APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง ลวงรักสัญญาจ้าง

ลวงรักสัญญาจ้าง

โอกาสทองมาถึงมือเมื่อ กันจิรา ได้รับข้อเสนอจ้างวานด้วยเงินก้อนโตที่ปฏิเสธไม่ลง ทว่าภารกิจนี้กลับทำให้เธอได้พบกับ ปัทม์ ชายหนุ่มสุดเพอร์เฟกต์ที่กุมหัวใจเธอไว้ตั้งแต่แรกเห็น ทว่าฝ่ายชายกลับต่อต้านการคลุมถุงชนที่ทางบ้านจัดฉากให้อย่างหนัก เพราะเขาปรารถนาคู่ชีวิตที่พร้อมเคียงบ่าเคียงไหล่ทำงาน ไม่ใช่คุณหนูรักสบาย ทว่าความใกล้ชิดกลับทำให้ปัทม์เริ่มหวั่นไหวกับเธอ โดยที่เขาไม่ระแคะระคายเลยว่าหญิงสาวตรงหน้าคือตัวปลอมที่สวมรอยมาภายใต้ชื่อ สิตา เรื่องราวความรักท่ามกลางการหลอกลวงและสัญญาจ้างครั้งนี้จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมความสับสนวุ่นวายของหัวใจ
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 1

จ้างรักเจ้าสาวตัวปลอม

บทนำ

“ไม่ตลก แกเห็นฉันเป็นอะไร นึกบ้าอะไรหะ ถึงมาจ้างฉันไปทำอะไรบ้าๆ แบบนั้น!” กลีบปากสีระเรื่อแบบสีธรรมชาติบ่นขรม เมื่อสิตาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ยังโสด จ้างเธอไปทำงานที่ไม่มีผู้หญิงโสดคนไหนกล้าทำ

“ฉันก็ไม่ขำด้วย แกก็รู้นี่กระรอก ฉันกำลังสวีทกับคุณไทม์ ฉันจะไปดูตัวได้ยังไง?” สิตาท้วงเสียงแหลม เธอกำลังจี๋จ๋ากับว่าที่แฟน หากไปดูตัวตามคำสั่งบิดาตอนนี้ ความรักที่กำลังเริ่มคงจบแห่

กันจิราเบ้ปาก... “เมื่อไหร่พ่อแกจะเลิกสักทีหะ ไอ้วิธีคลุมถุงชนหาผัวให้ลูกนี่?”

“จนกว่าฉันจะมีผัวมั้ง!!” สาวไฮโซตอบเสียงกระแทก บ่นก็ไม่ได้ เมื่อตนเองเป็นธิดาคนเดียวของประถม เศรษฐีอสังหาที่มีสมบัติมหาศาล บิดาไม่ยอมให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาเป็นเขย ยกเว้นคนที่ท่านคัดกรองเอง

“ฉันทำไม่ได้หรอก!!” หญิงสาวกลอกตามองบน

“ฉันรู้...หมอนั่นก็แค่เจ้าของสวนส้มบ้านนอกๆ เค้าคงไม่สนใจผู้หญิงเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่ออย่างฉันหรอก” คู่ดูตัวคราวนี้ของเธอ เป็นเจ้าของสวนส้มที่จังหวัดกาญนบุรีที่สิตาเดาหน้าตาไม่ออก แต่สรุปได้คำเดียวว่าไม่มีวันชอบคนแบบนั้นได้

“แกก็ปฏิเสธพ่อแกไปสิวะ” เพื่อนสาวหันรีหันขวาง

“ทำแบบนั้นได้ ฉันจะมาอ้อนแกทำไมหะกระรอก” สิตาชักฉุน อธิบายปัญหาให้เพื่อนฟังหลายตลบแต่กันจิรากลับไม่เข้าใจ

“แกจะให้ฉันเอาหน้าเห่ยๆ ของฉันไปให้หมอนั่นดูเพื่อ?” สองมือยกขึ้นเท้าที่เอว พร้อมกับถามกลับ เธอกับสิตาคนละรสนิยม เพื่อนของเธอเหมือนหลุดออกมาจากแมกซีนแฟชั่นหัวนอก ในขณะที่เธอเป็นแค่คนธรรมดา ที่หาเช้ากินค่ำ...ที่สำคัญจนกร็อบ!!

