APKDock Logo
รายชื่อตอน
แชร์
ภาพปกนิยายเรื่อง แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

เมื่อมารดาเผชิญคดีการเมืองจนต้องลี้ภัยไปต่างแดน ลลิน เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาจึงต้องมาอยู่ในความดูแลของภูผา พ่อเลี้ยงหนุ่มนักสู้ MMA ผู้มีบุคลิกสุดดุดันและร้อนแรง แต่กลับมีความรับผิดชอบอย่างเต็มเปี่ยม การใช้ชีวิตร่วมกันระหว่างสาวน้อยผู้อ่อนหวานกับชายหนุ่มสายลุยสุดแบดบอยได้แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันอันลึกซึ้งที่ยากจะหักห้ามใจ ท่ามกลางแรงดึงดูดและความห่วงใยที่ก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสองคนจะสามารถก้าวผ่านความรู้สึกนี้เพื่อไปสู่บทสรุปแห่งความรักที่สมหวังดั่งใจได้หรือไม่
รายชื่อตอน
แชร์

ตอน 3

แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

    ตอน แอบดูมังกรยักษ์

    ปัง! ๆ ๆ มือน้อยๆทุบประตูห้องนอนพ่อเลี้ยงดังสนั่น

    "ตื่นได้แล้วนะพ่อจ๋า ไหนว่าวันนี้จะพาหนูไปเที่ยวไง" ลลินร้องบอกภูผา เธอทวงสัญญาที่เขาให้ไว้ตั้งแต่ต้นเดือน

    คุณพ่อของเธอไม่ค่อยจะมีเวลานัก เขาเอาแต่ซ้อมมวยMMAและออกกำลังกายที่ฟิตเนสเป็นประจำ

    "ตื่นแล้ว ๆ พ่อตื่นตั้งนานแล้ว" หนุ่มใหญ่กล้ามโตร้องตอบ เขายังนอนเอาหมอนปิดหน้าอยู่บนเตียง

    "โกหก ถ้าไม่รีบตื่นหนูไม่ทำของอร่อยๆให้กินนะ" สาวน้อยขู่ เธอวิ่งลงมาห้องครัวชั้นล่างแล้วลงมือทำสเต็กเนื้อ 

    ลลินยังใส่ชุดนอนที่เป็นเสื้อยืดเอวลอยและกางเกงผ้าขาสั้น เธอเอาเนื้อก้อนโตใส่กระทะที่คนเนยไว้จนร้อนฉ่า

    "มาแล้ว ๆ ทำอะไรกินน้อหอมจริงๆ" ภูผาเดินเข้ามาข้างหลังแล้วกอดลลิน เขาตัวใหญ่มาก เนื้อตัวเล็กขาวๆของเธอจมหายไปในอ้อมกอดของเขาเลย

    "หนูทำสเต็ก หิๆ" ลลิยบอกโดยไม่หันมามอง เธอยังก้มหน้าทำอาหารอยู่

    ปกติภูผาจะกอดและหอมลลินเป็นประจำตั้งแต่สมัยที่แม่เธอยังอยู่ด้วยแบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่วันนี้ลลินรู้สึกแปลกๆ 

   เธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆดันชนตูดจนเจ็บ แผ่นอกของภูผาร้อนยิ่งกว่าไฟแก๊สตรงหน้าเสียอีก เนื้อตัวของเธออ่อนระทวยเมื่อโดนสวมกอดนาน

    ภูผาก้มหน้าหล่อๆลงเขาเอาคางวางไว้บนบ่าน้อยๆของลลินแล้วแอบดมกลิ่นหอมๆจากแก้มของเธอ

   จมูกโด่งเฟี้ยวของเขาแทบจะชนแก้มของลลินอยู่แล้ว ลมหายใจของเขาพ่นรดแก้มเย็นฉ่ำของเธอจนเสียวสยิว

   "อร๊า ไปรอค่ะ ไปรอ" ลลินเผลอหลุดปากคราง เธอหันมาผลักอกกว้างที่มีรอยสักเต็มไปหมด

   สักพักทั้งคู่ก็นั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน ภูผาเปิดที่เที่ยวในมือถือให้ลลินเลือก เธอเลือกที่จะไปเที่ยวเกาะแบบค้างคืน

   ทั้งสองช่วยกันเก็บข้าวของเต็มกระเป๋าคนละใบ ภูผาขับรถเก๋งเก่าๆที่เป็นรถคลาสสิคหายากพาลลินออกจากบ้านไปตอนสายๆ

