Project N8

งานเลี้ยงเป็นการภายใน ที่ศูนย์วิจัยของหมอแพท

หมอแพทกล่าวขอบคุณทีมงานทุกคนที่ร่วมมือกันจนผลักดันโปรเจกต์นี้สำเร็จ แล้วแยกตัวจากโต๊ะจัดเลี้ยงทีมนักวิจัยในโถงห้องแล็ป เข้ามาที่ห้องพักรับรองส่วนตัว เพราะรู้ดีว่าถ้าไม่มีบอสอยู่ร่วมโต๊ะด้วย ทีมงานจะผ่อนคลายเป็นตัวของตัวเองได้มากกว่านี้ และที่สำคัญ...

ผอ.ธงชัย นั่งรอร่วมแสดงความยินดี ในห้องพักรับรองส่วนตัวของหมอแพทอยู่แล้ว เธอจึงเข้าไปพร้อมกับแชมป์สองแก้วในมือ

“ขอบคุณ เปิดหัวด้วยแชมเปญก่อนก็ดี แล้วค่อยรำลึกความหลังกัน” ผอ.ธงชัย ยกไวน์ที่เขาเตรียมมาขึ้นโชว์

“แน่ละสิ ก็ฉันเสร็จคุณเพราะไวน์แบรนด์นี้นี่ ว่าแต่...ขวดเดียวจะพอมอมฉันเหรอ ฉันไม่ไร้เดียงสาอย่างวันวานที่เสียสาวให้คุณเพราะไวน์แค่สองสามแก้วแล้วนะ” หมอแพท มองไวน์ มองแววตาผอ.ธงชัย ยิ้มรับรอยยิ้มเชิญชวน

“เพราะงั้นไง ผมถึงยกมาลังหนึ่งเลย ไว้ให้คุณจิบระหว่างหย่อนใจ ถือเป็นรางวัลส่วนตัวจากผมแล้วกัน...แด่ ความสำเร็จของคุณนะ แพท เชียร์ส” ผอ.ธงชัย รับแก้วแชมเปญแล้วยกฉลองความสำเร็จของเธอ

ทั้งคู่ชนแก้ว แล้วหย่อนตัวเอกเขนกกึ่งนั่งกึ่งนอนในโซฟาตัวยาว พูดคุยกันอย่างออกรส

“ฉันไม่เคยเห็นบอสผ่อนคลายอย่างนี้มาก่อนเลย ว่าไหม” หัวหน้าแผนกฝ่ายซอฟแวร์ นั่งหย่อนใจระหว่างดื่มแชมเปญฉลองกับทีมงานที่ยังไม่กลับอีกสองสามคน มองเห็นในห้องพักรับรองที่หัวหน้ากับ ผอ.ธงชัย คุยกันออกรสผ่านกระจกบานใหญ่

“นันสิ ฉันก็ไม่เคยนะ วรุฒล่ะ เป็นเลขาส่วนตัวรู้ใจเจ้านายออกขนาดนี้ เคยเห็นมุมนี้บ้างไหม แต่เอ...วรุฒเองก็เพิ่งมาร่วมงานกับหมอแพทได้ไม่ถึงปีนี่นา” ทีมงานสาวใหญ่อีกคน

“ก็เพิ่งเห็นพร้อมกันนี่ละครับ ที่จริงผมน่าจะเป็นฝ่ายถามพวกพี่มากกว่า แต่ผมว่าดีออกนะครับ ได้เห็นบอสผ่อนคลายบ้างก็ดี แต่ก็คงเปิดใจเปิดพื้นที่กับบางคนเท่านั้น” เลขาวรุฒ เอี้ยวมองพร้อมกับคนอื่น ๆ

“แน่ละสิ ก็คู่นี้เค้าเคยควงกันสมัยเรียนนี่นา ตอนนั้นฉันก็เห็นพวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ธรรมดาโลก ต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปตามเส้นทางของตัวเอง ผอ.ธงชัยเธอโชคดีมีชีวิตครอบครัวที่ส่งเสริมหน้าที่การงาน ได้เจ้าสาวเป็นลูกสาวขาใหญ่ในแวดวงวิชาการนวัตกรรม แม้รุ่นน้องหลายปีแต่สาวรายนั้นก็สวยน่ารักมาก เสียที่ว่าไม่ใช่คนสาขาเดียวกันกับเรา ๆ ได้ยินมาว่าลูกสาวของพวกเขาหัวใจไม่แข็งแรงด้วยนี่” รุ่นใหญ่ประจำทีม นินทาหัวหน้าสู่รุ่นน้อง ๆ ฟังกัน

