มหาภัยรักหยินหยาง

เล่นได้วิตถารจริงๆ

สามทุ่มตรง!

หลี่เฟยแอบยืนดักมองอยู่นอกหน้าต่าง สายตาจดจ่ออยู่กับภาพในห้องนอนที่ชวนให้หัวใจเต้นระรัว หลิวซือซือ สาวสวยสุดเซ็กซี่แต่หน้าตาบริสุทธิ์ราวนางฟ้า กำลังค่อยๆ ถอดยกทรงลูกไม้สีดำออก เส้นโค้งอันสวยงามของเธอค่อยๆ ปรากฏให้เห็นทีละน้อย

หลี่เฟยกลืนน้ำลายแทบไม่ได้ยิน ร่างกายทั้งหมดร้อนผ่าวไปหมด

หลังจากถอดยกทรงออกแล้ว มือขาวนวลของหลิวซือซือก็ค่อยๆ เลื้อยไปยังกางเกงในสีชมพูตัวเล็กๆ

เมื่อเห็นว่าสาวสวยคนนี้กำลังจะถอดชิ้นสุดท้ายออก หลี่เฟยถลึงตากว้างขึ้นมาก ไม่กะพริบแม้แต่ครั้งเดียว กลัวว่าจะพลาดรายละเอียดแม้สักนิด

ในช่วงเวลานั้นเอง ประตูห้องน้ำในห้องก็เปิดออกอย่างกะทันหัน ชายท้องพลุ้ยคนหนึ่งก็เดินออกมา

"เฮ้ย!"

หลี่เฟยบ่นในใจ รีบก้มลงซ่อนตัว

ชายที่เดินออกมานั้นชื่อ จ้าวไค่ เขาคือเจ้าของบ้านหลังนี้ ส่วนหลิวซือซือ สาวงามที่มีเสน่ห์ล้นเหลือและหน้าตาบริสุทธิ์อยู่ในตัวคนเดียวกัน คือเลขาส่วนตัวของเขา ส่วนหลี่เฟยเป็นรปภ.ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ เพื่อหาเงินให้แฟนสาวได้เรียนหนังสือ หลังเลิกงานตอนเย็นเขายังรับงานพาร์ทไทม์เป็นคนขับรถรับจ้างด้วย

วันนี้จ้าวไค่จ้างเขาไว้สองร้อยบาท ให้นั่งรอในรถข้างนอก และเมื่อจ้าวไค่เสร็จธุระแล้วก็ให้ขับรถส่งหลิวซือซือกลับบ้าน

จ้าวไค่เป็นคนมีภรรยาอยู่แล้ว ภรรยาของเขาชื่อ มู่หรงเสี่ยวเสี่ยว ซึ่งหลี่เฟยก็เจอบ่อยๆ เธอเป็นสาวสวยที่หน้าตาไม่แพ้หลิวซือซือ แถมยังมีบุคลิกที่เหนือกว่าเสียอีก

ตอนที่เพื่อนร่วมงานของหลี่เฟยไปกินข้าวด้วยกัน เขาเคยได้ยินผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยเมาแล้วพูดคุยโอ้อวดว่า มู่หรงเสี่ยวเสี่ยวเป็นสาวรวยหน้าสวยตัวจริง

ที่จ้าวไค่มีทรัพย์สินมากกว่าร้อยล้านอย่างทุกวันนี้ได้ ก็เพราะแต่งงานกับมู่หรงเสี่ยวเสี่ยวและได้รับการสนับสนุนจากตระกูลหมู่หรงนั่นเอง

"ไอ้หน้าหมา มีเมียดีขนาดนี้แล้วยังจะนอกใจ แถมยังไม่ยอมจองโรงแรม พาเลขามาเล่นที่บ้านตัวเองอีก ไม่เป็นท่าจริงๆ"

ในหัวของหลี่เฟยตอนนี้ภาพของจ้าวไค่ ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ย กดทับหลิวซือซือที่น่ารักบนเตียงนั้นผุดขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาอดบ่นเบาๆ ไม่ได้

ขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น หยิบมาดู หน้าจอขึ้นว่า บอสเจ้า

"เวลาแบบนี้โทรหาเราทำไม? จะบอกว่าเราแอบยืนฟังอยู่ใต้กำแพงโดนจับได้แล้วเหรอ?"

หลี่เฟยใจหายวาบ รีบขยับตัวออกไปอีกนิด ก่อนจะฝืนกดรับสาย

"เสี่ยวหลี่ รีบเข้ามาในห้องเลย"

เสียงเร่งรีบของจ้าวไค่ดังมาจากสาย

"อ้าว?"

