นางบำเรอไร้ราคี

“คุณกลับมาแล้วหรือคะ” แม่บ้านสาวใหญ่ที่เป็นคนคอยดูแลคฤหาสน์ราโคยเอ่ยทักทายชายหนุ่มเจ้านายเสียงแผ่วๆ

“อืม! มีอะไรไหมอาเรีย? ไม่ได้กลับมาเสียหลายวัน” อีเกร์เดินเข้าไปด้านในคฤหาสน์ มีหญิงสูงวัยเดินตามมาห่างๆ

“ไม่ค่ะ ทุกอย่างปรกติดี”

“อืม!”

ชายหนุ่มหมดความสนใจเรื่องภายในบ้าน เขาเดินขึ้นห้องพักเพื่อนอนพักร่างกายสักสี่ห้าชั่วโมงก่อนจะออกไปสำเริงสำราญกับคู่ควงแสนโสภาตามประสาหนุ่มโสด ห้องนอนสุดอลังการ เตียงนอนรูปแบบสมัยใหม่ตั้งเด่นกลางห้อง ที่นอนหนาตึงแน่นเรียบกริบ ชายหนุ่มจึงค่อยๆ เอนกายลงนอน พริ้มเปลือกตาหลับลงกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราแสนสงบแต่...

กึก! ๆ เสียงกุกกักดังขึ้นภายในห้อง ชายหนุ่มจึงปรือเปลือกตามองด้วยความแปลกใจ สาวใช้ร่างเล็กกำลังก้มๆ เงยๆ เช็ดมุมตู้ใบใหญ่ บั้นท้ายกลมกลึงลอยเด่นสายไหวปานนางระบำ อีเกร์หยัดกายขึ้นจากที่นอน ยันสองแขนพยุงตัวไว้ เขาขมวดคิ้วจ้องร่างกลมกลึงไม่วางตาด้วยความแปลกใจ

ทัดดาว กลิ่นกมลสาวใช้ชาวไทย เธอมีหน้าที่ทำความสะอาดคฤหาสน์หลังโตมาได้เกือบสองเดือน สาวสู้ชีวิตต้องดิ้นรนจนสามารถเรียนจบปริญญาตรี แต่กลับต้องระเห็จมาไกลยังสเปนเพราะถูกอัปเปหิจากมารดา สายสมรแต่งงานใหม่กับหนุ่มใหญ่จอมเจ้าชู้ เธอจึงถูกแม่ขับไล่ออกจากบ้านเมื่อบิดาเลี้ยงพยายามจะลวนลามเธอ คนเป็นแม่เลือกสามีมากกว่าลูกสาวในไส้ เธอจึงต้องก้มหน้าจากมาด้วยความช้ำใจ

สเปนเป็นดินแดนในฝันเมื่อมีช่องทางอันน้อยนิดเธอจึงมุ่งหน้ามาแบบไม่คิด ทัดดาวตัดสินใจเด็ดเดี่ยว แม้งานที่ได้จะมีตำแหน่งแค่สาวใช้!

“ทำอะไร! ออกไป ฉันจะนอน!” เสียงตวาดก้องดังสะเทือนห้องกว้าง ทัดดาวสะดุ้งเผลอตัวปล่อยผ้าเช็ดพื้นหลุดออกจากมือ เธอหมุนตัวกลับมามองเบื้องหลัง ดวงตาเบิกกว้าง มองผู้ชายแปลกหน้าบนเตียงด้วยความตกใจแกมแปลกใจ...

“คุณเป็นใครคะ? เข้ามาทำอะไรในห้องนอนเจ้าของบ้าน ออกไปเถอะค่ะฉันจะไม่บอกใคร แต่คุณต้องรีบออกไปก่อนที่ใครจะเข้ามาเห็นนะคะ” เธอเดินเอื่อยๆ มาหยุดยืนอยู่ข้างเตียง เอ่ยเตือนคนแปลกหน้าด้วยความหวังดี

อีเกร์ฉุนกึก สาวใช้ร่างเล็กอวดดีมาไล่เขาออกจากห้องนอน จึงมองสำรวจร่างเล็กตรงหน้า แต่ให้ตายเถอะ หุ่นแม่คุณเหมือนจะเล็กแต่พอมองดีๆ กลมกลึงไปทั้งตัว รูปหน้าหมดจด ดวงตากลมโตกระจ่างใส ริมฝีปากจิ้มลิ้ม จมูกโด่งเล็กๆ เชิดงอน ส่วนโค้งส่วนเว้าชวนมองภายใต้เสื้อผ้าเครื่องแบบสาวใช้! ในคฤหาสน์ราโคย

“อ้าว! ยังนอนเฉยอยู่อีกคะ ลุกขึ้นได้แล้วค่ะ ใครมาเห็นเข้า คุณจะเดือดร้อนเปล่าๆ” ทัดดาวท้าวสองแขนไว้ที่สะเอวอ่อน ทำให้ชุดแนบลำตัวมากขึ้นอีก เธอไม่รู้ตัวว่าการกระทำของตัวเองทำให้ฝ่ายตรงข้ามได้เห็นสัดส่วนชัดเจนขึ้นโดยเฉพาะทรวงอกอวบๆ ของตัวเองที่ผ้าแนบเนื้อลงไปทำให้เปิดเผยเต้าทรวงเด่นลออขึ้นมาทันทีทันใด

“จุๆ” อีเกร์จิปากด้วยความขัดใจ เขาทิ้งตัวกลับลงไปนอนตามเดิม หัวคิ้วเข้มๆ ขมวดแน่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีผู้หญิงไม่รู้จัก อีเกร์ ราโคย มันทำให้ชายหนุ่มเสียความรู้สึก

มือนุ่มนิ่มเอื้อมจับแขนแข็งแรง เธอออกแรงรั้งเรือนกายหนักๆ ของฝ่ายตรงข้ามสุดตัว แต่ร่างหนาหนักกลับไม่ขยับเคลื่อนที่สักนิดเดียว...

“อุ้ย!” ทัดดาวเสียหลัก เมื่อชายหนุ่มสะบัดมือใส่ เขาออกแรงกระตุกเรือนกายบอบบางดึงเพียงเบาๆ ร่างเล็กบางก็ถลาขึ้นไปกองบนแผงหน้าอก มือเล็กๆ ยันกายแกร่งไว้ เธอรีบกระเสือกกระสนพยายามจะถอยหลังออกไปห่างๆ จนชายหนุ่มรำคาญ เขารวบกอดและกดร่างเล็กแนบติดลำตัวของเขามากขึ้นกว่าเดิม

“หยุดได้แล้วน่า ถ้าเธอยังไม่อยากเจ็บตัว” กระซิบขู่ทั้งๆ ที่เปลือกตายังปิดสนิท แต่ไอ้ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มตูมๆ เต่งๆ ดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่เหนือร่างกายมันกลับปลุกกระแสเลือดกระทิงหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นนับเท่าตัว

“ปล่อย! ปล่อยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้คนช่วย” ทัดดาวห้ามเสียงสั่น เธอส่ายร่างกายหนักๆ เพื่อให้หลุดรอดออกจากปราการแข็งแกร่ง

“ร้องเลย อยากร้องก็ร้อง ฉันไม่ได้ห้ามเธอไว้นี่” เสียงกังวานก้องเอ่ยบอก ก่อนที่จะเปิดตามอง สายตาคมดุจ้องหน้าเล็กๆ พร้อมกับหรี่เปลือกตาลง