ลวงรักแม่สาวจอมเฉิ่ม

กรุงเทพมหานคร

บ้านอธิษฐ์เวหา

22.00 น.

“มันเกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ยังไง”

อิทธิวัฒน์ถึงกับล้มพับลงไปนั่งที่โซฟาเมื่อรู้ข่าวเรื่องลูกชายคนโตกับลูกสะใภ้เกิดอุบัติเหตุขณะกำลังพากันกลับบ้านหลังจากที่เพียงฟ้าลูกสะใภ้ของเขานั้นกลับจากพักฟื้นที่โรงพยาบาลหลังคลอดได้เพียงสามวันเท่านั้นเขาเองก็ยังไม่ได้เห็นหน้าหลานเลยด้วยซ้ำ

ยิ่งร้ายไปกว่านั้นหลานของเขายังหายไปโดยไร้น่องรอยอีกต่างหากเขาไม่รู้ว่าเรื่องอุบัติเหตุครั้งนี้เป็นเรื่องอุบัติเหตุจริงๆหรือใครทำให้มันเกิดขึ้นกันแน่

นิกรเองได้รับข่าวนี้มาก็ร้อนใจอยู่ไม่น้อยตอนนี้เขาก็ได้สั่งการให้ลูกน้องของเขาสืบดูอีกทีว่าที่มาที่ไปของอุบัติเหตุครั้งนี้มันคืออะไรกันแน่เขาเองปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นว่าอรรณพนั้นเป็นคนไม่ประมาทถ้าไม่มีใครจงใจให้เกิดมันคงไม่มีทางเกิดขึ้นแน่

“แล้วตาเหนืออยู่ไหนไปตามกลับมาเดี๋ยวนี้เลย”

อิทธิวัฒน์เห็นว่าป่านนี้ลูกชายคนเล็กของเขายังไม่เห็นจะโผล่หัวกลับมาที่บ้านเสียทีจึงสั่งให้นิกรไปตามกลับมาด่วนเพราะตอนนี้ยังไงเขาก็ยังอยากให้ลูกชายของเขามารับรู้ข่าวของคนในบ้านไม่ใช่เอาแต่หายหัวไปอยู่แต่ข้างนอก

“ครับคุณท่าน”

นิกรได้รับคำสั่งจากอิทธิวัฒน์ก็ต้องรีบไปตามเหนือเมฆกลับมาทันทีเพราะเรื่องนี้เรื่องใหญ่ยังไงเหนือเมฆก็ต้องได้รู้ข่าวนี้ให้เร็วที่สุด

โรงแรมหรูXXX

เหนือเมฆนั้นเป็นลูกคนเล็กของตระกูลนิสัยค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองเป็นหลักแต่เรื่องงานเขาก็มีเหตุผลและเด็ดขาดเป็นที่หนึ่งแถมหน้าตาฐานะยังดีมากจนเป็นที่หมายปองของสาวๆแทบทุกรายแต่เขาเลือกที่จะมีความสัมพันธ์ไม่ผูกมัดกับใครมากกว่าผิดกับอรรณพพี่ชายของเขาที่ตั้งหน้าตั้งตาสร้างครอบครัวและมีความเป็นผู้นำสูง

เหนือเมฆไม่ค่อยกลับบ้านกลับช่องเท่าไรวันๆก็ขลุกอยู่กับพวกสาวๆไม่ซ้ำหน้าเพราะเขาไม่อยากกลับบ้านไปเจอแม่เลี้ยงคนใหม่ที่ดีแต่ตีสองหน้าใครมีผลประโยชน์ก็ทำดีด้วยเขาเกลียดคนแบบนี้ที่สุดไม่เข้าใจว่าทำไมคนในบ้านจึงมองผู้หญิงคนนี้ไม่ออกว่าเธอนั้นร้ายกว่าที่ใครๆคิด

“ทำไมอาบน้ำนานจังเลยล่ะคะแพนรอคุณจนเกือบจะหลับแล้วนะคะ”

