APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง จ้างรักลวงใจ

จ้างรักลวงใจ

ลีโอเนล ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลจากมาเก๊า จำต้องพรางตัวเป็นเพียงนักศึกษาหนุ่มสุดเนิร์ดในประเทศไทยเพื่อหลบหนีการตามล่าจากศัตรู ทว่าภายใต้ท่าทีอันเงียบขรึมนั้น เขากลับซ่อนความร้ายกาจที่พร้อมจะจัดการทุกคนที่กล้าเข้ามาราวี ขณะเดียวกัน แพร ลูกสาวเจ้าของโรงแรมชื่อดังผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ให้แก่ใคร ก็มุ่งมั่นทำทุกวิถีทางเพื่อพิชิตใจชายหนุ่มลึกลับคนนี้ให้จงได้ ทว่าเกมรักที่เธอเริ่มต้นขึ้นเพียงเพราะอยากเอาชนะ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความสัมพันธ์อันลึกซึ้งเกินกว่าจะควบคุม เมื่อสิ่งที่เขาฝากไว้ในชีวิตเธอไม่ใช่แค่ความทรงจำ แต่กลับเป็นพยานรักตัวน้อยท่ามกลางมรสุมภัยอันตรายที่รุมเร้า
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

"อยากอวดดีหนัก สมน้ำหน้า" แพรนลินพูดออกมา เพราะเธอไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่สารัสชอบพูดจาโอ้อวดว่าตัวเองรวยแบบนั้นรวย ตัวเองรวยแบบนี้ เธอจึงจัดให้เขาแบบจัดเต็มเลย

"ต่อไปคงไม่กล้ามาจีบแกอีกแล้วมั้ง ฮ่าๆ" แพทเอ่ยหัวเราะอย่างสะใจ

"วันนี้เราไปฉลองกันหน่อยไหมแก ได้กระเป๋ามาใช้ฟรีๆเลยอ่ะวันนี้ " ริต้าก็เอ่ยออกมาเช่นกัน

"ไปดิ งั้นก่อนจะไป ฉันเอากระเป๋านี่ไปคืนก่อนนะ " แพรนลินเอ่ยบอกไป ก็กลับไปที่ร้านกระเป๋าที่เธอซื้อเมื่อกี้ เพราะเธอแอบตกลงกับพนักงานเมื่อกี้ไว้แล้ว

"แกจะเอาคืนทำไมห้ะยัยแพร" ริต้าเอ่ยถามก็เดินตามเพื่อนไป

"ฉันแค่แกล้งเขาเล่นเฉยๆ พวกแกก็เอากระเป๋านี่ไปเถอะถือว่ามาเป็นเพื่อนฉัน ส่วนของฉันจะเอาคืนเอง จะได้เอาเงินไปทำอย่างอื่น" แพรนลินพูดออกไปเพราะเธอจะเอาเงินไปทำบุญต่อ ไม่อยากจะใช้ของของคนอื่นฟรีๆ

"อย่างแกคงไม่พ้นบ้านเด็กกำพร้าล่ะสิ" แพทเอ่ยออกมา เพราะเพื่อนสาวชอบไปบริจาคเงินให้มูลนิธิเด็กกำพร้าตลอด

"งั้นก็เอาของฉันคืนด้วยเลย จะได้ทำบุญกับแก" ริต้าเอ่ยบอกก็ยื่นกระเป๋าให้เพื่อนสาว

"ไม่เอาน่า แกสองคนเอาไปเลยแค่ของฉันก็พอแล้ว" แพรนลินเอ่ยบอกเพราะกระเป๋าที่สารัสซื้อให้เธอราคาเกือบจะสองแสนเลยก็ว่าได้

"เออๆ แล้วแต่แกละกัน งั้นเดี๋ยวเสร็จแล้วก็แวะไปบริจาคเลยละกัน แล้วเราค่อยไปแต่งตัวไปปาร์ตี้ต่อ" ริต้าเอ่ยบอกแล้วทำท่าดีใจที่จะได้ไปเที่ยว

