เล่ห์รักลิขิตสวาท
เล่ห์รักลิขิตสวาท ตอนที่ 1
อณัศยาละความสนใจจากท้องฟ้าไร้ดาวมืดมิดนอกหน้าต่างกลับมายังร่างระหงในชุดกระโปรงผ้าลูกไม้สีดำที่ผลักบานประตูออกมาจากห้องหนึ่งโดยมีชายวัยกลางคนสวมชุดสูทและถือกระเป๋าเอกสารสีดำเดินตามมาด้านหลัง หญิงสาวยกมือไว้ชายผู้นั้นอย่างนอบน้อม
“สวัสดีค่ะคุณลุงพิธาน”
“สวัสดีครับคุณหนู...ไม่ทราบว่ารอนานหรือเปล่าครับ”
“ไม่ค่ะ...แยมพึ่งมา ไม่ทราบว่าคุณลุงคุยธุระกับแม่เสร็จแล้วหรือคะ?”
“ครับ...ลุงก็พึ่งคุยธุระกับคุณลีลาเสร็จเรียบร้อยเมื่อครู่ และได้อธิบายทุกสิ่งทุกอย่างให้คุณแม่ของคุณหนูเข้าใจแล้วครับ”
พิธานหันไปยังลีลา หญิงวัยสี่สิบปลาย ๆ ที่ใบหน้าใต้กรอบเรือนผมซึ่งถูกมุ่นเป็นมวยสีดำสนิทยังสวยงามและทรงเสน่ห์ เธอยิ้มให้ทนายความใหญ่ซึ่งกลับจากต่างประเทศโดยด่วนเพื่อมาจัดการเกี่ยวกับมรดกและทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลพีรพัชสกุล
“ค่ะ...ต้องขอบคุณทนายพิธานมากนะคะที่อุตส่าห์เดินทางกลับจากปารีสมาอย่างเร่งด่วน”
“เป็นหน้าที่ของผมครับ” พิธานกล่าวกับลีลา “การเสียชีวิตอย่างกะทันหันของคุณธนาดลสำหรับผมแล้วเป็นเรื่องเร่งด่วนมากเพราะมันเกี่ยวข้องกับหลายสิ่งหลายอย่างของตระกูลพีรพัชสกุล ทั้งบริษัทและกิจการนับหมื่นล้านของท่านที่ผมต้องจัดการเอกสารและทำทุกอย่างตามที่ท่านได้ทำพินัยกรรมไว้ก่อนเสียชีวิต และผมคิดว่าทุกอย่างจะลงตัวภายในเร็ววันนี้”
ก่อนที่พิธานจะพูดต่อเสียงโทรศัพท์ก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน เขาล้วงหยิบสมาร์ทโฟนจากกระเป๋าเสื้อสูทและฟังเสียงที่ดังตามสายมาจากอีกฝั่งเป็นเวลาไม่ถึงนาทีก่อนจะวางสายและหันกลับไปยังผู้หญิงทั้งสอง
“ต้องขอโทษด้วยนะครับ...ผมต้องขอตัวไปที่งานศพของคุณธนาดลก่อน”
“ทำไมรีบร้อนนักล่ะคะ คุณลุงพิธาน” อณัศยาเป็นฝ่ายถามขึ้น
“ตอนนี้คุณทศรัศมิ์พึ่งเดินทางกลับจากต่างประเทศและอยู่ที่งานศพคุณธนาดล ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ”
และเมื่อคล้อยหลังพิธานที่รีบเร่งเดินกลับลงไปยังชั้นล่างของบ้านหลังใหญ่เสมือนคฤหาสน์ของตระกูลพีรพัชสกุลใบหน้าของลีลาก็เปลี่ยนไปในทันใด
“เฮอะ! มาได้เวลารวดเร็วดีจริงนะ ทศรัศมิ์”
“แม่คะ...คุณทศกลับมาแล้ว...อย่างนั้นเหรอคะ”
“เขาก็คงอยากกลับมาทวงคืนสมบัติ...แล้วก็ได้สมใจล่ะคราวนี้!”
“แม่...แม่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ”
อณัศยาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดเกรี้ยวกราดและใบหน้าแสดงความเจ็บแค้นของมารดา ลีลาหันกลับมายังบุตรสาว ดวงตาคู่นั้นฉายความเจ็บใจและขึ้งเคียด
“แยมรู้มั้ยลูกว่าเมื่อกี๊ทนายพิธานเขาคุยกับแม่ว่ายังไง...เขาบอกแม่ว่าคุณธนาดลทำพินัยกรรมเอาไว้ ตอนแรกแม่คิดว่าแม่จะมีสิทธิ์ในทรัพย์สินของพีรพัชรสกุลในฐานะของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ที่ไหนได้ เขายกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้กับทศรัสมิ์ ลูกชายของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!”
เสียงนั้นสั่นเครือบอกความเจ็บปวดของผู้พูดและความคั่งแค้นที่อัดแน่นในอก ดวงตาของลีลารื้นด้วยรอยน้ำ มันสำแดงความเกลียดชังและพ่ายแพ้ แต่อณัศยากลับไม่ได้รู้สึกเจ็บแค้นไปด้วยแม้แต่น้อย หญิงสาววัยยี่สิบสองซึ่งพึ่งจบจากมหาวิทยาลัยและยังไม่ได้สมัครทำงานที่ไหนเข้าใจความรู้สึกของมารดาได้ดี ขณะที่มองใบหน้าของลีลาภาพความหลังที่ยังติดอยู่ในความทรงจำเมื่อกว่าสามปีที่แล้วก็วาบเข้ามาในความคิด
ในเวลานั้นเธอพึ่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง อณัศยาเป็นแค่นักศึกษารุ่นน้องที่ไม่ได้ทำตัวโดดเด่นแต่อย่างใดทั้งที่หน้าตาของเธอจัดว่าสวยเข้าขั้นดารา แต่เธอก็ได้พบกับรุ่นพี่ชั้นปีที่สี่ เขาชื่อทศรัสมิ์ พีรพัชสกุล เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นลูกชายคนเดียวของมหาเศรษฐีติดอันดับของเมืองไทย ไม่รู้เลยว่าชีวิตของเขาอยู่ในระดับไฮโซโก้หรูแค่ไหน เพราะทศรัสมิ์ไม่เคยแสดงออกซึ่งความมั่งมีของเขาให้เธอได้เห็น
เขาเป็นรุ่นพี่ปีสี่ที่สุภาพและอ่อนหวาน เป็นผู้ชายที่ความหล่อเหลาขนาดมีสาวมากหน้ารุมล้อม หากในสายตาของเขามีเพียงอณัศยาผู้เดียวเท่านั้น เธอและเขาพัฒนาความสัมพันธ์กันขนาดที่เรียกได้ว่าเป็นความผูกพันลึกซึ้งทางใจแม้ไม่เคยกอดจูบแต่อ้อมแขนของทศรัสมิ์นั้นอบอุ่นเสมอในความคิดคำนึงของหญิงสาว
สารบัญ เล่ห์รักลิขิตสวาท
นิยายมาใหม่
