เงินล้านของฉัน ครอบครัวกาฝากของเขา

"ฉันอยากให้พี่ดาหลาเป็นพี่สะใภ้จริงๆ ของฉันจัง" แก้วกระซิบกับดาหลา เสียงดังพอให้ทุกคนได้ยิน

คุณหญิงเบญจารีบเดินเข้ามา ใบหน้าของเธอเปล่งประกายด้วยความอบอุ่นอย่างแท้จริงที่ฉันไม่เคยเห็นเธอแสดงออกมาให้ฉันเลย "หนูดาหลาจ๊ะ ไม่เจอกันนานเลยนะ สวยขึ้นเยอะเลย"

พวกเขายืนอยู่ตรงนั้น ตระกูลหิรัญวงศ์ ประจบประแจงดาหลา ไม่สนใจฉันเลยแม้แต่น้อย พวกเขาไม่มียางอายกันเลย

หัวใจของฉันที่เคยเจ็บปวด แหลกสลาย และพยายามที่จะเยียวยาตัวเองมาตลอดหกปี ในที่สุดก็กลายเป็นน้ำแข็ง ความอบอุ่นทุกหยาดหยดที่ฉันเคยมีให้คนเหล่านี้ได้ระเหยหายไปจนหมดสิ้น

ฉันจำกลิ่นอายของความสิ้นหวังที่เกาะติดอยู่กับชื่อตระกูลหิรัญวงศ์เมื่อหกปีก่อนได้ดี เรื่องอื้อฉาวทางการเงินครั้งใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับท่านนายพลได้ปะทุขึ้น ที่ดินของพวกเขาถูกยึด บัญชีถูกอายัด พวกเขากำลังจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง

ครอบครัวของดาหลาซึ่งเคยเป็นพันธมิตรที่ใกล้ชิด กลับเก็บข้าวของและหนีไปพร้อมกับทรัพย์สมบัติที่เหลืออยู่ ทิ้งให้ตระกูลหิรัญวงศ์เผชิญหน้ากับฝูงแร้งตามลำพัง ดาหลาบอกเลิกกับกรผ่านข้อความสั้นๆ ทอดทิ้งเขาในยามที่มืดมนที่สุด

เขาใจสลาย

แล้วก็มีฉัน ฉันเป็นดาวรุ่งในวงการแพทย์ที่ร่ำรวยมหาศาลอยู่แล้ว ตอนนั้นฉันกำลังคบกับกร ฉันเห็นความเจ็บปวดของครอบครัวเขา ฉันจึงยื่นมือเข้าไปช่วย

ฉันเขียนเช็คมูลค่าร้อยล้านบาท

ฉันจ่ายหนี้สินทั้งหมดและกอบกู้ชื่อเสียง "อันทรงเกียรติ" ของตระกูลพวกเขาไว้ด้วยตัวคนเดียว

ด้วยความรู้สึกสำนึกในบุญคุณ หรืออาจจะเป็นเพราะภาระหน้าที่ กรจึงขอฉันแต่งงาน ฉันตอบตกลง โดยหวังว่าความรักจะค่อยๆ เติบโตขึ้น

แต่มันไม่เคยเกิดขึ้นเลย

เขาเกลียดฉัน เขาเกลียดที่ต้องพึ่งพาฉัน ทหารคนอื่นๆ ในหน่วยของเขาเยาะเย้ยเขาที่เกาะเมียกิน

แต่ฉันก็ยังหวัง ฉันทุ่มเททุกอย่างที่ฉันมีให้กับครอบครัวนี้ โดยเชื่อว่าฉันจะสามารถสร้างบ้านที่ฉันไม่เคยมีได้

ฉันมองดูพวกเขาตอนนี้ กำลังห้อมล้อมดาหลาราวกับว่าเธอเป็นราชินีที่กลับมาทวงบัลลังก์

พวกเขาทุกคนเป็นหนี้บุญคุณฉัน ทั้งบ้านที่อยู่ ชื่อเสียง และแม้กระทั่งการดำรงอยู่ของพวกเขา

ฉันจ่ายบิลของแก้วมาหกปี ไม่ใช่แค่ค่าเล่าเรียนปีละหลายล้าน ฉันจ่ายค่าเสื้อผ้า ทริปปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ค่ารถของเธอ ฉันซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมใบแรกให้เธอ เป็นกระเป๋าชาแนลที่แพงกว่าเงินเดือนของกรเสียอีก

ฉันเป็นแม่ให้เธอมากกว่าที่คุณหญิงเบญจาเคยเป็นเสียอีก

ฉันให้เงินเบี้ยเลี้ยงนายพลอุดมและคุณหญิงเบญจาเดือนละห้าแสนบาท ฉันซื้อรถใหม่ให้พวกเขาทุกสองปี ฉันจ่ายค่าหมอและค่ารักษาพยาบาลที่ดีที่สุดเมื่อพวกเขาสุขภาพไม่ดี