ทาสสวาทเงาเสน่หา

มือเล็กซึ่งทาบลงบนสันกรามแข็งแรงลดต่ำลง จะใช่เขาหรือใครก็ช่างที่ซื้อตัวเธอมันไม่สำคัญ สำคัญว่าเธอจะสามารถสร้างความสุขและความพอใจให้พวกเขาเลี้ยงดูเธอได้นานแค่ไหน เรื่องนี้ต่างหากที่เธอต้องคิด เขาอาจจะเป็นแค่ผู้ชายคนเดียวในชีวิตเธอ นั่นถือว่าเป็นเรื่องดี หมดความสาวความสวยเธอก็จะจากไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ใครก็ไม่สามารถมาบงการชีวิตเธอได้อีก แต่คำขู่ที่ได้รับ...หากโชคร้ายพวกเขาไม่พอใจ เธออาจจะถูกขายเวียนหรือไม่ก็ส่งไปต่างประเทศ นั่นมันยิ่งกว่านรกบนดินเสียอีก เธอไม่ปรารถนาให้ตัวเองต้องพบเจอเรื่องราวโหดร้ายซ้ำสอง

ท่อนขาเพรียวงามไร้ไขมันส่วนเกินขยับเลื่อนเข้าขนาบข้างลำตัวของชายหนุ่มที่พาดผ่านคร่อมตัวเธออยู่ เดือนอ้ายรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าการกระทำของตัวเองส่งผลให้ผู้ชายตรงหน้าตื่นตัวไม่น้อยเลย มือเรียวถลกชายกระโปรงชุดนอนของตัวเองขึ้น

“ช้าก่อน...” จักรพัฒน์ทักท้วงและเดือนอ้ายก็ทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

มือหนาเลื่อนลงต่ำลูบไล้ฝ่ามือหยาบกร้านไปตามผิวพรรณเรียบเนียนตรงต้นขานุ่มนิ่มของหญิงสาว ก่อนจะไล้วนขึ้นมาตามสะโพกกลมกลึง ในความสลัวกับทุกสัมผัสที่เขากำลังได้รับ สร้างความตื่นเต้นเร้าใจได้อย่างประหลาด เอาเถอะ...อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าน้องชายได้ส่งของขวัญดีที่สุดมาให้ เพราะจักรพันธ์รู้ถึงรสนิยมของเขาเป็นอย่างดี

เมื่อฝ่ามือหนาเลื่อนไล้มายังท้องน้อยแบนราบ แตะยังขอบชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางสะท้านก็สั่นไหวแต่ไม่ได้ถอยตัวหนี

จักรพัฒน์ใช้นิ้วเกี่ยวขอบปราการชิ้นนั้นให้เลื่อนลงแล้วส่งปลายนิ้วคืบคลานลงไป เสียงหายใจขาดห้วงของหญิงสาวทำให้เขายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ปลายนิ้วเรียวปัดป่ายหยอกเอินส่วนอ่อนไหวจนเดือนอายผวากายเบียดตัวเข้าเกาะเกี่ยวยังรอบคอของจักรพัฒน์ เรียวปากอิ่มเม้มเข้าหากันเมื่อรับรู้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่แทรกผ่านเข้ามาในร่างกาย

จักรพัฒน์ยิ้มกริ่ม ความเจ็บปวดจะไม่เกิดหากเธอได้รับการเล้าโลมที่ดี แต่แม้เขาจะสัมผัสเธอนุ่มนวลขนาดไหนสะโพกมนก็ยังหดเกร็งตัวเริ่มถอยหนี

“คุณใหญ่...” เสียงหวานเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“อย่าเกร็ง ปล่อยตัวตามสบาย วางใจ ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ”

ใบหน้าคมคายก้มสูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นยังเนินอกหยุ่นภายใต้ผ้า ซาติน สัมผัสที่ส่งถึงสันจมูกโด่งทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้สวมชั้นในท่อนบน ชายหนุ่มส่งเรียวลิ้นตวัดครอบครองยอดอกที่กะประมาณด้วยความช่ำชองเจนเวที

ได้ผล...ร่างบางใต้ร่างสะดุ้งเฮือกแอ่นกายเข้าหา และนั่นก็ส่งผลให้อวัยวะเบื้องล่างขยับดันตัวตนอ่อนนุ่มและชุ่มฉ่ำเข้าหาเรียวนิ้วที่ชำแรกผ่าน เดือนอ้ายไม่อาจจะกลั้นเสียงไว้ได้ หญิงสาวเผลอตัวปล่อยเสียงครางเบาๆ ฝ่ามือเล็กเปลี่ยนมาขย้ำลงผ้าปูที่นอนหวังบรรเทาอาการหวามไหวแสนทรมานที่เพิ่งเคยสัมผัส

ยิ่งรุกล้ำและขยับเคลื่อนซอกซอนสำรวจกลางเกสรดอกไม้งาม เสียงเล็กๆ ยิ่งลอดผ่านริมฝีปากออกมาทีละน้อย จู่ๆ เขาก็อยากจะเห็นหน้าของเธอขึ้นมาเสียแล้ว อยากจะมองหน้าของหญิงสาวยามที่เธอได้รับรู้ถึงตัวตนของเขาทั้งหมด

“อย่า...” เดือนอ้ายเสียงสั่นพยายามห้าม เรือนร่างผุดผ่องแทบจะแตกเร่าด้วยบทเรียนพิศวาสบทแรกจากชายหนุ่ม แต่ยิ่งห้ามจักรพัฒน์ก็ยิ่งไม่ยอมผ่อนปรนโดยง่าย เขายังคงขยับมือเร่งเร้าเพื่อให้เธอพบกับความทรมานอันวาบหวามจนถึงขีดสุด ราวกับว่าเจ้าของร่างกลมกลึงกรีดร้องได้มากเท่าไร เขายิ่งพอใจมากเท่านั้น เมื่อเขายอมผ่อนแรงมือ ปลายเสียงสุดท้ายจากริมฝีปากหญิงสาวจึงแผ่วระโหยอ่อนแรงลง

จักรพัฒน์เคลื่อนขยับตัวขึ้นไปทาบทับบนร่างบอบบาง ส่งลมหายใจร้อนๆ เป่ารดลงบนใบหน้าเรียวในกรอบผมหยักยาว ขนในกายของเดือนอ้ายลุกชัน มือเล็กป่ายแปะไปบนเรือนร่างใหญ่ เธอพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดอย่างที่เคยเห็นหญิงชายคู่อื่นๆ แสดงในหนังแต่ละเรื่องที่ศรีสอางค์นำมาให้ดู

ระหว่างทตกอยู่ให้ห้วงความคิดของตัวเองนั้น ริมปากหนาได้รูปก็ฉกเข้าจูบยังเรือนปากอิ่มเต็ม เรียวลิ้นใหญ่แทรกลึกเข้ามาอย่างจาบจ้วงแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะลงแรงกวาดล้ำลึกสำรวจไปทั่ว บดเบียดความร้อนระอุเข้าขบเม้นจนปากอิ่มเล็กของเธอแทบปริแตกด้วยแรงบดขยี้ แล้วจักรพัฒน์ก็ครางออกมาอย่างพอใจที่ลิ้นน้อยๆ ของหญิงสาวพยายามที่จะเลียนแบบการกระทำของเขา ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งสอดตวัดรัดรอบรอบเอวเล็ก