APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง จากเถ้าถ่าน สู่ฟีนิกซ์: รักที่ฟื้นคืน

จากเถ้าถ่าน สู่ฟีนิกซ์: รักที่ฟื้นคืน

หลังยอมสละชีวิตช่วยคู่หมั้นจากเหตุการณ์ระเบิดจนหลังเสียโฉมและคอยดูแลนานถึงสี่ปีเต็ม ทันทีที่จิณณ์ฟื้นขึ้นมาเขากลับหักหลังความรักด้วยการเปิดตัวหญิงอื่นอย่างเปิดเผย ซ้ำยังปล่อยให้ครอบครัวและคนรักใหม่คอยกลั่นแกล้งสารพัด ทั้งดูถูกแผลเป็นและเหยียบย่ำความรู้สึกอย่างไม่ใยดี แม้กระทั่งวันแต่งงาน เขายังเลือกทิ้งฉันไว้ริมทางอย่างไร้ค่าเพื่อรีบไปหาผู้หญิงคนนั้น ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้ฉันตื่นจากฝันร้ายและตัดสินใจทิ้งคนทรยศไว้เบื้องหลัง มุ่งหน้าสู่สนามบินเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไม่มีเขาอีกต่อไป
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

จีน่าเดินเข้ามาอย่างเย่อหยิ่ง ใบหน้าของเธอแสดงความมีชัย "เห็นไหมล่ะ? เขาก็เลือกพวกเราเสมอ เธอมันไม่มีค่าอะไรเลย"

สายตาของฝูงชนจับจ้องมาที่เอมิกา เป็นน้ำหนักที่น่าอึดอัดของความสงสารและการดูถูก เธอยืนอยู่ตรงนั้น ชุดที่ขาดวิ่นเป็นสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรีที่ถูกฉีกกระจุย อากาศยามค่ำคืนที่เย็นเยียบเป็นจูบที่โหดร้ายบนรอยแผลเป็นที่ถูกเปิดเผยของเธอ เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ราวกับว่าเธอกำลังดูหนังเกี่ยวกับชีวิตของคนอื่น

เธอจำได้ว่าครั้งหนึ่ง ก่อนเกิดอุบัติเหตุ มีนักลงทุนขี้เมาคนหนึ่งทำตัวหยาบคายกับเธอในงานปาร์ตี้ จิณณ์ได้เชิญชายคนนั้นออกไปอย่างสงบแต่หนักแน่น และใช้เวลาที่เหลือของคืนนั้นโอบแขนปกป้องเธอไว้

จิณณ์คนนั้นได้จากไปแล้ว หรือบางทีเขาอาจไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย

เธอเดินออกจากงานเลี้ยง เป็นวิญญาณที่ทิ้งการหลอกหลอนของตัวเองไว้เบื้องหลัง เธอไม่คิดจะเรียกรถ การเดินไกลผ่านถนนในเมืองให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการไถ่บาปที่จำเป็น แม้ว่าเธอจะไม่รู้อีกต่อไปแล้วว่าเพื่ออะไร

เธออยู่ห่างจากคอนโดของเธอเพียงช่วงตึกเดียวเมื่อรถตู้สีดำคันหนึ่งเบรกเอี๊ยดจอดข้างๆ เธอ ชายร่างใหญ่สองคนกระโดดออกมา

"เอมิกา อัศวโชติ?" หนึ่งในนั้นคำราม

ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบ พวกเขาก็คว้าตัวเธอ ลากเธอเข้าไปในตรอกมืด กลิ่นขยะเหม็นคลุ้งไปทั่วจมูกของเธอ ชายคนหนึ่งกระแทกเธอเข้ากับกำแพงอิฐ พื้นผิวขรุขระขูดแก้มของเธอ

"นี่เป็นคำเตือน" เขาคำราม ลมหายใจของเขาร้อนและเหม็น "เอสเธอร์ เมธากุล บอกให้มึงอยู่ห่างๆ จากผู้ชายของเธอซะ"

