APKDock Logo
ภาพปกนิยายเรื่อง คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า

คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า

8.1 / 10.0
เมื่อความบอบช้ำจากรักครั้งเก่ารุมเร้าจนเกินรับไหว ครีมจึงเลือกหันหน้าเข้าหาชายแปลกหน้า โดยหวังใช้ค่ำคืนนี้ช่วยลบเลือนความทุกข์ระทม แม้ฝ่ายชายจะพยายามหักห้ามใจและปฏิเสธ เพราะไม่อยากเอาเปรียบหญิงสาวที่กำลังขาดสติ ทว่าเสียงสะอื้นและแววตาอันแสนอ้างว้างของเธอกลับดึงรั้งเขาไว้ไม่ให้ก้าวเดินจากไป บรรยากาศรอบตัวที่เต็มไปด้วยความอ่อนไหวทำให้เขาเริ่มสับสน และไม่พ้นต้องลังเลที่จะปล่อยให้เธอเผชิญความอ้างว้างเพียงลำพังในห้องนี้

คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า ตอนที่ 1

กานต์สิชามองกระทงรูปเต่าซึ่งทำจากขนมปังที่วางอยู่ข้างๆ เบาะฝั่งคนนั่งด้วยความภูมิใจ วันนี้เธอและพนักงานในร้านช่วยกันทำขนมปังเกือบอยู่หลายแบบเพื่อจะใช้ในงานลอยกระทงคืนนี้

หญิงสาวปิดร้านเร็วกว่าทุกวันเพื่อขับรถมาหาแฟนหนุ่มซึ่งทำงานอยู่ที่จังหวัดนครนายกซึ่งเธอไม่ได้เจอกับคนรักมานานเกือบสองเดือนแล้ว

กานต์สิชาตั้งใจว่าจะชวนชายหนุ่มไปลอยกระทงเพราะเห็นว่าช่วงนี้เขาทำงานหนักก็เลยอยากจะให้เขาได้ผ่อนคลายบ้างหญิงสาวขับรถออกจากกรุงเทพตั้งแต่บ่ายและเข้าพักโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องพักของกันตภูมิ  

ปกติกันตภูมิจะเดินทางกลับมาบ้านของตนเองที่กรุงเทพเกือบทุกสัปดาห์แต่สองเดือนที่ผ่านมากันตภูมิบอกเธอว่างานที่ไซต์งานค่อนข้างหนักและเร่งมากจึงไม่มีเวลากลับบ้าน

กันตภูมิเป็นวิศวกรคุมโครงการก่อสร้างศูนย์ราชการขนาดใหญ่ในตัวจังหวัดนครนายกซึ่งมีระยะเวลาดำเนินการก่อสร้างนานถึงสี่ปีซึ่งตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบจะสองปีแล้ว เธอรู้จักกับชายหนุ่มผ่านทางรุ่นพี่คนหนึ่งตั้งแต่สมัยเรียนแต่เพิ่งจะตกลงคบกันได้ไม่ถึงสองปี

ที่ผ่านกานต์สิชาเธอไม่เคยมาหากันตภูมิที่นี่เลยสักครั้ง เขาจะเป็นฝ่ายไปหาเธอมากกว่าเพราะมารดาและพี่สาวของเขาอยู่ที่กรุงเทพ ทุกครั้งที่เขาเข้ากรุงเทพก็จะพากันไปทานข้าวและดูหนังเหมือนคู่รักทั่วไป

กันตภูมิเคยพาเธอไปเจอกับมารดาและพี่สาวอยู่หลายครั้ง ทั้งสองคนก็ให้ความเอ็นดูและต้อนรับเธออย่างดี บ้านของเขาอยู่ไม่ไกลจากร้านของเธอเท่าไหร่ หญิงสาวจึงมักจะให้เด็กที่ร้านเอาขนมไปฝากอยู่บ่อยๆ

นอกจากกระทงที่เตรียมมาลอยด้วยกันแล้ววันนี้กานต์สิชายังทิรามิสุและซอฟต์คุกกี้ของโปรดของคนรักมาให้อีกด้วย ก่อนออกเดินทางจากกรุงเทพเธอก็โทรหาเขาก่อนและรู้ว่าวันนี้กันตภูมิเลิกงานประมาณหนึ่งทุ่ม

