APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง สิ้นลายเสือ

สิ้นลายเสือ

ความผิดพลาดที่พี่สาวไร้ความรับผิดชอบก่อไว้ กลับตกเป็นตราบาปที่หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ต้องก้มหน้ารับกรรมแทนอย่างไม่มีทางเลือก เธอถูกบีบบังคับให้เซ็นสัญญาชดใช้ความแค้น โดยต้องยอมลดตัวเป็นทาสรองรับอารมณ์ของชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจและบ้าคลั่งเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ภายใต้บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความเกลียดชังและคราบน้ำตา เธอจำเป็นต้องอดทนต่อสู้กับพายุอารมณ์อันเกรี้ยวกราดของเขา เพื่อประคับประคองข้อตกลงอันแสนเจ็บปวดนี้ให้ผ่านพ้นและสิ้นสุดลงตามกำหนดเวลาหนึ่งปีอันยาวนานนี้ไปให้สำเร็จ
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 1

• ACTION •

ก่อนที่ผมจะเดินหน้าเป็นคนเหี้ยๆ แบบนี้ ผมก็เคยเป็นไอโง่มาก่อน…

โง่ที่รักแบบไม่ลืมหูลืมตา โง่แบบชนิดที่ว่าเขาไม่เคยรักก็ยังรักเขา โง่แบบที่ว่า ยอมแม้ว่าเธอจะเคยนอกใจไปนอนกับคนอื่น ..โง่แบบที่คิดว่าสักวันเธอจะหันมารักผมบ้าง 

แต่ก็นั่นแหละ… ทุกอย่างมันเป็นแค่เรื่องในอดีตไปแล้ว ผมในวันนี้ ไม่ใช่ผมในวันนั้นอีกแล้ว อะไรที่ว่าเลวอะไรที่ว่าชั่ว มีเหรอที่ดีเดย์จะไม่ทำ….

“มึงออกมายังเนี่ย?”

“เออ.. กำลังจะออกไปแล้ว” หนุ่มหล่อที่เพิ่งดันตัวลุกจากที่นอน พูดบอกกับเพื่อนของเขาที่โทรเข้ามา

“ออกเหี้ยอะไร เสียงยังงัวเงียอยู่เลยไอสัต รีบมา!”

“เออ รู้แล้ว” 

วันนี้เป็นวันเปิดร้านของบอส เพื่อนสนิทในวงเหล้าของดีเดย์ ซึ่งแน่นอนว่างานใหญ่แบบนี้ไม่มีพลาดแน่นอน สำหรับคนเจ้าสำราญแบบเขาแล้ว

@Big Boss เวลา23.20น.

“นั่นไง แม่งมาละไอเวร..” เสียงบอสพูดบ่นกับเพื่อนในโต๊ะเมื่อเห็นว่าดีเดย์เดินทางมาถึง หลังจากที่เขาโทรหาไปเมื่อช่วงสองทุ่ม

“คอนโดมึงก็อยู่แค่นี้ไอห่า กว่าจะมาได้” 

“เหี้ย~ สาวเต็มร้านเลย” ดีเดย์ไม่ได้สนใจคำพูดของบอสเลยสักนิด เพราะในเวลานี้มีสาวสวยมากมายที่เรียกความสนใจของเขาอยู่

คืนนี้ต้องได้สักคนกลับคอนโดล่ะวะ…

“อีส้มๆ เมียเก่ามึงก็มาด้วย นั่งอยู่โต๊ะหน้าดีเจ..” บอสพูดพรางใช้ปากชี้ไปตำแหน่งที่ว่า

“เมียห่าอะไร ..แค่แวะมาเอากันสองสามทีเอง” ดีเดย์ส่ายหัวพรางเบะปากให้กับคำพูดนั้นของบอส ก่อนจะเริ่มมาบรรเลงเหล้าที่วางอยู่ด้านหน้า

อึก อึกๆ!

เพล้ง!