ชายอีกคนหัวเราะ "อีหน้าแผลเป็นอย่างมึงควรรู้ที่ของตัวเอง"

พวกเขาไม่ยั้งมือ ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นที่ท้องของเธอ แล้วก็ซี่โครง พวกเขาเป็นมืออาชีพ การโจมตีของพวกเขาแม่นยำและโหดร้าย มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำร้ายแต่ไม่ถึงตาย พวกเขาโยนเธอลงกับพื้น เตะเธอจนกระทั่งการมองเห็นของเธอเริ่มเลือนลางที่ขอบ

"นอนจมกองขยะไปซะ" หนึ่งในนั้นพูด ถ่มน้ำลายใกล้ๆ ศีรษะของเธอ แล้วพวกเขาก็จากไป

เธอนอนอยู่บนพื้นสกปรกเป็นเวลานาน ความเจ็บปวดเป็นจังหวะทื่อๆ ที่เต้นไปพร้อมกับหัวใจของเธอ ด้วยเสียงครวญคราง เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา มือของเธอสั่นมากจนต้องพยายามถึงสามครั้งกว่าจะกด 911 ได้ ก่อนที่เธอจะโทร เธอได้กดปุ่มบันทึกเสียงในแอปบันทึกเสียงของเธอ เผื่อไว้

เธอพาร่างตัวเองไปที่ห้องฉุกเฉินได้ ตำรวจมา รับคำให้การของเธอ เธอเปิดเทปบันทึกเสียงที่พวกอันธพาลเอ่ยชื่อเอสเธอร์ให้พวกเขาฟัง เจ้าหน้าที่ตำรวจดูเห็นใจแต่ไม่ผูกมัด

เธอนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและผ้าพันแผล เมื่อจิณณ์ปรากฏตัวในที่สุด เขาดูเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยความสำนึกผิดจอมปลอม

"เอม พระเจ้า ผมเพิ่งได้ยิน ผมขอโทษจริงๆ"

เขานั่งข้างเตียงของเธอ พยายามจะจับมือเธอ เธอชักมือกลับ

"ผมจัดการกับจีน่าแล้ว" เขาพูด น้ำเสียงของเขาหนักแน่นด้วยอำนาจจอมปลอม "ผมตัดบัตรเครดิตของเธอและส่งเธอไปที่บ้านพักตากอากาศของครอบครัวเราที่ต่างจังหวัด เธอจะไม่มารบกวนคุณอีก"

เขามองเธอ คาดหวังความกตัญญู

"แล้วเอสเธอร์ล่ะ?" เอมิกาถาม เสียงของเธอแหบแห้ง

ใบหน้าของจิณณ์เคร่งขรึม "เอสไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ทั้งหมดเป็นฝีมือของจีน่า เธอเป็นแค่เด็กเอาแต่ใจที่ทำอะไรไม่คิด"

"พวกเขาเอ่ยชื่อเธอ จิณณ์" เอมิกาพูด เสียงของเธอสูงขึ้นด้วยความแข็งแกร่งที่เธอไม่รู้ว่าตัวเองมี "พวกผู้ชายที่ทำร้ายฉัน พวกเขาบอกว่าเอสเธอร์ส่งมา" เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ "ฉันมีเทปบันทึกเสียง"

เขาไม่ยอมให้เธอเปิด เขาเอื้อมมือไปปิดโทรศัพท์ การเคลื่อนไหวของเขาเฉียบคมและสั่งการ เด็กหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่ยังไม่โตเต็มที่หายไป ถูกแทนที่ด้วยซีอีโอผู้เย็นชาและไร้ความปรานีของอาณาจักรกิตติธนากุล