หลี่เฟยชะงัก นึกในใจว่าจ้าวไค่คนนี้เพี้ยนขนาดนี้เลยเหรอ?

เล่นเองคนเดียวยังไม่พอ ยังอยากได้แบบสามคนอีก?

หัวใจหลี่เฟยเต้นผิดจังหวะ แต่เรื่องแบบนี้มันแปลกเกินไป และเขาก็มีแฟนสาวอยู่แล้วด้วย

"ประธานเจ้า เรื่องแบบนี้ไปหาคนอื่นเถอะครับ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น ผมมีแฟนแล้ว"

นึกถึงแฟนสาวอินเจียซิน หลี่เฟยพูดปฏิเสธทันที

"พูดอะไรเพ้อเจ้อ หยุดพล่าม รีบเข้ามาในห้องเลย ช่วยแสดงบทให้หน่อย"

เสียงจ้าวไค่ในโทรศัพท์เร่งรีบมาก: "เมียฉันพาพวกมาแล้ว สักครู่บอกว่าเลขาหลิวเป็นคนนัด แล้วก็บอกว่าแกเป็นแฟนเธอ เสร็จแล้วฉันให้หมื่นนึง รีบเลย เธอมาถึงประตูแล้ว"

พูดจบก็วางสายปั๊บ

ขณะนั้น ไฟสูงของรถคันหนึ่งส่องเข้ามาแต่ไกล

หลี่เฟยไม่ทันคิดอะไรมาก สัญชาตญาณพาให้เขาแทรกตัวเข้าไปทางประตูรั้วที่เปิดเอาไว้เล็กน้อย

แคล็ก!

แทบจะพร้อมกันนั้น ประตูห้องก็ถูกผลักออก จ้าวไค่สวมแค่กางเกงขาสั้น อุ้มกองเสื้อผ้าวิ่งออกมา

"แสดงให้ดีๆ นะ ฉันจะไม่ทำให้แกเสียเปล่าหรอก"

จ้าวไค่ผลักหลี่เฟยเข้าไปในห้องนอน ส่วนตัวเองไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วก็กลิ้งพุ่งขึ้นไปชั้นสอง

เห็นได้ชัดว่าเขากลัวเมียแบบสุดๆ

หลี่เฟยปิดประตูห้องโดยสัญชาตญาณ หันมาก็เห็นหลิวซือซือนั่งพิงหัวเตียงอยู่ อกอวบอั๋นครึ่งโผล่ หน้าแดงก่ำ ขนตาเรียวยาวสั่นพริ้วราวกับปีกผีเสื้อ

บนพื้น กางเกงในสีชมพูของเธอถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจัดกระจาย

หัวใจหลี่เฟยเต้นตุบๆ ร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมา และก็ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรดี

ตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าขั้นตอนต่อไปควรจะทำอะไร

แต่จากลานบ้านข้างนอกก็เริ่มมีเสียงอึกทึกดังเข้ามา แสดงว่ามู่หรงเสี่ยวเสี่ยวพาคนบุกเข้ามาแล้ว

"ยังเหม่อลอยทำไมอยู่? รีบถอดเสื้อออก แล้วขึ้นมากอดฉัน สักครู่ถ้าเจ้านายหญิงเข้ามา ก็บอกว่าแกเป็นแฟนฉัน จำไว้นะ ฉันชื่อหลิวซือซือ"

หลิวซือซือบนเตียงได้ยินเสียงนอกบ้านก็รีบพูดกับหลี่เฟยทันที

หลี่เฟยปากแห้งคอแห้ง รีบทำตามที่หลิวซือซือสั่ง ถอดเสื้อออกแล้วมุดเข้าไปในผ้าห่ม มือสั่นๆ กอดเอวเรียวบางของหลิวซือซือไว้

หลี่เฟยรู้สึกได้ว่าร่างอันบอบบางของหลิวซือซือตึงขึ้นมาทันที

เขาขำขื่นอยู่ในใจ มีเงินมันดีจริงๆ ตัวเองก็หนุ่มหน้าตาดีไม่ใช่น้อยนะ แค่กอดเอวเบาๆ หลิวซือซือยังตึงเลย แสดงออกชัดเจนว่าไม่สบายใจ

แต่พอมองชิ้นส่วนกางเกงในที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ก็พอนึกออกว่าเมื่อกี้หลิวซือซือกับจ้าวไค่ พุงพลุ้ยน้ำมันเต็มตัว เล่นกันหนักแค่ไหน

ตูม!