   ภูผาใส่เสื้อยืดและใส่กางเกงยีนส์สบายๆ กล้ามของเขาแน่นใหญ่จนเห็นสัดส่วนผ่านเสื้อยืดที่รัดรูป 

    ลลินใส่เสื้อแขนกุดและใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เธอใส่แว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ดูสวยใสเฟี้ยวฟ้าวไม่เบา

   "ลมไม่เย็นเหมือนบิ๊กไบค์เลย" ลลินบ่นแล้วยื่นหน้าเรียวเล็กออกไปนอกหน้าต่าง

   "เฮ้ย! ๆ ลูกเดี๋ยวหัวขาดหรอก" ภูผารีบกระชากแขนดึงลลินกลับมา

    ปั่ก! หน้าสวยๆของลลินกระแทกเข้ากับอกของภูผา หน้าอกของเขาแข็งเหมือนหินเล่นเอาเธอเจ็บแก้มไปหมด

    "ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูไม่ทำแล้ว" ลลินบอกเมื่อภูผาโอบรัดเธอไว้แบบแก้มแนบอก

    "เฮ้อ ตกใจหมดขอโทษทีนะที่ดึงแรงน่ะ" ภูผาตอบ

    ลลินเปิดเพลงแล้วร้องตาม เธอโยกหน้าเอนตัวไปมาแบบส่ายเอว 

   ร่างน้อยๆที่ผอมเพรียวดั่งตุ๊กตาช่างดูเด่นจนตรึงตา ภูผาแอบมองลลินสลับกับหันไปดูทาง เขาไม่กล้าพูดหรือขัดจังหวะเลยเขากลัวลลินจะหยุดเต้นเลยแอบมองเธอแบบเงียบๆไปนานๆ

    ลมโชยเข้ามาในรถเมื่อภูผาเปิดกระจกทุกบานเอาไว้ ผมยาวสลวยสีดำขลับของลลินปลิวไหวไปมา กลิ่นหอมหวนโชยเข้าเต็มปอดของหนุ่มใหญ่

    สักพักใหญ่ๆลลินก็ฟุบหลับพิงเบาะ หิ! ๆ "หมดฤทธิ์แล้วสิ" ภูผาหัวเราะชอบใจ

    เขาขับรถหลายชั่วโมงก็มาถึงท่าเรือ เขาฝากรถแล้วพาลลินขึ้นเรือโดยสารข้ามเกาะคันใหญ่

    "โหวว๊าว น้ำสีฟ้าสวยจังเลยค่ะ" ลลินก้มมองทะเลโดยที่นั่งอยู่บนเรือด้านริมสุด 

    "เอ้ย! ๆ อย่าไปก้มมากเดี๋ยวตกลงไปตายหรอก" ภูผาบอกลลิน เธอเล่นเอนตัวจนครึ่งบนเลยล้นที่ราวเกาะออกไปนอกเรือ

    "พ่อก็จับหนูไว้สิคะ แรงเยอะขนาดนี้หนูไม่ตกลงไปหรอกน่ะ" ลลินบอก

    สาวน้อยหันมาแล้วเอาสองมือกระชากแขนขวาที่ใหญ่กล้ามโต เธอดึงแขนของภูผามาโอบกอดรอบเอวของเธอแล้วก้มหย่อนตัวออกนอกเรือแล้วจับมือถ่ายรูปปลาทะเล

    เฮ้ออ! ภูผาถอนหายใจแรง เขาขี้เกียจจะบ่นดุลลินแล้ว 

    ฮ่า! ๆ ๆ ลลินกลับหัวเราะชอบใจ เธอรู้สึกว่าอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่ได้อยู่กับภูผา โดยเฉพาะเวลาที่ได้อยู่ในอ้อมแขนของเขา

    สักพักเรือก็มาเทียบท่าบนเกาะกลางทะเล ภูผาเช่ารถมอเตอร์ไซค์หนึ่งคันเป็นแบบออโตเมติกเพื่อเที่ยวชมรอบๆเกาะก่อนจะหาที่พัก

    "โน่นแน่ะวัดบนเขา สวยไหมลูก" ภูผาขับรถและชี้นิ้วไปข้างหน้าไกลๆ

    ลลินนั่งหลังกอดเอวภูผาเธอมองไปข้างหน้าไม่เห็นอะไรเลย ร่างใหญ่ๆกล้ามโตๆของภูผาบังวิวมิด

    "จอด ๆ ค่ะ หนูขอนั่งหน้า" ลลินบอก เธอขึ้นมานั่งหน้าแล้วเกาะแฮนด์จับรถไว้ 

    แว๊น! ๆ ๆ ภูผาถอยร่นไปข้างหลังแล้วโอบตัวลลินเอาไว้ในหว่างขาของเขา เขาเอาคางวางไว้บนหัวของเธอเมื่อเธอนั่งงอตัวให้เล็กๆ