แพนเค้กหญิงสาวที่เหนือเมฆนั้นหิ้วมาจากคลับที่เขาไปนั่งดื่มมาหญิงสาวรู้ดีว่าชายหนุ่มผู้นี้เลื่องลือเรื่องผู้หญิงแต่เธอก็รู้ด้วยว่าเขานั้นกระเป๋าหนักและใช้ผู้หญิงเปลืองฉะนั้นเมื่อเธอมีโอกาสได้อยู่ใกล้เขาก็คิดว่าควรจะประจบให้เต็มที่และรีดเงินจากชายหนุ่มผู้นี้ให้มากที่สุดโดยการออดอ้อนเอาใจสุดฤทธิ์

“เธอก็หลับไปสิเดี๋ยวฉันก็ปลุกเธอตื่นได้เอง”

เหนือเมฆเดินออกมาจากห้องน้ำมีเพียงแค่ผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวที่ปิดช่วงล่างอยู่กล้ามแขนแกร่งร่างกายที่กำยำบวกกับหยดน้ำที่ยังเปียกอยู่ตามตัวทำให้เขานั้นดูเซ็กซี่ขึ้นเป็นอีกเท่าตัวทำให้หญิงสาวที่นอนรอเขาอยู่บนเตียงนั้นละสายตาจากเขาไม่ได้จริงๆ

“ว้ายยย..คุณเหนือ”

แพนเค้กแอบร้องเพราะตกใจเล็กน้อยที่พ่อคุณนั้นไม่ได้ให้เธอตั้งตัวจู่ๆก็กระโจนมากระโดดคร่อมตัวเธอเสียอย่างนั้น

“มาสนุกกันดีกว่า”

เหนือเมฆเห็นสายตาหญิงสาวที่อยู่บนเตียงก็รู้ว่าเธอก็ต้องการเขาไม่แพ้กันจึงไม่รีรอให้อีกฝ่ายรอนานเพราะไฟที่มันกำลังลุกโชนเมื่อเติมน้ำมันเข้าไปอีกมันก็ยิ่งลุกโชนอีกเป็นเท่าตัวคืนนี้ต้องเป็นอีกคืนที่เขาจะสนุกมากๆอีกเป็นแน่ชายหนุ่มคิดในใจ

ก๊อกๆๆๆ

“อะไรวะ!!”

เมื่อจู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูจากหน้าห้องอย่างรุนแรงทำให้เหนือเมฆค่อนข้างหัวเสียเพราะกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มสนุกกับหญิงสาวบนเตียงทำให้ชายหนุ่มต้องลุกมาเปิดประตูหมายจะบันดานโทสะใส่คนที่เคาะอย่างเต็มที่

“คุณท่านตามคุณเหนือให้ไปพบด่วนครับ”

นิกรเห็นเหนือเมฆเปิดประตูห้องออกมาในสภาพแบบนี้เขาก็พอจะเดาออกว่าชายหนุ่มนั้นกำลังทำอะไรแต่ด้วยหน้าที่ของเขาและเรื่องนี้ก็สำคัญมากยังไงเขาก็ต้องพาเหนือเมฆกลับไปหาอิทธิวัฒน์อย่างรวดเร็ว

“คุณพ่อมีธุระอะไรสำคัญ”

เหนือเมฆเปิดประตูมาเห็นว่าหน้าห้องเป็นคนสนิทขงพ่อซึ่งเขาเองก็มีความเกรงใจอยู่บ้างจึงลดอารมณ์โมโหลงพร้อมถามคนตรงหน้าเสียงแข็งว่าธุระของพ่อเขาที่ว่าสำคัญจนต้องถ่อมาตามเขาถึงที่นี่ดึกดื่นแบบนี้มันคืออะไร

“คุณไนล์กับคุณฟ้าประสบอุบัติเหตุอยู่ที่โรงพยาบาลครับและตอนนี้ก็ยังไม่ทราบว่าคุณหนูอยู่ที่ไหนครับ”

“อะไรนะ!!”

เหนือเมฆได้ยินคำตอบของนิกรก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะที่ทั้งพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขาเกิดอุบัติเหตุและหลานของเขาที่รอวันเห็นหน้าก็ยังหายไปอีกเมื่อชายหนุ่มได้สติก็รีบแต่งตัวพร้อมออกไปกับนิกรทันที

ลำปาง

22.30 น.

“แง้ๆๆๆ...แง้งๆๆๆ..”

