วิวาห์ไม่ปรารถนา (ซีรี่ย์ชุด สามีร้าย)

คฤหาสน์หลังใหญ่โตที่ตั้งอยู่เนินเขาลูกเล็ก ๆ ล้อมรอบเต็มไปด้วยสวนส้มองุ่นอีกทั้งยังมีโรงงานแปรรูปที่ตั้งอยู่ภายในไร่พนาไพศาลดิลกสกุล ไร่แห่งนี้ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย โดยมีชายหนุ่มรูปร่างสูง 189 ซม. อายุ 32 ปี หุ่นดีร่างกายบึกบึนเต็มไปด้วยหมัดกล้ามเป็นลอนรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวกับนายแบบเทพบุตรหลุดออกมาจากนิตยสารชื่อดัง แม้แต่พระเอกซุปตาร์ยังต้องชิดซ้าย แต่เพราะชายหนุ่มชอบไว้หนวดเคราให้สมกับความเถื่อนฉบับชาวไร่ชาวสวนผู้เป็นเจ้าของไร่แห่งนี้บนเนื้อที่นับหมื่นพันไร่ เขาผู้นี้ก็คือพัสกรหรือนายเสือนั่นเอง

“นายครับ นายครับ มีนางฟ้ามาที่ไร่ของเราครับ แฮ่ก ๆ” เสริฐวิ่งเข้ามาหยุดตรงหน้าพัสกรพูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยหอบ

“นางฟ้าอะไรของมึงไอ้เสริฐ” เสียงเข้มเหี้ยมเกรียมตะคอกกล่าวถามอย่างอารมณ์ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นัก

“ก็นายหญิงใหญ่สิครับพาเด็กสาวที่ไหนก็ไม่รู้ หุ่นของเธอก็ดูดี๊ดี หน้าอกน้อง ๆ แตงโมเลยครับ แต่ใบหน้านี่สิไม่รู้จะถึงสิบห้าหรือเปล่า”

เสริฐมือขวาของพัสกรกล่าวอธิบายอย่างหน้าจินตนาการฝันหวาน เมื่อนึกถึงสาวน้อยที่นายหญิงใหญ่ผู้เป็นมารดาของพ่อเลี้ยงพัสกรพากลับมาที่ไร่ในครั้งนี้ด้วย

“แม่ฉันจะพาผู้หญิงที่ไหนกลับมาก็ช่างเรื่องของแม่ฉัน ว่าแต่แกอย่ามาหื่นทำตาโตแถวนี้ได้ไหม กูกำลังอารมณ์เสียอยู่”

“คุณเสือกำลังอารมณ์เสียอะไรอยู่เหรอครับ” เสริฐทำหน้ามึนงงพร้อมยกมือเกาหัวของตนเอง ด้วยความสงสัย

“แกจะอยากรู้ไปทำไม ถ้าแกรู้แล้วแกจะช่วยฉันได้หรือยังไงล่ะ”

“นายเสือไม่แน่นะครับ ไอ้เสริฐคนนี้อาจจะช่วยนายเสือได้ก็ได้นะครับ” เสริฐกล่าวอย่างยิ้มยินดี

“ฉันบอกแกก็ได้ หลายวันก่อนแม่ฉันบอกว่าจะหาคนให้ฉันแต่งงานด้วย แกลองคิดดูสิ คนฐานะระดับฉันแถมรูปร่างหน้าตาดีขนาดนี้ แค่สาว ๆ เห็นก็แทบจะนอนแบให้ฉันเอาอยู่แล้ว แต่แม่ฉันทำยังกับว่าชาตินี้ฉันจะไม่มีปัญญาหาเมียเองได้งั้นแหละ”

“โธ่ นายเสือผมนึกว่าเรื่องอะไรที่แท้เรื่องเมียในอนาคตของนายเสือนี่เอง แต่จะพูดไปแล้วถ้าหากได้เด็กสาวที่คุณอรชรพาเข้ามาในไร่เมื่อกี้นี้ แบบนั้นก็สุดยอดไปเลยนะครับเจ้านาย เจ้านายรู้หรือเปล่าเธอทั้งสวยหมวยเอ็กซ์ขนาดนี้ใบหน้าประถมแต่นมมหาลัยใช่สเปคของนายเสือเลยนะครับนั่น”

