คุณนอกใจก่อน ฉันหย่าคุณร้องไห้อะไรกัน？

กู้ชิงฮวนป่วยเป็นมะเร็งตับต้องได้รับการปลูกถ่าย แต่กลับพบว่าลู่หรงเซิ่ง สามีที่แต่งงานกันมาห้าปี ไม่เพียงเอาตับที่ใช้สำหรับปลูกถ่ายให้กับคนอื่น แต่ยังมีคนรักและลูกอยู่นอกบ้านอีกด้วย

เมื่อรู้ความจริง กู้ชิงฮวนก็หัวใจแตกสลายอย่างสิ้นเชิง

ผู้ชายที่สกปรกแล้วเก็บไว้ต่อไม่ได้ แต่ตับสำหรับปลูกถ่ายที่เป็นของเธอ เธอจะต้องเอากลับมา

กู้ชิงฮวนโทรไปยังเบอร์ที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานห้าปี

“ฉันจะไปผ่าตัดที่เมืองหลวง อีกสามวัน คุณมารับฉันเถอะ”

แต่หลังจากเธอหย่า ลู่หรงเซิ่งกลับเป็นบ้า

...

กู้ชองฮวนเป็นมะเร็งตับปีที่สาม ในที่สุดก็รอจนได้ตับสำหรับปลูกถ่ายที่เหมาะสม

ตอนที่หมอผู้ทำการรักษาโทรมา ลู่หรงเซิ่งผู้เป็นสามีช่วยจัดผ้าห่มให้เธอ และไปรับสายที่ระเบียงคนเดียว

เขากลัวว่ากู้ชิงฮวนจะคิดมาก จึงไม่เคยติดต่อกับหมอเป็นการส่วนตัวมาก่อน เขาหยิบฟังบลูทูธอีกอันที่วางอยู่ที่หัวเตียงใส่หู พร้อมกับแอบเปิดประตูระเบียงออกเป็นช่องเล็ก ๆ

“พี่ พี่แน่ใจว่าจะเอาตับที่ใช้สำหรับปลูกถ่ายของกู้ชิงฮวนไปให้กับแม่ของเฉินลู่ก่อนใช่ไหม? ”

“แน่ใจ พี่ไม่สามารถทนเห็นเฉินลู่เสียแม่ไปได้ เพราะยังไงเธอก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่งให้กับพี่”

“แต่ ถ้ากู้ชิงฮวนยังไม่ได้รับการปลูกถ่ายตับ กลัวว่าจะมีชีวิตอยู่ได้แค่สามเดือนเท่านั้น”

“ก็ยังมีเวลาอีกสามเดือนไม่ใช่เหรอ? ให้เธอรอไปก่อน เดี๋ยวก็มีที่เหมาะสมเข้ามาเอง”

เสียงสนทนาของสองคน เหมือนกับฟ้าผ่าตอนกลางวัน สะเทือนจนกู้ชิงฮวนไม่สามารถได้ยินเสียงอะไรในชั่วพริบตาทันที สมองว่างเปล่า มีเพียงประโยคนั้น “เพราะยังไงเธอก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่งให้กับพี่” ดังก้องอยู่ในสมอง

ทุกคนรู้ดีว่าลู่หรงเซิ่งเอ็นดูเธอ สามปีที่ผ่านมานับครั้งไม่ถ้วยว่าเธอเข้าออกโรงพยาบาลไปกี่ครั้ง ทุกครั้งก็เป็นลู่หรงเซิ่งคอยอยู่ดูแลไม่ห่าง

อาหารโรงพยาบาลเธอกินไม่ชิน เขาก็ไปกลับโรงพยาบาลหกครั้งทุกวัน ขอเพียงสามารถกินอาหารถูกปากที่เขาทำเอง

วินาทีที่เธอเฉียดตายครั้งแล้วครั้งเล่า ก็มีร่างของเขาคุกเข่าอธิษฐานอยู่หน้าห้องผ่าตัด ยิ่งไปกว่านั้นยังคุกเข่าคำนับที่หน้าประตูวัดตลอดคืน เพียงเพื่อขอพรให้เธอปลอดภัย

ผู้ชายที่รักเธอดั่งชีวิตคนนี้ จะนอกใจได้ยังไง?

เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาจากหน้าประตูทำลายความคิดของกู้ชิงฮวน เธอคิดว่าจะต้องเป็นเธอที่ฟังผิดไปเอง

พวกเขารักกันมาสิบปี แม้เธอจะป่วยหนัก เขาก็ไม่เคยพูดว่าจะทิ้งเธอแม้แต่ครั้งเดียว เขาไม่มีทางทรยศเธอแน่นอน

แต่เธอกำลังคิดจะถอดหูฟังออก ก็ได้ยินเสียงสายใหม่โทรเข้ามา

“ฮัลโหล? คุณคะ วันนี้เป็นวันเกิดลูกสาว คุณจะมาเมื่อไหร่เหรอคะ? ”

ในสายเป็นเสียงผู้หญิงอ่อนหวานออดอ้อน และได้ผลักกู้ชิงฮวนตกลงไปในหุบเหวลึกอีกครั้ง

“ผมกำลังจะไปเดี๋ยวนี้”

ลู่หรงเซิ่งตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“คุณพ่อคะ หนูจะเอาตุ๊กตาบาร์บี้ที่เห็นในห้างวันก่อนค่ะ! ”

คราวนี้เป็นเสียงเด็กไร้เดียงสา

“ได้สิ พ่อได้ซื้อของขวัญไว้เรียบร้อยแล้ว เป็นเด็กดีรอพ่อนะ”

น้ำตาของกู้ชิงฮวน ในวินาทีที่ถอดหูฟังออก ในที่สุดก็กลั้นไม่ไหวไหลออกมา

เมื่อครู่เธอยังคิดว่ามีความหวังอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลับรู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว ลู่หรงเซิ่งมีครอบครัวอยู่ข้างนอกจริง ๆ ？ แล้วเธอถือว่าเป็นอะไรกัน？

ในปีที่ลู่หรงเซิ่งอายุสิบแปด เพราะพ่อแม่เสียชีวิตไม่มีคนดูแล เลยมาอยู่ที่บ้านตระกูลกู้ กู้ชิงฮวนแทบจะตกหลุมรักลู่หรงเซิ่งที่มีดวงตาเศร้าสร้อยเงียบขรึมพูดน้อยตั้งแต่แรกเห็น

ทั้งสองก็รักกันจริง ๆ ตลอดทางตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยจนถึงแต่งงาน ลู่หรงเซิ่งดูแลเธอเหมือนกับเจ้าหญิง และสาบานกับพ่อแม่ของกู้ชิงฮวนว่าจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต

หลายปีที่ผ่านมาที่กู้ชิงฮวนป่วย เขาก็ทำได้ตามคำมั่นสัญญาไม่ทอดทิ้งกันจริง ๆ แม้ว่าเธอจะอารมณ์แปรปรวนเพราะป่วย ลู่หรงเซิ่งก็ไม่เคยว่ากล่าวเธอเลย

ค่ำคืนนับครั้งไม่ถ้วนที่ตื่นขึ้นเพราะความเจ็บปวด เขาก็อยู่ข้างกายเธอ

เขาจะร้องไห้และกอดเธอไว้แน่นในอ้อมแขน ขอร้องเธอให้อดทนต่อไป อย่าทิ้งเขาไว้คนเดียว กู้ชิงฮวนก็ผ่านพ้นวิกฤตอันตรายมาครั้งแล้วครั้งเล่า

เธอคิดว่าเมื่อถึงเวลาปลูกถ่ายตับ ในที่สุดก็จะพบแสงสว่างแห่งความหวัง แต่กลับไม่รู้เลยว่าสิ่งที่รอเธออยู่จะเป็นนรกที่น่ากลัวกว่า

“ทำไมร้องไห้ล่ะ? ”

ลู่หรงเซิ่งเข้ามา วางโทรศัพท์ลงอย่างรีบร้อน กอดกู้ชิงฮวนเข้ามาในอ้อมแขนอย่างเห็นใจ

“เป็นห่วงเรื่องการผ่าตัดใช่ไหม? ไม่ต้องห่วง เมื่อกี้ได้ผมหารือกับเจิ้งหนานแล้ว รอผู้บริจาคคนนั้นเสียชีวิต ก็จะเตรียมการผ่าตัดของคุณ คุณจะต้องไม่เป็นอะไร”

