นางบำเรอไร้ราคี

บทที่1.มาทาดอร์หนุ่มชื่อดังสะท้านโลก

เสียงเชียร์ดังกึกก้อง ทั่วทั้งสนามประลอง เมื่อกระทิงดุตัวใหญ่เจอมือเพชฌฆาตฝีมือฉกาจ อีเกร์ ราโคย ยอดมาทาดอร์ชื่อก้องโลก... หนุ่มจอมพลังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ เขาปั่นหัวกระทิงวัยฉกรรจ์จนหัวหมุน เกมหลอกล่อไล่ต้อนกระทิงบ้าคลั่ง ด้วยผืนผ้าสีแดงสด มือสะบัดโบกผืนผ้าในมือจนกระทิงหนุ่มหัวหมุน มันพยายามไล่ขวิดหมายจะปลิดชีวิตไอ้หนุ่มหน้าหยกที่คิดลองดี

ตึกๆ ... เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกระทิงหนุ่ม มันตะกุยดินก่อนจะโผวิ่งทะยานเข้าใส่อีเกร์ ประหนึ่งศรของธนูที่หลุดออกมาจากคันศร ฝีเท้ากุบกับควบเข้าใส่ ด้วยความรวดเร็วประ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ลำตัวใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เขาใหญ่ยาวแหลม พยายามไล่ขวิดอีเกร์แบบดุดันและป่าเถื่อน

อีเกร์หลบได้อย่างสวยงามตลอด หลอกล่อจนกระทิงหนุ่มเหนื่อยหอบ มันพ่นล่มหายใจฟึดฟัดจนฝุ่นใต้จมูกบานๆ ฟุ้งกระจาย ก่อนจะกระโจนใส่มาทาดอร์จอมเจ้าเล่ห์แบบไม่คิดชีวิต ผู้ชมรอบสนามที่มาร่วมลุ้น พวกเขาครางเสียงแผ่วๆ ยามเขาแหลมคมเฉี่ยวหน้าคร้ามคมแค่เส้นด้ายกั้น หัวใจผู้ชมลุ้นระทึกตามลีลาของมาทาดอร์มือเพชฌฆาตยามใช้ล่อหลอกกระทิงหนุ่มดุดัน อีเกร์ยิ้มมุมปาก สายตาคมดุปรายตามองกระทิงจอมโหดที่หอบหายใจพะงาบๆ มันเหนื่อยสุดชีวิตในการไล่ล่าตัวเขาเอง เสียงเชียร์ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ชายหนุ่มหลบวิถีของเขาแหลมๆ ที่พุ่งเข้าใส่ได้ทัน ผืนผ้าสีแดงสะบัดโบกถูกกระทิงคลั่งขวิดจนขาดวิ่น แต่อีเกร์ไม่เป็นอะไรสักนิด...แม้แต่รอยขีดข่วน ชายหนุ่มถอยหลังเตรียมตั้งรับครั้งสุดท้าย เมื่อกระทิงหนุ่มควบฝีเท้าสุดชีวิตในการพุ่งชนเป้าหมายคือร่างกายกำยำของอีเกร์ ชายหนุ่มสะบัดผืนผ้าอีกครั้งและเหวี่ยงทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เมื่อคิดจะเผด็จศึกกับเจ้ากระทิงที่กำลังวิ่งห้อตะบึงเข้าใส่ สองขาแข็งแรงปักหลักมั่นตั้งท่าเตรียมรับโดยไม่หวั่นกลัว ดวงตาคมดุมองตรงไปแน่วแน่ เอื้อมมือจับเขาโค้งงอของกระทิงเพชฌฆาตก่อนจะบิดลำตัวกระโจนขึ้นไปนั่งบนหลังของมันด้วยความท่วงท่าสง่างาม