"จะดีใจทำไมริต้า แกก็ไปทุกคืนอยู่แล้วนิ" แพทเอ่ยแซวเพื่อนสาว

"แกก็ไปกับฉันยัยแพท อย่ามาว่ากันหน่อยเลย" ริต้าเอ่ยตอบกลับเพื่อนสาว

"พวกแกนี่แขวะกันได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวฉันไปจัดการก่อน แกสองสองรอนี่ก่อนละกัน" แพรนลินเอ่ยบอกอย่างระอา ก็เดินไปหาพนักงานในร้าน จากนั้นพวกเธอก็ไปบริจาคเงินให้มูลนิธิเด็กกำพร้าก่อนจะกลับมาที่คอนโดของริต้าเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยว

ด้านลีโอก็มาท่องราตรีกับอาเทอร์ในคาบเทพบุตรสุดหล่อไม่ใช่หนุ่มเนิร์ดแบบกลางวัน

"เห็นแบบนี้แล้วชื่นใจว่ะ ขาวๆหมวยๆทั้งนั้น" อาเทอร์พูดออกไปขณะเดินเข้ามาในผับของลีโอ ที่ตอนนี้มันได้มาบริหารอย่างเต็มตัวเพราะพ่อมันยกให้เพื่อแก้ทำอะไรเซ็งเล่นๆ

"จะเปิดห้องก็ได้นะ เดี๋ยวฉันให้คนจัดการให้" ลีโอเอ่ยออกไปก็เดินไปยังห้องทำงานที่อยู่ชั้นสอง

"แน่นอนอยู่แล้ว เปิดรอฉันเลยคืนนี้ฉันได้กินเหยื่อแน่นอน" อาเทอร์พูดออกไปก็ตบไหล่เพื่อนแล้วหัวเราะ

"วันนี้มีปัญหาอะไรไหมโทนี่ แล้วแด๊ดโทรมารึเปล่า" ลีโอเอ่ยถามแล้วนั่งลงบนโต๊ะทำงาน

"นายบอกให้นายสนใจแค่ทางนี้ก็พอครับ ตอนนี้นายกำลังจัดการเจสันอยู่ครับ" โทนี่เอ่ยบอกออกไป

"อืม เข้าใจแล้ว นายไปจัดการข้างล่างต่อเถอะ" ลีโอเอ่ยบอกเพราะเขาให้โทนี่จัดการแทนทุกอย่าง

"เห้ย วันนี้เจอของเล่นชิ้นใหม่แล้วว่ะ ไปก่อนนะมึงแล้วเจอกัน" อาเทอร์พูดออกไปเมื่อมองลงไปแล้วเจอเข้ากับสาวสวยคนหนึ่งจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปขย้ำเหยื่อ ลีโอหันไปมองตามก็รู้สึกเฉยๆ แต่สายตาไปสะดุดกับสาวเมื่อตอนกลางวันที่เพื่อนๆเขาพูดถึง ก่อนจะมองอย่างเอือมระอากับการกระทำของเธอที่เต้นยั่วน้ำลายหนุ่มๆ

"ยัยแพท เดี๋ยวฉันมานะแก ไปโทรหาแม่แปปนึง" แพรนลินที่เต้นอยู่เอ่ยบอกเพื่อนสาวแล้วเดินขึ้นมาที่ชั้นสอง เพราะมันมีห้องน้ำที่ไม่เสียงดังอยู่ จากนั้นแพรนลินก็คุยกับมารดาสักพักก่อนจะเดินกลับลงไปข้างล่าง แต่ต้องสะดุดเมื่อชนเข้ากับร่างสูงใหญ่จนเธอล้มลงพื้นอย่างแรง

"ขอโทษครับ ผมไม่ทันระวัง" ลีโอเอ่ยด้วยสำเนียงภาษาอังกฤษชัดแจ๋วก่อนจะช่วยพยุงให้ผู้หญิงตรงหน้าลุกขึ้น

"เดินไม่ดูรึไงไอ้บ้า ไม่เห็นคนรึไง" แพรนลินเอ่ยบอกด้วยภาษาอังกฤษเช่นกันก็เงยหน้าขึ้นมองคนที่ชนเธอ แต่ก็ต้องสะดุดเมื่อเจอกับหนุ่มฝรั่งที่หน้าตาหล่อคมเข้มอย่างน่ามอง ลีโอก็มองเธออย่างคาดโทษ เขาอุตส่าห์ขอโทษเธอแล้ว แต่วาจาที่เธอพ้นออกมากลับไม่น่ารักแบบหน้าตาของเธอเลยสักนิด

