มหาเศรษฐีเพลย์บอยคลั่งรัก
ตอน 2
“คุณปู่สบายใจได้ครับ ตอนนี้ผมมีความสุขดีทุกอย่างครับ งานก็กำลังไปได้สวยเลยครับคุณปู่”
“ปู่หมายถึง... เรื่องคู่ครองของหลานน่ะ”
ดีแลนชะงักงันไปเล็กน้อย และก็อดที่จะปรายตามองบิดามารดาของตัวเองไม่ได้
“เอ่อ... คุณปู่ไม่ต้องกังวลเรื่องคู่ครองของผมเลยนะครับ ผมยังไม่คิดเรื่องนั้น แต่ถ้าในอนาคตผมต้องแต่งงาน ผมก็จะเลือกผู้หญิงที่ดีที่สุดมาเป็นเจ้าสาวครับ”
“ผู้หญิงที่ดีที่สุดในความหมายของดีแลนหรืออะไรล่ะ”
คุณปู่ถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง ในขณะที่คนถูกถามอ้ำอึ้ง
“ก็เป็นคนดี... รักเด็ก รักธรรมชาติ รักโรงเรียนมั้งครับคุณปู่”
“ผู้หญิงที่ดีคือผู้หญิงที่จริงใจและซื่อตรง ไม่เห็นแก่เงินทอง”
“เอ่อ... ครับ... ถูกต้องครับคุณปู่”
“แต่ตอนนี้เท่าที่ปู่รู้ปู่เห็นมา รอบๆ ตัวของหลานตอนนี้ มีแต่ผู้หญิงที่รักเงินห้อมล้อมอยู่เต็มไปหมด”
“มัน... ก็ไม่ใช่แบบนั้นสักเท่าไหร่หรอกครับคุณปู่...”
“ดีแลน... หลานต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่รักหลานจริงๆ ไม่ใช่ผู้หญิงที่รักความร่ำรวยของหลาน สัญญากับปู่ได้ไหม”
“ผมสัญญาครับ แต่ว่าผมจะรู้ได้ยังไงครับว่าผู้หญิงคนไหนรักผมเพราะอะไร”
“ก็ถ้าหลานไม่มีเงิน แล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ทอดทิ้ง ก็แสดงว่าเขารักหลานจริงๆ ไม่ได้รักที่เงินของหลาน”
“แต่ปัญหาก็คือผมมีเงินถุงเงินถังน่ะสิครับคุณปู่ แถมสาวๆ ในเมืองนี้ หรือว่าเมืองใกล้เคียงก็รู้จักผมหมดทุกคน พวกเธอรู้ว่าผมรวยมาก...”
เขาสบประสานสายตากับชายชรา ก่อนที่ท่านจะบอกความต้องการอีกอย่างออกมา
“ปู่รู้จักกับครอบครัวหนึ่งมานานมากแล้ว คนในครอบครัวนี้เป็นคนดีมาก และพวกเขาก็มีลูกสาวน่ารักคนหนึ่ง"
ดีแลนเริ่มแปลกใจกับสิ่งที่คุณปู่พยายามจะสื่อความหมาย
“คุณปู่... มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ปู่ต้องการดีแลนไปรับเด็กคนนั้นมาเป็นภรรยา”
“อะ... อะไรนะครับ...”
ดีแลนที่รักความโสดสนิทของตัวเองถึงกับสะดุ้งตกใจกับคำสั่งของชายชรา
“ปู่มั่นใจว่าเด็กคนนั้นโตขึ้นจะต้องเป็นคนดีเหมือนกับพ่อของเธอ และปู่ก็มั่นใจว่าเธอจะเป็นภรรยาที่ดีของดีแลนด้วย...”
“ผม... คือว่าผม...”
เขาจะยอมได้ยังไงกันในเมื่อยังไม่เคยเห็นหน้าผู้หญิงคนที่คุณปู่พูดถึงมาก่อนเลย แถมมาตรฐานของเขาในเรื่องนี้ก็สูงลิบลิ่วด้วย
“ดีแลน... ทำให้ปู่ไม่ได้เหรอ...”