“โห บันทึกไว้ในแฟ้มงานด้วยรึไงป้า รู้ละเอียดเลย” รุ่นหลังในทีมเดียวกัน แซว

“วงการแพทย์สายงานวิจัยในบ้านเรานะ ไม่กว้างนักหรอก ยิ่งมือดี ๆ มีแววโดดเด่นยิ่งถูกจับตามองอยู่แล้ว ไม่ว่าเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว แต่ที่ผ่านมาหลายปีป้าเห็นคู่นี้ห่างกันไปแทบจะคนละเส้นทางเลยนะ ได้เห็นกลับมาคุยกันแบบนี้ก็สบายใจ แสดงว่ามิตรภาพคงหวนคืนละสิ...ดีแล้ว ดีกับโครงการเราด้วย อย่างน้อยบอสก็เดินเกมเป็น ลดทิฐิลงบ้าง แล้วถ้าได้แรงผลักดันจาก ผอ.ธงชัยด้วยแล้วละก่อ งบวิจัยมีมาต่อเนื่องแน่ ๆ” รุ่นใหญ่ประจำทีม นินทาต่อเนื่อง

“...ยังไง ครับ” เลขาวรุฒ ดูจะเป็นคนเดียวที่ตามไม่ทัน

“อุ้ย! ลืมไปว่าเลขาคุณหมอแพทนั่งอยู่ด้วย นินทาเจ้านายให้เลขาเค้าฟังซะงั้น” รุ่นใหญ่ เพิ่งจะทันระวังปาก คงเพราะฤทธิ์แชมเปญ สมราคาจริง ๆ

“ก็ไม่แปลกนี่พี่ ผมเห็นตั้งแต่ที่งานประชุมแล้ว ดูท่านผอ.ธงชัย เองก็ออกจะชื่นชมบอสจนออกนอกหน้าขนาดนั้น ไม่ต้องเดาก็ได้กลิ่นใช่ไหมครับ” เลขาวรุฒ เริ่มประติประต่อที่แล้วมากับที่เพิ่งรับรู้ได้ไม่ยาก

“...อุ้ย หรือเธอจะได้ยินพวกเรานินทา” หัวหน้าผ่ายซอฟแวร์ สะบัดมือตีไหล่เลขาวรุฒให้หันไปมองที่ห้องหัวหน้า ที่กำลังเคาะกระจกเรียก

เป็นที่รับรู้กันว่าทาทีที่หมอแพทชี้นิ้วและอ่านปากได้ ว่าหมายถึงให้เรียกเลขาวรุฒ

วรุฒ รีบลุกจากวงดริ้งค์กันเองด้านนอก เข้าไปเปิดประตูกระจกห้องพักรับรอง โบกมือรับท่านผอ.ธงชัย ที่โบกมือทักทายมา แล้ววิ่งเข้าไปรับของจากท่าน ก่อนจะวิ่งกลับมาที่วงเดิมพร้อมไวน์ในมือ

“ของฝากจากท่านผอ. ธงชัยครับ เดี๋ยวผมไปหาแก้วไวน์ให้นะครับ” วรุฒวางไวน์ไว้กลางวง แล้วออกตัวอาสา

“เฮ้ย ไม่ต้องหรอก ต่อในแก้วแชมเปญนี่เลยก็ได้ พวกเราคอไม่ไฮคลาสขนาดต้องแยกแยะกลิ่นไวน์ขนาดนั้น แต่พี่ว่าน้องวรุฒเอาของแกล้มในกล่องที่เราสั่งมาฉลองไปให้พวกเจ้านายสักชุดดีไหม จิบไวน์โดยไม่มีของแกล้มเลยบาดคอแย่” รุ่นใหญ่แนะนำรุ่นน้อง

วรุฒเห็นด้วยและพร้อมบริการ ยิ่งกว่านนั้นยังอุตส่าห์หอบกล่องของแกล้มเข้าไปในส่วนแพนทรี จัดชุดจานรองพร้อมซ้อมสองที่ในถาดเสิร์ฟเข้าไปให้หมอแพทและแขกคนสำคัญของเธอ

เท่าที่เห็นจากในก๊วนทีมงานด้านนอก มองออกว่าวรุฒยังอุตส่าห์อ้างอิงว่าพวกพี่ ๆ ด้านนอกขอนำเสนอของแกล้มไวน์เป็นการขอบคุณท่านผอ.ธงชัย จึงได้เห็นท่านผอ. โบกมือทักทายขอบใจผ่านกระจกห้องรับรอง