หลังจากเช็กอินเข้าที่พักเรียบร้อยแล้วกานต์สิชาก็นั่งรอเวลาที่คนรักจะเลิกงาน พอถึงเวลาประมาณหนึ่งทุ่มหญิงสาวก็โทรศัพท์หาเขาอีกครั้ง

“พี่ภูมิทำอะไรอยู่คะ กลับถึงห้องหรือยัง”

“พี่เพิ่งกินข้าวกับเพื่อนเสร็จนะ กำลังจะขับรถกลับห้อง ครีมมีอะไรหรือเปล่าทำไมวันนี้โทรหาพี่บ่อยจัง”

“ครีมคิดถึงพี่ภูมิ จะโทรหาบ่อยหน่อยไม่ได้เหรอคะ”

“ได้สิพี่ไม่ว่าอะไรหรอกแต่วันนี้รู้สึกแปลกๆ นะ” เพราะปกติแล้วกานต์สิชามักจะไม่ค่อยเป็นฝ่ายโทรมาหาเขาก่อนแต่วันนี้หญิงสาวกลับโทรมาหาถึงสองครั้ง

“ก็คนรักกันจะโทรหากันก็ไม่เห็นจะแปลกเลย”

“พี่รู้ พี่ก็รักครีมเหมือนกัน แต่ตอนนี้พี่ยังขับรถอยู่เอาไว้ถ้าถึงห้องแล้วค่อยคุยกันดีไหม”

“พี่ภูมิพี่อย่าเพิ่งกลับได้มั้ยคะ”

“ทำไมล่ะ มีอะไรหรือเปล่าครีม”

“ครีมอยากลอยกระทงกับพี่ภูมิค่ะ”

“ลอยกระทงเหรอ”

“ใช่ค่ะพี่ภูมิลืมไปหรือเปล่าว่าวันนี้มันเป็นวันลอยกระทง”

“แต่ถ้าให้พี่ขับรถไปกรุงเทพตอนนี้คงไม่ไหวแน่ๆ วันนี้พี่เหนื่อยมาทั้งวันเลยนะครีม”

“ก็ใครว่าจะให้พี่ภูมิขับรถมาหาครีมที่กรุงเทพกันล่ะ”

“แล้วเราจะลอยกระทงด้วยกันได้ยังไงล่ะ หรือครีมหมายถึงการลอยกระทงออนไลน์ เดี๋ยวพี่ถึงห้องแล้วลอยด้วยกันก็ได้นะ”

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ครีมหมายถึงเราจะลอยกระทงด้วยกันจริงๆ”

“พี่ภูมิมารับครีมหน่อยได้ไหมคะ”

“พี่ก็บอกครีมไปแล้วไงว่าวันนี้พี่เหนื่อย ให้ขับรถไปกรุงเทพไม่ไหวหรอกพี่กลัวว่ารถมันจะลงข้างทางเสียก่อน”

“ครีมหมายถึงให้พี่ภูมิขับรถมารับครีมที่โรงแรม XXX ค่ะ”

“อะไรนะครีมอยู่ที่โรงแรม”

“ค่ะ ตอนนี้ครีมอยู่ที่โรงแรมพี่ภูมิมารับหน่อยได้ไหมคะ”

“ครีมมาตั้งแต่เมื่อไหร่มากับใคร”

“ครีมขับรถมาคนเดียวค่ะ มาถึงตั้งแต่เย็นแล้ว”

“มันอันตรายมากนะคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกระยะทางจากกรุงเทพมานครนายกมันไม่ใช่ใกล้ๆเลยขับรถตั้งเกือบสองชั่วโมงเลยนะ”

“พี่ภูมิขาอย่าเพิ่งบ่นได้ไหมมารับครีมก่อนตอนนี้ครีมอยากเจอพี่ภูมิมากๆ เดี๋ยวครีมจะลงไปรอพี่อยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรมนะคะ”