“เฮ้!” เสียงเฮโลดังลั่นสนาม เสียงปรบมือกึกก้องร่วมโห่ฮาไปกับอีเกร์ กระทิงบ้าคลั่งออกแรงสุดฤทธิ์ เพื่อสะบัดมนุษย์หน้าโง่ที่ริอ่านลองดี พละกำลังทั้งหมดถูกงัดออกมาใช้ ขาแข็งแรงวิ่งวนไปรอบๆ สนามแข่ง มันพยายามสะบัดอีเกร์ให้ร่วงลงมาจากหลังของมันให้ได้ ชายหนุ่มเกร็งลำตัวแน่นใช้ฝ่าเท้ากระทุ้งสีข้างกระทิงดุจอมโหดให้มันพลุ่งพล่านมากขึ้น มือๆ จับเขาโค้งงอบิดส่ายหน้าใหญ่โตของมันให้เกร็งแน่น จนจอมวายร้ายมองไม่เห็นทางข้างหน้า มันจึงวิ่งเข้าชนขอบกำแพงจังๆ ดังสนั่น โครม!

“เฮ้!” เสียงอุทานกึกก้องดังขึ้น พร้อมทั้งเสียงปรบมือให้กำลังใจ อีเกร์กระโจนลงจากหลังกระทิงใหญ่ได้ทันเวลา ก่อนที่มันจะทรุดลงบนพื้น ชุดมาทาดอร์สะท้อนแสงของพระอาทิตย์เป็นประกายระยิบระยับกลางสนาม กระทิงคลั่งนอนหอบมันเจ็บร้าวตลอดสีข้าง เพิ่มความแค้นเคืองมากยิ่งขึ้น ดวงตาดำใหญ่มองมนุษย์ตัวใหญ่เบื้องหน้าด้วยสายตาวาววับ สองขาหน้าตะกุยดินแรงๆ จนเศษดินกระจายฟุ้ง มันหยัดตัวยืนขึ้นวิ่งเข้าใส่อีเกร์เต็มแรง ชายหนุ่มกำลังรอจังหวะ ตาจ้องกระทิงคลั่งอย่างระแวดระวัง เขาแหลมคมยื่นเข้ามาหาชายหนุ่ม เขากระชากเข้าหาตัวบิดหักสุดแรงจนกระทิงใหญ่เสียหลักล้มตึงนอนหมอบ หอบหายใจพะงาบๆ ไม่ยอมลุกขึ้นมาอีก มันเจ็บร้าวไปตลอดแผงคอใหญ่จนไม่อยากลุกขึ้นมาต่อกรกับมนุษย์ที่มันปรามาสไว้ในตอนต้นอีก

“เย้!” เสียงเป่าปากโห่ร้องของฝูงชนที่รายล้อมอยู่รอบๆ สนามแข่งขัน พวกเขารวมแสดงความยินดีกับอีเกร์ในชัยชนะครั้งนี้ดังกระหึ่มรอบสนาม กระดาษแก้วหลากหลายสีสันถูกโปรยหว่านลงมาจากเบื้องบนเพื่อร่วมแสดงความยินดีกับอีเกร์ ราโคยยอดมาทาดอร์เบอร์หนึ่งที่สามารถปราบพยศกระทิงคลั่งได้อย่างงดงามอีกครั้งหนึ่ง “อีเกร์ๆ ...” ชายหนุ่มยิ้มรับ เขาโบกมือทักทายแฟนคลับที่มาคอยให้กำลังใจ รอยยิ้มทรงเสน่ห์จ่ายแจกให้สาวๆ ที่เกาะติดขอบสนามอย่างไม่อั้น กระดุมเสื้อถูกปลดออกเพื่อระบายความร้อนจากภายใน เผยแผงอกหนั่นแน่นที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อทรงพลังกล้ามเป็นมัดๆ ให้สาวๆ ได้ชื่นชม...

“อา...” เสียงครางแผ่วๆ ดังลอดออกจากริมฝีปากสาวน้อยสาวใหญ่รอบขอบสนาม ยามได้ยลรูปลักษณ์ปานเทพบุตร “อพอลโล่” หนึ่งในเทพเจ้าในนิยายของกรีก เป็นเทพเจ้าหนุ่มที่ถูกกล่าวขานกันมานานแสนนาน อีเกร์ยิ้มกรุ้มกริ่มเขาเดินกลับเข้าที่พักฃ้าๆ เมื่อปิดฉากภารกิจได้อย่างงดงามเต็มความภาคภูมิ!