อย่ายุ่งกับมันอีก! หัวใจของนายกูกำลังจะหันกลับมาหาคุณ

ระยะทางจากสโมสรไปยังวิลล่าไม่ได้ไกลนัก แต่โจวซีกลับฝันไปอย่างไม่คาดคิด

ในฝันนั้นเป็นเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน ในวันแต่งงาน

บนชั้นที่สิบสี่ของตึกสูง ลู่เยว่หวู่ยืนอยู่ในสายลมพร้อมตาแดงก่ำ ราวกับว่าเธอกำลังจะกระโดดลงไปในวินาทีต่อมา

"พี่สาว ช่วยให้ฉันได้รักเขาได้ไหม? คุณมีทุกอย่างแล้ว ทำไมต้องมาแย่งพี่หลางเยี่ยนจากฉันด้วย? คุณมีพ่อทั้งหมดแล้ว คุณยังไม่พอใจเหรอ ?"

เธอมองเหตุการณ์นี้ด้วยความเย็นชาในใจ ไม่มีความรู้สึกใดๆ เกิดขึ้น

ลู่เยว่หวู่ดูเหมือนถูกกระตุ้นจนกรีดร้องออกมา "โจวซี! คุณใจร้ายมาก! ฉันขอให้คุณต้องพบกับผลกรรมและไม่มีอะไรเลย!"

ต่อมาคนตำรวจช่วยเธอไว้ งานแต่งงานไม่ได้หยุดเพราะเรื่องร้ายนี้

แต่เธอดูเหมือนจริงตามที่ลู่เยว่หวู่พูด ทุกอย่างสูญสิ้น

เธอสูญเสียคุณตาคุณยาย สูญเสียแม่ และสูญเสียโจวหลางฮวา...

ฝันร้ายนี้ไม่มีที่สิ้นสุด ในความมืดมัว เธอได้ยินเสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำ

"โจวซี"

เสียงนี้คุ้นเคย แต่ไม่เหมือนเสียงในความทรงจำ โจวซีค่อยๆ ตื่นจากฝันและเปิดตา

เธอพบกับดวงตาสีดำลึกของชายคนหนึ่ง ในช่วงเวลานั้น เธอไม่สามารถแยกความจริงจากความฝันได้ เธอจับแขนเสื้อของชายคนหนึ่งและพูดเสียงแหบแห้ง "อาเยี่ยน"

"คุณเรียกฉันว่าอะไร?"

กู่หลางเยี่ยนยกดวงตาขึ้นเล็กน้อย นิ้วเย็นๆ ของเขาจับคางเธอ สายตาเปลี่ยนเป็นคมกริบ

ไม่ใช่เขา

"ไม่มีอะไร แค่ฝันไป"

โจวซีตะลึงชั่วขณะ เธอเพิ่งถือว่ากู่หลางเยี่ยนเป็นอาเยี่ยน

เธอตื่นจากความคิดและพบว่าเธออยู่ที่ประตูวิลล่าแล้ว ปลดเข็มขัดนิรภัยและเตรียมลงจากรถ

แต่ข้อมือของเธอถูกกู่หลางเยี่ยนจับไว้แน่น เขาหรี่ตาเล็กน้อย "โจวซี คุณคิดว่าฉันเป็นใคร?"

โจวซีรู้สึกประหลาดใจในความเฉียบแหลมของเขา

"สโมสรมีหนุ่มหล่อมาใหม่เมื่อสองวันก่อน" เธอยกคิ้วเบาๆ ถอนข้อมือขาวออกจากเขาอย่างไม่ใส่ใจ เห็นหน้าตาเขาไม่ดี เธอพูดช้าๆ: "ฉันไม่เห็นหรือไง กู่คุณชายจะไปเทียบกับหนุ่มอายุยี่สิบต้นได้ยังไง"

เธอพูดโกหกอย่างไม่เปลี่ยนสี

กู่หลางเยี่ยนหน้าตาบึ้ง ตบเธอเข้ามากอดแน่น มือใหญ่จับเอวเธอ มืออีกข้างวางบนสะโพกเธอ อย่างมีความหมาย

"ฉันไม่แน่ใจว่าฉันยังหนุ่มอยู่หรือเปล่า แต่คราวหน้าคุณนายกู่ต้องการ ก็สามารถมาหาฉันได้เสมอ ฉันสามารถทำให้คุณนายกู่พอใจได้"

เขายิ้มอย่างมีนัย มือบนสะโพกเธอลูบเบาๆ

โจวซีด่าในใจว่าแปลกประหลาด หลบออกจากกอดของเขา จัดเสื้อผ้าอย่างสง่างามและหัวเราะเยาะ :

"ไม่จำเป็น กู่คุณชายควรเก็บอาหารให้คุณลู่ ฉันไม่หิวขนาดนั้น"

หลายปีที่ผ่านมา เขากับลู่เยว่หวู่มีความสัมพันธ์ไม่ชัดเจน คงไม่ใช่ว่าจะบริสุทธิ์จริง

กับเธอเขายังมีท่าทีดูเหมือนอดอยาก อย่าพูดถึงลู่เยว่หวู่

คิดถึงผู้ชายคนนี้อาจถูกใช้งานมาก่อน โจวซีรู้สึกไม่สบาย

สายตาที่เกลียดชังของเธอชัดเจน กู่หลางเยี่ยนปล่อยให้เธอเข้าใจผิด น้ำเสียงเรียบๆ "ฉันคิดว่า คุณนายกู่แค่หิวอาหารนอกบ้าน ถ้าไม่ใช่ หนุ่มหล่อที่สโมสร คุณนายกู่ควรเห็นน้อยๆ หน่อย"