คำพูดของไอ้เสริฐทำให้ชายหนุ่มที่พึ่งนึกได้ถึงกับตกใจ เมื่อนึกถึงคำพูดของมารดาเมื่อหลายวันก่อนที่กล่าวกับเขาอย่างจริงจัง

“จริงด้วยผู้หญิงที่นายเห็นต้องใช่ผู้หญิงที่แม่ฉันต้องการจัดหามาให้ฉันดูตัวเพื่อจับแต่งงานแน่ ๆ เลย ไม่ได้การแล้ว นายบอกว่ายัยเด็กนั่นยังเด็กอยู่ใช่ไหม”

“ใช่ครับนายเสือแต่เด็กเฉพาะหน้านะครับ ส่วนอื่นระดับมหาลัยขึ้นไปทั้งนั้น… พูดแล้วก็น้ำลายไหล ผมล่ะอิจฉานายเสือจริง ๆ ที่จะได้เมียเพอร์เฟคขนาดนี้” เส¬ริฐก-ล่าวพร้อมทำท่าทางฝันหวานจนน่ากวนบาทาของพัส¬กร

“อิจฉาบ้า อิจฉาบ่ของนายน่ะสิทำอย่างกับว่าผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมาของฉันขี้เหร่นักนี่ พูดกับนายแล้วก็ยิ่งอารมณ์เสียไปใหญ่ นอกจากไม่เข้าข้างฉันแล้ว ยังเข้าข้างแม่ฉันกับยัยเด็กนั่นอีก”

ชายหนุ่มกล่าวอย่างนึกเซ็งก่อนจะรีบเดินแยกตัวจากไปจากลูกน้องคนสนิทด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงอารมณ์เสียยิ่งกว่าเก่า แต่ความหล่อเหล่าดิบเถื่อนที่มีอยู่บนใบหน้าไม่ได้ลดน้อยลงแต่อย่างใดเลย กลับยิ่งทำให้เขาดูมีเสน่ห์ในแบบเถื่อน ๆ มากขึ้นอีกด้วยซ้ำ

ภายในห้องโถงทันทีที่ชายหนุ่มเดินเข้ามาถึงในห้องรับแขกเสียงทักที่ชายหนุ่มไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ก็ดังขึ้นทันที

“ตาเสือนี่แกไม่คิดที่จะแวะมาไหว้แม่ทักทายสักนิดหน่อยหรือ นี่แม่พึ่งกลับมาจากกรุงเทพแกไม่คิดถึงแม่บ้างหรือไง”

คำพูดติติงของมารดาทำให้ชายหนุ่มที่รีบเดินอย่างอารมณ์เสียเข้ามาในบ้าน จำเป็นต้องเดินมานั่งคุยกับมารดาที่โซฟาฝั่งตรงข้าม

“มีอะไรหรือครับคุณแม่”

“นี่แกอย่ามาทำหน้าเซ็งแบบนี้ใส่แม่นะ แม่หาคนที่จะมาแต่งงานเป็นเมียของแกในอนาคตได้แล้ว”

“คุณแม่ครับผมบอกคุณแม่แล้วว่าผมมีปัญญาหาเมียเองได้ ทำไมคุณแม่ถึงไม่เชื่อฟังผมบ้าง”

“เชื่อสิจ๊ะลูกรัก เพราะแม่เชื่อในความสามารถของลูกไง ถึงได้รอมาจนถึงตอนนี้ จนผมแม่จะขาวหมดทั้งหัวแล้วยังไม่มีหลานอุ้มกับคนอื่นเขาเลย ดูแกเข้าสิตอนนี้แกอายุ 32 ปีแล้วนะ ควรจะแต่งงานมีครอบครัวได้แล้ว แม่รับรองได้ว่าคนนี้สวยน่ารักถูกใจแกแน่นอน น้องอาจจะยังเด็กสำหรับแกไม่เป็นการเป็นงานสักเท่าไหร่ แต่แม่คิดว่าแม่เลือกคนไม่ผิดแน่”

ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น สาวน้อยที่เพิ่งลงมาจากบนห้องพักในชุดแต่งกายเป็นเสื้อคอเชิ้ตชุดนอนตัวยาวถึงหัวเข่าแขนยาวลายตุ๊กตาหมีสีชมพูผมปล่อยสยายจนถึงกลางหลังราวกับแพรไหม โชว์เรียวขาสวยที่โผล่พ้นจากชุดนอนลายตุ๊กตาหมีค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาในห้องรับแขก