอุปกรณ์ป้องกันตามขนาดของมันเจอ จึงกลับมานอนลงข้างๆ เกลี่ยขนอุยตรงหน้าอกมันเล่น แล้วไต่ลงไปเรื่อยๆ ลูบไล้วนเวียนรอบสะดือ ก่อนจะเขี่ยฝักถั่วของมันเล่น
“ไม่เอาน่า” ราจีฟตีมือฉันทันที ท่าทางบอกให้รู้ว่ามันงอน ฉันรีบชูถุงยางอนามัยขนาดใหญ่สุดที่ซื้อมาเก็บไว้ให้มัน
“ไหนบอกพัก” มันยังทำแง่งอน
“ก็ได้แกพักไป ฉันไปหาฝรั่งข้างทางก็ได้” ฉันแกล้งท้าทายราจีฟตวาดแว้ดทีเดียว
“ไม่ได้นะ” แล้วมันก็กระชากทั้งมือฉัน ทั้งถุงยางไปกำไว้ ปล้ำกอดจนกลิ้งไปด้วยกัน
มันขึ้นคร่อม ตะปบทรวงอกฉันเต็มแรง บีบเค้นด้วยมือแล้วใช้ปลายนิ้วขยี้ยอดสีคล้ำจนฉันบิดเร่า เสียวซี๊ดขึ้นมาในทันที ราจีฟยังก้มลงมาระดมจูบมูมมามไปทั่วไปใบหน้า บดขยี้บนริมฝีปากที่เผยอรับลิ้นมันแทบไม่ทัน มันระรัวลิ้นเปะปะกับลิ้นฉัน มือที่ตะโปมทรวงอกเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ นิ้วแข็งทั้งดุนทั้งดันในช่องประตู สลับขยี้อัญมณีเม็ดกลางจนฉันแทบจะทนไม่ไหว ต้องปัดมือมันทิ้งทว่าไม่เป็นผล กลับถูกจับมือไปกอบกุมฝักถั่วแขกของมันลูบขึ้นลงจนมันเองก็ครางกระเส่าไม่แพ้กัน
เมื่อถั่วมันขยายเต็มไม้เต็มมือแล้วเจ้าตัวก็ผละออกจากฉันไปสวมใส่เครื่องป้องกัน ฉันมองแล้วอยากถามมันว่าอึดอัดไหมเพราะเหมือนจะรัดแน่นทีเดียว แต่ไม่มีเวลาเพราะมันกลับมาจัดให้ฉันนอนตะแคง ผลักขาด้านบนไปข้างหน้าแล้วจ่อฝักถั่วของมันแนบชิด ก่อนจะทิ่มแทงลงไปพรวดเดียวจมมิด
“โอ้ว” ฉันเก็บเสียงครางไว้ไม่ได้ และดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อราจีฟขย่มโยกไม่ยอมหยุด เหมือนฉันเป็นม้าแข่งที่ต้องหวดให้เร็วและแรงเพื่อถึงเส้นชัยเป็นคนแรก ม้าอย่างฉันหายใจแทบไม่ทันไปพร้อมกับเสียงคำรามลั่นของคนขับขี่ ก่อนมันจะชะลอช้า แล้วกระแทกครั้งสุดท้ายจนกระตุกเหมือนมันจะชักตาตั้งแต่โชคดีที่แค่เหมือน มันเริ่มขยับช้าๆ อีกครั้ง
“ถึงหรือยังพี่”
“อีกนิด แรงๆ แรงๆ ราจีฟ แรงอีก อู้วว” ฉันครางยาวมากเมื่อตามมันเข้าเส้นชัย ตามมาด้วยความฉ่ำชุ่ม กายเบาหวิว เนื้อยิบๆ เมื่ออาการเกร็งหายไป ถึงรู้ตัวว่าขยุ้มผมหยิกๆของราจีฟไว้เต็มมือ
“พี่ถึงไม่รู้กี่ครั้งก็ดึงผมผมทุกครั้ง มีหวังหัวล้านแน่”
ราจีฟขยับมานอนกอดฉันหลวมๆ พร้อมหัวเราะเบาๆ ฉันเองก็อดหัวเราะไม่ได้ เพราะจำไม่ได้จริงๆ ว่าดึงผมมันไปกี่รอบ ก็ใครใช้ให้มันเก่ง ทำถูกจุดจนฉันถึงจุดนับครั้งไม่ถ้วนเล่า
แต่พอตื่นเช้าขึ้นมาก็เดินลำบากเหมือนกันนะ แต่คงเหมือนที่มันบอกว่า ต่อไปจะค่อยๆ ชิน แล้วจะชอบมากกว่าด้านหน้าเสียอีก
ฉันก็อยากให้ทำอีกเรื่อยๆ อยู่กับฉันไปอีกนานๆ เพราะเบื่อจะหาคนมาเช่าห้องบ่อยๆ
คุณอาจจะชอบ
