APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง หวงรัก

หวงรัก

เมื่อความผูกพันเดินทางมาถึงทางแยกสำคัญที่ไม่มีวันย้อนกลับ คำเตือนสุดท้ายจึงปรากฏขึ้นเพื่อย้ำเตือนให้ตระหนักถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมา หากเลือกที่จะก้าวข้ามเส้นแบ่งความสัมพันธ์นี้ไป ทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างคนสองคนจะแปรเปลี่ยนไปตลอดกาล นิยายรักโรแมนติกยุคปัจจุบันเรื่องนี้จะพานักอ่านไปสำรวจความผันแปรของหัวใจและความอ่อนไหวในความสัมพันธ์ เมื่อการตัดสินใจเพียงเสี้ยววินาทีอาจสั่นคลอนความใกล้ชิดที่เคยมีจนพังทลาย และเปลี่ยนสถานะของพวกเขาทั้งคู่ให้กลายเป็นคนแปลกหน้าในพริบตาเดียว
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 2

มินนี่กุมมือโนอาห์แน่นในขณะที่โนอาห์ไม่ได้มีท่าทีตกใจใดๆ เลย ก็แน่ละ คนที่บริสุทธิ์ใจกับคนที่ไม่บริสุทธิ์ใจอาการมักจะต่างกันอยู่แล้ว เฮนรี่เดินมาพร้อมกับมิลก์ภรรยาสาวของตัวเองหมายจะมาเรียกลูกสาวอยู่แล้วแต่เมื่อเดินมาถึงก็เจอเข้ากับโนอาห์เสียก่อน

"จะพามิ้นท์ไปเดินเล่นริมทะเล มึงไปด้วยกันปะ"

"มึงนี่ นับวันยิ่งทำตัวเป็นพ่อมากกว่ากูอีกนะ"

"ไม่นะคะ มิ้นท์ไม่ให้ลุงโนอาห์เป็นแดดดี้ของมิ้นท์นะ มิ้นท์มีแดดดี้คนเดียวก็พอ" เพราะลุงโนอาห์จะไม่ใช่แดดดี้ แต่จะเป็นสามีของมิ้นท์ไงคะแดดดี้ขา คิกคิก ว่าแล้วก็ปล่อยมือที่กุมมือของโนอาห์ออกแล้วเดินเข้าไปเกาะแขนของคนเป็นพ่ออย่างออดอ้อน เฮนรี่เองก็หลงลูกสาวคนเดียวของเขามากเขายกมือหนาลูบศีรษะลูกสาวตัวเองอย่างเอ็นดู

"มึงถืออะไรอยู่วะ"

ขณะที่เดินลงไปข้างล่างด้วยกันเฮนรี่สังเกตเห็นโนอาห์ถืออะไรบางอย่างอยู่ที่มือ เขาถามขึ้นอย่างปกติ และโนอาห์ก็ตอบปกติเช่นกัน

"เสื้อคลุมไหล่ของมิ้นท์"

"หวงอะไรขนาดนั้น กูเป็นพ่อยังไม่หวงเลย ลูกน้องกูอยู่เยอะแยะ แถมลูกน้องมึงด้วย"

"พวกนั้นมันผู้ชาย มึงไม่หวงก็เรื่องของมึง กูหวงของกู"

"ไอ้เวรโนอาห์ มิ้นท์ลูกกู จะมาเป็นของมึงได้ไง"

โนอาห์ทำแค่ยกไหล่อย่างไม่ยี่หระก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเฮนรี่ต่อหน้าต่อตาคนเป็นพ่อพร้อมกับคลุมไหล่ให้เธอโดยไม่สนสายตาดุดันของเฮนรี่เลย แต่! เฮนรี่เองก็ชินเสียแล้วเพราะมินนี่ติดโนอาห์มาก ทำให้หน้าที่ดูแลมินนี่ส่วนใหญ่จะเป็นโนอาห์เสียมากกว่า บางเรื่องของลูกสาวคนเป็นพ่ออย่างเขายังไม่รู้เหมือนคนเป็นลุงอย่างโนอาห์เลยด้วยซ้ำ