ก๊วนด้านนอกก็รีบโบกมือกลับด้วยปฏิกิริยาตอบโต้อัตโนมัติ แต่ทันคิดได้ว่า...คนละคลาสกัน จึงรีบทักทานตักเตือนกันเองแล้วยกมือไหว้ขอบคุณท่านจากระยะไกล แต่จากที่เห็นก็ดูท่านจะผ่อนคลายกันไปด้วยแล้ว จึงไม่ถือสาแถมหันไปขำกันเอง ด้วยท่าที่ผ่อนคลาย คลายเนกไท พับชายแขนเสื้อ แล้วยกแก้วไวน์ในมือขึ้นชนกลางอากาศกับก๊วนฉลองด้านนอกผ่านกระจกบานใหญ่

“...เชียร์สค่ะ ครับ” ก๊วนด้านนอก เป็นที่ครื้นเครงที่ได้ชนแก้วกับคนระดับผอ.ธงชัย ในบรรยากาศเป็นกันเอง

…

จนดึกดื่น

เจ้าหน้าที่ทุกคนทยอยกลับกันหมดแล้ว เลขาวรุฒ ที่พักอยู่ที่อาคารนี้ชั้นบนสุด ออกตัวเปิดทางให้คู่ที่ยังคุยกันอยู่ในห้องพักรับรองด้วยการไล่ปิดไฟด้านนอกที่ละโซน แล้วผงกศีรษะส่งสัญญาณให้คู่ในห้องรับรู้ว่าชั้นนี้เคลียร์พื้นที่แล้ว ก่อนเขาจะปิดไฟดวงสุดท้ายแล้วออกสู่โถงลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปที่พัก

“วรุฒเขาพักที่นี่เหรอ” ผอ.ธงขัย ถามกับหมอแพทขณะพยักยิ้มรับเลขาวรุฒ

“ชั้นแปดค่ะ” หมอแพท

“ดีจัง ใช้เลขาเผ้าแล็ปเผ้าตึกเลย ใช้งานคุ้มจริง ๆ คุณนี่หาเลขาเก่งนะ ดูเขารู้งานรู้ใจคุณจัง” ผอ.ธงชัยชม เมื่อเห็นเลขาวรุฒทำทุกอย่างตามที่ควรทำ ได้ดั่งใจ

“ก็นะ...กว่าจะได้ตัวมา เชื่อเถอะว่าไม่ง่าย ก็หวังว่าจะคุ้มอย่างที่พี่ว่า” หมอแพท มองไล่หลังเลขาวรุฒที่ออกพ้นประตูแล็ปไปแล้ว

แล้วจู่ ๆ ผอ.ธงชัยก็ลุกเข้ามาประชิดตัวหมอแพท แล้วเริ่มพรมริมผีปากระดมจูบหมอแพท อย่างที่...เคยปาก เคยมือ เคยค้าเคยขี่กัน

...หมอแพทเอง ก็ดูเหมือนจะรอเวลานี้ เพื่อการนี้อยู่แล้ว

มูสแบบนี้สิถึงเรียกว่า...ฉลอง

ทั้งคู่ ร่วมบรรเลงลีลารักตอบรับซึ่งกัน รัญจวนจากที่ห่างหาย ลึกล้ำอย่างที่โหยหา ทราบซ่านกว่าที่เป็นมา กลิ่นที่เคยคุ้นกายที่เคยกอด กลายว่ากระตุ้นเร้ากว่าและรัดตรึงดึงดูดยิ่งนัก เมื่อการร่วมรักครั้งนี้เป็นไปแบบ...ผิดกลิ่น

รักแบบ...ลักลอบ

"แนวคิดของแพทไปไกลกว่านั้นค่ะ หากนำอะไหล่จากใน Project N นำอวัยวะเทียมแต่ละส่วนมาเชื่อมโยงด้วยระบบไหลเวียนโลหิต ด้วยเลือดกรุ๊ป O ก็จะเข้ากันได้กับทุกชีวิตและเผ่าวงษ์ เราจะประสานอวัยวะเทียมแต่ละส่วน รวมกันเป็นระบบ…ร่างกาย แล้วใส่ซอฟต์แวร์ประมวลผล N8 ซึ่งมีศักยภาพในการเลียนแบบ สู่การเรียนรู้ และต่อยอดพัฒนาการได้ด้วยตัวระบบเอง แล้วควบคุมด้วยชุดรหัสคำสั่งเสียง เราก็จะได้ยิ่งกว่าชุดอะไหล่อวัยวะที่ครบทั้งร่างกาย เราจะทำอย่างที่...พระเจ้าทำได้” หมอแพท ยังเปลือยล่อนจ้อนใต้ผ้าแพร่ ขณะจิบไวน์บรรยายโครงการ

“คุ้น ๆ นะ แฟรงเกนสไตล์เวอร์ชันโคลนนิ่งอวัยวะเทียม...กำกับโดย ดร.แพท...เหรอ” ผอ.ธงชัย แซว