"หยุดเถอะ เอม" เขาพูด เสียงของเขาต่ำและอันตราย "คุณไม่คิดว่าผมมีเรื่องต้องจัดการมากพอแล้วเหรอ? น้องสาวผมกำลังมีปัญหา สื่อกำลังเล่นข่าวกันสนุกปาก แล้วคุณก็มากล่าวหาเลื่อนลอยแบบนี้ ผมผิดหวังในตัวคุณนะ"

ผิดหวัง คำพูดนั้นเหมือนการตบหน้า

"เรากำลังจะแต่งงานกัน" เขาพูดต่อ ราวกับว่านั่นคือจุดสิ้นสุดของการสนทนา "ผมคุยกับตำรวจแล้ว เรื่องแจ้งความถูกถอนแล้ว เราจะจัดการเรื่องนี้เป็นการภายใน มันดีต่อครอบครัวมากกว่า"

เขายืนขึ้น อำนาจของเขาเด็ดขาด เขากำลังปกป้องโลกของเขา และเธอเป็นเพียงความยุ่งเหยิงที่ซับซ้อนในนั้น

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น หน้าจอสว่างขึ้นพร้อมกับชื่อของเอสเธอร์

"จิณณ์ ที่รัก" เสียงร้องไห้ของเอสเธอร์ดังพอที่เอมิกาจะได้ยิน "ฉันกลัวมากเลย ฉันคิดว่ามีคนตามฉันอยู่"

ท่าทีทั้งหมดของจิณณ์เปลี่ยนไป เขากลับมาเป็นผู้พิทักษ์ของเธอ ฮีโร่ของเธอในทันที "คุณอยู่ที่ไหน? อย่าขยับนะ ผมกำลังไป"

เขาวางสายและมุ่งหน้าไปที่ประตู

"จิณณ์ รอเดี๋ยว" เอมิกาพูด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเคยขออะไรจากเขา เสียงของเธอเล็กและแตกสลาย "ได้โปรด อย่าไปเลย อยู่กับฉันเถอะ"

เขาลังเลที่ประตู หันหลังให้เธอ ชั่วขณะหนึ่งที่หัวใจหยุดเต้น เธอคิดว่าเขาอาจจะอยู่

แล้วเขาก็หันกลับมา ใบหน้าของเขาเป็นหน้ากากของความอดทนที่ฝืนทน "เอม ผมต้องไป เอสเธอร์กลัวมาก คุณปลอดภัยแล้วที่นี่ในโรงพยาบาล เดี๋ยวผมจะกลับมา"

เขาจากไป

เสียงประตูปิดลงข้างหลังเขา ดังก้องอยู่ในห้องที่เงียบสงบ

เอมิกาจ้องมองประตูที่ว่างเปล่า และน้ำตาหยดหนึ่งก็ไหลเป็นทางผ่านคราบสกปรกบนแก้มของเธอ แล้วก็อีกหยดหนึ่ง ในไม่ช้า เธอก็ร้องไห้ แต่เธอก็กำลังยิ้มด้วย รอยยิ้มที่แปลกประหลาด แตกสลาย และเป็นอิสระ