"เถียงกันเป็นเด็กๆ ไปได้นะคะ ระวังเถอะหวงมากๆ จะได้ลูกเขยเป็นเพื่อนตัวเอง"

"มัมมี๊! ไม่เอานะ แดดดี้ไม่เอามันทำลูกเขยแน่" ก็นะเคยร่วมวงเซ็กซ์หมู่ด้วยกันมาก่อน จะเอามันเป็นลูกเขยก็จะทำใจยากหน่อยๆ

ติ๊ง~

เสียงแจ้งเตือนลิฟต์ดังขึ้นมินนี่แสร้งดึงผ้าคลุมไหล่ลงจนมันร่วงลงพื้นเธอเดินออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมา โนอาร์ก็ทำเพียงแค่ก้มลงเก็บผ้าผืนนั้นแล้วรีบก้าวขาเรียวยาวราวกับนายแบบของตัวเองตามหลานสาวไปติดๆ โดยไม่สนใจพ่อกับแม่ของหลานสาวเลยแม้แต่น้อย

"มึงแม่งเอ๊ย! ไม่เกรงใจกูเลย กูพ่อนะเว้ย"

"แต่เขาเลี้ยงของเขามานะคะ"

"แดดดี้ก็เลี้ยงมานะครับมัมมี๊"

มินนี่รีบเดินเร็วๆ แกล้งคนเป็นลุง เธอพยายามหันมองตามโนอาห์ตลอดเวลาแรกๆ ก็เห็นเขาเดินตามเธอมาจากที่ไกลๆ แต่คราวนี้พอหันกลับไปอีกทีก็ไม่เจอเขาแล้ว สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความผิดหวังเพราะคิดว่าโนอาห์ไม่ได้ตามเธอมาจนกระทั่งเธอหมุนตัวกลับไปแล้วชนเข้ากับอกแกร่งของใครบางคน

ตุ๊บ!

"อ่ะ!"

"หนีลุง สนุกไหมครับ"

"บอกกี่ครั้งแล้ว อยู่สองคนไม่ให้เรียกว่าลุง" ทำหน้ายู่บ่นคนเป็นลุง

"ครับๆ หนีโนอาห์มาสนุกไหม" ปากพูดมือก็คลุมไหล่ให้ร่างบางที่พยายามหนีเขามาเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองจนมุมแล้วมินนี่ก็ซุกใบหน้าเข้าที่อกแกร่งของโนอาห์เพื่อออดอ้อน

"อ้อนอะไรครับ"

"โนอาห์อย่าดุมิ้นท์นะ" มองเขาแล้วทำตาปริบๆ ขอความเห็นใจ เธอจงใจให้หน้าอกกลมโตที่ใหญ่กว่าขนาดตัวของตัวเองเล็กน้อยบดเบียดกับอกแกร่งของคนเป็นลุง แต่โนอาห์ก็ทำหน้านิ่งๆ ใส่เธอ ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอเบาๆ

"ถ้าไม่ดื้อ ก็จะไม่ดุครับ"

"งั้นมิ้นท์ไม่ดื้อแล้วค่ะ"

"ถ้าไม่ดื้อก็ใส่ผ้าคลุมไหล่ด้วยครับ"

"ใส่ก็ได้ แต่โนอาห์ต้องจุ๊บมิ้นท์ก่อนนะ" โนอาห์ยกยิ้มมุมปากก่อนจะกดริมฝีปากหนาลงที่หน้าผากมนของคนตัวเล็ก แต่ดูเหมือนกับว่าคนตัวเล็กยังไม่พอใจเท่าไหร่ เธอใช้นิ้วชี้เล็กๆ ของตัวเองแตะมาที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ โนอาห์ก็ทำตามด้วยการแตะริมฝีปากกับเธอชั่วแวบหนึ่งแล้วรีบผละออก

ปกติเขากับเธอจะจุ๊บกันแบบนี้อยู่แล้ว และเป็นภาพชินตาของทุกๆ คนเพราะมินนี่มักจะอ้อนโนอาห์แบบนี้ หากโนอาห์ไม่ยอมทำตามรับรองได้เลยว่าเธออาละวาดบ้านแตกแน่!