    "โหวสวยจัง" ลลินมองไปข้างหน้าและยิ้มร่า สายลมเย็นกระแทกหน้าสวยๆของเธอจนบู้บี้

    ผมยาวๆปลิวฟาดหน้าหล่อๆของภูผาจนแดงเป็นปื้นๆ เขาพาลลินแวะถ่ายรูปไปทั่วๆเกาะทั้งที่วัด จุดชมวิว และหาดน้ำใส

   กว่าจะชมครบรอบเกาะก็บ่ายพอดี ภูผาพาลลินมาเช่าห้องรีสอร์ทริมทะเลที่มองลงไปเห็นหาดทรายขาว

   ทั้งสองออกมาทานอาหารทะเลที่ร้านอาหารใกล้ๆรีสอร์ท เสร็จแล้วก็พากันลงเล่นน้ำทะเล

    ลลินว่ายน้ำไปมาโดยมีภูผาคอยว่ายตามหลัง ทั้งคู่เล่นน้ำจนเหนื่อยแล้วจึงกลับที่พัก

    ลลินอาบน้ำเปลี่ยนผ้านอนสลบหมดแรงอยู่บนเตียง ภูผาห่มผ้าให้เธอแล้วลงมานอนข้างๆดูทีวีจนหลับไป

   ลลินตื่นขึ้นมาก่อนในตอนหัวค่ำ เธอเห็นภูผากำลังนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอแบบไม่โดนเนื้อต้องตัวกัน

    หมับ! ๆ ๆ สาวน้อยแอบเอามือจับกหน้าอกของพ่อ เขาไม่ค่อยใส่เสื้อมักจะใส่แต่กางเกง

    นิ้วชี้ของเธอกำลังรูดไปตามรอยสักสีดำรูปมังกรที่อกล่ำๆ 

    มือน้อยๆค่อยๆคลำลงมาถึงหางมังกร กล้ามท้องซิกแพคที่นูนแน่นอยู่ตรงนั้นพอดิบพอดี

    "กล้ามใหญ่จังเลย" ลลินพึมพำและเลื่อนมือขึ้นมาบีบแขนโตๆของภูผา เธอกลืนน้ำลายดังอ๊อกแล้วก้มกลับลงมามองที่กล้ามท้องอีกหน

    สายตาสาวน้อยมองเลื่อนลงมาถึงขอบเอวกางเกง เธอตาลุกวาวเมื่อมองไล่ลงไปอีกเห็นเป้ากางเกงกำลังชี้ตุง

    "ไอ้นั่นใช่ไหมเนี่ยที่มันชนตูดหนูทุกที" ลลินพูดเบาๆ เธอเอามือขวาค่อยๆสอดยัดลงไปในกางเกงขาสั้น

    อุ๊ยยย! ลลินตกใจชักมือกลับ เธอไปสัมผัสโดนแท่งเอ็นแข็งๆที่ใหญ่โตเมื่อภูผาไม่ได้ใส่กางเกงใน

    "ใช่แหละ อันนี้เลยที่ชนตูดเรา" ลลินบ่นแล้วล้วงมือลงไปอีก เธอจับลำเอ็นร้อนๆที่ใหญ่จนกำไม่รอบตรงโดนลำ

    อื้ออ! ภูผาครางเบาๆแต่ไม่ตื่น

    มือน้อยๆสั่นเทาไปหมด หน้าสวยๆมองหน้าหล่อๆจนลืมหายใจ

    ฟุ่บบ! ลลินเอามืออีกข้างดึงกางเกงของภูผาลง ลำเอ็นที่ใหญ่กว่าแขนดีดผึงออกมาตรงหน้าขาของเธอเลย

    อึ๊ย! ลลินเบะปากแต่กลับก้มมอง เธอเห็นแท่งเอ็นยาวๆสีขาวอมแดงชี้โด่ยาวเฟื้อย

    มือขวาของเธอกำไม่รอบเลยมันใหญ่มากกว่าแขนของเธอเสียอีก 

    หมับ! ๆ ๆ เธอบีบคลำเบาๆไล่จากโคนขึ้นมาถึงปลาย

    ตูม! ๆ ๆ ลลินได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระทึก เธอหายใจไม่ทั่วท้องเลยเมื่อกลัวภูผาจะตื่นเสียก่อน

