แสงสว่าง ณ ทางแยกใหม่

“คุณชายเสิ่นไปได้สาวสวยคนนี้มาจากไหนครับเนี่ย？ จะไม่แนะนำให้รู้จักหน่อยเหรอ？”

“สวยยิ่งกว่าดาราอีกนะ ไปเป็นซูเปอร์สตาร์ได้เลย！”

“มานั่งกับพี่ตรงนี้มา……” คุณชายตระกูลเฉินยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย พลางตบเอวหญิงสาวข้างกาย แล้วไล่ให้เธอออกไปอย่างไม่ไว้หน้า

ก่อนจากไป หญิงสาวคนนั้นก็ถลึงตาจ้องเขม็งมาที่เจียงหยวนแวบหนึ่ง

เจียงหยวนไม่พูดอะไร จุดประสงค์ของเธอในวันนี้คือการสร้างสัมพันธ์กับเจี่ยงเฉินโจว ไม่ใช่มาคอยเอาใจพวกปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้

เสิ่นตู้รอให้พวกเขาหยอกล้อกันจนพอใจ แล้วจึงพูดแทรกขึ้นมาอย่างเหมาะเจาะ “เจียงหยวนเป็นนางแบบที่บริษัทผมเซ็นสัญญาด้วย วันนี้ว่างพอดี ก็เลยพามาแนะนำให้ทุกคนรู้จัก ทำความคุ้นเคยกันไว้ เผื่อมีโอกาสในภายหน้าทุกท่านจะได้ช่วยดูแลเธอน่ะครับ”

คุณชายเฉินหัวเราะคิกคัก “คนของคุณเสิ่นตู้ยังต้องมาทำความคุ้นเคยกับพวกเราอีกเหรอ！”

เสิ่นตู้ยิ้มและไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาหันไปมองเจียงหยวน “หยวนหยวน เธอหาที่นั่งเองได้เลยนะ”

เจียงหยวนเข้าใจความหมายของเขาดี เธอเดินตรงผ่านกลุ่มคนไปที่มุมทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ทันที

ตอนที่เธอเดินผ่าน คุณชายเฉินก็จงใจขยับก้นเพื่อเว้นที่ว่างให้ แต่เธอกลับเดินผ่านหน้าเขาไปเฉยๆ

“บ้าเอ๊ย！”

คุณชายเฉินกำลังจะโวยวาย แต่พอเห็นว่าผู้หญิงคนนี้กล้าหาญถึงขนาดไปนั่งข้างๆ คนนั้น ลูกตาของเขาก็แทบจะถลนออกมาด้วยความตกตะลึง

ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น คนอื่นๆ ก็ตกใจไม่แพ้กัน ทุกคนแทบจะกลั้นหายใจและต่างพากันมองไปยังมุมทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

เจี่ยงเฉินโจวกลับประเทศมาได้สัปดาห์กว่าแล้ว และวันนี้ก็เป็นงานเลี้ยงต้อนรับที่เฉินหรานจัดขึ้นให้เขา

กลุ่มเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของพวกเขาก็มากันพร้อมหน้า

คุณชายใหญ่คนนี้ไม่เหมือนพวกเขากลุ่มนี้ที่ชอบทำเรื่องไร้สาระและเที่ยวสนุกไปวันๆ คุณปู่ของเขามีอำนาจสูงส่ง คุณป้าเป็นนักการทูต คุณพ่อเป็นนายพล คุณแม่เป็นปราชญ์ด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ส่วนคุณตาก็เป็นมหาเศรษฐีเจ้าของทรัพย์สินนับพันล้าน

เขามาจากตระกูลที่ดี มีทั้งเงินทองและอำนาจ

เจี่ยงเฉินโจวเป็นคนเก็บตัว ทำตัวลึกลับจนจับไม่ติด ลำดับชั้นทางสังคมในวงการนี้เข้มงวดอย่างยิ่ง เฉินหรานเองก็อาศัยบารมีของคุณตาถึงได้มามีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเจี่ยงในเมืองหรงเฉิงได้