"เอาออกเร็วจัง ไม่เห็นเหมือน..." เมื่อคืนเลย เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวออกแล้วจูงมือของโนอาห์เดินไปที่ริมทะเลหัวหินที่อยู่ใกล้ๆ กับโรงแรมโดยมีสกายกับซัน ลูกน้องคนสนิทของโนอาห์ตามมาด้วยห่างๆ

"ทำไมมิ้นท์ต้องใส่ผ้าคลุมไหล่ด้วยล่ะคะ"

"ชุดมันโป๊ไปครับ"

"แต่มิ้นท์มากับโนอาห์ ไม่น่าจะเป็นอะไรไม่ใช่เหรอคะ ดูสิมิ้นท์ร้อนนะเหงื่อออกหมดเลย" มินนี่พยายามขยับผ้าคลุมไหล่ เปิดช่วงเนินอกให้โนอาห์ได้ดู ทำเอาคนเป็นลุงลอบกลืนน้ำลายอีกแล้ว โนอาห์รีบตวัดสายตาดุดันหันไปมองลูกน้องของตัวเองทั้งสองคนที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย แต่เมื่อเห็นสายตาของผู้เป็นนายทั้งสองก็รู้งานด้วยการหันหลังให้กับนายและคุณหนูมินนี่

"มิ้นท์ครับ อย่าทำอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นนะครับ"

"ก็มิ้นท์ร้อนนี่คะ โนอาห์เอาทิชชูมาเช็ดให้หน่อยสิ" ไม่ได้มีแม้แต่เม็ดเหงื่อแต่ก็บอกไปส่งๆ ว่าร้อนเสียดื้อๆ ขณะที่โนอาห์ก้มหน้าลงหาทิชชูมินนี่ก็ย่อตัวลงแล้วใช้น้ำทะเลมาพรมๆ ที่อกของตัวเอง

"ไอ้ซัน มึงไปซื้อทิชชูมาดิ"

"ผมมีครับนาย" สกายเป็นคนตอบ แล้วเดินมายื่นให้โนอาห์โดยไม่กล้าแม้แต่ปรายตามองมินนี่แม้แต่นิดเดียว โนอาห์รับซองกระดาษทิชชูมาแล้วดึงมันออกมาสองสามแผ่นยื่นให้มินนี่ แต่มินนี่ไม่รับไว้เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพูดกับผู้เป็นลุง

"เช็ดให้หน่อยค่ะ มือมิ้นท์ไม่ว่าง"

"ไม่เอาน่า มารับไปเช็ดเองครับ"

"โนอาห์ไม่รักมิ้นท์แล้วเหรอคะ ทีเมื่อก่อนยังเช็ดให้มิ้นท์ได้เลย" ทำหน้าบูดบึ้งแล้วกอดอกหมุนตัวหันหนีโนอาห์ ทำเอาคนเป็นลุงถอนหายใจแล้วเดินไปคว้าแขนเรียวของเธอให้หมุนกลับมาเผชิญหน้ากัน

"เพราะตอนนี้มิ้นท์โตแล้วไงครับ ลุง เออ... โนอาห์จะทำเหมือนเดิมไม่ได้แล้วมันดูไม่ดี" พยายาม อธิบายให้เธอเข้าใจ มินนี่ยังตีสีหน้าไม่พอใจก่อนจะกระชากกระดาษทิชชูจากมือของโนอาห์แล้วเดินไปหาซันกับสกาย

"พี่ซัน พี่สกายคะ"

"คะ ครับคุณหนู" อย่าเข้าใกล้พวกผมเลยได้โปรดเถอะครับคุณหนู

"เช็ดให้มิ้นท์หน่อยค่ะ"

"!!"