"ปล่อย" แพรนลินพูดออกมาเมื่อมองเขาแล้วเจอสายตาที่มองเธออย่างไม่ชอบใจนัก

"ก็ไม่ได้อยากจับนักหรอก" ลีโอพูดออกไปก็ปล่อยมือจากแขนเรียว

"ใครๆเขาก็อยากจับฉันทั้งนั้นแหละย่ะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็มองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

"ผมก็ไม่แปลกใจหรอก ก็แต่งตัวมายั่วขนาดนี้" ลีโอพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้

"ฉันก็ไม่ได้แต่งมายั่วผู้ชายปากหมาแบบนายละกัน " แพรนลินเอ่ยออกไปอย่างสุดทน

"นี่คุณว่าผมเหรอ ได้งั้นลองชิมปากหมาหน่อยเป็นไง" ลีโอพูดจบก็ดึงร่างบางเขาไปปะทะกับหน้าอกของเขาอย่างแรง ก่อนจะโน้มหน้าลงไปจูบเธออย่างรุนแรง แล้วบดขยี้ริมฝีปากบางๆก่อนจะแทรกเรียวลิ้นหยอกล้อกับเธอ

"อือ " แพรนลินได้แต่อึ้ง แล้วตีหน้าอกเขาแรงๆแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไป กลับจูบเธอแรงขึ้นราวกับสูบเลือดสูบเนื้อของเธอไป

ลีโอเริ่มหลงไปกับความหวานของสาวตรงหน้า ก่อนจะผลักเธอไปชิดกำแพงข้างๆห้องน้ำแล้วระดมจูบใส่เธอแบบไม่ยั้งปาก แพรนลินก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่เขาทำ

"เป็นไงปากหมาสะใจไหมล่ะ" ลีโอถอนจูบออกมาแล้วพูดกับเธอ

"คนเลว" แพรนลินพูดออกมาแล้วหายใจหอบๆ พร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะตบหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอย่างแรง แล้วผลักเขาออกไปให้ห่างตัวเองก่อนจะวิ่งลงไปข้างล่าง ลีโอก็มองตามก่อนจะเอานิ้วปาดริมฝีปากของตัวเองแล้วมองตามร่างบางไป

"อ้าวแพรเป็นอะไรวะ" แพทเอ่ยถามเพื่อนที่เดินเข้ามา

"ไม่เป็นไรแก ฉันกลับก่อนนะ แล้วเจอกัน" แพรนลินพูดจบก็หยิบกระเป๋าสะพายแล้วเดินออกไปจากผับแห่งนี้ทันที เธอเกลียดผู้ชายแบบนี้ที่สุดขออย่าให้ได้เจอกันอีกเลย แพรนลินคิดในใจก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว

ลีโอก็เข้ามาในห้องทำงานอีกครั้งหลังจากที่แกล้งแพรนลินจนถูกตบหน้าหัน ก็มันน่าจูบไหมล่ะผู้หญิงอะไรปากจัด ไม่มีความเป็นผู้หญิงสักนิด ลีโอคิดในใจ

เช้าของอีกวัน

แพรนลินก็มามหาวิทยาลัยแต่เช้า เพราะถูกอาจารย์ในชมรมอาสาสมัครเรียกมาประชุม เพราะเธอเป็นตัวแทนของปีสองนั่นเอง แต่พอเข้ามาเธอก็เจอกับอาเทอร์และเพื่อนใหม่หน้าฝรั่งของเขา แต่หน้านายฝรั่งนี่มันคุ้นๆจนเธอนึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

"อ่าวแพรมาพอดี อาจารย์ไม่เข้านะเขาให้พี่มาประชุมแทนเลย" อาเทอร์เอ่ยบอก ส่วนลีโอที่เห็นแพรนลินเดินเข้ามาก็แปลกใจว่าเธอทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยเหรอ นึกว่าจะทำตัวสวยไปวันๆ ก่อนจะมองสำรวจชุดนักศึกษาที่เธอใส่รัดตัว จนโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้ง แถมมองกระโปรงที่เธอใส่ยังสั้นแค่คืบเดียว เขามองแล้วกลับไม่ชอบใจนักโดยไม่รู้เหตุผล