“นี่ครีมพูดจริงๆ ใช่ไหมไม่ใช่แกล้งกันนะ”

“ครีมจะแกล้งพี่ภูมิทำไมล่ะ มารับครีมหน่อยนะคะครีมอยากลอยกระทงกับพี่จริงๆ”

“ถ้างั้นครีมรอพี่หน่อยนะ แต่น่าจะไปถึงช้าหน่อยเพราะตอนนี้พี่รู้สึกว่ารถมันเริ่มจะติดแล้ว คนคงจะออกไปลอยกระทงกัน”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่ภูมิไม่ต้องรีบหรอกเพราะครีมจองโรงแรมไว้แล้วไม่ได้รีบขับกลับกรุงเทพคืนนี้สักหน่อย”

“แล้วจะจองโรงแรมทำไมล่ะทำไมไม่มาค้างกับพี่ที่ห้องพัก” กันตภูมิแกล้งชวนเพราะรู้ว่ายังไงกานต์สิชาก็ไม่มีทางมาค้างกับตนเองแน่

“ครีมว่านอนที่โรงแรมมันน่าจะสะดวกกว่าค่ะ”

“เดี๋ยวพี่ไปรับนะครับ ครีมอย่าเพิ่งลงมาจากห้องรอให้พี่ไปถึงแล้วพี่จะโทรหา”

“ค่ะพี่ภูมิ”

เพราะอยากเจอกับคนรักเร็วๆ กานต์สิชาเลยลงมานั่งรอเขาบริเวณล็อบบี้เมื่อชายหนุ่มโทรศัพท์เข้ามาหญิงสาวก็เดินออกไปหน้าโรงแรม เมื่อรถเขาเข้ามาจอดเธอก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งทันที

“สวัสดีค่ะพี่ภูมิ” หญิงสาวทักทายคนรักด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเธอรู้สึกดีใจมากๆ ที่ได้เจอเขาหลังจากไม่ได้เจอกันมานานถึงสองเดือนถึงแม้ว่าจะวิดีโอคุยกันอยู่บ่อยครั้งแต่มันก็ไม่เหมือนกับการได้เจอตัวจริง