“แกไม่ได้ขี้เหร่ขนาดนั้นเสียหน่อย” สาวไฮโซแย้ง พลางเอียงคอมองเพื่อนที่สนิทกันตั้งแต่สมัยเรียน

“อย่ามาอวย...ฉันไม่หลงคารมแกหรอก แกก็รู้ช่วงนี้ฉันยุ่ง” สาวสู้ชีวิตทำงานทุกอย่างที่มีแรงทำได้ เธอมีความฝัน ฝันที่จะมีร้านกาแฟเล็กๆ สักร้าน เป็นอาชีพที่เลี้ยงตัวเองและสุนัขอีก3ตัวได้ เมื่อกันจิราไม่มีใครแล้วในชีวิต เธอเหมือนตัวคนเดียวบนโลกที่แสนวุ่นวาย บิดา-มารดา ชิงไปสวรรค์ ตอนที่เธอเรียนจบพอดี เสียใจอยู่ครามครันพอจะตั้งตัวได้ ยายก็ชิงตามบิดา-มารดาไปติดๆ ท่านทิ้งสมบัติไว้ให้เธอดูแลต่อ คือจอมซน3ตัว ที่กินเก่งและซนจัด แต่นั่นคือสมาชิกในครอบครัวของเธอที่เหลืออยู่

“ฉันรู้ไง ฉันถึงมาหาแก ฉันไม่ได้ขอร้อง แต่ฉันจะจ้าง...ทำยังไงก็ได้ ให้หมอนั่นชังน้ำหน้าฉัน และปฏิเสธการหมั้นหมายครั้งนี้” สิตากล่าวเสียงใส เธอเชื่อว่า ผู้ชายคนนั้นก็คงไม่ได้เต็มใจเหมือนกับเธอ

สาวสู้ชีวิตจิปากเบาๆ เธอกลอกตามองบน “เท่าไหร่?” ก่อนจะถามกลับแบบจำใจ

“เท่าไหร่ก็ได้ ถ้าแกทำสำเร็จ แกเตรียมเปิดร้านกาแฟได้เลย ฉันจะทบส่วนที่เหลือให้ทั้งหมด” เรื่องเงินสำหรับเธอไม่ใช่เรื่องใหญ่ สิตายินดีจ่าย หากเพื่อนทำงานที่รับมอบได้สำเร็จ

หลังนิ่งคิดหนึ่งอึดใจ กันจิราถามกลับเสียงอ่อน “เริ่มเมื่อไหร่ล่ะ?”

“เมื่อแกพร้อม...” สาวไฮโซตอบพร้อมกับยิ้มกว้าง

หญิงสาวถอนใจแรงๆ “เห้อ!!”

“มันไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก หากเขาชอบแก แกจะสบายไปทั้งชีวิตเลยนะ” จากที่ทราบข้อมูลส่วนตัวของว่าที่คู่หมายมาคร่าวๆ ปัทม์ เป็นผู้ชายพันธุ์ดีใช้ได้ เขามีดีกรีนักเรียนนอก แถมยังเป็นทายาทเพียงคนเดียวของเศรษฐีภูธร ครอบครัวเป็นผู้มีอันจะกิน มีคนนับหน้าถือตาไม่น้อย แต่ครั้นจะให้ทำตามคำสั่งของบิดา สิตาก็ไม่เห็นด้วย จะให้เธอไปหมกตัวอยู่ในสวนในป่ามันไม่ใช่เธอ...มองไปทั้งไหนก็มีแต่ต้นไม้ใบหญ้า หาความศิวิไลน์ไม่มีเลย

และนั่น ทำให้กันจิราระเห็จไปถึงกาญจนบุรี เพื่อทำให้คู่หมายของเพื่อน ปฏิเสธการหมั้นหมายครั้งนี้ ในฐานะ สิตา...ตัวปลอม