"อ่อค่ะ งั้นมาประชุมกันเลยไหมคะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็นั่งลงตรงข้ามกับเพื่อนของอาเทอร์

"เดี๋ยวรอตัวแทนน้องปีหนึ่งแปปนึงนะครับน้องแพร" อาเทอร์เอ่ยออกไปก็หันไปมองลีโอก่อนจะเอ่ยต่อ

"นี่เพื่อนของพี่เอง มันพึ่งย้ายมาใหม่ชื่อลีโอ" อาเทอร์เอ่ยแนะนำออกไป

"อ่อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะชื่อแพรนลินค่ะ เรียกแพรเฉยๆก็ได้ค่ะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็ยื่นมือไปทักทายโดยไม่รู้ว่า เขาคือคนที่จูบกับเธอเมื่อคืน

"อ่อ ยินดีที่ได้รู้จักครับน้องแพร" ลีโอพูดออกไปด้วยสำเนียงไทยอย่างชัดเจน ก่อนจะยื่นมือไปจับมือของแพรนลินอย่างทักทาย ถ้ารู้ว่าเขาคือคนเมื่อคืนเธอคงจะตกใจแน่ๆ

"ชื่อน่ากินมากเลยนะคะเนี่ย ฮ่าๆ" แพรนลินพูดออกไปแบบขำๆก็นั่งลง

"อ่อครับ" ลีโอพูดออกไปก็แกล้งยิ้มเขิลๆ เพราะตอนนี้เขายังเป็นไอ้เนิร์ดอยู่ จะทำอะไรรุ่มล่ามไม่ได้

จากนั้นน้องปีหนึ่งก็มา ทั้งหมดก็ร่วมประชุมกันอย่างจริงจัง มีแต่ลีโอที่ต้องหายใจติดขัดเพราะดันนั่งตรงข้ามแพรนลิน ที่ตอนนี้นั่งสับขาจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน แต่เหมือนกับว่าเธอจงใจจะยั่วเขามากกว่า เพราะเวลาไอ้อาเทอร์เดินมาเธอก็หุบขานั่งชิวๆไป แต่พอไอ้อาเทอร์ลุกไปอธิบายเธอก็นั่งสับขาไปมายั่วเขา ลีโอคิดในใจแบบงงๆ แพรนลินที่แกล้งลีโอก็รู้สึกตลก สงสัยจะเนิร์ดจนไม่รู้เรื่องอะไรละมั้ง แพรนลินคิดในใจ