    ตาโตก้มมองแบบไม่กระพริบ เธอเห็นหัวบานๆมีขอบรอบๆเป็นเนื้อสากๆ ที่โคนลำใหญ่มากและมันเรียวลงไล่ไปจนถึงปลาย ที่ปลายกลับบานใหญ่น่ากลัวแถมยังแดงและกำลังสั่นหงึกๆ

    ลลินลองบีบกำตรงกลางแรงขึ้น เธอพบว่ามันแข็งมากๆ มีเส้นเอ็นปูดโปนพันหยักๆรอบลำดูแล้วชวนหวาดเสียวใจ

    ลำเอ็นของภูผายาวมากๆ ดูแล้วยาวถึงสะดือของลลิน เธอก้มมองหว่างขาตัวเองแล้วมองดุ้นยาวๆที่งอโง้งโค้งขึ้นอย่างหวาดหวั่นใจ

    "นี่คนอื่นเขาใหญ่กันแบบนี้ไหมเนี่ย" สาวน้อยพึมพำ เธอมองสำรวจไปจนถ้วนทั่วมังกรยักษ์

    ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกเสียวหวามๆ มือน้อยๆสั่นเทาร่องสาวรู้สึกร้อนผ่าวแถมยังมีน้ำเหนียวๆไหลเยิ้มออกมา 

    แค่แอบจับของภูผากางเกงในของลลินก็เปียกน้ำเสียวของตัวเองจนแฉะไปหมด

    เธอค่อยๆดึงกางเกงกลับขึ้นมา ผลุบ! กางเกงกลับมาอยู่ที่เอว มือน้อยๆกลับมากอดอกตัวเองแน่น

    ลลินแกล้งหลับไปจนกว่าภูผาจะตื่นขึ้นมาเรียกเธอ เธอได้แต่หลับตาทว่าในใจกลับปั่นป่วนไปหมดจนนอนต่อไม่ได้

    "ทำไมของเค้าถึงแข็งใส่เราทุกครั้งเลยนะ เวลากอด เวลาโดนกันเขาแข็งตลอดเลย" ลลินคิดในใจ

ติดตามชมต่อ!
เนื้อหากำลังเข้มข้น! สลับไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

