มาเฟียร้าย..พ่ายรัก(แอล)
ตอน 3
ย้อนไปตอนที่ พรีมายาคบกับ อคิน แฟนเก่า เขาและเธอ เจอกันครั้งแรก...ตอนมหาวิทยาลัยปี 1 ก่อนหน้านั้นพรีมายาไม่เคยมีแฟน...เลยไม่มีประสบการณ์ อาจจะมีชายหนุ่มมากหน้าหลายตาวนเวียน เข้ามาจีบเธอแต่เธอบ้างอาจจะด้วยความที่เธอรูปร่าง หน้าตาดี..กระนั้นเธอไม่ได้สานสัมพันธ์เพราะยังไม่เจอคนที่ถูกใจแถมยังไม่เข้าใจในความรักสักเท่าไหร่นัก
เมื่อเธอคบกับอคินเป็นความรักในวัยเรียน ตามแบบฉบับที่เธอเข้าใจ....เดินห้าง กินข้าว ดูหนัง ทำหลายๆอย่างร่วมกัน..เหมือนคู่รักทั่วไปเมื่อครั้นมีโอกาสที่อคินและเธอได้อยู่ร่วมกัน ทุกครั้งที่อคินขอมีอะไรด้วย ..พรีมายาจะบอกว่าไม่พร้อม ต้องแต่งงานกันก่อน เธอไม่เคยยอมให้อคินและปฏิเสธ อคินตลอด
แม้อคินเคยจะพยายามขืนใจเธอหลายครั้งแต่เธอก็รอดมาได้ทุกครั้งเพราะกลัวท้องยังเรียนไม่จบ..อคินเลยแอบไปคบสาวที่มหาวิทยาลัยเดียวกันชื่อใบเฟิร์น เรียนอยู่คณะเดียวกันโดยที่พรีมายาไม่รู้มาก่อน...
ด้วยความที่ไว้ใจ.. จนกระทั้งวันลอยกระทง พรีมายากะจะไปเซอร์ไพร้ชวนอคินไปลอยกระทง....ในคืนนั้นเธอกลับไปเจอภาพบาดตาบาดใจร้ายแรงที่สุดในชีวิตที่ช็อคแทบก้าวขาไม่ออก...เธอเห็นอคิน นอนอยู่กับผู้หญิงคนอื่นในห้องคอนโดที่เธอเคยมานอนอยู่บ่อยๆ...คืนนั้นเขาและเธอทะเลาะกันหนักมากจนกระทั่งทั้งตกลงเลิกกัน... พรีมายาเสียใจเป็นอย่างมาก
อคิน อ้างเหตุผลว่า ที่เขานอกใจเธอจนกระทั้งไปมีอะไรกับคนอื่นเพราะ เธอไม่เคยยอมเขาเลยสักครั้ง ..!!เขายกเธอไว้บนหอ้งโดยไม่แตะต้องเธอ....
พรีมายาจึงมีปมในใจมาตลอด โดยเข้าใจว่าเหตุผล ...ที่เลิกกันเพราะ เรื่องนี้ที่เธอไม่ยอมนอนกับเขา...จึงเป็นสาเหตุที่ตอนนี้เธอเมาหลุดโลก ความเมาอาจจะทำให้เธอลืมความเจ็บปวดได้ และที่เธอเพ้อครั้งนี้มาจากปมจุดนี้ของเธอเข้าใจว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคือแฟนเก่าของเธอ ที่ชื่อ อคิน อาจจะด้วย ฤทธ์ยา / แอลแอลกอฮอล์หรืออะไรก็ตามแต่ประกอบกัน ที่เธอดื่มเข้าไปก็เป็นได้ จึงทำให้ไม่ได้สติ
....................................กลับมาที่ พรีมายาและแอล......................
"ไม่อยาก ลองเหรอ??? ""หึ...มามะ ที่ยัก.(ที่รัก)..?? เธอยังเพ้อไม่หยุด
"ไม่รักกันแล้วเหรอ"
"มะ มะ ไม่รัก รักอะไรของคุณ..."แอลเริ่มพูดติดๆขัดๆสงสัย กับคำพูดของพรีมายา
"ผู้หญิง คนนั้นมันดีกว่าฉันใช่มั้ย??"บ่นพึมพำ
............"ไหน??"