กู้ชิงฮวนรู้สึกสับสน ผู้ชายตรงหน้ายังคงอ่อนโยนและใส่ใจเหมือนเดิม ถ้าไม่เพราะเมื่อครู่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น เธอเดาว่าชาตินี้ก็ไม่มีทางรู้ว่าตัวเองถูกหลอกลวงอย่างโหดร้าย

“คนดี นอนพักอีกหน่อย ผมมีงานด่วนต้องไปบริษัท ขอไม่อยู่กับคุณสักประเดี๋ยวนะครับ”

ลู่หรงเซิ่งลุกขึ้น กู้ชิงฮวนจับเขาไว้ทันที เธอไม่เคยสงสัยในคำพูดของลู่หรงเซิ่งมาก่อน แต่วันนี้ เขาจะไปบริษัทจริง ๆ หรือ?

“ช่วยอุ่นนมให้ฉันสักแก้วไหม? ”

เธอพูดขึ้นเบา ๆ ลู่หรงเซิ่งลูบผมของเธอด้วยความรัก แล้วเดินออกไป กู้ชิงฮวนมือสั่นเปิดโทรศัพท์ของเขา รหัสผ่านคือวันเกิดของเธอ หลายปีแล้วก็ยังไม่เคยเปลี่ยน

เธอเปิดประวัติการโทร บนนั้นแสดงให้เห็นว่า เมื่อสองนาทีก่อนได้คุยกับผู้จัดการหวัง แต่เธอจำได้ว่า นั่นไม่ใช่เบอร์ของผู้จัดการหวังด้วยซ้ำ

กู้ชิงฮวนรู้สึกเพียงว่าเจ็บปวดใจอย่างรุนแรง วิธีการหลอกลวงของเขาช่างตื้นขนาดนี้ แต่เธอกลับไม่รู้อะไรเลย

“ที่รัก ร้อนนิดหน่อย คุณรออีกหน่อยค่อยดื่ม ผมมีเรื่องเร่งด่วน ขอตัวก่อนนะ”

เขาจูบลงไปบนหน้าผากของกู้ชิงฮวนแล้วออกไปอย่างเร่งรีบ กู้ชิงฮวนหัวเราะเยาะ เขาช่างอดใจไม่ไหวขนาดนี้!

สิบนาทีต่อมา กู้ชิงฮวนเปิดตำแหน่งของโทรศัพท์

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยสืบการไปไหนมาไหนของเขาเลย จนเธอแทบจะลืมไปแล้วว่า ลู่หรงเซิ่งเคยติดตั้งระบบติดตามในรถไว้เอง

เขาบอกว่าอยากมอบความรู้สึกสบายใจให้กับเธอ แต่ตอนนี้ดูแล้ว มันน่าตลกจริง ๆ

หลังจากกู้ชิงฮวนเห็นตำแหน่งชัดเจนแล้ว ก็ตาเบิกกว้าง ตำแหน่งของรถไปอยู่ที่บ้านของพ่อแม่ของเธอได้ยังไง？

สามปีก่อนเธอกับพ่อแม่ประสบอุบัติเหตุรถชน พ่อแม่เสียชีวิตทันที

กู้ชิงฮวนรอดชีวิตมาได้ แต่กลับถูกตรวจเจอว่าเป็นมะเร็ง ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดตายไปเสีย ถ้าตอนนั้นไม่มีลู่หรงเซิ่งคอยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา เธออาจจะจากไปพร้อมกับพ่อแม่แล้ว

ลู่หรงเซิ่งกลัวว่าเธอจะเสียใจ พาเธอย้ายออกจากบ้านของพ่อแม่ ซื้อบ้านชั้นเดียวหลังใหญ่ตอนนี้ เธอไม่ได้กลับไปที่บ้านของพ่อแม่มานานมากแล้ว แต่ทำไมลู่หรงเซิ่งถึงไปที่นั่น?

จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนนั้นเธอได้ติดตั้งกล้องวงจรปิดที่บ้านของพ่อแม่ รอจนภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงขึ้น กู้ชิงฮวนก็ตกตะลึง

บ้านพักยังคงอยู่ในสภาพเดิม เพียงแต่ไม่ร่องรอยของพ่อแม่ แต่สิ่งที่มาแทนที่ก็คือแม่ลูกคู่หนึ่งกำลังเดินเข้าออก

“คุณพ่อ! ในที่สุดคุณพ่อก็มาแล้ว! ”

เด็กผู้หญิงอายุประมาณสี่ห้าขวบ พุ่งเข้ามากอดลู่หรงเซิ่งเพิ่งจะเดินเข้ามาในบ้าน เขาอุ้มเด็กผู้หญิงขึ้นมา พร้อมกับโอบแม่เด็กผู้หญิงเข้ามาในอ้อมแขน และจูบลงไปบนริมฝีปากของเธอ

“คุณคะ ไม่ได้เจอคุณหลายวันแล้ว ฉันคิดว่าแม้แต่วันเกิดของซินซินคุณก็จะพลาดไปแล้ว”

ผู้หญิงพูดพลางสะอื้นเบา ๆ ทำเอาลู่หรงเซิ่งมีสีหน้ารู้สึกผิด

“สองสามวันนี้เธอเพิ่งออกจากโรงพยาบาล ผมเพิ่งจะมีเวลา นี่ผมก็มาแล้วไงครับ？ อย่าโกรธเลย ดูสิผมเอาอะไรมาให้คุณ？ ”

เขาปลอบแม่ลูกสองคนอย่างใจเย็น หลังจากมอบตุ๊กตาบาร์บี้ทั้งชุดให้เด็กผู้หญิงแล้ว จากนั้นก็หยิบกล่องเครื่องประดับยื่นให้กับผู้หญิง

กู้ชิงฮวนเห็นชัดเจน นั่นคือสร้อยคอลิมิเต็ดรุ่นใหม่ของแบรนด์ดัง

ลู่หรงเซิ่งเคยพูดว่าจะซื้อมาให้เธอในวันเกิดอีกสามวันหลังจากนี้ แต่ตอนนี้ เขากลับสวมให้กับคนอื่น

หัวใจของกู้ชิงฮวนเหมือนถูกทัณฑ์เลาะกระดูก เฆี่ยนตีลงไป

ยังไงเธอก็ไม่เคยคิดว่าลู่หรงเซิ่งห้ามเธอไม่ให้กลับบ้านพ่อแม่มาโดยตลอด ก็เพราะเขาได้ซ่อนคนรักไว้ที่นั่น จะเพราะกลัวว่าเธอจะเสียใจที่ไหนกัน？

เธอบอกกับตัวเองอย่าไปดู แต่ก็อดใจไม่ได้เปิดดูบันทึกกล้องวงจรปิดก่อนหน้านั้น เธอเอามือปิดปากไม่ให้ร้องไห้ออกมา แต่ความเศร้าเสียใจไม่สามารถปกปิดได้ด้วยซ้ำ

ลู่หรงเซิ่งกับผู้หญิงคนนั้นใช้ชีวิตตามใจอย่างมีความสุขที่บ้านของพ่อแม่ของเธอ บนโซฟาที่เธอเคยนอน ในครัวที่แม่ของเธอชอบที่สุด ในเก้าอี้โยกที่พ่อเธอชอบนั่ง แม้กระทั่งในห้องนอนที่พวกเขาเคยอาศัยอยู่

และที่ทิ่มแทงก็คือ ผนังของห้องนอนยังมีรูปถ่ายแต่งงานของกู้ชิงฮวนและลู่หรงเซิ่ง ทั่วทั้งบ้านก็มีร่องรอยความรักของพวกเขา

กู้ชิงฮวนร้องไห้ไปร้องไห้มาก็หัวเราะออกมา ภาพที่น่ารังเกียจเหล่านั้น เหมือนกับกำลังเยาะเย้ยเธอ กู้ชิงฮวนเป็นนางโง่ที่ถูกหลอก!

เธอเช็ดน้ำตา และโทรหาอา

“คุณอาค่ะ หนูเปลี่ยนใจแล้วค่ะ หนูจะไปผ่าตัดที่เมืองหลวง สามวันหลังจากนี้ คุณอามารับหนูเถอะค่ะ”

ความรักของลู่หรงเซิ่งเป็นเรื่องโกหก สิ่งที่เธอคิดว่าเป็นการช่วยเหลือมันก็เป็นเพียงการหลอกลวง ในเมื่อไม่ถูกรักอีกต่อไป ถ้าอย่างนั้นเธอก็จะไม่ดึงดันอีก ปล่อยให้ทุกอย่างจบลงเถอะ