หนูน้อยตัวจิ๋วท่อยู่ในห่อผ้าส่งเสียงร้องโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“โอ๋ไม่ร้องนะคะคนเก่ง...หนูหิวใช่มั้ยคะ..โอ๋ๆๆตัวแดงหมดแล้วดูสิ...”

พาขวัญถึงกับปวดหัวเมื่อเธอพยายามโอ๋หนูน้องที่อุ้มอยู่เท่าไรก็ไม่เห็นจะหยุดร้องเสียทีเธอเองก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กเล็กแบบนี้มาก่อนด้วยเธอคิดว่าหนูน้อยที่เธออุ้มอยู่อาจจะหิวหญิงสาวจึงตัดสินใจไปขอความช่วยเหลือที่บ้านเพื่อนเธอจะดีกว่า

“แง้ๆๆๆ..แง้ๆๆๆๆ”

“แม่..พายเหมือนได้ยินเสียงเด็กร้องเลย”

พระพายรู้ตัวตื่นขึ้นมากลางดึกเมื่อได้ยินเสียงแว่วๆเข้ามาในหูเป็นเสียงของเด็กจึงสะกิดคนเป็นแม่ให้ตื่นขึ้นมาด้วยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกขนหัวลุกเหลือเกิน

“ดึกดื่นแบบนี้ใครเค้าให้ทักกัน”

มานีเองก็ได้ยินเช่นกันแต่เธอเองก็เป็นคนโบราณเมื่อโบราณบอกว่าอย่าทักอะไรเมื่อได้ยินเสียงแปลกๆตอนกลางคืนเธอจึงรีบกัดฟันบอกลูกสาวเธอทันที

“แต่เสียงมันดังมากนะแม่ไม่ออกไปดูหน่อยหรอ”

เมื่อฟังมาสักครู่รู้สึกว่าเสียงมันดังขึ้นมาเรื่อยๆเหมือนมันค่อยๆใกล้ๆเข้ามาเธอเองก็อยากจะเปิดไฟออกไปดูเหมือนกันวาตกลงเธอหูแว่วไปเองหรือมีเด็กอยู่แถวนี้กันแน่

ก็อกๆๆๆ

“พาย..พาย..นี่ฉันขวัญเอง”

พาขวัญเคาะประตูไม้หน้าบ้านของพระพายพร้อมเรียกเพื่อนเธออย่างร้อนใจเธอรู้ว่าแม่ของพระพายรับจ้างเลี้ยงเด็กยังไงที่นี่ก็ต้องมีนมสำหรับเด็กติดบ้านไว้บ้างแหละ

“แม่..เสียงไอ้ขวัญ”

พระพายลุกขึ้นพรวดเมื่อเธอรู้ว่าใครเรียกเธอ

“เอ้าหรอ..รีบลุกไปดูสิแล้วหนูขวัญมาทำไมดึกๆดื่นๆล่ะเนี่ย”

มานีเองก็ลุกขึ้นเหมือนกันเพราะรู้ว่าต้องมีเรื่องด่วนแน่ไม่อย่างนั้นพาขวัญคงไม่มาบ้านเธอเวลานี้แน่เพราะที่นี่กลางคืนน่ากลัวแค่ไนใครๆก็รู้

“จ้ะแม่”

พระพายรีบไปเปิดไฟและปิดประตูบ้านไปดูเพื่อนสาวเธอทันที

“แง้ๆๆๆๆ...แง้ๆๆๆ...”

“ขวัญ..ไปอุ้มเด็กที่ไหนมา”

พระพายเปิดประตูมาเห็นเพื่อนเธออุ้มเด็กเล็กอยู่ในห่อผ้าก็ถึงกับหน้าเหวอนิดหน่อยแต่ก็รู้ว่าต้นเสียงที่เธอคิดว่าหูแว่วอยู่ที่ไหน

“แกพอจะมีนมผงของเด็กมั้ย”

เมื่อเพื่อนสาวเธอเปิดประตูมาได้พาขวัญก็รีบถามหานมผงของเด็กทันทีโดยที่ไม่ได้ใส่ใจจะตอบคำถามที่เพื่อนเธอถามเพราะเธอนั้นยังไม่มีเวลาที่จะอธิบาย