ขณะที่ความคิดของหลี่เฟยวนเวียนอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกเตะเปิดออกอย่างแรง

แล้วก็มีกลุ่มบอดี้การ์ดห้อมล้อมสาวงามระดับโลกเดินเข้ามา

คนที่มานั้นคือมู่หรงเสี่ยวเสี่ยว เธออายุเพิ่งเลยสามสิบมาหน่อย กาลเวลาไม่ได้ทิ้งร่องรอยบนใบหน้าของเธอแม้แต่น้อย กลับเสริมให้เธอมีความสุขุมนิ่งสงบแบบคนผ่านโลกมามาก

ผมดำยาวปล่อยหลวมๆ รวบไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นลำคอเรียวงามราวหงส์ ต่างหูไข่มุกที่ติ่งหูทำให้ผิวดูขาวนวลยิ่งขึ้น สูทตัดพอดีคนเน้นทรงสวยงาม กิริยาท่าทางทุกอย่างเปล่งออกมาซึ่งความสง่างามราวกับติดตัวมาตั้งแต่เกิด

เธอเดินเข้ามาโดยไม่พูดอะไรทั้งนั้น แค่จ้องมองสองคนบนเตียงอย่างเย็นชา

สายตาของเธอไม่ได้แสดงถึงความโกรธแม้แต่นิดเดียว แต่หลี่เฟยกลับรู้สึกเหงื่อแตกพลั่กทั้งตัว กอดหลิวซือซือแน่นขึ้น ราวกับว่านั่นคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย

กลับกันเป็นหลิวซือซือที่ดูใจเย็นกว่า เธอแกล้งทำเป็นสาวน้อยตกใจกลัว: "พี่เสี่ยวเสี่ยว พี่มาได้ยังไงคะ?"

"จ้าวไค่อยู่ที่ไหน? บอกให้มันออกมา!"

มู่หรงเสี่ยวเสี่ยวพูดเย็นเฉียบ

หลิวซือซือรีบพูดทันที: "ประธานเจ้าไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนค่ะ เขาบอกว่าพี่ไปเจรจาธุรกิจที่ทะเลคืนนี้ บ้านว่างก็เลยให้หนูมาพักห้องแขก และ... นี่คือแฟนหนูค่ะ"

พูดแล้วหลิวซือซือก็หน้าแดง ชี้ไปที่หลี่เฟย

"แฟนของคุณ?"

มู่หรงเสี่ยวเสี่ยวสำรวจหลี่เฟยด้วยสายตาเฉียบคมสักครู่ แล้วก็ยิ้มขึ้นมา: "หน้าตาคุ้นๆ คุณเป็น รปภ. ของหมู่บ้านนี้ใช่ไหม? รปภ. ยังกล้าแอบมาหลบในบ้านเจ้าของ แล้วยังนอนกับเมียน้อยเจ้าของอีก ใจกล้าดีนะคุณ"

หลิวซือซือกลัวหลี่เฟยจะพูดพลาดทำให้แผนล้มเหลว ก็รีบแย่งพูดก่อน: "พี่เสี่ยวเสี่ยวเข้าใจผิดแล้วค่ะ หนูกับประธานเจ้าเป็นแค่เรื่องงานล้วนๆ เขาคือแฟนหนูจริงๆ ประธานเจ้าก็รู้ว่าแฟนหนูทำงานที่นี่ ถึงให้หนูมาพักที่นี่ค่ะ"

"นี่เป็นครั้งแรกที่รู้เลยนะ ว่าจ้าวไค่ไอ้ตัวแสบนั่นมันใจดีขนาดนี้ได้"

มู่หรงเสี่ยวเสี่ยวโบกมือให้บอดี้การ์ดถอยออกไป แล้วเธอก็กอดอกยืนยิ้มเย็นจ้องมองสองคนบนเตียง: "ถ้างั้น ก็อย่าทำให้น้ำใจของประธานเจ้าสูญเปล่าสิ มานี่เลย กางเกงในฉีกหมดแล้ว ก็อย่าเสียเวลา ทำต่อไปเลย แกล้งทำเป็นว่าฉันไม่อยู่ก็แล้วกัน"

"อยากดูเหมือนกันว่า รปภ. คนนี้ที่จีบเลขาคนเก่งของประธานเจ้าได้ มีดีอะไรกันแน่"