Secretly in love (แอบหลงรัก)

ตอนที่3

ความทรงจำในวันที่เจอกับพี่กายครั้งแรกถูกย้อนคืนมาในความคิดของผม ผมเป็นนักศึกษาใหม่ชั้นปีที่หนึ่งพึ่งเข้ามาเรียนในมหาลัยวันแรก และในวันนั้น เป็นวันที่ฝนตกโปรปรายเพราะอยู่ในช่วงฤดูฝน ผมรีบเร่งเท้าเพื่อวิ่งเข้าไปยังมหาลัยให้ทันเวลาที่จะรับน้อง แต่แล้วไม่รู้ว่าเป็นความโชคร้ายของผม หรือโชคเข้าข้างผมกันแน่ ผมเกิดสดุดเข้ากับก้อนหินก้อนหนึ่งที่มันวางเกะกะอยู่กลางทาง และบวกกับฝนที่ตกลงมาอย่างนัก มันเลยทำให้ผมไม่ได้มองทางให้ดีแล้วล้มลงไปกับพื้นหญ้าสนาม

"โอ๊ย!!"

ผมล้มลงไปหัวขมำเข้ากับพื้น จนเสื้อผ้านักศึกษาสีขาวเปื้อนไปด้วยโคลนตมจากพื้นที่เปียก

"เห้ยน้อง! เป็นอะไรไหม!"

และเหมือนฟ้าจะประทานหนุ่มหล่อหน้าตาดีมาให้กับผมท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย ผมมองตามเสียงที่ตะโกนเรียกก็เห็นเข้ากับรุ่นพี่คนหนึ่ง วิ่งเข้ามาหาผมพร้อมกับกางร่มบังฝนเอาไว้ให้ ก่อนจะช่วยดึงตัวผมให้ลุกขึ้นยืน ผมยืนขึ้นแล้วจ้องใบหน้าของรุ่นพี่คนนั้นด้วยความตกตะลึง ราวกับรักครั้งแรกในวัยเรียนก็ถือว่าใช่ พี่เขามีหน้าตาที่ถือว่าหล่อมาเลยทีเดียว อีกทั้งผิวที่ขาวราวกับกำลังส่องแสงอยู่ตลอดเวลา ก่อนที่ผมจะจ้องไปยังริมฝีปากที่ดูเป็นกระจับอวบอิ่มสีชมพูอ่อน จมูกโด่งสันเป็นคมเข้ากับรูปหน้า นี่มันเทพบุตรเดินดินชัดๆ ในตอนนั้นผมไม่ได้สนใจเลยว่า ชุดนักศึกษาของตัวเองจะเปื้อนมากแค่ไหน รู้แค่เพียงว่า คนตรงหน้า หล่อมากครับ!!

"น้อง น้อง! รีบเข้ามาหลบฝนก่อนเร็ว!"

"คะ ครับๆ"

ผมสดุ้งตื่นขึ้นจากจินตนาการ แล้วถูกรุ่นพี่หน้าตาดีคนนั้นดึงให้วิ่งตามเขาไปทันที

...............

สุดท้ายแล้ว ผมก็ได้มายืนอยู่หน้าห้องชมรมว่ายน้ำ รุ่นพี่คนนั้นบอกให้ผมยืนรออยู่ตรงนี้ก่อน และไม่นานเขาก็ออกมาพร้อมกับชุดนักศึกษาตัวใหม่ยื่นมาให้ผม

"อะ! เอาไปใส่ก่อน"

"ขอบคุณครับ"

ผมกล่าวขอบคุณรุ่นพี่ตรงหน้า ก่อนจะขอตัวเข้าไปล้างเนื้อล้างตัวเปลี่ยนชุดตามที่รุ่นพี่คนนั้นบอก

"เห้ย มึงอาบน้ำเลยก็ได้นะ รับน้องคงต้องรอฝนหยุดตกก่อน เหลือเวลาอีกเยอะ"

"คะ ครับ" ผมตอบรับไปอย่างเขินอาย และไม่กล้ามองคนตรงหน้า เมื่อจู่ๆ รุ่นพี่คนนั้นก็ถอดเสื้อออกแล้วเดินสวนผมเข้าห้องน้ำไปอีกฝั่งโดยที่ไม่รู้สึกอายอะไรเลย

เวลาผ่านไปไม่นาน ผมก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจนเสร็จ แล้วก็เป็นเวลาเดียวกันที่รุ่นพี่คนนั้นออกมาจากห้องน้ำพอดี

"ใส่ได้ไหมวะ ชุดกูเองอ่ะตอนอยู่ปีหนึ่ง ดีนะที่กูเก็บไว้ที่นี่"

"อ๋อ ใส่ได้ครับ ขอบคุณนะครับพี่??"

"กูชื่อสกาย อยู่ปี3แล้วมึงอ่ะ"

"ผมชื่อพีชครับ ขอบคุณอีกครั้งนะครับ"

"เออๆ แล้วทีหลังอย่าวิ่งตากฝนมาแบบนั้นอีกล่ะ มันอันตราย"

"ครับ" เหมือนหัวใจจะระเบิดเลยครับ พี่สกายยิ้มมาให้กับผม พร้อมกับตบไหล่ผมเบาๆสองทีก่อนที่เขาจะเดินออกไป

หลังจากวันนั้นมันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมชอบพี่กายมาโดยตลอด คอยตามดูพี่เขาไปทุกที และจะเจอพี่กายได้ง่ายมากๆก็คงจะเป็นที่ชมรมว่ายน้ำ และแน่นอนครับ วันนี้ผมตั้งใจจะมาหาพี่สกาย แล้วบอกความในใจของผมที่มีทั้งหมดเพราะมันอักอั้นมานาน แล้วอยากจะให้พี่สกายได้รับรู้ ว่าผมชอบพี่เขาอยู่ ชอบมาก หากจะมีโอกาสผมก็อยากจะขอพี่เขาเป็นแฟน..

"อ่าวพีช ชื่อพีชใช่ปะ??"

"ครับ จำได้ด้วยเหรอครับ"

"จำได้ดิ ก็ลูกหมาตกน้ำวันรับน้องไง55"

พี่กายมองมาทางผม แล้วเห็นว่าผมมายืนรอพี่มันอยู่แล้วเดินเข้ามาทัก จังหวะที่พี่กายเดินเข้ามาผมใจเต้นตึกตักราวกับว่าหัวใจมันจะหลุดออกมากองลงตรงพื้น เมื่อพี่กายนำมือมาวางบนไหล่ของผม ใบหน้าของผมเริ่มร้อนผาวและแดงออกอย่างเห็นได้ชัดเพราะความเขิน

"เห้ยพีช เป็นอะไรไหมหน้ามึงแดงๆวะ??"

"เออ คือ ผม พี่สกาย ผมชอบพี่ครับ!"

"หะ??" พี่กายนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย พร้อมกับปล่อยมือออกจากไหล่ของผมไปในทันที

"เห้ยพีช มึงพูดเล่นเหรอวะเนี่ย555"

"เปล่า ผม ผมชอบพี่จริงๆ คบกับผมนะครับ!"

พี่กายนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วพูดขึ้น

"มึงฟังกูนะ กูมีแฟนแล้ว แล้วกูก็รักแฟนกูมากด้วยมึงเข้าใจใช่ไหม?"

"พะ พี่มีแฟนแล้วเหรอ?"

"อืม อย่าพูดแบบนี้อีกนะ กูไม่อยากมองหน้ามึงไม่ติด แล้วเลิกชอบกูได้แล้วด้วย"

ทุกอย่างนิ่งสงบราวกับโลกหยุดหมุน และเหมือนใจดวงน้อยๆของผมมันกำลังถูกบีบด้วยมือให้แตกสลายไปเลยล่ะครับ ผมไม่รู้เลยว่าตอนนั้น ผมควรจะทำหน้ายังไง หรือจะต้องพูดอะไรต่อ ผมทำได้แค่กลั้นน้ำตาเอาไว้ แล้วรีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นให้เร็วที่สุดเท่านั้น

"พีช พีช! มึงฟังกูอยู่ใช่ไหม?"

"อะไรนะครับ"

"กูถามมึง ว่ามึงยังชอบกูอยู่ใช่ไหม"

ผมหลุดดออกมาจากความคิดในอดีต เมื่อพี่กายใช้มือหนามาจับที่แก้มผมข้างหนึ่งเอาไว้จนผมสดุ้ง แล้วจ้องเข้าไปในดวงตานั้นอีกครั้ง....

....................