โนอาห์จ้องลูกน้องนิ่งจนซันกับสกายรีบก้มหน้าแล้วถอยหลังกรูดออกห่างจากมินนี่ทันที พวกเขารู้ว่าโนอาห์หวงมินนี่มากขนาดไหน โนอาห์เดินมาหามินนี่เองแล้วคว้าแขนเรียวของเธอเอาไว้ จับเธอหมุนตัวให้หันมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง

"มาครับโนอาห์เช็ดให้"

"คิกคิก โนอาห์ของมิ้นท์น่ารักที่สุดเลยค่ะ"

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง มาเฟียร้ายพ่ายรัก
8.6
ภายใต้รอยยิ้มแสนอบอุ่นและท่าทีอันอ่อนโยนที่แสดงให้คนภายนอกเห็น ชายหนุ่มผู้แสนดีคนนี้กลับซ่อนตัวตนที่แท้จริงในฐานะมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและน่าเกรงขามเอาไว้อย่างมิดชิด ความลับอันดำมืดที่ถูกปกปิดด้วยภาพลักษณ์อันงดงามกำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายในโลกสีเทาที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและอันตรายรอบด้าน เมื่อหน้ากากแห่งความใจดีเริ่มสั่นคลอนและรอวันถูกเปิดเผย ความจริงที่ไม่มีใครคาดคิดนี้พร้อมจะทำลายล้างทุกความเชื่อใจของผู้คนรอบข้างลงในพริบตา
ภาพปกนิยายเรื่อง เพราะฉันคือผู้หญิงในมุมมืด
8.8
ลิลลี่ หญิงสาวพราวเสน่ห์แห่งเล้าจ์หรู เป็นเพียงคู่นอนไร้ค่าในสายตาของ เควิน ซุง ชายหนุ่มผู้มองว่าเธอไม่มีค่าพอจะเคียงข้างเขา แต่ทว่าเมื่อเควินได้เห็นเธอคอยดูแลเอาใจใส่ผู้ชายคนอื่น ไฟหึงหวงในใจของเขากลับปะทุเดือดจนกลายเป็นความโกรธแค้นอย่างรุนแรง ลิลลี่ไม่ยอมก้มหัวให้ง่ายๆ เธอจึงตอกกลับด้วยคำท้าทายให้เขาจ่ายเงินก้อนโตหากปรารถนาจะครอบครองตัวเธอในค่ำคืนนี้ คำพูดลองดีนั้นทำให้เควินหมดความอดทนทันที เขาตัดสินใจที่จะสั่งสอนแม่ดอกไม้แสนสวยคนนี้ให้ต้องหลั่งน้ำตา และจดจำบทลงโทษอันเร่าร้อนของเขาไปตลอดทั้งคืน เพื่อระบายความเกรี้ยวกราดที่เธอริอ่านมาเล่นตัวกับคนอย่างเขา
ภาพปกนิยายเรื่อง โซ่หัวใจไฟเสน่หา
9.4
มาคัสตกหลุมรักมะลิวัลย์อย่างปักใจตั้งแต่แรกพบ แต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกจนต้องแยกจากกัน ครั้นได้กลับมาเจอกันอีกหน เขากลับแสดงความไม่พอใจเมื่อเห็นรามิล เด็กชายตัวน้อยที่อยู่เคียงข้างเธอ แม้มะลิวัลย์จะพยายามเปิดเผยความจริงเรื่องลูกให้เขาได้รับรู้ แต่เพราะแผนการร้ายและความอิจฉาริษยาของอินทิราคอยขัดขวาง ความเข้าใจผิดจึงยิ่งบานปลายหนักขึ้น เมื่อมาคัสบีบบังคับให้เธอต้องก้มหัวขอโทษศัตรูหัวใจจนถึงขั้นเอ่ยปากขับไล่ด้วยความเย็นชา มะลิวัลย์ที่บอบช้ำและน้อยใจในโชคชะตาจึงตัดสินใจพาลูกชายตัวน้อยหนีไปให้ไกลจากผู้ชายใจร้ายที่เธอเชื่อว่าเขาไม่ต้องการเธอและลูกอีกต่อไปแล้ว
ภาพปกนิยายเรื่อง หวงรัก พันธะสวาท
8.0