คุณอาจจะชอบ

ภาพปกนิยายเรื่อง แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
7.3
หูซุยฉิงตื่นมาพบลูกน้อยที่หิวโซทั้งห้าในกระท่อมผุพัง ฟางเส้นสุดท้ายขาดลงเมื่อญาติสามีคิดจะนำลูกสาวของเธอไปขาย เธอจึงลุกขึ้นสู้และประกาศแยกบ้านเพื่อปกป้องสายเลือด โชคดีที่มีระบบร้านค้าลับช่วยให้เธอสั่งซื้ออาหารได้ไม่จำกัด หญิงสาวแอบสร้างความมั่งคั่งและสะสมเสบียงอย่างเงียบเชียบ เมื่อเกิดภัยพิบัติน้ำท่วมและภาวะข้าวยากหมากแพงครั้งใหญ่ บรรดาญาติใจดำต่างต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างหิวโหย ทว่าครอบครัวของเธอกลับได้กินข้าวและเนื้ออย่างอิ่มหนำ การพลิกชะตาชีวิตและเอาคืนผู้ที่เคยกดขี่จึงเริ่มต้นขึ้น
ภาพปกนิยายเรื่อง เมียตัวน้อย
9.5
ความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มาจากความต้องการที่สอดคล้องกัน หญิงสาวเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอชายหนุ่มแต่งงานเพราะประสงค์เพียงสถานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทางด้านชายหนุ่มเองก็กำลังหาภรรยาจดทะเบียนสมรสเพื่อเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์แบบ เมื่อเป้าหมายของทั้งสองฝ่ายตรงกัน ข้อตกลงการใช้ชีวิตคู่จึงเริ่มต้นขึ้น ทว่าภายใต้สถานะสามีภรรยาที่ผูกมัดด้วยสัญญา ความใกล้ชิดกลับหล่อหลอมความรู้สึกที่ลึกซึ้ง บทพิสูจน์สำคัญคือพันธะทางนิตินัยนี้จะพัฒนาสู่ความรักแท้ของคู่ชีวิตได้หรือไม่
ภาพปกนิยายเรื่อง ยินดีที่ได้พบคุณในชาตินี้
8.8
ชีวิตคู่ที่ควรเปี่ยมสุขกลับกลายเป็นขุมนรก เมื่อสามีปฏิบัติต่อเธอราวกับสิ่งของไร้ราคา เขาเชิดชูเพียงหญิงที่ตนหลงรัก ขณะที่ภรรยาต้องทนรับการเหยียดหยาม ความโหดร้ายทวีรุนแรงขึ้นเมื่อเธอถูกบีบคั้นให้พรากจากลูกในครรภ์ถึงสามครา ทุกครั้งที่ผู้หญิงของเขาพบเจอกับความเดือดร้อน เธอจะถูกโยนความผิดและตกเป็นเป้าระบายโทสะเสมอ การต้องรับโทษทัณฑ์ในสิ่งที่ตนไม่ได้ก่อ ผนวกกับการถูกทำลายความหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ได้สลักรอยบอบช้ำลึกลงในจิตวิญญาณ จนกลายเป็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ไม่อาจเยียวยาได้
ภาพปกนิยายเรื่อง ชาติใหม่ไม่โง่รัก! ผัวเลว เมียน้อย ลูกมันเลี้ยงเองสิ
7.5
อดีตชาติอวิ๋นชูเสียสละทุกสิ่งเพื่อตระกูลเซี่ยและฟูมฟักบุตรของอนุภรรยา แต่นางกลับถูกลูกเลี้ยงหักหลังจนตัวตายและครอบครัวพินาศ เมื่อสวรรค์ให้นางย้อนเวลากลับมาในวัยยี่สิบปี หญิงสาวสาบานจะบดขยี้ทุกคนที่ทำร้ายนาง ลูกคนโตจะหมดสิทธิ์ในเส้นทางขุนนาง คนรองจะถูกเขี่ยทิ้งจากกองทัพ ส่วนบุตรสาวต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว นางจะไม่เหลือความเมตตาให้อีก ทว่าระหว่างแผนล้างแค้นกำลังเดินหน้า กลับมีเด็กสองคนโผล่มาเรียกนางว่ามารดา พร้อมชายหนุ่มนามฉู่อี๋ที่เข้ามาทวงถามให้นางร่วมรับผิดชอบดูแลเด็กน้อยที่เขาเลี้ยงดูมาถึงสี่ปี
ภาพปกนิยายเรื่อง เกิดใหม่ยกบ้าน หนีภัยก็ไม่กลัว!
7.9
ความตายจากน้ำมือพวกกบฏไม่ใช่จุดจบ เมื่อซูยิน มารดา และน้าสาวได้รับโอกาสย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง ทั้งสามรีบพาชาวหมู่บ้านซิ่งฮวาอพยพหนีไฟสงคราม บนเส้นทางสุดแสนลำบาก พวกเธอได้พบกับบิดาที่เคยถูกตระกูลทอดทิ้ง ชายที่ดูซื่อตรงผู้นี้กลับมีสัญชาตญาณเอาตัวรอดและเด็ดขาดอย่างคาดไม่ถึง เมื่อถึงเมืองหลวงยังได้พบกับน้องชายฝาแฝดที่ภายนอกดูใสซื่อ ทว่าคนหนึ่งกลับซุกซ่อนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ส่วนอีกคนมีจิตใจเย็นชาไร้ความรู้สึก ท่ามกลางไฟสงครามและภยันตรายรอบด้าน ครอบครัวที่มีเบื้องหลังแตกต่างกันต้องหันมาจับมือและผสานพลังอย่างแนบแน่น เพื่อฟันฝ่าวิกฤตและนำพาทุกคนให้รอดพ้นจากยุคสมัยแห่งความโกลาหลนี้ไปได้
ภาพปกนิยายเรื่อง ข้ามเป็นแม่ผัวใจร้าย! คนอื่นหนีอด ข้าขุดทองในไร่!
6.9
เจียงจือทะลุมิติเป็นป้าจอมโหดที่ต้องตายอย่างอนาถเพราะทารุณพระเอก เพื่อหลีกหนีชะตากรรมนี้ เธอจึงตัดขาดจากเนื้อเรื่องเดิมและหันหลังให้การแย่งชิงอำนาจในราชวงศ์ ท่ามกลางยุคสงครามที่ผู้คนอดอยาก เธอเลือกพึ่งพาตนเองด้วยภูมิปัญญาด้านสมุนไพร เจียงจือลงมือบุกเบิกที่ดินทำไร่นา เลี้ยงหมูป่าเป็นเพื่อนคู่ใจ และปรุงยาช่วยเหลือผู้คน จนได้รับความศรัทธาและถูกยกย่องเป็นผู้ใหญ่บ้าน นี่คือเส้นทางการสู้ชีวิตที่ละทิ้งความวุ่นวาย มุ่งเน้นเพียงการสร้างครอบครัวอันอบอุ่นและชีวิตเกษตรกรที่เรียบง่าย