บทที่1.นางสาวสิตา

ปัทม์นั่งฟังมารดาพูดด้วยความสงบ เขาไม่ปริปากพูดแย้งออกมาสักคำ จนกระทั่งอารัมภบทของมารดาจบลง

“แค่นี้ไช่ไหมครับแม่?” ชายหนุ่มถามกลับเสียงเรียบ พยายามที่จะไม่คัดค้านความต้องการของมารดา แต่ก็ไม่เห็นด้วย กับความคิดครั้งนี้ของท่าน ว่าที่คู่หมายที่ยังไม่เคยเห็นหน้า แต่จากข่าวคราวคร่าวๆ ที่ได้ยินมา ผู้หญิงคนนั้นไม่เหมาะที่จะมาเป็นสะใภ้ของเกษตกร

เมื่อสิตา ภุมเรียงธิดาเพียงคนเดียวประถม เศรษฐีเมืองกรุง เจ้าของทรัพย์สินนับพันล้าน ชีวิตของหล่อนแทบไม่เคยรู้จักความลำบาก...สิ่งแวดล้อมของสิตา คือเพื่อนฝูงไฮโซเหมือนๆ กัน หล่อนถนัดเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า แทนการเดินบนดินในสวนส้ม กับวัชพืชสูงท่วมหัว เขาไม่เห็นประโยชน์เลยกับการดูตัวครั้งนี้

“แค่นี้แหละ...แม่รู้ว่าปัทม์ไม่มีทางชอบหนูสิตาหรอก แต่...ลองคิดดูนะ หากเราดองกับภุมเรียง ไร่เพทาย จะไปไกลอีกแค่ไหน?”