“เลือกเอานะคะ ระหว่างความสุขของคุณกับชีวิตของสิปรางค์” กรกันต์รู้ว่านั่นไม่ใช่เพียงคำขู่ของคนอกหัก ทว่ามันคือคำอาฆาตของคนที่แค้นฝังใจต่างหาก มาร์ตินี่อีกแก้วจึงถูกสาดลงคออย่างรวดเร็ว ค่ำคืนนี้เขาที่จะใช้มันดับความทุกข์ทั้งหมดที่มี เครื่องดื่มมึนเมาทั้งหลายที่ถูกนำออกมาด้วยคงช่วยให้ลืมบางสิ่งบางอย่างได้อย่างไม่ยากเย็นนักลืม แต่ภาพที่เขาเห็นตรงหน้า สิปรางค์ยังคงก้มๆ เงยๆ อยู่ในห้องลองชุด หญิงสาวมาทำอะไรตรงนี้ ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว เธอควรพักผ่อนเพื่อใครอีกคนไม่ใช่หรือ? ด้วยความสงสัย บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านในกระแสเลือด กรกันต์ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีก็หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกทำให้สิปรางค์เงยหน้าขึ้นมอง “เฮีย” แต่พอเห็นสีหน้าแดงก่ำของเขา เธอก็ทำท่าจะผละหนี “เดี๋ยวสิ” กรกันต์รีบรั้งแขนเธอไว้ ขณะที่ชั่งใจอยู่ชั่วครู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “คุยกันก่อนได้ไหม” เขาขอร้องเสียงเครียด ทั้งปาก ทั้งตา มันสั่นไปหมด เพราะมั่นใจว่าหากปล่อยมือเธอไป โอกาสแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว สิปรางค์มองแววตาแดงก่ำของเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ปรากฏความรู้สึกใดๆ ออกมา “เราไม่มีอะไรต้องคุยกันค่ะ นี่ก็ดึกแล้ว...ปรางค์ขอตัวนะคะ” หญิงสาวตัดบทอย่างคนใจร้าย ไม่อาทรต่อความน้ำเสียงเว้าวอนของเขาของสักนิด ซ้ำร้ายยังสลัดมือเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ในจังหวะที่กำลังจะหมุนตัวหนี จู่ๆ เขาก็พุ่งมากอดจากด้านหลัง “ปรางค์...” เขาพูดแค่นั้นก็เงียบหายไปหลายนาที ส่วนเธอก็ยังยืนยันเจตนาเดิม วันนี้หัวใจเเข็งแกร่งกว่าเมื่อวาน เพราะฉะนั้นความอบอุ่นจากลำแขนทั้งสองจึงไม่สามารถทำให้เธอหวั่นไหวได้อีก ในเมื่อเขาอยากกอด อยากยื้อให้ตัวเองเจ็บปวด...ก็ตามใจ “พรุ่งนี้...” กรกันต์พยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น “เฮียจะเป็นของคนอื่นแล้ว เราจะคุยกันดีๆ สักครั้งไม่ได้เลยเหรอ?” “...” “หยุดทำตัวห่างเหิน หยุดทำเหมือนระหว่างเรามันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักทีได้ไหม!” “แล้วเรายังมีอะไรที่เกี่ยวข้องกันอีกคะ สายเลือดเดียวกันก็ไม่ใช่ เพื่อนกันก็ไม่ใช่ ยิ่งคนรัก...ก็ยิ่งไม่มีวันได้เป็น!” “แต่ปรางค์ท้อง...” เขาหยุดพูด ท่ามกลางความร้อนผ่าวที่หัวตาทั้งสอง “ลูกของเฮีย...อยู่ในนี้” มือหนากำลังเลื่อนลงไปหน้าท้องที่นูน ทว่ากลับถูกสิปรางค์ปัดออกอย่างรวดเร็ว “ห้ามแตะต้องเขานะ!” เธอพลิกตัวหนี สองมือโอบท้องตัวเองไว้ด้วยความหวงแหน สิปรางค์ไม่มีท่าทีแปลกใจสักนิดที่เขารู้ว่าเธอท้อง ถ้าเขาดูไม่ออกนี่สิ...คงเป็นเรื่องแปลกพิกล หูตาของกรกันต์มีไปทั่ว จนเธอคร้านกวาดตามองหา หากชายหนุ่มอยากรู้นัก เธอก็จะสนองความต้องการนั้นด้วยความจริงที่เขาจะทำได้แค่เพียงมอง... ทว่านาทีนั้นเองเธอเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีหยาดน้ำใสๆ เปรอะเปื้อนซีกแก้มด้านซ้ายของอีกฝ่าย เขาจะร้องไห้ทำไมกัน ในเมื่อคนถูกกระทำมาตลอด คือ เธอ! “คนใจร้าย...