คุณปู่กำลังป่วยหนัก และหากเขาขัดใจ คุณปู่ก็อาจจะซี้ม่องเท่งไปจริงๆ ก็ได้
“ได้... ได้สิครับคุณปู่”
คุณปู่ของเขายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ พร้อมกับจับมือของเขาอีกครั้ง
“ได้ยินแบบนี้ ปู่ก็ดีใจมากแล้ว...”
“คุณปู่ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะทำตามความต้องการของคุณปู่แน่นอนครับ ขอเพียงแค่คุณปู่หายเร็วๆ ก็พอแล้วครับ...”
“ปู่จะพยายาม... อยู่รอดูวันแต่งงานของหลานนะดีแลน...”
“อ๋อออ... โอเคครับคุณปู่...”
เขาหัวเราะหน้าเจื่อนๆ ในใจก็กำลังวุ่นวายอยู่กับการหาทางออกของปัญหานี้
“งั้นเราให้คุณปู่พักผ่อนก่อนดีกว่าไหม คุณปู่จะได้หายเร็วๆ”
ญาติคนหนึ่งพูดขึ้น และทุกคนก็มีความเห็นตามนี้
หลังจากออกมาจากห้องพักฟื้นของคุณปู่แล้ว ดีแลนก็ถูกมารดาลากมาคุยเป็นการส่วนตัว
“แกรับปากกับคุณปู่แล้วต้องทำให้ได้ตามนั้นนะดีแลน”
“ผมก็รับปากไปเพื่อให้คุณปู่สบายใจแค่นั้นเองครับ ไม่ได้คิดจะไปรับผู้หญิงคนไหนมาเป็นเมียจริงๆ หรอกครับ”
“แต่จะมาพูดกลับกลอกแบบนี้ไม่ได้นะดีแลน”
“ผมไม่ได้กลับกลอกนะครับ ผมแค่ไม่อยากทำให้คุณปู่ทรุดมากไปกว่านี้ก็เลยรับปากออกไปส่งๆ แค่นั้น คุณแม่ก็น่าจะรู้ว่าผมหวงความโสดขนาดไหน ชีวิตโสดมันสนุกสนานครับ จะหิ้วสาวคนไหนมานอนก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจใครด้วย”
“แต่แกเป็นลูกผู้ชายนะดีแลน รับปากคุณปู่แล้วแกก็ต้องทำให้ได้ แถมญาติพี่น้องก็ได้ยินกันครบถ้วนทุกคน”
“ผมไม่แคร์ใครหรอกครับ ผมแคร์แค่คุณปู่คนเดียว”
“ถ้าแกคุณปู่ แกก็ต้องทำตามคำสัญญา ห้ามผิดคำพูดเด็ดขาด”
“ผมยังไม่เคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นเลยนะครับว่าเป็นยังไง แล้วจะให้ผมไปรับมาเป็นเมียได้ยังไงครับ”
“ไม่เห็นก็ไปเห็นเสียสิ จะได้รู้ว่าเด็กคนที่คุณปู่พูดถึงน่ะเป็นคนยังไง”
“แล้วถ้าเกิดผู้หญิงคนนั้นแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วล่ะครับ ผมไม่ต้องแย่งเมียชาวบ้านเหรอครับคุณแม่”
“ถ้าเด็กคนนั้นมีลูกมีผัวแล้ว แกก็รับมาเป็นเมียไม่ได้ คุณปู่ก็คงจะไม่บังคับแกอีกไง”
“จริงด้วย...”
ชายหนุ่มดีดนิ้วอย่างดีใจ แววตาของเขาทอประกายสุกใส
“แล้วสมมติว่าผู้หญิงคนนั้นยังไม่ได้แต่งงาน แต่เธอไม่เต็มใจมาเป็นเมียผม คุณปู่ก็จะไม่บังคับผมใช่ไหมครับคุณแม่”
“ใช่”
“ความโสดของผมมีทางรอดแล้ว”
ดีแลนไม่เคยตื่นเต้นดีใจขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต
คุณอาจจะชอบ