อ่านต่อ

สารบัญ คืนอ่อนไหวกับชายแปลกหน้า

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

ภาพปกนิยายเรื่อง แก้วตาดวงใจของเขา
9.3
ตลอดเวลาห้าปีที่ฉินเฉี่ยนยอมเป็นเพียงผู้หญิงในเงาของลู่ซีซิงสิ้นสุดลงทันทีเมื่อเขาตัดสินใจหมั้นกับหญิงอื่น เธอเลือกที่จะหันหลังและเดินจากไปอย่างไม่ลังเล ทว่าซีอีโอหนุ่มผู้เย็นชาเพิ่งรู้ตัวและออกตามล่าหาตัวเธออย่างบ้าคลั่งนานถึงเจ็ดวัน แต่เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับกลายเป็นคนใหม่ที่เพียบพร้อมและมีชายอื่นอยู่เคียงข้างกายแล้ว ลู่ซีซิงที่หัวใจแตกสลายพยายามทำทุกวิถีทางเพื่ออ้อนวอนขอโอกาสแก้ตัวและหวังให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม ทว่าสิ่งที่เขาได้รับกลับมีเพียงรอยยิ้มที่เย็นชาและความห่างเหิน แม้เขาจะพยายามรั้งเธอไว้ด้วยรักที่เพิ่งตื่นขึ้นในวันที่สายเกินไป
ภาพปกนิยายเรื่อง รัก(ใคร่)พิศวาส
8.1
เมื่อพญามารผู้มีอิทธิพลล้นฟ้าพร้อมทำลายล้างทุกอุปสรรค ต้องโคจรมาพบกับหญิงสาวผู้อ่อนโยนเปรียบเสมือนลูกกวางตัวน้อยที่ไร้ทางสู้ในเงื้อมมือของเขา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมสยบต่อการตัดสินใจของชายหนุ่มอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าเขาจะเลือกทำลายเธอให้มอดไหม้หรือจะยอมปล่อยตัวเธอไป ทว่าทุกการสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้นั้นกลับแฝงไปด้วยความปรารถนาอันเร่าร้อนเกินกว่าที่ใจของเธอจะต้านทานได้ ในสงครามแห่งความรักและความใคร่ครั้งนี้ หญิงสาวจึงต้องติดอยู่ท่ามกลางบ่วงไฟพิศวาสที่ยากจะถอนตัว
ภาพปกนิยายเรื่อง แค้นรักทาสสวาท
9.7
เมื่อพ่อนำตัวนับดาว หญิงสาวผู้ทะเยอทะยานเข้ามาในบ้านจนเป็นเหตุให้แม่ต้องจบชีวิตลง สไนเปอร์ ผู้กำกับมาเฟียผู้แสนเย็นชาจึงเต็มไปด้วยไฟแค้น เขามองว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงไร้ยางอายที่หวังรวยทางลัด และไม่ว่าเธอจะพยายามใช้เสน่ห์เย้ายวนเขามากแค่ไหน สิ่งที่ได้รับกลับไปมีเพียงความเกลียดชังอันลึกล้ำ ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเธอต้องตกมาอยู่ใต้การปกครองของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มาเฟียหนุ่มจึงไม่รอช้าที่จะเริ่มบทลงโทษอันแสนเร่าร้อน เพื่อสั่งสอนให้เธอได้ชดใช้และลิ้มรสความเจ็บปวดอย่างสาสมกับที่ครอบครัวของเขาเคยเผชิญ
ภาพปกนิยายเรื่อง ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
ภาพปกนิยายเรื่อง สามีพิการกลับกลายเป็นเจ้าพ่อที่ซ่อนตัวอยู่
8.9
เจน ไอไอ เด็กสาววัยยี่สิบปีที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นทายาทตระกูลมหาเศรษฐีที่แท้จริง แต่เธอกลับถูกครอบครัวบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์แทนลูกสาวตัวปลอมเพื่อแลกกับการรักษาคุณยายที่ล้มป่วย โดยเจ้าบ่าวของเธอคือซือเชียนฮาน ชายพิการอารมณ์ฉุนเฉียวที่ครอบครัวกำลังเผชิญวิกฤตล้มละลาย ทว่าหลังแต่งงานเธอกลับค้นพบความจริงว่าสามีคนนี้คือผู้ทรงอิทธิพลระดับเจ้าพ่อที่คลั่งรักเธออย่างหมดหัวใจ เมื่อครบกำหนดเวลาหย่าร้างสองปีตามสัญญาที่เคยตกลงกันไว้ เขากลับยืนกรานไม่ยอมปล่อยเธอไป จนในที่สุดเธอก็ต้องยอมพ่ายแพ้ให้แก่ความรักอันแสนอ่อนโยนและอบอุ่นของสามีผู้ซ่อนเขี้ยวเล็บคนนี้ พร้อมเลือกที่จะใช้ชีวิตเคียงข้างเขาตลอดไป
ภาพปกนิยายเรื่อง เมียถูกทิ้ง กลับมาเป็นเศรษฐินีใหญ่
8.5
ชีวิตคู่สามปีของพรกมลพังทลายลงในวันครบรอบแต่งงาน เมื่ออภิเดชผู้เป็นสามีแสดงออกอย่างเย็นชาว่าหัวใจของเขามีเพียงศศิกานต์เท่านั้น แม้ว่าพรกมลกำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่ แต่อภิเดชกลับไร้ความปรานี บีบคั้นให้เธอหย่าร้างและสั่งให้ไปทำแท้งอย่างไม่ไยดี ยิ่งไปกว่านั้นเขายังหลงเชื่อคำลวงของศศิกานต์ที่คอยกลั่นแกล้งเธอในที่ทำงาน จนพรกมลหมดสิ้นความอดทน ตัดสินใจเซ็นใบหย่าและลาออกจากงานเพื่อตัดขาดจากอดีตอันแสนเจ็บปวด เธอเลือกเดินหน้าเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพังพร้อมกับลูกในท้องโดยไม่คิดจะหันหลังกลับไปมอง
รายชื่อตอน
อ่านเลย
แชร์