กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน

ประเทศเทซาเนีย

หญิงสาวลดกล้องถ่ายรูปลงแล้วมองเวิ้งทะเลทรายตรงหน้าอย่างตื่นตะลึง ใบหน้าหวานยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่ทุบกระปุกเงินเก็บมาเที่ยวประเทศเทซาเนีย ประเทศที่โอบล้อมไปด้วยทะเลทราย มันช่างแสนวิเศษและสวยงามกว่าที่เธอเซิร์สหาข้อมูลก่อนเดินทางเสียอีก

‘สวยเหลือเกิน’ หญิงสาวพึมพำเหมือนละเมอ แล้วเดินมารวมกลุ่มกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ การมาเยี่ยมชมทะเลทรายครั้งนี้ เธอจำเป็นต้องมาพร้อมไกด์นำทางทั้งที่อยากท่องเที่ยวด้วยตัวเอง แต่ในพื้นที่ที่ดูสวยงามอย่างนี้อาจมีอันตรายซ่อนอยู่ก็เป็นได้

สาริศา กวินนาถ ให้รางวัลตัวเองที่เรียนจบปริญญาตรีและเป็นการฉลองวันเกิดปีที่ยี่สิบสองของเธอด้วยเดินทางมาท่องเที่ยวต่างประเทศ เธอเลือกเทซาเนียเพราะเห็นข่าวการเปิดประเทศในหน้าจอโทรทัศน์ เธอเคยเรียนในโรงเรียนประจำก่อนที่จะมาเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษด้านการดนตรี การที่ต้องเรียนด้วยทำงานไปด้วยเป็นเรื่องที่เหนื่อยแสนสาหัส แต่เมื่อความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั้น ใบปริญญาที่ฝันใฝ่จึงคว้ามาได้ในกำมือ

‘เทซาเนีย’ ประเทศที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าสองร้อยปี ทว่าเป็นประเทศใหม่ในแผนที่โลกเพราะ ‘ชีคอาเหม็ด อับดุลเราะฮ์มาน’ ทรงมองเห็นการณ์ไกล เปิดประเทศที่ถูกโอบกอดด้วยทะเลทรายในฐานะประเทศที่มีแหล่งท่องเที่ยวแปลกตา และทรัพยากรล้ำค่าที่งดงามนั้นก็คือเหมืองเพชรรวมทั้งบ่อน้ำมันอีกด้วย โรงแรมระดับห้าดาวอย่าง ‘Blue Star’ น่าจะเป็นคำตอบที่ดีที่หมายถึงความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนัก แต่ในขณะเดียวกันวิถีชีวิตแบบธรรมชาติของชาวเทซาเนียดั้งเดิมก็ยังน่าสนใจอีกด้วย

สาริศาพลิกอ่านแผ่นพับซึ่งเป็นแผนที่และการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเทซาเนีย หญิงสาวขยับแว่นกันแดดเล็กน้อยก่อนจะย้ายสายตาจากแผ่นพับในมือมองไปยังเมืองเบื้องหน้า หลังจากกลับจากทะเลทรายแล้ว เธอก็มาโบกมือลาไกด์ของเธอมานั่งจิบน้ำส้มคั้นที่ร้านอาหารน่ารักๆ บนถนนเส้นหลักใจกลางเมืองบิเบวา-เมืองหลวงของเทซาเนีย ช่างเป็นเมืองแสนสงบในแบบที่นักท่องเที่ยวใฝ่ฝัน แม้ว่าสาริศาจะอยู่เทซาเนียมาสัปดาห์หนึ่งแล้วแต่เธอแทบไม่ได้ออกไปไหนไกลนัก สามวันแรกเธอก็มีอาการแพ้อากาศจนออกไปนอกที่พักไม่ไหว กว่าร่างกายจะฟื้นก็วันที่สี่เข้าไปแล้ว ถึงจะวางแผนท่องเที่ยวไว้ถึงสามสัปดาห์แต่ก็อดเสียดายเวลาที่หมดไปไม้ได้