เขาจะเลือกเอสเธอร์เสมอ และตอนนี้ ในที่สุด เธอก็สามารถเลือกตัวเองได้แล้ว

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ราคี(ร้าย)รักอชิระ
8.2
เมื่อ 'พาขวัญ' กลับมาพร้อมข่าวการตั้งครรภ์หลังหายตัวไปนานถึงสี่เดือน 'อชิระ' มหาเศรษฐีหนุ่มจึงเกิดความคลางแคลงใจ ทว่าท่ามกลางความขัดสนและไร้ทางออก พาขวัญก็พิสูจน์จนเขาเชื่อว่าเด็กในท้องคือลูกของเขาจริงๆ นำไปสู่ข้อตกลงสุดแสนเจ็บปวดที่ระบุว่าเธอต้องยกลูกให้เขาดูแลและหายตัวไปทันทีหลังคลอด แม้หัวใจจะรักอชิระและลูกน้อยสุดซึ้ง แต่เธอก็จำต้องรับเงินชดเชยแล้วเดินจากไป เพราะตระหนักดีว่าชีวิตของเธอกับเขาเป็นดั่งเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกัน นี่คือการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ของผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีสิ่งใดเหลือนอกจากความรัก
ภาพปกนิยายเรื่อง รอยรักพญามาร
8.9
ลุคส์ อัลเบอร์ทีน นักธุรกิจหนุ่มผู้ไร้ความปรานี วางแผนลักพาตัวหลานสาวของคนที่หักหลังเขาเพื่อเค้นเอาความลับสำคัญกลับคืนมา แต่ทว่า ปรางค์ปรียา กลับยอมเอาชีวิตเข้าแลกโดยการสลับตัวมาเป็นตัวประกันแทนเพื่อนรัก ด้วยความหวังว่าพญามารอย่างเขาจะยอมปล่อยตัวไปเมื่อพบความจริง ทว่าเธอกลับคิดผิดอย่างมหันต์ เมื่อเขาเลือกที่จะใช้ร่างกายของเธอเป็นเครื่องมือระบายโทสะอันร้อนแรง และแม้ในยามที่เธอได้รับอิสรภาพกลับคืนมา เขากลับทิ้งสายเลือดของตนไว้ในครรภ์ของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ กลายเป็นพันธนาการที่ผูกมัดหัวใจและชีวิตของเธอไว้กับเขาตลอดไปตลอดกาล
ภาพปกนิยายเรื่อง ทัณฑ์รัก จอมอหังการ ชุด เทพบุตรการ์รัสโซ
8.0
เมื่อวิกฤตครอบครัวที่เกิดจากความผิดพลาดของบุพการีบีบคั้น ดานีน โรดิเกซ จึงต้องยอมลดเกียรติเดินทางไปขอความช่วยเหลือจาก เดนิเรล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งตุรกี ทายาทลำดับที่สี่ผู้มีรูปโฉมงดงามแต่กลับมีจิตใจเย็นชาเฉียบขาดราวกับมัจจุราช แม้ในสายตาของเดนิเรล ดานีนจะเป็นเพียงตัวปัญหาที่น่ารำคาญ แต่ความพยศและไม่ยอมคนของเธอกลับปลุกเร้าความปรารถนาในใจของเขาให้อยากสยบและครอบครองเธอไว้ ทว่าความช่วยเหลือจากอสูรร้ายรายนี้ไม่ได้มาเปล่าๆ เพราะคนอย่างเขาไม่เคยให้ใครฟรี และเธอต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม
ภาพปกนิยายเรื่อง รักร้ายสามีอสูร (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม4)