อันที่จริงการที่เจี่ยงเฉินโจวยอมให้เกียรติมาในวันนี้ได้ ก็ถือเป็นบุญของเฉินหรานตั้งแต่ชาติปางก่อนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ใครๆ ในแวดวงต่างก็รู้กันดีว่าเจี่ยงเฉินโจวไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิง เขาเป็นคนเย็นชาและสูงศักดิ์อย่างยิ่ง

ผู้หญิงคนนี้ไม่กลัวตายหรือไง？

กล้าดียังไงไปล้ำเส้นคุณชายเจี่ยงแบบนี้！

เหงื่อเย็นพลันผาดผุดขึ้นที่แผ่นหลังของเฉินหราน เขาลุกขึ้นยืนหมายจะเดินไปดึงผู้หญิงที่ทำตัวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงคนนี้กลับมา แต่ทันทีที่เขาขยับตัว ก็ถูกแรงมหาศาลกดให้นั่งลง

เขาหันไปมองเสิ่นตู้อย่างงุนงง “ ？”

เสิ่นตู้ยกแก้วขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะพูดต่อเบาๆ “คุณชายเฉิน มาดื่มกันสักแก้วไหม？”

เฉินหรานหรี่ตาลง และเข้าใจความหมายของเสิ่นตู้ในทันที

เขาต้องการใช้เจียงหยวนเป็นเครื่องมือนี่เอง！

หากเจี่ยงเฉินโจวไม่พอใจแม้แต่น้อย แค่ขยับนิ้วนิดเดียวก็สามารถทำให้เจียงหยวนหายไปจากเมืองหรงเฉิงได้อย่างถาวร

เสิ่นตู้ช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมเสียจริง

แต่ว่านะ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาพลาดเรื่องสนุกๆ ตรงหน้านี่ได้หรอก

ยังไงแล้ว ถ้าเจี่ยงเฉินโจวจะตำหนิขึ้นมาจริงๆ เขาก็สามารถโยนความผิดไปให้เสิ่นตู้ได้อยู่แล้ว

เจียงหยวนไม่รู้เลยว่าตัวเองได้กลายเป็นตัวละครในเกมไปเรียบร้อยแล้ว เธอขยับเข้าไปนั่งข้างชายหนุ่มอย่างสำรวม และอาสาเติมเหล้าใส่แก้วที่เกือบจะว่างเปล่าของเขา

อาจเป็นเพราะความประหม่าที่มากจนเกินไป ข้อมือของเธอจึงสั่นเทา และเหล้าราคาแพงลิ่วก็หกออกมาเล็กน้อย

เจียงหยวนเมินเฉยต่อความเปียกชื้นที่ข้อมือ และรีบกล่าวขอโทษทันที “คุณชายเจี่ยง ขอโทษค่ะ เดี๋ยวฉันจะ……”

ยังไม่ทันพูดจบ ก็มีกระดาษทิชชู่แผ่นหนึ่งยื่นมาตรงหน้า

“คุณเจียงระวังด้วย” สายตาของเจี่ยงเฉินโจวนิ่งสงบสุดขีด และหยุดอยู่ที่เธอไม่ถึงหนึ่งวินาทีด้วยซ้ำ

เจี่ยงเฉินโจวในเวลานี้ดูเป็นมิตรอย่างยิ่ง ไม่เห็นเค้าความหยิ่งผยองหรือเย็นชาของผู้มีอำนาจเลยแม้แต่น้อย

เจียงหยวนเม้มปากแน่น แล้วกล่าวเสียงแผ่วเบา “ขอบคุณค่ะ”

ห้องส่วนตัวกว้างมาก เฉินหรานตั้งใจจัดที่นั่งของเจี่ยงเฉินโจวไว้อีกด้านหนึ่ง เพื่อให้คุณชายใหญ่ได้มีความเป็นส่วนตัว ทำให้ตอนนี้เขาไม่อาจสอดรู้สอดเห็นได้เลย เขามองไม่เห็น แถมยังได้ยินไม่ชัดด้วย