“ยิ่งกว่าตำนาน และใช่แค่ภาพยนตร์รีเมค แพทสร้างสรรค์หุ่นยนต์เสมือนมนุษย์ได้จากอวัยวะเทียมโคลนนิ่งได้จริง และมีศักยภาพไม่ต่างจากซุปเปอร์คอมพิวเตอร์เคลื่อนที่ เป็นได้ยิ่งกว่าเลขาส่วนตัว เป็นเพื่อนซี้ที่คอยซับพอร์ททั้งความคิดและชีวิตเรา จงรักภักดีกับเรายิ่งกว่าสัตว์เลี้ยงซะอีก ที่สำคัญ คอยเป็นชีวิตสำรองให้มนุษย์ที่เป็นเจ้าของชุดโครโมโซม ลองคิดตามสิ หุ่นยนต์เวอร์ชันชีวนะที่อยู่ร่วมกับเราในสังคมได้อย่างแยกไม่ออก กลมกลืนในหมู่มนุษย์ด้วยกัน ทีนี้ละก่อ แมว ที่ว่ามีเก้าชีวิต แต่มนุษย์จะมีมากกว่า ชีวิตเทียมมนุษย์นี้จะเป็นยิ่งกว่าชีวิตที่สอง…สาม…สี่…และ…แล้วแต่กำลังซื้อของ Demand แล้วจะไม่เป็นสินค้าที่ทุกชีวิตบนโลกนี้ต้องการได้อย่างไร นวัตกรรมนี้จะพลิกโลกอุดมการณ์" หมอแพท กระดกไวน์ หมดแก้ว

“ผมว่า คุณดื่มเยอะแล้วนะ” ผอ.ธงชัย ปรามทั้งเรื่องที่เธอดื่ม และเรื่องที่เธอคิด

“หึ ๆ ...มาสเตอร์พีซแน่ ๆ โปรเจกต์นี้ ว่าไหมคะ” หมอแพท ยิ้มกริ่มให้กับความคิดและจิตนาการของตัวเอง ขณะเอี้ยวตัวหยิบขวดไวน์รินเติมแก้ว

“ไม่...คัดค้าน แม้ผมจะเห็นด้วยกับโครงการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเพื่อผลิตอวัยวะเทียม แต่แนวคิดนี้ก้าวข้ามเส้นแบ่งทางจริยธรรมและขอบข่ายความรับผิดชอบของมนุษย์มากไป ไม่ว่าบอร์ดไหนก็คงไม่อนุมัติ” ผอ.ธงชัย ขยับยันแขนพิงหัวเอนตัวขึ้น คุยจิงจังกับเธอ

“ก็เพราะเข้าใจไงคะ แพทจึงปล่อยของเฉพาะ Project N ส่วนที่วัตถุประสงค์โครงการแค่อวัยวะเทียมด้วยการโคลนนิ่งเซล เพื่อให้โลกได้รับรู้คุณค่าของโครงการนี้ก่อน ก่อนจะเปิดใจรับนวัตกรรมขั้นกว่าที่จะตามมา อีกอย่าง...ถ้าพี่ธงชัยช่วยแพท หาทางผลักดันโครงการนี้ให้ผ่านการอนุมัติทำการวิจัยและทดลอง อย่างน้อยก็เป็นโครงการลับเฉพาะกับทางภาคเอกชนสักแห่งก็ได้ พี่ธงชัยมีลิสต์รายชื่อนายทุนระดับท็อป ๆ อยู่ในมืออยู่แล้ว” หมอแพท

“...คุณ พูดเล่นใช่ไหม แพท” ผอ.ธงชัย แอบคิดด้วยซ้ำว่านักวิทยาศาสตร์ทุกสาขาต้องกีดกันแนวคิดนี้แน่ ส่วนตัวเขาเองก็คงยอมได้แค่โปรเจกต์ N แค่เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเพื่อสร้างอวัยวะเทียมเสมือนจริง

“...นี่สิ ถึงจะเรียกว่าเซอร์ไพรส์ พี่จำที่แพทบอกพี่ในงานได้ไหม” หมอแพท จิบไวน์ต่อเนื่อง ในตาพริ้มยิ้มยืนยัน

“...ว่า ?” ผอ.ธงชัย ประหวั่น กับที่กำลังจะได้ยิน

“...มัน ได้ผล” หมอแพท ยกก้านแก้วไวน์ชี้เฉียงขึ้น จนไวน์หยดสุดท้ายอาบฉ่ำริมผีปากเธอ

“...! ทดลอง...?” ผอ.ธงชัย ยันตัวขึ้นนั่งทั้งที่ล่อนจ้อน จ้องคำพูดเธอ