เสียงแก้วหล่นแตกเรียกความสนใจของคนในร้านและคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ของโต๊ะนั้น ซึ่งก็เป็นโต๊ะที่อยู่ติดกับโต๊ะที่ดีเดย์นั่งอยู่

อะไรกัน ยังไม่เที่ยงคืนเลย เมาแล้วเหรอวะ.. “…” 

“บาเบลจ๋า~ ไปเอาที่โกยขยะมาเก็บเศษแก้วให้ลูกค้าหน่อยจ้ะ^^” บอสตะโกนเรียกสาวสวยเด็กเสริฟ์ในร้าน หวานใจของเขา “เอาแก้วใหม่มาด้วยนะครับ~”

“ค่ะพี่บอส~” เธอตอบรับคำสั่งของเจ้านายก่อนที่จะวิ่งเอาบิลอาหารไปเสียบไว้ที่บาร์แล้วรีบนำอุปกรณ์ไปเก็บกวาดเศษแก้วตามที่นายจ้างสั่ง

“นี่แก้วใหม่ค่ะ ..ระวังเท้านะคะ^^” เธอพูดบอกกับลูกค้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเริ่มจัดการงานตรงหน้า

“ระวังมือนะครับคนเก่ง^^” เสียงอ้อล้อของบอสสะกิดต่อมความรำคาญของดีเดย์ จนเขาต้องละสายตาจากจอมือถือ ขึ้นมามองหน้าเด็กเสริฟ์สาว ที่เพื่อนสนิทของตนหม้ออยู่

เขาจ้องมองสาวสวยในชุดเด็กเสริฟ์เก็บเศษแก้วอย่างให้ความสนใจ เพราะใบหน้าของเธอดูคล้ายใครคนหนึ่งที่เขารู้จัก…

เคยพาขึ้นคอนโดหรือว่าเคยเห็นที่ไหนวะ? “…” เขาครุ่นคิดอยู่นานจนเธอทำงานตรงหน้าเสร็จ และวิ่งกลับไปที่หลังร้าน

“มองเหี้ยอะไร ..คนนี้ห้ามเด็ดขาด” ผมรีบห้ามความคิดของไอชั่วทันที เมื่อเห็นว่ามันมองจ้องน้องบาเบลราวกับจะกลืนกิน

“น้องเขาชื่ออะไรวะ?”

“กูบอกว่าไม่ได้ไง นั่นแฟนกู..” 

“แฟนเหี้ยอะไร.. เมียมึงนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์นู่น” ดีเดย์พูดดับฝันลมๆ แล้งๆ ของบอสลง

“มึงห้ามยุ่งกับหวานใจกูเด็ดขาด!” น้องเขาไม่คู่ควรกับผู้ชายเหี้ยๆ อย่างพวกผมหรอก ยิ่งไอเหี้ยเดย์ยิ่งไม่คู่ควรเลย น้องเขาควรไปเจอผู้ชายดีๆ และมีชีวิตที่สดใสมากกว่า

“กูแค่คุ้นหน้าเฉยๆ แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหน?” ดีเดย์พูดบอกกับเหตุผลของเขา

“อย่าบอกนะว่า.. มึงลากน้องบาเบลของกูขึ้นห้องแล้วอ่ะ!?” บอสตะโกนถามอย่างสิ้นหวัง

“บาเบลเหรอ? ..ชื่อคุ้นจังวะ”

“เอาดีนะเว้ย กูไม่เล่นแล้วนะ?” บอสเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ไม่ใช่.. กูไม่เคยพาขึ้นคอนโด แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นหน้าที่ไหน” 

“โอ๊ย~ โล่งใจ” บอสถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดบอกเรื่องที่พอรู้เกี่ยวกับบาเบลให้เพื่อนของเขาฟัง

“บ้านน้องเขาอยู่แถวนี้ มึงก็คงบังเอิญเจอที่ร้านข้าวต้มหรือไม่ก็ที่ห้างล่ะมั้ง” 

“บา เบล ..บาเบล” ดีเดย์พูดย้ำชื่อนั้นพรางนึกคิด ก่อนที่เขาจะยกมุมปากขึ้นเมื่อนึกออกว่าเคยได้ยินชื่อนี้ และเห็นหน้าของเธอที่ไหน “หึ” 

น้องสาวของอีชั่วนี่เอง โลกกลมจริงๆ …

“ยิ้มเหี้ยอะไรของมึง..” รอยยิ้มร้ายๆ ของดีเดย์ ราวกับมีแผนชั่วบางอย่างในหัวนั้น ทำบอสผู้เป็นนายจ้างของสาวสวยใจคอไม่ดี

“เด็กเสริฟ์เลิกงานกี่โมงวะ?” 