เขาหันไปมองเสิ่นตู้ “นายยอมยกเจียงหยวนไปให้แบบนี้จริงๆ เหรอ？”

เสิ่นตู้ที่กำลังดื่มเหล้าอยู่ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็คลี่ยิ้มจางๆ “ก็แค่ลูกนอกสมรสที่ไม่สลักสำคัญอะไร เธอเทียบกับซิงเหยาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

เฉินหรานถึงกับอ้าปากค้าง พอนึกถึงกลิ่นหอมหวานที่โชยมาเมื่อครู่ ก็เกิดความสงสารเห็นใจผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “เธอตามนายต้อยๆ และคอยเรียกนายว่าพี่มาแปดปีแล้วนะ แถมยังเป็นน้องสาวแท้ๆ ของเจียงซิงเหยาอีก ต่อให้เป็นลูกนอกสมรสก็ไม่น่าจะ……”

“เฉินหราน” เสิ่นตู้ขัดเขาขึ้นมา น้ำเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง “ถ้าไม่ให้เธอไปนอนกับเจี่ยงเฉินโจว ซิงเหยาก็จะตัดใจไม่ได้”

เฉินหรานเงียบไป

คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เขาพอจะรู้เรื่องภายในมาบ้าง

ความฝันของเจียงซิงเหยาตั้งแต่เด็กจนโตคือการได้แต่งงานกับเจี่ยงเฉินโจว เป็นภรรยาที่ดีและเป็นแม่ให้ลูกของเขา

แม้ว่าคนที่เติบโตมาด้วยกันกับเธอจะเป็นเสิ่นตู้ และแม้ว่าเสิ่นตู้จะรักเธออย่างสุดซึ้งก็ตาม

เธอก็ยังยืนกรานที่จะแต่งงานเข้าตระกูลเจี่ยงให้ได้

คุณนายตระกูลเจียงและคุณนายตระกูลเจี่ยงเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยกัน ทั้งคู่สนิทสนมกันมาก

เมื่อหลายปีก่อน ตั้งแต่ที่เด็กๆ ยังไม่เกิด คุณแม่ของทั้งสองฝ่ายก็ได้ตกลงหมั้นหมายกันไว้แล้ว

พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ เจี่ยงเฉินโจวถือว่าเป็นคู่หมั้นของเจียงซิงเหยา แม้ว่าเรื่องนี้จะยังไม่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่ใช่ความลับอะไรในแวดวง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจียงซิงเหยามักจะวางตัวเป็นคู่หมั้นของเจี่ยงเฉินโจวอยู่บ่อยๆ

“ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่า นายจะมั่นใจได้ยังไงว่า เจียงหยวนจะได้นอนกับเจี่ยงเฉินโจวน่ะ？” เฉินหรานอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น เจียงหยวนหน้าตาสวยก็จริง แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีผู้หญิงแบบไหนบ้างที่เจี่ยงเฉินโจวไม่เคยเจอ？

สายตาของเสิ่นตู้มองไปยังที่ที่อยู่ไม่ไกล สีหน้ายากที่จะคาดเดา “ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะ？”

เฉินหรานชูนิ้วโป้งให้เสิ่นตู้ทันที

สิ่งที่เจียงซิงเหยาเกลียดที่สุดก็คือน้องสาวต่างมารดาคนนี้นี่แหละ อะไรก็ตามที่เจียงหยวนเคยแตะต้อง เธอจะไม่เอาเลย ตั้งแต่เด็กจนโตก็เป็นแบบนี้มาตลอด

เสิ่นตู้ต้องการจะใช้กลอุบายนี้เพื่อบีบบังคับให้เจียงซิงเหยาตัดใจจากเจี่ยงเฉินโจว ด้วยเหตุนี้ เฉินหรานจึงอดชื่นชมความฉลาดของเขาไม่ได้จริงๆ