วันนี้เป็นวันแรกที่เธอได้ใช้วันหยุดในการเดินชมเมืองเก่าแก่แห่งนี้ ตึกรามบ้านช่องยังคงรูปลักษณ์ดั้งเดิม เพียงแต่ถูกปรับปรุงให้ดูแข็งแรงขึ้น เรื่องนี้คงต้องเอ่ยชมผู้ปกครองเมืองที่ยังอนุรักษ์เมืองให้คงความงามเช่นเดิม แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่จะเป็นเมืองเก่าไปเสียทีเดียวเพราะไม่ไกลนักก็มีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ซึ่งไม่ต่างจากเมืองใหญ่อื่นๆหรือในกรุงเทพฯ บ้านเกิดที่เธอจากมาหลายปี

‘บ้านเกิด’

สาริศาพึมพำกับตัวเอง เธอไม่ผูกพันกับบ้านเกิดของเธอเลย อาจครอบครัวที่ไม่อบอุ่นเหมือนคนอื่นทำให้เธอไม่มีความทรงจำดีๆ อะไรหลงเลยอยู่ นอกจากแม่ที่เจ็บป่วยแม้จะอยากดูแลใกล้ๆ แต่เพราะ ‘พ่อเลี้ยง’ ที่ถูกผีพนันเข้าสิงทำให้เธอต้องอยู่ห่างๆ แต่ก็ยังดีที่มี ‘กวิน’ หลานชายที่แม่ของเธอรับมาอุปการะคอยดูแลทำให้เธอมาร่ำเรียนต่อต่างประเทศได้อย่างไม่กังวลมากนัก นอกจากเพื่อนรักที่เรียนโรงเรียนประจำด้วยกันแล้ว ก็ดูว่าเธอไม่มีใครให้ต้องคิดถึงอีกแล้ว หญิงสาวยิ้มเศร้าให้กับตัวเองเธอพับแผ่นพับใส่กระเป๋าแล้วเรียกพนักงานคิดเงินค่าเครื่องดื่ม

‘เริ่มแรกไปพิพิธภัณฑ์ก่อนละกันนะ’

สาริศาลุกขึ้นหยิบกระเป๋าสะพายคล้องไหล่ซ้ายแล้วก้าวออกมาจากร้านอาหารเล็กๆ ริมถนน จากจุดที่เธออยู่สามารถเดินไปที่หมายในเวลาประมาณสิบนาที เธออยากเดินละเลียดอารมณ์ไปเรื่อยๆ มากกว่าจะเรียกรถแท็กซี่ซึ่งก็มีให้บริการ สาริศาแหงนหน้ามองตึกเก่าริมถนนซึ่งมีลักษณะคล้ายตึกเก่าสไตล์อังกฤษ

หญิงสาวเดินมาหยุดที่หน้าพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ เธออ่านคู่มือทบทวนสิ่งที่ต้องทำอีกครั้งก่อนเดินเข้าไปที่ช่องจำหน่ายตั๋วเพื่อขอซื้อบัตรเข้าชม ภาษาอังกฤษสำเนียงแปร่งหูแต่ก็ไม่ยากเกินจะเข้าใจ อาจเพราะคุ้นชินกับการอยู่เมืองนอก พูดภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทยทำให้สาริศาไม่มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร เธอจดจำภาษาเทซาเนียได้เพียงแค่คำง่ายๆ อย่างคำว่า ‘สวัสดี’ ‘ขอบคุณ’ ‘ขอโทษ’ แต่ถ้าได้ยินคนเทซาเนียพูดเต็มๆ ประโยค เธอก็จะแยกคำไม่ออกเลยทีเดียว

แผนพับถูกอ่านอีกครั้ง ความจริงสาริศาศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับเทซาเนียมาบ้างแล้ว บ้านเมืองที่แสนสงบสุขรอดพ้นจากการเป็นเมืองขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่สองมาแล้ว การปกครองโดยมีกษัตริย์เป็นประมุขคล้ายกับประเทศไทย ชนเผ่าต่างๆ ที่อยู่ในการปกครองของ ชีคอาเหม็ด อับดุลเราะฮ์มาน แต่พระองค์ทรงมีพระชมน์มายุมากถึงหกสิบพรรษาแล้ว แว่วว่าจะมีการแต่งตั้งชีคองค์ใหม่ แต่ชีคอาเหม็ดก็มีพระโอสรหลายองค์ แต่ละองค์ก็มีข่าวลือว่าจะได้ขึ้นเป็นชีคไม่น้อยไปกว่ากัน

‘เรื่องการเมืองประเทศไหนก็ยุ่งเหยิงทั้งนั้น’