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ความรักจากเรา
8.8
ปาณีจำยอมผูกพันธะวิวาห์กับชายที่ไม่ได้รักเพราะความจำเป็นด้านเงินทอง ชีวิตคู่ที่เริ่มจากผลประโยชน์นี้นำพาบททดสอบสาหัสมาให้ เมื่อสามีของเธอมีอายุห่างกันถึงสิบสองปี อีกทั้งร่างกายยังร่วงโรยและพิการอย่างเห็นได้ชัด การตัดสินใจนี้ผลักดันให้เธอต้องทนรับความกดดันมหาศาล หญิงสาวต้องปรับตัวเพื่อสวมบทบาทภรรยาภายใต้ความอึดอัดใจ เธอไม่อาจหนีชะตากรรมที่เลือกเองได้ จำต้องเผชิญหน้ากับความแตกต่างสุดขั้วและรับมือกับสารพัดปัญหาที่ถาโถมเข้ามาในข้อจำกัดของความสัมพันธ์นี้
ภาพปกนิยายเรื่อง ท่านประธานโหดมาก
7.1
บาดแผลจากการถูกหักหลังเปลี่ยนความเจ็บปวดให้เป็นไฟแค้น หญิงสาวตัดสินใจดึงชายหนุ่มผู้มีอิทธิพลมาดเย็นชาเข้ามาพัวพัน หวังใช้เขาเป็นเครื่องมือเหยียบย่ำอดีตคนรัก ทว่าเมื่อความใกล้ชิดก่อตัวเป็นความผูกพัน เธอได้สัมผัสความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากแข็งกร้าว จากความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยผลประโยชน์ หัวใจที่เคยพังทลายกลับมาเต้นแรง เธอถลำลึกไปกับความรู้สึกนี้จนยากจะถอนตัว ท้ายที่สุดเธอต้องเผชิญความขัดแย้งในใจ เมื่อแผนแก้แค้นที่วางไว้กำลังถูกแทนที่ด้วยความรัก
ภาพปกนิยายเรื่อง โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
9.1
เมื่อสูญเสียผู้นำครอบครัว เย่หยุนเหนียงจำต้องพาแม่สามีและลูกชายอพยพมายังเจียงเฉิง ความยากจนบีบให้เธอรับงานเป็นแม่นมในจวนตระกูลเจียง โดยมุ่งหวังเพียงสะสมเงินทองเพื่ออนาคตที่สงบสุข แต่เส้นทางเรียบง่ายกลับถูกทำลายเมื่อเธอถลำลึกไปพัวพันกับบุรุษผู้กุมอำนาจล้นฟ้า ความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้เปลี่ยนชะตากรรมของหญิงม่ายผู้เจียมตัว จากคนรับใช้ที่หวังเพียงชีวิตราบเรียบ เธอถูกบีบให้ต้องเผชิญหน้ากับความวุ่นวาย และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนายหญิงผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือจวนแห่งนี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ภาพปกนิยายเรื่อง วายุไฟ
9.4
โลกที่ต่างกันสุดขั้วกำลังบรรจบกัน เมื่อวายุ นายแบบหนุ่มรูปงามผู้ใช้ชีวิตเปล่งประกายบนรันเวย์ ได้พบกับณธีร์ ข้าราชการหนุ่มผู้เคร่งขรึม ภายใต้ความเจิดจรัส วายุซ่อนความปรารถนาในการตามหาชายในอุดมคติมาเนิ่นนาน และข้าราชการอนาคตไกลคนนี้คือคนที่เขาเฝ้ารอ เสน่ห์อันร้อนแรงดั่งเปลวไฟของเขาต้องเผชิญกับกำแพงแห่งความแตกต่างทั้งหน้าที่การงานและนิสัยส่วนตัว ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นนี้จะเป็นบทพิสูจน์ว่า แรงปรารถนาในใจของเขาจะหลอมละลายความเย็นชาและเปลี่ยนความหวังให้กลายเป็นความจริงได้สำเร็จหรือไม่
ภาพปกนิยายเรื่อง เทพธิดาแค่ของเล่น
8.1
จางเยว่ได้ครอบครองมือถือจากอนาคตในเมืองหัวเซี่ยเจียง อุปกรณ์นี้มอบพลังวิเศษทั้งด้านการรักษาและต่อสู้ ทว่าต้องแลกด้วยกุญแจพลังงาน วิกฤตการณ์เริ่มขึ้นเมื่อหานซินหลาน ประธานสาวแห่งหลานหยู่กรุ๊ปถูกดูดเข้าไปกักขังในพื้นที่เทพธิดาของเครื่อง หนทางเดียวที่จะช่วยเธอได้คือการสะสมกุญแจให้ครบ ขณะเดียวกันหานซินหยู่น้องสาวของเธอกำลังทุกข์ใจหนักเมื่อพี่สาวหายตัวไปข้ามคืน จางเยว่จึงต้องซ่อนความลับนี้ไว้และเร่งทำภารกิจเพื่อพาเธอกลับสู่โลกความจริง
ภาพปกนิยายเรื่อง แฝดจอมจุ้น เมียจ๋าอย่าหนีนะ
9.5
อดีตเมื่อหกปีก่อนยังคงฝังลึกในใจ หลังจากถูกจัดฉากจนตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจ หญิงสาวไร้ทางเลือกนอกจากต้องอุ้มท้องหนีไปดิ้นรนในต่างประเทศเพียงลำพัง ทว่าความลำบากได้หล่อหลอมให้เธอแข็งแกร่งขึ้น บัดนี้เธอกลับมาพร้อมเพลิงแค้นที่แผดเผา เป้าหมายคือทวงคืนความถูกต้องจากชายผู้เป็นต้นเหตุของความพินาศและกวาดล้างทุกคนที่เคยใส่ร้าย เธอเตรียมพร้อมบดขยี้พวกมันให้แหลกสลาย ชดใช้ความเจ็บปวดที่เธอแบกรับมานาน โดยตั้งปณิธานว่าจะไม่ปรานีหรือปล่อยให้ศัตรูมีโอกาสลุกขึ้นมาต่อกรได้อีก