8.5
“ไอ้คนเลว! ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!” ด้านนุดีเมื่อเห็นหน้าวัลลภ เธอก็พ่นวาจาด่าหยาบคายใส่ทันที “จะลงนรกอยู่แล้วยังจะมาทำปากดีอีกนะ” วัลลภดันร่างบางให้หันหลังแล้วแก้เชือกที่มัดมือของเธอออก บังคับด้วยดวงตาถมึงทึงให้นุดีลุกขึ้น แต่กลับเป็นเขาเองที่อุ้มเธอออกจากรถ “โอ๊ยย!! ไอ้บ้า!! ฉันเจ็บนะ!!” เมื่อถูกปล่อยให้ยืน นุดีที่ไม่ทันได้ทรงตัวดีก็เซถลาชนข้างรถล้มลงไปกองบนพื้นดินแข็งๆ “อย่ามาทำสำออย ลุกขึ้น!!” วัลลภไม่ได้สนใจว่าหญิงสาวจะเจ็บไหม เขาจับแขนเล็กกระชากอย่างแรงให้เธอยืนขึ้น “นายพาฉันมาทำอะไรในกลางป่าน่ากลัวแบบนี้” ดงป่าเขียวจนครึ้ม ต้นไม้สูงใหญ่ดำทมิฬหนาทึบ กิ่งก้านใบไหวไปตามลมผสมเสียงแปลกประหลาดร้องและวิ่งไล่กัดกันอยู่ในป่าหญ้าคาข้างทางทำให้นุดีกลัวจนหน้าซีด “นรกอเวจีไง อยากลงไปเล่นน้ำในกระทะทองแดงไหม” วัลลภก้มๆ เงยๆ อยู่หลังรถจึงไม่ได้ทันระวังภัยที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง นุดีเป็นอิสระจากสายตาของชายหนุ่ม เธอยิ้มหยันเมื่อเห็นไม้กำลังเหมาะมือ แล้วจับท่อนไม้ขึ้นมาฟาดใส่กลางหลังและหัวของชายหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตาย “แกไปคนเดียวเถอะ ไอ้คนถ่อย!! นี่แน่ะ!!” “โอ๊ยย!! ยัยบ้าเอ๊ย!! นี่เธอกล้าตีหัวฉันเหรอฮะ!!” วัลลภยกมือกุมหัว เขาเดือดเป็นน้ำร้อนเมื่อเห็นเลือดเปรอะมือทั้งสองข้าง “ฉันฆ่าแกแน่ ถ้าเข้ามาหาฉันแม้แต่ก้าวเดียว” นุดีกลัวเมื่อเห็นเลือดแดงฉานซึมออกมาจากศีรษะเขา ไหลเป็นทางผ่านหัวคิ้วเป็นปื้นหยดลงใส่เสื้อยืด เธอเสียงดัง ใช้ไม้ชี้หน้าขู่ชายหนุ่ม “เธอหรือฉันจะถูกฆ่ากันแน่!!” เลือดจากหัวไหลเป็นทางผ่านหน้าผากเข้าตา วัลลภจึงใช้หลังมือเช็ดออก เขาแสยะยิ้มร้ายกาจเมื่อเห็นชัดเจนว่า ตอนนี้หญิงสาววิ่งหัวซุกหัวซุนหนีเข้าป่า “กรี๊ดดด!!” นุดีวิ่งผ่านต้นไม้ใบหญ้าโดยที่ไม่ได้ดูหน้าดูหลังทำให้สะดุดขาตัวเองล้มกลิ้งไปกองบนพื้นดิน “ฉันว่าจะไม่รุนแรงกับเธอแล้วนะ!! นุดี แต่เธอรนหาเรื่องเอง” วัลลภกระโจนเข้าไปยืนดักหน้าหญิงสาวที่กำลังคลานหนี เขาคว้าแขนเล็กแล้วกระชากให้เธอลุกยืนเผชิญหน้ากัน “ถุย!! ไอ้ขยะ กะ...