ฉันก็เคยเชื่อในความรัก

บทที่ 2

ให้เธอหายไปตลอดกาล

ชะเอมตัวคนเดียว และยังคงอยู่ในท่านั้น นอนอยู่บนเตียง จับผ้าปูที่นอนไว้อย่างแน่น แล้วตะโกนร้องไห้ออกมา

แต่งงานกันสองปี สองปีนี้ เธอได้รับคำดูถูกและความลำบากขนาดไหน แล้วยังให้ความจริงใจกับธาวินขนาดไหน แต่ว่าเขาล่ะ……ไม่เคยมองเธอดีๆเลย

ตอนนี้ ยังใช้วิธีที่อนาถแบบนี้มาหย่ากับเธอ

ธาวินร้ายกับเธอมากจริงๆ

จู่ๆประตูข้างหลังถูกผลักออก แต่ธาวินกลับไปปิด

น้ำตาทั่วตาของชะเอมยังไม่ทันเก็บ ก็หันไปอย่างน่าสงสาร แล้วมองไปทางคนรูปร่างใหญ่โตที่หน้าประตู

“อย่าลืมกินยา” ธาวินมองด้วยสายตาที่รังเกียจ “อย่าให้มีลูกออกมานะ เธอไม่เหมาะที่จะคลอดลูกฉัน ถ้าหลังจากนี้ เธอแอบท้องลับหลังฉัน งั้นฉันก็จะขุดท้องของเธอออกมาให้หมด!”

เขาเหลือเพียงคำขู่ที่เย็นชาไว้ แล้วหันหลังจากไป

ชะเอมจับหน้าของตัวเองไว้ แล้วล้มลงบนเตียง

มีวินาทีหนึ่ง ที่จิตใต้สำนึกเธอจะคิดว่า ธาวินจะกลับมา……ปลอบเธอ

น่าตลกจริงๆ……

หลังจากที่ธาวินจากไป ก็ไม่ได้ปรากฏตัวหนึ่งเดือนเต็มๆ

เซนต์ชื่อที่ใบหย่าเรียบร้อยแล้ว เธอกับธาวินก็ไม่มีความสัมพันธ์แบบชีวิตคู่แล้ว งั้นวิลล่าที่เธออยู่มาสองปี ก็ควรจะคืนแล้ว

ชะเอมมองดูวิลล่า คิดแล้วคิดอีก แต่ก็ยังไม่สามารถทนกับความตกต่ำในหัวใจได้ เธอตัดสินใจจะส่งกุญแจไป

และไปเจอกับธาวินอีกครั้ง

ในตอนที่ถึงห้องทำงาน ธวานไม่อยู่ในห้อง คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน คือแชมเปญ

พอเห็นผู้หญิงคนนั้น ชะเอมก็จะหันหลังแล้วจากไป

“หยุดก่อน” แชมเปญเปิดปากพูด “น้องสาวของฉัน พอเห็นพี่สาวแล้ว ไม่คิดจะทักทายหน่อยหรอ?”

ชะเอมเข้าใจในความเจ้าเล่ห์ของแชมเปญ ถ้าอยู่ลำพังกับเธอ ต้องมีเรื่องขึ้นแน่ๆ ชะเอมไม่อยากสนใจเธอ ก็เลยเดินไปทางข้างหน้าต่อ

“ฉันกับธาวิน จะแต่งงานกันเดือนหน้าแล้วนะ”

คำพูดประโยคหนึ่งของแชมเปญ กลับเดาจุดอ่อนของชะเอมถูก เธอหยุเดิน แล้วแชมเปญก็ค่อยๆเดินใกล้เข้ามาทีละก้าวๆ แล้วทำท่าทีได้ใจ “เขาบอกว่าจะจัดงานที่ใหญ่โตที่สุดให้ฉัน ลองคิดกลับไป ตอนนั้นที่เขาแต่งงานกับเธอเหมือนแค่ไปจดทะเบียนสมรสใช่ไหม?”

ชะเอมสูดหายใจลึก แล้วกัดฟันตอบกลับว่า “ยินดีกับงานแต่งพวกเธอด้วย ผู้ชายเลวกับผู้หญิงเลว เหมาะสมกันมากๆ”

แชมเปญขมวดคิ้ว แล้วในไม่ใช่ก็หัวเราะขึ้นมา จากนั้นก็เดินมาที่ข้างหน้าของชะเอม แล้วพูดด้วยเสียงต่ำ แต่ใช้เพียงเสียงที่พวกเขาได้ยินกันแค่สองคน “น้องสาว เธอรู้ไหมว่า ลูกในท้องของฉัน ไม่ใช่ลูกของธาวิน เพื่อที่ฉันจะบังคับให้เขาหย่ากับเธอ ฉันไปนอนมั่วๆกับผู้ชายอื่น แล้วยืมใช้โอกาสนี้”

หลังจากพูดจบ เสียงหัวเราะของเธอก็ได้ใจมาก “แต่ว่า พอธาวินได้ข่าวว่าฉันท้อง ก็พูดว่าจะใช้ทุกวิถีทาง ทิ้งผู้หญิงเลวๆอย่างเธอ”

ชะเอมกำหมัดที่มืออย่างแน่น แล้วพูดอย่างโมโหว่า “แชมเปญ ทำไมเธอถึงหน้าด้านแบบนี้!”

เมื่อกี้แชมเปญยังทำสีหน้าที่โหดร้ายอยู่ แต่ทันใดนั้นกลับกลายเป็นสีหน้าที่อ่อนแอ ดวงตาก็แดงไปหมด แล้วเหมือนจะร้องไห้ “ชะเอม ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับเธอ เพราะงั้นฉันจะไม่โทษที่เธอด่าฉัน แต่เธอทำแบบนี้กับลูกที่ยังไม่เกิดของฉันได้ไง?”

“ชะเอม!” วินาทีต่อมา ข้างหลังก็มีเสียงที่โมโหดังขึ้น “เธอกำลังจะทำอะไรอีก รีบใสหัวออกไปซะ!”

ธาวินเดินขึ้นมาไม่กี่ก้าว แล้วจับแขนของชะเอม จากนั้นก็ผลักเธออกไป

ชะเอมไปชนใส่กำแพง แล้วเจ็บปวดที่แขนมาก เธออดทนแล้วพูดว่า “ธาวิน ถ้านายยังมีสมองอยู่ ก็ลองตรวจแชมเปญดีๆ คนที่หลอกนายมาตลอดคือเธอ……”

“หุบปาก” แววตาของธาวินเย็นชามาก เขาจ้องเธอไว้ “ชะเอม เธอรีบใสหัวออกไป! รีบออกไปจากเมืองนี้ อย่าให้ฉันเห็นหน้าเธออีก ไม่งั้นก็อย่าโทษว่าฉันจิตใจอำมหิตล่ะ”

ใจของชะเอมหวิวไปเลย นี่เขากำลังหมายความว่า จะทำให้เธอตายหรอ?

เลือดก็ยังคงไหลอยู่ ตอนนั้นชะเอมวู่วามมาก จึงตะโกนไปว่า “ธาวิน นายโง่หรอ ลูกในท้องของแชมเปญไม่ใช่ลูกของนาย! เขาต่างหากที่เป็นผู้หญิงเลว!”

ธาวินหรี่ตา แล้วเดินขึ้นมาหนึ่งก้าว จากนั้นก็จับหน้าที่ซีดขาวของชะเอมไว้

“ชะเอม เธอพูดอะไร?”