"ไม่มี..ผู้หญิงคนใหน..อะไรของคุณเมามาก คุณนอนเถอะ" แอลดึงผ้าห่มสีขาวผืนนุ่มมาปิดร่างบางของเธอไว้....เขาพยายามหักห้ามใจเบือนหน้าออกขณะกำลัง
จะลุกขึ้นนั้น..พรีมายากลับฉุดดึงรั้งคว้าตัวร่างหนาของแอลไว้ทับบนร่างบางเธอไว้....ลมหายใจร้อนแผ่วเบาที่รินรดกันอยู่ตรงหน้า มีเพียงผ้าห่มสีขาวผืนนุ่มที่กั้นเนื้อเนินอก เสียดสีร่างของเขายิ่งทำให้ใจยิ่งหวั่นใหว
ใจเต้นเร็วรัวยิ่งกว่ากลอง....แบบนี้มัน.....@__@....."ฮือ....จะไม่ไหวแล้วนะ"
"คุณชวนเองนะแล้วอย่ามาโวยวายทีหลัง"
"อยากลองใช่มั้ย..ถ้าได้ไปนี่...ไม่หยุดแล้วนะ?"เขาก้มลงกระซิบข้างหูพรีมายา
"อึม'" จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ เธอตอบตกลงอย่างหน้าไม่อาย
เมื่อชายหนุ่มและสาวสวยอยู่ตรงหน้าร่วมเตียงเดียวกัน ยากเกินจะห้ามใจไหว แถมสองมือเล็กเรียวของหญิงสาวกอดคอเขาไว้ไม่ยอมปล่อย ใบหน้าของเขาก้มต่ำลง...ลมหายใจรินรดเข้าไกล้กันเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนกระทั่งปากกระจับของเขา ประกบที่ริมฝีปากอันบางนุ่มสีชมพูน่าจูบของเธอ....
ความรู้สึกแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกาย...แค่จูบเบาๆเท่านั้นแต่ทำเอาใจสั่นไปทั้งหัวใจ..ตอนเขาจูบเธอทำใจไหวหวั่นนี่ใช่มั้ยที่เค้าเรียกกันว่าจูบมีรสหวาน มันเป็นแบบนี้นี่เองใช่มั้ย...ลิ้นหนาของแอลรุกล้ำเข้าไปแบบไม่ลดละแม้เธอจะไม่ชำนาญนักเพราะเรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกของเธอทำให้การตอบรับเชื่องช้า ทว่าแอลก็ไม่ได้รีบร้อนกลับสอนเธอพร้อมปลุกเร้าไปในตัว ..
อารมณ์ปรารถนาล่องลอยไปในห้วงฝัน แรงยั่วสวาทนี้เกินจะต้านไหว แม้ชายใดได้มาอยู่จุดนี้ก็คงห้ามใจไม่ไหวเช่นกัน...นิ้วมือพลันเลื่อนเข้ามาถอดซิฟชุดเกาะอกสีดำของเธอออกอย่างช้าๆ
เมื่อร่างไร้อาภรณ์ของเธอเปลือยเปล่า มือหนาเลื่อนเค้นคลึงหน้าอก ยิ่งสร้างความรู้สึกร้อนรุ่มให้กับพรีมายา
เธอเผลอส่งเสียงครางอย่างแผ่วเบา "เอ๊าะ......... "...เมื่อเขาลาใบหน้าจากการจูบ ไล้ลงมาที่ซอกคอขาว เลื่อนลิ้นหนาไล่ระดับลงมาจนถึงเนินอกสาวอันอวบอิ่ม มือซุกซนเลื่อนไล้ลงตรงจุดสัมผัสอันบอบบางของเธอ...
"อ๊ะ" พรีมายาสะดุ้ง..เริ่มรู้สึกตัวเมื่อโดนสัมผัสยังจุดสัมผัสของรักของหวงของเธอ มือน้อยปัดป่ายให้เอาออก "อือ..ไม่..." แต่เขากระตุ้นถี่ขึ้น ถี่ขึ้น รัวๆ ไม่เป็นจังหวะ ทำให้สติเธอหลุดไปอีกครั้ง...ร่างเปลื่อยเปล่าเหมือนจักขัดขืนแต่พลันนิ่มและอ่อนลง
"......อ๊า.......ซี๊ด......อ๊ะ."
สลับร้องเสียงคราง.....เขาทั้งกระตุ้นเนินสวาทและตรงนั้นของเธอจนสัมผัสเสียวซ่านไปทั้งตัว..
แอลสัมผัสได้ถึงน้ำใสๆที่กำลังไหลออกมาของเธอคงถึงเวลา.. "คราวนี้ไม่หยุดจริงๆแล้วนะ" ..
"พร้อมแล้วสินะ...คนดี"....
".ต่อมั้ย??" เสียงทุ้มนุ่มกระซิบถาม
"อึม.." พรีมายาพลันพยักหน้า ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตอบแบบนั้นไปได้ยังไง..
...เป็นอย่างไรกันบ้าง โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ รี๊ดทุกคน....
คุณอาจจะชอบ