แกจะทำอะไรฉัน!!” นุดีก็ใช่จะยอม เมื่อได้ยืนอยู่ในอ้อมแขนกำยำ ใบหน้าของเธออยู่แค่ระดับราวนมของชายหนุ่ม หญิงสาวขัดขืน หยิกข่วนตามตัววัลลภ เขย่งปลายเท้าให้สูงจนดวงหน้าของเขาและเธออยู่ในระดับเดียวกันแล้วก็พ่นน้ำลายใส่หน้าหล่อ วัลลภกลายเป็นคนดุร้าย มือหนาหยาบกร้านเช็ดของเหลวออกจากแก้ม แล้วกางมือออกเหวี่ยงใส่ใบหน้างามซ้อนกันขวาซ้ายสุดแรงเกิด เผียะ!! เผียะ!! “กรี๊ดดด!!” ด้านนุดีไม่ทันตั้งตัว ถูกตบจนล้มกลิ้งไปนอนกองบนพื้นดินอีกครั้ง เธอเจ็บจนน้ำตาไหลจึงยกมือกุมแก้มที่แดงเป็นรอยนิ้วมือทั้งห้าแล้วค่อยๆ หันมองหน้าผู้ชายใจชั่ว ทำร้ายผู้หญิงไม่มีทางสู้ “ไอ้หน้าตัวเมีย!! แกตบฉันทำไม!!” “วันนี้แหละ ฉันจะทำให้เธอไม่มีศักดิ์ศรีของความเป็นคน” เสียงของปีศาจคำรามดังก้องป่า มือเพชฌฆาตคว้าข้อมือน้อยกระชากลากถูไปตามทางเล็กๆ ที่ข้างทางมีแต่ต้นหนามกับใบหญ้า “กรี๊ดดด!! ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน!! ทำไมแกต้องทำกับฉันแบบนี้!! ปล่อยฉันนะ!! ไอ้ชั่ว!! ฮืออ” นุดีถูกฉุดลากทั้งที่กึ่งนั่งกึ่งนอนไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยดินแข็งและหินก้อนเล็กๆ เสียงร้องโหยหวนของหญิงสาวดังก้องทั่วป่าทำให้คนงานชายสี่คนที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มารอที่กลางป่าแห่งนี้มองหน้ากัน แล้วหันไปมองเงาดำทมิฬสูงใหญ่เดินลากอะไรบางอย่างตรงมาหาพวกมัน “นะ นาย!!” พวกมันทั้งสี่ยืนตาค้างเมื่อสิ่งที่ฟุบอยู่ตรงหน้ามันนั้นเป็นหญิงสาว ขนาดถูกวัลลภทำร้ายเช่นนี้ก็ยังดูออกว่าเธอสวยและเซ็กซี่มาก “พวกมึงมีโทรศัพท์ไหม?” วัลลภยืนมือเท้าสะเอวมองนุดีกำลังช่วยตัวเองดึงชายกระโปรงผ้าลูกไม้ที่ถลกขึ้นจนเห็นต้นขาขาวผ่องสองข้างลงปิดเนื้อเปลือยของตัวเอง “มะ มีครับ” ไอ้ลูกน้องสี่คนไม่ได้มองหน้าวัลลภเวลาพูด เพราะจุดสนใจของพวกมันคือผู้หญิงของเจ้านาย ซึ่งเวลานี้ เธอคลานหนีไปนั่งชันเข่าอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ “พวกมึงถ่ายคลิปผู้หญิงคนนี้ไว้ ทำแบบนี้สิวะ ไอ้ห่า” วัลลภแยกเขี้ยวใส่นุดี เขาแย่งโทรศัพท์ของลูกน้องมาถือไว้ด้วยมือเดียวแล้วย่อตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอ มือข้างที่ว่างยื่นเข้าไปจับคางน้อยบีบจนปากของหญิงสาวห่อแล้วดันให้หันมาสู้กล้อง “คะ ครับ” พวกลูกน้องพากันทำหน้าหื่นเหมือนเจ้านายแล้วจ่อกล้องโทรศัพท์ทำตามคำสั่งของนาย “ไอ้ลภ!! แกบอกให้พวกสวะนี้หยุดถ่ายฉันเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีแย่งโทรศัพท์จากมือของวัลลภได้ก็เหวี่ยงเครื่องสื่อสารเฉียดหน้าของชายหนุ่มไปกระทบต้นไม้เสียงดัง เพล้งง!! “พวกมึงเตรียมเก็บภาพทุกช็อตไว้เลยนะ กูจะเล่นเป็นพระเอกคาวบอยควบม้าให้พวกมึงดู” แววตาดุจเสือร้ายหันขวับมองไอโฟนรุ่นใหม่กองเป็นเศษขยะอยู่ข้างต้นไม้ วัลลภกระตุกยิ้ม หันกลับมามองมือสองข้างที่กำกระชับคอเสื้อเปิดไหล่ของนุดี แล้วกระชากจนขาดเป็นสองส่วนเผยให้เห็นอกอิ่มขาวผ่องล้นออกมาจากบราไร้สาย “ว้ายย!! อย่าทำฉัน ฮืออ” นุดีรีบยกแขนข้างเดียวกอดตัวเองไว้ ส่วนอีกข้างทุบตี หยิกข่วนไปตามตัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง “พวกมึงอย่าลืมถ่ายวิดีโอนะโว้ย!! กูจะแสดงหนังสดกับยัยนี่ในกระท่อม” สายตาของลูกน้องมองนุดีอย่างหื่นกระหายทำให้วัลลภรีบฉุดให้เธอเข้ามาซบหน้าอก แล้วอุ้มคนตัวน้อยขึ้นพาดบ่า “ไอ้คนเลว!! ฉันเกลียดแก!! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีอับอายจนอยากจะทำให้ชายหนุ่มเจ็บปวดมากที่สุด จึงทำร้ายเขาโดยการทุบๆ ที่หัวไหล่และจะกัดหลังเขาอีกครั้ง “ถ้าเธอกัดฉันอีก เธอได้มีผัวเป็นกรรมกรแบกหามหลายคนแน่!!” โครมม!! ก่อนที่วัลลภจะถีบประตูกระท่อมให้เปิดกว้างนั่นเขาได้คำรามเสียงเหี้ยมขู่เธอ
ภาพปกนิยายเรื่อง จะอ่อยให้คุณรักหัวปักหัวปำ
8.7
เมื่อ ‘มีนา’ ตกหลุมรัก ‘เจตต์’ ชายหนุ่มสุดเพอร์เฟกต์ผู้เปรียบเสมือนเกราะป้องกันภัยให้เธอ ปฏิบัติการพิชิตใจสุดโต่งจึงเริ่มต้นขึ้นด้วยการขอแต่งงานแบบไม่ทันตั้งตัว แม้ในสายตาของเขา เธอจะเป็นเพียงเด็กแก่แดดที่ไร้เดียงสาและไม่มีประสบการณ์ แต่คนอย่างเธอไม่มีวันยอมแพ้ มีนาประกาศชัดว่าจะใช้เสน่ห์ทุกวิถีทางเพื่อล่อลวงให้เขาสยบอยู่แทบเท้า จากที่เคยประมาทและมองเธอเป็นแค่หมากระเป๋าตัวน้อย เจตต์อาจต้องรับมือกับแผนการอ่อยเต็มพิกัดที่พร้อมจะทำให้เขาตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น ร่วมลุ้นไปกับเกมรักที่เธอขอใช้หัวใจเป็นเดิมพันเพื่อครอบครองเขา
ภาพปกนิยายเรื่อง รักอันบ้าระห่ำของเขา ชีวิตที่พังทลายของเธอ
8.6
กอหญ้าจำต้องสูญเสียช่วงเวลาสิบสองปีในชีวิตไปกับธาวิน ทายาทมหาเศรษฐีผู้มีอำนาจล้นมือ หลังจากเธอถูกขายให้บ้านอัศวโภคินตั้งแต่วัยเพียงสิบหกปีเพื่อนำเงินไปรักษาแม่ จากจุดเริ่มต้นในฐานะเพื่อนเล่น เธอขยับขึ้นมาเป็นเลขาและคนรักของเขาในที่สุด ทว่าความสัมพันธ์ทั้งหมดกลับต้องสิ้นสุดลงอย่างเจ็บปวด เมื่อเคนซี่ซึ่งเป็นรักแรกของธาวินได้หวนคืนมาอีกครั้ง เขาเลือกที่จะแต่งงานกับหญิงคนนั้นและเขี่ยกอหญ้าทิ้งอย่างไม่ใยดีด้วยการเสนอเงินก้อนโตให้ เงินเพียงไม่กี่ร้อยล้านบาทจึงกลายเป็นสิ่งชดเชยเวลาทั้งชีวิตที่เธอเคยทุ่มเทให้เขาแต่เพียงเขา