เหยื่อในกับดักบงการใจ

สารวัตรรวิ (เมีย) POV

ฉันเหลือบมองห้องฝั่งตรงข้ามอีกครั้ง แม้จะอยู่ในความมืดสลัว แต่ฉันก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นห้องว่างเปล่าที่ไม่มีใครอาศัยอยู่ ความสงสัยเริ่มกัดกินจิตใจฉัน

เขาต้องย้ายเข้ามาอยู่ในห้องฝั่งตรงข้ามทันทีที่รู้ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ของฉัน เขาต้องวางแผนเรื่องนี้มาเป็นอย่างดีแล้ว ความหวาดกลัวเริ่มเปลี่ยนเป็นความหวาดระแวง

ฉันคิดถึงผลที่จะตามมาหากฉันไม่ไปตามคำสั่งของเขา รูปภาพและวิดีโอเหล่านั้นจะถูกเผยแพร่ออกไปอย่างไร้ความปรานี ความอับอายจะกัดกินชีวิตของฉันไปตลอดกาล

ความกลัวปะปนกับความคาดหวังที่แปลกประหลาด ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น

เช้าวันรุ่งขึ้นมาถึงอย่างรวดเร็ว

ฉันก้าวขึ้นรถเมล์ด้วยเท้าที่เปื้อนน้ำขังจากเมื่อคืน ร่างกายของฉันยังคงรู้สึกไม่สบายตัว

รถเมล์ไม่ค่อยมีคนมากนัก ฉันเลือกที่จะยืนอยู่ที่เดิมเมื่อวาน หัวใจของฉันเต้นรัวด้วยความกังวล ฉันรอคอยการมาถึงของเขาอย่างใจจดใจจ่อ

มือของฉันกำราวเหล็กไว้แน่น สายตากวาดมองผู้โดยสารทุกคนบนรถเมล์อย่างระแวดระวัง

ฉันไม่รู้ว่าเขาคือใคร อาจจะเป็นชายใส่แว่นคนนั้น หรือคนที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ หรือคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ฉันพร้อมกระเป๋าถือใบใหญ่

ฉันกัดริมฝีปากแน่น ฉันไม่สามารถแยกแยะได้เลยว่าใครคือเขา

ฉันรู้สึกว่าทุกคนบนรถเมล์ล้วนน่าสงสัยไปหมด

ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกถึงสัมผัสของผ้าหยาบๆ ที่ค่อยๆ ลูบไล้ขึ้นมาตามต้นขาของฉัน ลมหายใจของฉันหยุดไปชั่วขณะ

ร่างกายของฉันแข็งทื่อราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ฉันไม่กล้าขยับตัว ทำได้เพียงก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงออกมา

สัมผัสที่ต้นขายิ่งรุนแรงขึ้น ความกดดันถาโถมเข้ามาจนฉันรู้สึกร้อนรุ่มและอึดอัด มือหยาบกร้านค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปอย่างช้าๆ เกือบจะถึงชายกระโปรงของฉัน ราวกับว่าเขากำลังลองความอดทนของฉันอย่างใจเย็น

ฉันได้กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมโคโลญจน์ราคาถูก ทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้ แต่ฉันก็ยังคงพยายามรักษาท่าทีให้ดูปกติที่สุด

ฉันกัดริมฝีปากล่างจนรู้สึกเจ็บปวด พยายามควบคุมสีหน้าและลมหายใจของตัวเองให้เป็นปกติที่สุด

ฉันวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่การลวนลามธรรมดา แต่เป็นการท้าทาย การแสดงอำนาจ และฉันคือเหยื่อที่เขาเลือกมาอย่างพิถีพิถัน

ฉันไม่ใช่เหยื่อ! ฉันตะโกนก้องอยู่ในใจ ฉันคือผู้ล่าที่แกล้งทำเป็นลูกแกะที่หวาดกลัวต่างหาก

ทุกสัมผัสที่น่ารังเกียจคือหลักฐาน ทุกวินาทีคือโอกาสที่ฉันจะได้สังเกตและจดจำรายละเอียดของเขา

มือของเขายังคงอยู่ที่เดิม ไม่ได้ล่วงเกินไปมากกว่านั้น ราวกับว่าเขากำลังพึงพอใจกับการที่ฉันยอมทำตามคำสั่ง

ฉันหลับตาลงชั่วครู่ แล้วหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความรู้สึกขยะแขยงที่ปะทุขึ้นมาในอก ความอดทนของฉันกำลังจะหมดลง และเกมนี้กำลังจะเป็นของฉันในไม่ช้า

รถเมล์ชะลอความเร็วลง เตรียมจะจอดที่ป้าย ฉันรู้สึกถึงความกดดันที่ลดลง สัมผัสที่ต้นขาหายไปอย่างสิ้นเชิง

ฉันยังคงไม่เงยหน้าขึ้นมอง แต่เหลือบมองเห็นเงาคนหนึ่งรีบเบียดตัวลงจากรถเมล์ไปอย่างรวดเร็ว

ฉันถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบาด้วยความโล่งอก มือที่กำราวเหล็กไว้แน่นค่อยๆ คลายออก ฉันพร้อมแล้วที่จะเริ่มแผนการต่อไป

รถเมล์เริ่มชะลอความเร็วลงอีกครั้ง ฉันรู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก