APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง The Rider สิงห์นักบิดพิชิตใจนายหน้าหวาน

The Rider สิงห์นักบิดพิชิตใจนายหน้าหวาน

เมื่อ ‘เมฆ’ สิงห์นักบิดต้องเผชิญกับความสูญเสียครั้งใหญ่จนหัวใจบอบช้ำ โชคชะตาได้นำพาให้เขามาพบกับ ‘ก๊อป’ เด็กหนุ่มหน้าหวานที่มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับน้องชายผู้ล่วงลับ ความคิดที่จะดูแลอีกฝ่ายเพื่อชดเชยความรักและความคิดถึงจึงเริ่มต้นขึ้น ทว่าสายสัมพันธ์อันอบอุ่นที่ตั้งใจให้เป็นเพียงแค่พี่น้องกลับต้องพังทลายลงในพริบตา ด้วยอารมณ์ชั่ววูบที่เปลี่ยนความปรารถนาดีให้กลายเป็นไฟแค้นและความเกลียดชัง เมฆจะทำอย่างไรเมื่อความผูกพันที่เคยวาดหวังกลับบิดเบี้ยวและไม่เป็นดังใจอย่างที่คิด
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 1

หน้าบ้านหลังใหญ่ตระกูลดัง

“เฮ้ย!! จะทันเปล่าวะเนี่ย แม่ง 7 โมงจะครึ่งละ”

ผมบ่นกับตัวเองขณะที่กำลังถือกระเป๋านักเรียนและแฟ้มเอกสารพะลุงพะลังทั้งยังต้องก้มใส่รองเท้าอย่างทุลักทุเลด้วยความเร่งรีบหน้าประตูบานใหญ่

ขณะเดียวกันนั้น...เสียงลุงคนขับรถก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังของผม

"คุณหนูครับ เอ่อ...วันนี้คงเอารถออกไปส่งคุณหนูไม่ได้แล้วครับ" คำพูดของลุงคนขับรถทำให้ผมรีบหันไปถามท่านด้วยความตกใจปนความสงสัย

"ทำไมล่ะลุง แบบนี้ก๊อปจะไปโรงเรียนทันมั๊ยอ่ะครับ?" (ก๊อป คำนี้ย่อมาจาก ก๊อปปี้นะครับ)

"รถติดตั้งแต่หน้าปากซอยจนถึงหน้าบ้านเลยครับคุณหนู"

ลุงคนขับรถประจำบ้านบอกผมด้วยสีหน้าจริงจัง ผมถึงกับยืนเอ๋ออยู่พักหนึ่งก่อนตัดสินใจอะไรบ้างอย่างได้โดยไม่คิดมาก

"งั้นไม่เป็นไรครับลุง ไม่ต้องไปส่งก๊อปก็ได้ เดี๋ยวก๊อปวิ่งไปหาวินเอาข้างหน้าปากซอยเองครับ"

ผมบอกจบก็รีบวิ่งออกจากตัวบ้านไปหน้าประตูก็เล่นเอาหอบแล้วครับ เล่นอยู่ห่างกันเกือบร้อยเมตร (เอ๊ะ!! ไม่ต้องสงสัยหรอกครับว่าทำไมมันอยู่ห่างกันขนาดนั้น เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังทีหลังนะครับ เดี๋ยวผมจะไปโรงเรียนไม่ทันครับ)

ทางลุงคนขับรถก็เรียกตามหลังแต่ไม่ทันหรอกครับ เพราะผมวิ่งถึงหน้าบ้านแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะ) ทำไมวันนี้รถมันติดจังวะตั้งแต่หน้าบ้านจนจะถึงปากซอยอยู่แล้วยังไม่ขยับเลย ผมวิ่งไปบ่นไปตลอดทาง บนหลังก็มีกระเป๋านักเรียน มือซ้ายก็ถือแฟ้มเอกสารโครงงาน มือขวาก็ถือถุงรายงานที่ต้องส่งอาจารย์วันนี้ถึง 3 วิชา จะเล่มใหญ่ไปไหนเนี่ย เฮ้อ ผมละเพลีย

ผมวิ่งสปีดจนเลยปากซอยหมู่บ้านมาละแต่ท่าทีที่รถจะเคลื่อนตัวก็ไม่มี จังหวะเดียวกันนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเข้าโสตประสาทหูผมแทบอยากจะปล่อยของจากมือขึ้นมาปิดหูทันทีแต่ไม่สามารถที่จะทำได้

บึ้นน...บึ้นน...บึ้นนนน…

"เสียงรถเชี้ยอะไรวะหนวกหูโว้ย!!"

ผมหลุดปากออกไปอย่างดังขณะที่ยืนพักเหนื่อยอยู่ริมฟุตบาทที่มีรถติดยาวเหยียดเป็นกิโลๆ

"ไม่ใช่รถเชี้ยหรอกครับ รถบิ๊กไบค์พี่เอง" ผมต้องหันไปตามเจ้าของเสียงที่กำลังนั่งค่อมบนรถบิ๊กไบค์คันโตนั้นทันที

'กรูจะตายมั๊ยเนี่ย แม่งได้ยินด้วย ปากหนอปาก'

ผมด่าตัวเองในใจอย่างรู้สึกกลัวและอยากตีปากตัวเองหลายๆ ทีแต่ก็ทำไม่ได้เช่นเคย เท่าที่ผมสังเกตรถบิ๊กไบค์กับเจ้าของแม่งโคตรเท่เลยครับ ใส่ชุดหนังสีดำ หมวกกันน็อกสีดำและรถก็ยังสีดำ ดูคลาสสิคลงตัวเป๊ะเลยครับแล้วดันมาจอดข้างๆ ผมด้วย ห่างกันแค่เมตรเดียวว่าแล้วทำไมถึงได้ยินที่ผมพูด ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะ) แต่ตอนนี้ผมแทบจะหัวเราะไม่ออก ทำตัวไม่ถูก จึงทำเพียงส่งยิ้มหวานแห้งๆ ให้เขาแทน

"อ๋อครับ คือก๊อปตกใจอ่ะครับเลยหลุดปากไป ขอโทษด้วยนะครับพี่" พูดไปยิ้มไปอย่างคนรู้สึกผิด กรูจะไม่เจอตรีนใช่มั๊ย!!? ผมก้มหน้าพูดกับตัวเองอย่างหัวเสีย

"จริงดิ!! ตกใจหรอครับน้องงั้นพี่ขอโทษด้วยละกันครับ"

เมื่อพี่เขาพูดจบก็เปิดกระจกหมวกกันน็อกขึ้น เฮ้ย!! ยังกับดาราเลยครับ จมูกโด่ง ตาสีดำดูมีเสน่ห์ คิ้วเข้มๆ มีหนวดกับเครานิดหน่อย ผิวสีแทนไม่ถึงกับดำแดงนะครับ ปากสวยเป็นกระจับได้รูปสีออกคล้ำนิดๆ โดยรวมแล้วโคตรหล่ออ่ะครับ เฮ้ย!! นี่ผมกำลังบรรยายใบหน้าผู้ชายใช่มั๊ยเนี่ย เหอะๆ ตลกละผมชอบผู้หญิงนะคร้าบแต่ที่บรรยายมาทั้งหมดสรุปสั้นๆ เลยนะครับ ผมหล่อกว่าเยอะจบป้ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะ)

"ไม่เป็นไรครับพี่ไม่ต้องขอโทษก๊อปหรอกครับ แฮ่ๆ" คิดว่าจะเจอตรีนแต่เช้าแล้วกรู

"จะรีบไปโรงเรียนหรอครับ?"

พี่เขาถามกลับมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มแลดูเป็นมิตรมากๆ ครับ แต่ผมก็อดระแวงไม่ได้กลัวจะเจอเหมือนในข่าวตอนเช้าๆ อ่ะครับที่จะมีพวกรถตู้หรือไม่ก็พวกทำตัวเป็นพวกแมวมองมาหาเด็กหนุ่มไปเป็นดารา นายแบบอะไรแบบนี้น่ะครับ แล้วสรุปก็ล่อลวงไปค้ากามซะงั้น เอ๊ะ!! ผมคิดมากไปหรือเปล่าเนี่ยก่อนจะรีบตอบคำถามพี่เขาไป

"ครับพี่"

"นี่ก็จะแปดโมงแล้วเหลืออีก 20 นาทีจะทันหรอให้พี่ไปส่งดีมั๊ยครับ"

พี่เขายกแขนซ้ายขึ้นดูนาฬิกาข้อมือ โห!! นาฬิกาโคตรเท่เลยว่ะ ผมอยากได้ยี่ห้อนี้มานานละ แต่ปี๊ไม่ยอมซื้อให้สักที (ปี๊ ก็พ่อแหละครับที่บ้านผมเรียก ปี๊ ส่วน มี๊ ก็คือแม่ เข้าใจตรงกันนะครับ)

จะแปดโมงแล้ว!!...พักแปบเดียวเองนะเนี่ย โอ๊ย!! ไปไม่ทันแน่เลยกรูเอ๊ย!! ผมบ่นอุบแต่ทำไมพี่เขามองผมแปลกๆ วะ มีแอบอมยิ้มด้วยหรือจะเป็นอย่างที่ผมคิดวะเนี่ย ตายแน่ๆ เลยกรู ผมกำลังจะก้าวขาเดินต่อไปแต่ถูกพี่เขาชิงยิงคำถามเสียก่อน "ให้พี่ไปส่งนะครับ อยู่โรงเรียนอะไรหรอ?" ผมเลยค่อยๆ ดึงขานั้นกลับมาที่เดิม

เป็นไงเป็นกันวะถามมาก็ตอบไปแล้วกันแต่ผมกลับไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ

"อ๋อโรงเรียนนี้เป็นทางผ่านไปที่ทำงานของพี่พอดีเลย ป้ะขึ้นรถ…"

จู่ๆ พี่เขาก็คว้าเอาแฟ้มเอกสารและถุงรายงานไปจากมือผมดื้อๆ อ้าว!! แบบนี้ผมก็งงสิครับ

"พี่ๆ ก๊อปว่าไม่เป็นไรดีกว่าครับ ถึงจะสายก็สายวันเดียวก๊อปไปเองดีกว่าครับรบกวนพี่เปล่าๆ"

ผมปฏิเสธอย่างสุภาพที่สุดทั้งที่ตัวจริงเป็นคนสุภาพมาก ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะ) ใครจะกล้าไปด้วยวะรู้จักก็ไม่รู้จักจะเอากรูไปข่มขืนแล้วลืมฆ่าหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่ทันครับรถเริ่มเคลื่อนตัวแล้วรถพี่เขาขวางทางมอไซด์ข้างหลังอีกเป็นสิบคันและมอเตอร์ไซค์ข้างหน้าก็ออกตัวไปพอดี

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ
8.8
เก้าเทียนรุ่ยผู้เบื่อหน่ายกับชีวิตที่ไร้ค่า ได้เลือกเดิมพันครั้งสำคัญเพื่อค้นหารักแท้ จนนำพาให้เขามาพบกับเสวียนลิ่วหลาง แม่ทัพผู้ทรงพลังแต่กลับมีมุมที่แสนอ่อนโยนยามอยู่ใกล้ชิดเขา แม้ว่าในตอนแรกเริ่มความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเต็มไปด้วยความลังเลสับสน ทว่าการร่วมมือกันฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ ก็ช่วยถักทอความผูกพันให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ท่ามกลางความขัดเขินและการเรียนรู้ตัวตนของกันและกัน เสวียนลิ่วหลางจึงตัดสินใจแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเด็ดเดี่ยว เพราะเมื่อเขาได้พบคนที่คู่ควรเปรียบเสมือนตะเกียบที่ขาดกันไม่ได้ แม่ทัพหนุ่มก็พร้อมที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องและรักษาความรักครั้งนี้ให้อยู่เคียงคู่กันตลอดไป
ภาพปกนิยายเรื่อง แฟนของฉันไม่ใช่นายเอกนิยาย
9.2
ชีวิตอันสงบสุขของเลอาต้องสั่นคลอนเมื่อเธอเจอหนังสือนิยายวายปริศนาหน้าบ้าน ซึ่งบันทึกเรื่องราวอนาคตว่าตัวเธอจะต้องจบชีวิตลง และแฟนหนุ่มคนสำคัญจะกลายเป็นนายเอกในความสัมพันธ์แบบสามคน เพื่อปกป้องคนรักจากชายหนุ่มสองคนที่จะเข้ามาแย่งชิงและเพื่อเอาชีวิตรอดจากโชคชะตาอันเลวร้าย เลอาจึงต้องลุกขึ้นสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงเรื่องราวทั้งหมด ท่ามกลางวิกฤตจากฆาตกรลึกลับที่คอยจ้องเอาชีวิตเธออยู่ตลอดเวลา เธอจะสามารถขัดขวางเส้นทางรักน้ำเน่านี้และรอดพ้นจากความตายได้หรือไม่ ในเมื่อเหล่าพระเอกในนิยายยังคงตามตื๊อแฟนหนุ่มของเธออย่างไม่ยอมลดละ
ภาพปกนิยายเรื่อง เทพสวรรค์บัญชา
8.6
เมื่อเส้นทางรักมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญที่บีบคั้นหัวใจ หญิงสาวผู้ติดอยู่ในวังวนแห่งความผูกพันอันลึกซึ้งต้องเผชิญหน้ากับทางเลือกแสนยากลำบาก ท่ามกลางสองบุรุษผู้ทรงอิทธิพลและเปี่ยมด้วยอำนาจ นางกลับพบว่าหัวใจของตนไม่อาจตัดใจละทิ้งใครไปได้เลย เพราะทั้งคู่ต่างมีความสำคัญในใจนางอย่างเท่าเทียมกัน และในเมื่อความรักครั้งนี้ไม่อาจยอมให้เกิดความสูญเสียแก่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ข้อเสนอสุดท้ายที่ไม่มีใครคาดคิดจึงถูกหยิบยื่นขึ้นมา ในเมื่อเลือกคนใดคนหนึ่งไม่ได้ ก็จงก้าวข้ามผ่านกรอบเกณฑ์เดิมๆ แล้วครองคู่ร่วมกันไปทั้งสามคน นี่คือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ที่จะกลายเป็นตำนานบทสำคัญที่โลกต้องจารึกไว้ตลอดกาลเวลาจดึกไว้ตลอดไปตลอดไปตลอดไปตลอดจนผู้คนต้องจารึกไว้ไม่รู้กัน
ภาพปกนิยายเรื่อง น้องคนนั้นมันเด็กผม (That boy is my boyfriend)
9.8
ในบรรยากาศอันตึงเครียดและเต็มไปด้วยอันตราย ชายหนุ่มร่างบางผู้ตกเป็นเป้าหมายตัดสินใจลุกขึ้นสู้โดยไร้ความกลัว แม้ร่างกายของเขาจะไร้สิ่งปกปิดและดูบอบบาง แต่เขากลับเอ่ยปากเตือนอย่างเด็ดขาดว่า หากอีกฝ่ายยังดึงดันจะรุกล้ำเข้าหาตัวเขา สิ่งเดียวที่จะได้รับกลับไปคือกระสุนปืนที่พร้อมพุ่งเจาะทะลุศีรษะทันที การปะทะกันอย่างดุเดือดระหว่างความปรารถนาอันแรงกล้าและจิตวิญญาณที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใครจึงเปิดฉากขึ้นในนิยายโรแมนติกแอคชั่นเรื่องนี้
ภาพปกนิยายเรื่อง รักนี้...ไม่จำกัดนิยาม
9.3
ความรักไม่ใช่เรื่องของเพศสภาพ แต่เป็นเรื่องของหัวใจที่ไม่มีใครสามารถมากำหนดขอบเขตได้ แม้ว่าเราจะเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราทุกคนต่างมีอิสระเต็มที่ในการเลือกทางเดินชีวิตและโอบกอดความรักในแบบของตัวเอง เช่นเดียวกับสองชายหนุ่มผู้มีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่า ความรักคือสิ่งที่มีคุณค่าและงดงามที่สุดในชีวิต พวกเขาจึงจับมือกันอย่างเหนียวแน่น พร้อมที่จะฝ่าฟันและก้าวข้ามทุกอุปสรรคขีดจำกัด เพื่อปกป้องความสัมพันธ์อันแสนพิเศษนี้ให้อยู่เคียงคู่กันตลอดไป
ภาพปกนิยายเรื่อง โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง  หายนะของจอมราชันอัลฟ่า
9.2
ตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมา ฉันทำหน้าที่เป็นคู่แท้และเป็นเสาหลักทางใจให้แก่อัลฟ่าดัสตินมาโดยตลอด ทว่าความซื่อสัตย์ทั้งหมดกลับมลายสิ้นเมื่อฉันได้เห็นหลักฐานการนอกใจของเขากับผู้ช่วยสาว ความเจ็บช้ำจากการโดนหักหลังครั้งนี้รุนแรงเสียจนร่างกายของฉันปฏิเสธพันธะแห่งจิตวิญญาณ และเมื่อชู้รักส่งรูปครรภ์มาเยาะเย้ย ฉันจึงเลือกที่จะเดินจากไปพร้อมตัดขาดทุกความสัมพันธ์โดยไม่ขอรับทรัพย์สินใดๆ ทั้งสิ้น ทว่าการก้าวเดินออกมาในครั้งนี้ไม่ใช่การยอมจำนนต่อโชคชะตา หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นของแผนการล้างแค้นเพื่อทำลายล้างโลกทั้งใบของเขาด้วยน้ำมือของฉันเอง