“ถามทำเหี้ยอะไร กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้!” 

“หรือมึงจะให้กูเดินไปถามน้องเขาเอง?” 

เมื่อเห็นว่าบอสเงียบนิ่งไม่ยอมปริปากพูด ความใคร่รู้ของหนุ่มหล่อก็ลากเขาให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ และเดินตรงไปหาสาวสวยที่กำลังยืนรับออเดอร์อยู่โต๊ะใกล้ๆ

“ไอเหี้ยเดย์!” เสียงบอสเรียกห้ามเพื่อนของเขา แต่ก็ไม่อาจรั้งความอยากรู้ของเขาลงได้

หมับ!

แขนของคนตัวเล็กถูกคนตัวสูงที่เดินปรี่เข้ามาหาเธอจับโดยไม่ได้ขออนุญาต…

“เลิกงานกี่โมง?” 

“คะ?” 

“ถามว่าเลิกงานกี่โมง” ดีเดย์เอ่ยถามย้ำกับคำถามเดิม ส่วนสาวสวยก็แปลกใจที่จู่ๆ ก็มีคนแปลกหน้ามาถามเรื่องส่วนตัวของเธอเช่นนั้น

“เอ่อ.. ขอโทษนะคะ แต่หนูทำงานอยู่” เธอดึงแขนของตัวเองออกจากมือของเขาอย่างระวัง และเมินกับสิ่งที่เขาเอ่ยถาม พรางนึกกลัวผู้ชายแปลกหน้าคนนี้

“น่าสนใจแฮะ..” ดีเดย์พูดออกมาพรางยกยิ้มมุมปาก

แค่เห็นหน้าของเด็กนี่ ความชั่วที่พี่สาวของเธอทำไว้ก็หวนกลับคืน ชักจะอยากเอาคืนแล้วสิ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏] 

​

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง กาลเวลาพิสูจน์ใจนาย
8.0
ชีวิตวัยยี่สิบปีควรเป็นจุดเริ่มต้นของอิสรภาพ ทว่าหญิงสาวกลับถูกพรากสิทธิ์นั้นไปอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เมื่อถูกบีบให้ลั่นระฆังวิวาห์กับประธานหนุ่มผู้ทรงอำนาจและมีชื่อเสียงระดับแนวหน้า แม้เขาจะเปรียบดั่งชายในฝันที่เพียบพร้อมของใครหลายคน แต่สำหรับเธอ เขาคือคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน การแต่งงานที่ปราศจากความรักนำพาเธอสู่วังวนแห่งความกดดันอันหนักอึ้ง ฐานะทางสังคมที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวกลายเป็นกำแพงสูงชัน นี่คือบททดสอบชีวิตคู่ครั้งสำคัญที่เธอต้องก้าวผ่านไปให้ได้
ภาพปกนิยายเรื่อง ขอให้คุณรักใคร่
7.1
เขาใช้ความเย็นชาและวาจาเชือดเฉือนเป็นเครื่องมือลงทัณฑ์ความผิดพลาดในอดีตของเธอ ไม่ว่าสถานการณ์จะวิกฤตถึงขั้นความเป็นความตาย เขาก็ยังคงเพิกเฉยอย่างเลือดเย็น พร้อมประกาศว่าความวุ่นวายทั้งหลายไม่ใช่ธุระที่ตนต้องเข้าไปเกี่ยวข้อง ความเกลียดชังฝังรากลึกเพราะเขามองเธอเป็นเพียงฆาตกรที่มีตราบาปติดตัวตลอดไป ความผิดที่ไม่อาจลบล้างทำให้ความสัมพันธ์จมดิ่งสู่ห้วงแห่งความแค้น เมื่อหัวใจของเขาปิดตายและไร้ซึ่งความเมตตา ความขัดแย้งอันแสนเจ็บปวดนี้จึงกลายเป็นบ่วงกรรมที่ยากจะหาทางออก
ภาพปกนิยายเรื่อง ขอบคุณบาดแผลทั่วกายที่นายมอบให้
9.3
ชีวิตของหญิงสาวต้องพังทลายเมื่อถูกลุงของสามีย่ำยีศักดิ์ศรีอย่างทารุณต่อหน้าต่อตาคนรักของเธอเอง เขาไม่ได้ทำเพียงเพราะตัณหาชั่ววูบ แต่จงใจผลักไสเธอให้ตกลงสู่ขุมนรกบนดิน ชายผู้นี้เชื่ออย่างบิดเบี้ยวว่าเธอคือหญิงแพศยา จึงตั้งตนเป็นผู้พิพากษามอบบทลงโทษเพื่อรีดเร้นความทรมานอย่างแสนสาหัส ร่องรอยความบอบช้ำที่ถูกกรีดลึกลงไปกลายเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันรักษาหาย เธอต้องทนแบกรับข้อกล่าวหาและเปลวไฟแห่งความเกลียดชังที่พร้อมแผดเผาทุกลมหายใจ
ภาพปกนิยายเรื่อง หัวใจของปฐพี
7.8
สตรีผู้เคยอยู่บนจุดสูงสุดในฐานะมารดาแห่งแคว้นเคียงข้างโอรสสวรรค์ ได้พบกับปาฏิหาริย์ที่พลิกชะตากรรม เมื่อนางย้อนเวลากลับมาในช่วงห้าปีก่อนหน้า โอกาสครั้งที่สองนี้นำมาซึ่งอิสระในการกำหนดเส้นทางชีวิตใหม่ นางไม่ต้องเดินตามรอยเท้าเดิมอีกต่อไป ท่ามกลางทางเลือกที่เปิดกว้าง นางเริ่มทบทวนถึงบทบาทที่แท้จริงของตนเองในชาตินี้ ว่าชีวิตควรดำเนินไปในทิศทางใด การตัดสินใจครั้งสำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้น จะเป็นตัวกำหนดอนาคตและเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์หัวใจของนางไปตลอดกาล
ภาพปกนิยายเรื่อง ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
9.4
ฮวาเฉี่ยนเหมียน ผู้มีพลังมิติจากอนาคตสวมร่างแม่เลี้ยงใจทรามในต่างภพ เธอทิ้งนิสัยเกียจคร้านหันมาดูแลแม่สามีและลูกเลี้ยงทั้งสาม หญิงสาวใช้พรสวรรค์สร้างฐานะจากงานเกษตร เปิดร้านอาหาร และหมักสุราสมุนไพร พร้อมผลักดันให้เด็กๆ เรียนหนังสือและฝึกวิชาต่อสู้ ทว่าชีวิตอันสงบสุขต้องพังทลาย เมื่อบิดาปริศนาโผล่มาทวงสิทธิ์ในตัวเด็ก ความขัดแย้งนี้ทำให้เธอโกรธจัดจนขอหย่าขาด แต่เขากลับประกาศกร้าวว่าชาตินี้ไม่มีการหย่าร้าง หากปรารถนาอิสระ หนทางเดียวที่มีคือการเป็นหญิงหม้าย
ภาพปกนิยายเรื่อง ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
6.9
หลิวลี่เซี่ยไม่เคยคิดว่าตนจะต้องเผชิญความอดอยาก เมื่อเธอถูกส่งข้ามเวลามายังหุบเขาลึกอันห่างไกล สิ่งที่รออยู่คือบ้านซอมซ่อและกระเพาะที่ว่างเปล่า หญิงสาวฝันถึงเพียงข้าวสวยร้อนกรุ่นและเนื้อสัตว์รสชาติดี ทว่าสวรรค์กลับไม่ได้มอบพลังวิเศษใดมาช่วยทุ่นแรง ซ้ำร้ายเธอยังไร้ประสบการณ์ทำงานหนักและไร้ความรู้ด้านการเพาะปลูก การดิ้นรนเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมแร้นแค้นจึงเป็นบททดสอบที่สาหัส เธอต้องดิ้นรนด้วยตัวเองเพื่อเปลี่ยนความฝันที่จะได้กินอิ่มนอนหลับให้กลายเป็นจริงในดินแดนแห่งนี้