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง อันดาวายุ
9.2
“คิดถึงเราบ้างไหม” “ก็... คิดถึง” เธอตอบเขาเสียงสั่นๆ ใจสั่นยิ่งกว่าอะไร “ชื่นใจเหมือนกันนะ มีคนบอกว่าคิดถึง” เขาเลื่อนมือมาจับมือเธอเอาไว้ ประสานเข้าหากัน มือที่กุมเข้ามาหาทำให้เธอหน้าแดงหนักกว่าเก่า เธอไม่ได้ดึงมือหนีเพราะมันรู้สึกอบอุ่นและมีความสุข “ใกล้ปีใหม่แล้วเนอะลม” เธอชวนเขาคุย ท่าทีเขินอายทำให้เขามองแก้มสาวไม่วาง “อืม... แก่ขึ้นอีกปีแล้ว” “กลัวแก่เหรอ” “เปล่า แค่รู้สึกว่าเวลามันช่างเดินไปเร็วเหลือเกิน อันดาว่าไหมแป๊บเดียวก็จะขึ้นปีสองแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งรับน้องไปเมื่อวานเอง” “อยากกลับไปรับน้องใหม่เหรอ” เธอถามขำๆ หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหยุดกึกมองหน้าเขา สบตาอย่างเผลอไผล “เวลาอันดายิ้มหรือหัวเราะแล้วน่ารัก” เขาไล้แก้มสาวเบาๆ คนถูกชมเขินอายหนักกว่าเก่า “เอ่อ...” เธอก้มงุด สัมผัสของเขาให้ความรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด “ฝนยังตกหนักอยู่เลย อันดาไม่ได้พาร่มมา” เธอเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น มองมือตัวเองที่อยู่ในอุ้งมือเขาแล้วใจสั่นรัว “ตกก็ดีนะ จะได้นั่งอยู่แบบนี้นานๆ” เธอเงยหน้ามองเขาก็หน้าร้อน ก้มงุดอีกรอบ เขาเชยคางสาวให้แหงนขึ้นสบตา อันดารู้สึกใจเต้นแรงกับสัมผัสของเขา “อันดาตัวสั่น” เขาจับบ่าของเธอเบาๆ อันดายิ่งสั่น เขินอายอย่างหนัก เกิดมาไม่เคยถูกผู้ชายสัมผัสในทำนองนี้มาก่อน แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินมากมาย แค่จับมือส่งสายตามาให้เธอก็วาบหวามอย่างไม่อาจควบคุมได้ “กลัวเราเหรอ” “เปล่า” “แล้วทำไมตัวสั่น” “เขิน” เธอตอบแล้วเขินหนักกว่าเก่า เขาหลุดหัวเราะเบาๆ กับคำตอบน่ารักนั้น “ก็เห็นแอบมองเราทุกวัน” “แอบมอง?” เธอเงยหน้าขึ้นมอง สบตาแล้วก้มงุด กัดปากตัวเองเบาๆ เขารู้ด้วยเหรอว่าเธอแอบมอง “แอบมองอยู่ที่บานเกล็ดหน้าต่าง ลมจำได้เลยว่าห้องนอนอันดาอยู่ตรงไหน” “เห็นได้ยังไง” เธอถามเสียงเบาหวิว “บานเกล็ดมันยกขึ้น เลยเห็นว่าแอบมอง” เขายิ้มขำคนทำหน้าเหลอหลา เธอเขินหนักมาก ไม่รู้จะวางไม้วางมือตรงไหนดี “ทีหลังไม่ต้องแอบมองก็ได้ จะถอดเสื้อให้มองเต็มๆ ตา” “ลมน่ะ” เขามาพูดอะไรแบบนี้ ใครจะอยากไปมองเขาถอดเสื้อผ้ากันเล่า! โอ๊ย! คนบ้า ถ้าไม่ติดว่าฝนกำลังตกหนัก เธอคงวิ่งหนีไปแล้ว วายุยกยิ้มมุมปาก เห็นคนขี้อายแล้วหยิกแก้มเบาๆ “อุ๊ย!” เธอยกมือขึ้นลูบแก้มไปมา อยากจะมุดพื้นหนีเสียตั้งแต่ตอนนี้ถ้าทำได้ *** “อันดาอยากมีลูกสักกี่คนครับ” “คะ?” เธอหันมามองเขาแล้วหน้าแดง มาถามอะไรแบบนี้ “ไม่รู้สิ” เธอก้มงุดตักข้าวต้มกินอย่างขัดเขิน “สักโหลดีไหม ตั้งทีมฟุตบอล” “บ้าเหรอ เราไม่ใช่แม่หมูนะ” “อันดาจะเป็นเมียเราเหรอ” เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบถาม คนถูกถามหน้าแดงร้อนเห่อกว่าเก่า “ไม่รู้ไม่ชี้” *** “อันดา เรามีอะไรจะบอก” “อะไรจ๊ะ อื้อ...” เธอขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เพื่อถามเขา เลยโดนหอมแก้มฟอดใหญ่ “จะบอกว่าแก้มหอม” “คนเจ้าเล่ห์” เธอยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเอง ลูบไปมาเบาๆ มองร่างสูงที่เดินออกไปรอเธอนอกบ้านด้วยความขัดเขิน
ภาพปกนิยายเรื่อง รักอันตรายล่อลวงหัวใจผู้ชายเย็นชา
8.9