คำพูดของเขามีความหมายเชิงชี้นำทางเพศ

ทำให้โจวซีดูเหมือนหิวโหยทางเพศ

โจวซีโกรธที่เขาพูดและหันไปขึ้นชั้นบน

กู่หลางเยี่ยนเก็บรอยยิ้มที่มุมปาก สายตามองไปที่หลังของเธอ อย่างมืดมนและลึกซึ้ง

หลังจากนั้นไม่นาน เขาตามเธอไป

แม้จะเป็นคู่รักชั่วคราว แต่ทั้งคู่ไม่มีนิสัยแยกห้องนอน

โจวซีกลับเข้าห้อง อาบน้ำก่อน แล้วจึงให้ห้องน้ำแก่กู่หลางเยี่ยน

เธอนั่งบนโซฟา เปิดเครื่องอย่างเบื่อหน่าย และพบว่าเลขาส่งเอกสารมาให้

เธอนั่งขัดสมาธิบนโซฟาเปิดดู

เมื่อเห็นเอกสาร โจวซีขมวดคิ้ว ความไม่พอใจในดวงตาเธอชัดเจน จึงโทรวิดีโอหาเลขา : "คุณบอกว่า Zhao Group ยอมถอยแค่สามเปอร์เซ็นต์?"

"ใช่! ทาง Zhao Group บอกว่าตามแผนที่เราเสนอและการคำนวณทางการเงิน สามเปอร์เซ็นต์เป็นขีดสุดแล้ว"

การร่วมมือกับ Zhao Group ในครั้งนี้ เธอประมาณการไว้ว่า Zhou Group จะได้ผลตอบแทนตามที่คาดหวัง Zhao Group ต้องยอมถอยอีกห้าเปอร์เซ็นต์ แต่ไม่คาดคิดว่า Zhao Group กลับเปลี่ยนใจ

เธอเม้มปาก ใบหน้าไม่ดีนัก

กำลังคิดอยู่ จู่ๆ ก็มีเสื้อแจ็คเก็ตคลุมมา พร้อมกับความชื้นจากชายคนหนึ่ง

เธอเงยหน้าเห็นสายตาของเขามองผ่านหน้าอกเธอ ไม่พอใจพูดว่า "ใส่ไว้"

โจวซีเพิ่งสังเกตว่าเธอแต่งตัวเปิดเผยไปหน่อย

แม้ว่าเลขาจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่เหมาะสม

"พรุ่งนี้ให้ฝ่ายวางแผนทำแผนใหม่ แล้วเจรจากับ Zhao Group ไม่ว่าอย่างไร ต้องให้ Zhao Group ยอมถอยอีกสองเปอร์เซ็นต์!"

เธอคุยกับเลขาอีกสองคำแล้ววางสายวิดีโอ

กู่หลางเยี่ยนมองเอกสารที่เธอกำลังดูอย่างไม่ใส่ใจ ถามเบาๆ "การร่วมมือกับ Zhao Group?"

"อืม"

โจวซีมองแผนอีกครั้งอย่างรำคาญ

กู่หลางเยี่ยนข้างๆ ดูเหมือนยิ้มไม่ยิ้ม มองเธอ "แผนมีปัญหา Zhao Group ไม่ยอมถอย"

คำพูดของเขาตรงประเด็น

กู่หลางเยี่ยนปลดสองกระดุมบนสุด สีหน้าเย็นชา มือสองข้างวางที่ข้างๆ ตัวเธอ ถามอย่างไม่รีบร้อน "ฉันช่วยคุณได้ มีข้อดีอะไร ?"

แม้ไม่อยากยอมรับ แต่ความสามารถทางธุรกิจของโจวซีในตอนนี้ยังเทียบกับกู่หลางเยี่ยนไม่ได้

แต่กู่หลางเยี่ยนเป็นนักธุรกิจที่ไม่ยอมขาดทุน

นักธุรกิจตามธรรมชาติมุ่งหวังผลกำไร

กู่หลางเยี่ยนไม่ทำธุรกิจขาดทุน

การร่วมมือกับ Zhao Group มูลค่าหลายล้านและค่าครองชีพที่แพงของกู่หลางเยี่ยน โจวซีรู้ว่าเธอต้องรู้จักสถานการณ์

เธอเอามือคล้องคอชายคนหนึ่ง จูบเบาๆ ที่มุมปากเขา ตาเฉียงยาวขึ้น เสียงหวานน่าฟัง

"พี่ชาย ช่วยฉันหน่อย"

ดวงตาของกู่หลางเยี่ยนหรี่ลง มือหนึ่งวางบนขาอ่อนขาวของเธอ แต่ริมฝีปากยิ้มเบาๆ "ฉันจำได้ ว่ามีคนพูดว่าฉันไม่มีค่า?"

จิ้งจอกแก่ขี้หวง!

เขาทำให้เรื่องใหญ่และขุดเรื่องเก่า!

โจวซีกัดฟัน ถามอย่างยอมแพ้ "คุณต้องการอะไร?"

กู่หลางเยี่ยนสัมผัสริมฝีปากเบาๆ ของเธอ มือพาเธอไปในทิศทางที่ไม่สามารถคาดเดาได้ เสียงต่ำแหบพร่า "คุณว่าไง?"