วงวารพานรัก(กันต์xแพรววดี)

ไฟสีส้มนวลตาส่องสว่างอยู่ข้างผนัง สะท้อนเงาร่างอรชรของสาววัยสิบเจ็ด ที่กำลังก้าวลงบันไดในยามวิกาล ขาเรียวยาวก้าวย่างอย่างไม่ค่อยรวดเร็วเท่าใดนัก ด้วยเพราะไม่คุ้นชินกับสถานที่สักเท่าไหร่ แม้จะเคยมาค้างบ้านหลังนี้สองสามครั้งแล้วก็ตาม

การอยากมาติวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย และอยากมารั้งเพื่อนสนิทไม่ให้ตัดใจจากพี่ชายของตัวเอง คือเหตุผลหลักสองอย่างที่ทำให้แพรววดีมาค้างกับกานต์ระพีในคืนนี้ 

กานต์ระพีเป็นทั้งเพื่อนสนิทและในอนาคตอันไม่ไกลนี้ก็จะกลายเป็นญาติ หลังจากที่อาของเธอกับอาของกานต์ระพีแต่งงานกัน แต่สำหรับแพรววดีคิดไกลกว่านั้น เธอยังอยากให้สองครอบครัวได้ลงเอยกันอีกหนึ่งคู่ นั่นก็คือคู่ของกานต์ระพีกับพิชญะพี่ชายของเธอ เธอจึงทั้งยุทั้งส่งเสริมให้กานต์ระพีชอบพี่ชายตัวเอง ซึ่งช่วงแรกก็ดูเหมือนจะได้ผล เพราะกานต์ระพีมีท่าทีคล้อยตาม แต่พี่ชายของเธอนี่สิทำตัวนิ่งเฉย ไม่รับไม่รู้อะไรเสียจนหมั่นไส้ จนตอนนี้กานต์ระพีเหมือนกำลังจะตัดใจ ทำให้กองเชียร์อย่างเธอร้อนรนใจอย่างมาก จึงพยายามหาทางเกลี้ยกล่อมไม่ให้กานต์ระพีถอดใจ ซึ่งเมื่อครู่หลังจากติวเสร็จเธอก็พูดกับกานต์ระพีไปแล้ว ส่วนจะได้ผลหรือไม่ก็ต้องคอยลุ้นกันต่อไป

สาวสิบเจ็ดลงมาชั้นล่างและปล่อยให้เด็กเนิร์ดอย่างกานต์ระพีนอนไปก่อน บรรยากาศในช่วงสี่ทุ่มกว่าๆ มีแต่ความเงียบเชียบ แต่ก็ไม่ได้ทำให้สาวน้อยนึกกลัวแต่อย่างใด เธอมั่นใจว่าบ้านหลังนี้มีความปลอดภัยมากพอจะเดินไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องหวาดระแวงใดๆ

เท้าเล็กสะอาดก้าวตรงไปยังห้องครัวตามความตั้งใจของตัวเอง เปิดไฟมองหาโกโก้ จัดการชงแล้วดื่มตอนอุ่นๆ ก่อนจะนำแก้วไปวางไว้ที่ซิงค์ล้างจาน จากนั้นก็ปิดไฟแล้วออกจากห้องครัว โดยใช้เวลาอยู่ในนั้นราวๆ ยี่สิบนาที

ตั้งใจว่าจะเดินขึ้นห้องนอนของกานต์ระพีเลย แต่สาวน้อยก็เกือบจะร้องกรี๊ดออกมาสุดเสียง เมื่อจู่ๆ ก็มีแมลงบินเข้ามาในเสื้อ มือเล็กจับเสื้อพยายามจะสลัดมันออก ซึ่งนอกจากมันจะไม่ยอมออกแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนมันจะไต่เข้าไปในบราเซียร์ของเธอด้วย

“อร๊าย!” 

สิ่งที่กังวลมากที่สุดก็คือกลัวว่ามันจะเป็นแมลงประเภทที่กัดแล้วปวดแสบปวดร้อน แพรววดีจึงรีบวิ่งตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่อยู่ใกล้ๆ กับห้องโถง เพราะจำได้ว่าในห้องนั้นมีกระจกบานใหญ่ติดอยู่

สาวน้อยผลักประตูเข้าไป เปิดไฟอย่างเร่งรีบ แล้วพาตัวเองไปยืนหน้ากระจก ถลกชายเสื้อนอนออกทางศีรษะแล้วทิ้งลงพื้น ตามมาด้วยการแกะตะขอบราเซียร์ แล้วดึงออกมาสะบัดแรงๆ เพื่อไล่แมลงออกจากเสื้อตัวในทันที

ไฟในห้องนั่งเล่นเป็นสีส้มเช่นเดียวกับไฟข้างบันได สาดสะท้อนลงมายังร่างอรชรสมส่วนที่ตอนนี้เปลือยเปล่าท่อนบน อวดความงดงามอวบอิ่มวัยสาวราวกับดอกไม้แรกแย้มที่ใกล้ผลิบานเต็มที แพรววดีหายใจหายคอโล่งขึ้นนิดๆ เมื่อไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือปวดแสบปวดร้อนตรงไหน หากกระนั้นเธอก็ยังยืนหมุนซ้ายหมุนขวาอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เพื่อดูให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้โดนแมลงกัดจริงๆ

กำลังจะถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มของบุรุษดังขึ้นจากข้างหลัง ทำให้แพรววดีสะดุ้งเฮือก พอหันไปมองก็เห็นว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร ตอนนี้เขานั่งอยู่บนโซฟา ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อยคล้ายคนเพิ่งจะตื่น ทั้งที่เสื้อผ้ายังเป็นชุดทำงานอยู่แท้ๆ

“นั่นคุณทำอะไร”