ห้ามแตะต้องหัวใจของปรางค์อีก!” อาการหวงแหนเกินเหตุนั้น สร้างความประหลาดใจให้กับชายหนุ่มมหาศาล กรกันต์ตัดสินใจขยับเท้าเข้าหา แต่พอเห็นเธอเตรียมขยับหนีราวกับรังเกียจกัน เขาจึงยืนนิ่ง “ปรางค์...” เสียงเขาอ่อนล้านัก อาจเพราะหัวใจมันแห้งเหือดมาหลายเดือน ความจงเกลียดจงชังที่เธอแสดงออก มันจึงส่งผลกระทบต่อหัวใจเขาอย่างจัง “เขาเป็นของปรางค์คนเดียว เฮียไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาด้วยซ้ำ และการที่ปรางค์มาที่นี่ไม่ได้หมายความว่าปรางค์จะยอมเฮียทุกอย่างหรือจะขออะไรก็ได้ อย่าลืม...ว่าปรางค์ก็ยังเป็นปรางค์อยู่วันยังค่ำ เมื่อก่อนเคยร้ายยังไง วันนี้ก็จะเป็นอย่างงั้น ในเมื่อต่างคนต่างอยู่ไม่ได้ พรุ่งนี้เฮียก็คอยดูฤทธิ์เดชของผู้หญิงคนนี้ได้เลย” คำกล่าวของเธอไม่เกินจริงสักนิด สิปรางค์มาที่นี่เพราะหน้าที่และคำขอของผู้มีพระคุณก็เท่านั้น หากแต่กรกันต์ยังยื้อ ไม่ยอมปล่อยวางเรื่องระหว่างกันดังที่เคยพูด พรุ่งนี้เธอก็จะทำให้เขาเห็นว่าการไม่รักษาคำพูดเป็นอย่างไร “ปรางค์จะทำอะไร” สายตาของเขาเต็มไปด้วยคำถาม ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ดูจะเลือนหายไปหลังจากได้กลิ่นกายอ่อนๆ ของเธอ “อยากรู้ก็มีชีวิตอยู่ให้ถึงพรุ่งนี้สิ”
ภาพปกนิยายเรื่อง ไฟรักมาเฟีย
9.2
เมื่อพี่ชายตัวดีก่อเรื่องใหญ่ด้วยการลักพาตัวน้องสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลหนีหายไป อลิสจึงต้องกลายเป็นแพะรับบาป ถูกพญามารร้ายกักขังไว้ในกรงทองเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อให้พี่ชายยอมปรากฏตัว ท่ามกลางการจองจำที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและเพลิงราคะอันเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้จนยากจะต้านทาน แม้เธอจะพยายามฝืนใจต่อต้านสักเพียงใด ทว่าร่างกายกลับทรยศความรู้สึกและเผลอใจไปกับสัมผัสอันแสนป่าเถื่อนนั้นทุกครั้งไป ยิ่งเวลาผ่านไปอลิสกลับยิ่งได้ล่วงรู้ความลับอันมืดดำบางอย่างที่ทุกคนพยายามปิดบังเธอไว้ในกลลอร์ด
ภาพปกนิยายเรื่อง รอยรักร้าย
8.2
ไปรยาต้องเผชิญกับความเจ็บปวดตลอดสี่ปีหลังถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยผ่านข้อความสุดท้าย ในวันที่เธอพยายามจะบอกความจริงครั้งสำคัญแก่เขา ทว่าเธอยังมีอชิระ ลูกชายตัวน้อยที่เป็นดั่งพลังใจเดียวช่วยเยียวยาบาดแผลในชีวิต แต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อนำพาเขาให้มาพบกับเด็กชายโดยไม่คาดคิด คำพูดดูแคลนเรื่องพ่อจากปากเขาทำให้อชิระโกรธจัดจนเอ่ยปากตัดขาดกับคุณลุงคนนี้ ทว่าสายใยบางอย่างกลับเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางความทรงจำอันแสนบอบช้ำที่ยังคงฝังลึกอยู่ในใจของคนเป็นแม่ไม่เสื่อมคลาย