คำบอกรักและท่าทีแสนห่วงใยจากคีย์เป็นเรื่องจริงหรือแค่เรื่องโกหก? เมื่อเขายังคงไม่ยอมตัดความสัมพันธ์กับคนรักเก่าอย่างเด็ดขาด ความจริงข้อนี้จึงกลายเป็นแผลลึกที่สร้างความเจ็บปวดให้เธอมาโดยตลอด จนกระทั่งความอดทนของหญิงสาวเริ่มหมดลง เธอเหนื่อยที่จะต้องแสร้งทำตัวงี่เง่าเพียงเพื่อเรียกร้องให้เขาหันมาสนใจ และเธอจะไม่ยอมทนอยู่กับความหวังที่ไม่มีจริงอีกต่อไป ในที่สุดช่วงเวลาสำคัญก็มาถึง เมื่อคีย์จำเป็นต้องตัดสินใจเลือกอย่างชัดเจนว่าจะรักษาความสัมพันธ์ครั้งนี้ไว้ หรือจะยอมปล่อยให้ความรักของพวกเขาต้องจบสิ้นสุดทางลงตรงนี้
ภาพปกนิยายเรื่อง หลงรักร้ายนายตัวแสบ
8.3
เรื่องราวสุดป่วนของหญิงสาววัยยี่สิบกว่าที่ต้องเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มจอมกวนประสาท ผู้ชอบเรียกเธอว่าป้าอย่างไร้ความเคารพ แม้เธอจะพยายามห้ามปรามเท่าไรเขาก็ไม่ยอมหยุด แถมยังลามปามเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องหัวใจด้วยการจี้จุดเรื่องความโสด พร้อมเสนอตัวเป็นสามีคนแรกเพื่อมอบประสบการณ์สุดพิเศษที่ยากจะลืมเลือน การปะทะคารมที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความแสบสันจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความกวนที่แฝงความน่ารักและดราม่าเล็กๆ ที่ชวนให้ลุ้นว่ารักครั้งนี้จะลงเอยลงเบบไหน
ภาพปกนิยายเรื่อง เขาเลือกแฟนเก่า ฉันเลือกการแก้แค้น
8.2
ในวันแต่งงาน คิรากรทิ้งฉันไปหาโสภิตา แฟนเก่าที่สูญเสียความทรงจำและจำได้แค่ความรักในอดีต เขาบังคับให้ฉันพักที่คฤหาสน์ในฐานะแขกเพื่อดูพวกเขารื้อฟื้นความหลัง โดยอ้างว่าต้องรอให้เธอหายดีจึงจะแต่งงานกับฉัน ทว่าแท้จริงแล้วเขามียารักษาแต่จงใจเก็บไว้เพื่อเสพสุขกับรักเก่าและหวังรั้งฉันไว้เป็นของตาย เมื่อเขาใช้ชื่อพี่ชายมาดูถูกฉัน ฉันจึงตัดสินใจเข้าหาธนากรผู้ทรงอิทธิพลตัวจริง เพื่อยื่นข้อเสนอแต่งงานและใช้เขาเป็นเครื่องมือทำลายคิรากรให้ย่อยยับ
ภาพปกนิยายเรื่อง รัก(ใคร่)พิศวาส
8.1
เมื่อพญามารผู้มีอิทธิพลล้นฟ้าพร้อมทำลายล้างทุกอุปสรรค ต้องโคจรมาพบกับหญิงสาวผู้อ่อนโยนเปรียบเสมือนลูกกวางตัวน้อยที่ไร้ทางสู้ในเงื้อมมือของเขา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมสยบต่อการตัดสินใจของชายหนุ่มอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าเขาจะเลือกทำลายเธอให้มอดไหม้หรือจะยอมปล่อยตัวเธอไป ทว่าทุกการสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้นั้นกลับแฝงไปด้วยความปรารถนาอันเร่าร้อนเกินกว่าที่ใจของเธอจะต้านทานได้ ในสงครามแห่งความรักและความใคร่ครั้งนี้ หญิงสาวจึงต้องติดอยู่ท่ามกลางบ่วงไฟพิศวาสที่ยากจะถอนตัว
ภาพปกนิยายเรื่อง โซ่รักสีรุ้ง
8.1
สายรุ้งตัดสินใจเค้นความจริงจากปากสามีด้วยหัวใจที่บอบช้ำ ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอึดอัด หล่อนเอ่ยถามพี่กรอย่างประชดประชันว่า เหตุผลที่ไม่ยอมหย่าขาดจากกันเสียที เป็นเพราะเขายังตักตวงผลประโยชน์จากหล่อนไม่หนำใจใช่หรือไม่ คำถามนั้นทำให้ความตึงเครียดพุ่งสูงขึ้นทันที เมื่อกรแสดงอาการโมโหและตรงเข้ากระชากกระเป๋าเดินทางของหล่อนจนเสื้อผ้ากระจายเกลื่อนพื้นห้องอย่างไม่ไยดี การกระทำอันป่าเถื่อนนี้ยิ่งตอกย้ำให้เห็นถึงรอยร้าวในความสัมพันธ์ที่พังทลายจนไม่อาจประสานกลับคืนมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป